เช้าวันพุธที่อากาศสดใสในปี พ.ศ. 2568 น้ำเพชรตื่นนอนแต่เช้าตรู่ แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาในห้องนอนของหญิงสาว แสงแดดที่ส่องผ่านเข้ามาที่ใบหน้าสวยที่นอนหลับอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ น้ำเพชรลืมตาขึ้นมาก่อนจะยกมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่โต๊ะข้างเตียง และดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์ เห็นว่าตอนนี้เป็เวลา 06.00 น.แล้ว
เธอค่อยๆ ลุกนั่งก่อนจะหาวและบิดี้เีอยู่บนเตียง และค่อยลงจากที่นอน เดินเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าแปรงฟันและอาบน้ำร่างตัวให้สะอาด ก่อนจะออกมาแต่งหน้าแต่งตัว กว่าจะเสร็จก็เป็เวลาเกือบเจ็ดโมงเข้าไปแล้ว
น้ำเพชรยกกระเป๋าเสื้อผ้าลงมาจากห้องนอนชั้นสอง ก่อนจะวางกระเป๋าผ้าเอาไว้ และเดินตรงไปยังห้องครัวที่อยู่ไม่ไกล ห้องครัวสไตล์โมเดิร์นสีขาวสะอาดตา น้ำเพชรเปิดเครื่องชงกาแฟอัตโนมัติ กดปุ่มเพียงไม่กี่ครั้ง กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวของบ้าน
ขณะที่น้ำเพชรกำลังจิบกาแฟร้อนๆ พร้อมกับอ่านข่าวจากไอแพดเครื่องโปรดของเธอ คุณพลอยผู้เป็แม่ก็เดินเข้ามาในบ้าน พร้อมกับถาดในมือที่เพิ่งใส่กับข้าวและดอกไม้ออกไปใส่บาตรนอกบ้าน หลังจากใส่บาตรเสร็จคุณพลอยก็จะยืนคุยกับเพื่อนบ้านข้างๆ อยู่พักหนึ่งก่อนจะกลับเข้าบ้านได้
"ทำไมวันนี้ถึงตื่นแต่เช้าละลูก"คุณพลอยเอ่ยถามลูกสาวคนเดียวของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
น้ำเพชรวางไอแพดที่กำลังอ่านข่าวลงบนโต๊ะ ก่อนจะตอบแม่ด้วยรอยยิ้ม"วันนี้หนูมีออกกองถ่ายที่ต่างจังหวัดค่ะแม่ คงไม่ได้กลับมาอีกหลายวันเลย"
"วันนี้ลูกมีออกกองที่ต่างจังหวัดเหรอ"คุณพลอยทำหน้าเสียดายเล็กน้อย"แล้วจะไปนานแค่ไหนล่ะลูก"
"ประมาณหนึ่งอาทิตย์ค่ะแม่"น้ำเพชรตอบแม่และก้มลงดื่มกาแฟในแก้ว ก่อนจะสังเกตเห็นสีหน้าของแม่ ที่แสดงออกถึงความเสียดายอะไรบางอย่าง
"แม่มีเื่อะไรหรือเปล่าคะ"น้ำเพชรสังเกตเห็นสีหน้าของคุณแม่ จึงเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
คุณพลอยยิ้มให้ลูกสาว ก่อนจะตอบว่า"วันนี้แม่นัดคุณหญิงกิ่งกลมและลูกชายของท่านไว้ แม่ว่าจะให้ลูกกับลูกชายคุณหญิงได้เจอกัน หลังจากไม่ได้เจอกันมานาน"
น้ำเพชรถึงกับถอนหายใจ"แม่! หนูเพิ่งเรียนจบมาได้ไม่กี่ปีเองนะคะ ตอนนี้หนูก็กำลังตั้งใจทำงานเป็ผู้ช่วยผู้กำกับอยู่ด้วย หนูไม่มีเวลาไปนัดบอดหาคู่กับแม่หรอกนะคะ"
คุณพลอยทำหน้างอนิดๆ ใส่ลูกสาว"ลูกชายคุณหญิงก็คือพี่ภีมของลูกยังไงล่ะ ลูกจำไม่ได้หรือ?พี่เขาเพิ่งเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศ เห็นว่ากำลังจะกลับมาช่วยงานที่บ้าน แม่เห็นว่าเป็พี่เขาเป็ผู้ชายที่ดี ทั้งหน้าที่การงาน ฐานะ และการศึกษา ที่สำคัญลูกกับพี่เขาก็รู้จักกันมาั้แ่เด็ก แม่ไม่อยากให้ลูกต้องพลาดจากผู้ชายดีๆ แบบนี้ ลูกช่วยหาเวลาไปพบพี่ภีมหน่อยเถอะนะ"
"แต่แม่ค่ะ..."น้ำเพชรพยายามอธิบาย
"ไม่รู้ล่ะ แกต้องหาเวลามาเจอลูกชายคุณหญิงกับแม่ให้ได้สักวันนะ"คุณพลอยเอ่ยเสียงหนักแน่น
น้ำเพชรที่รู้ดีว่าไม่สามารถขัดใจคุณแม่ได้ จึงจำใจต้องรับปาก"ค่ะแม่ เอาไว้หนูดูตารางงานก่อนแล้วกัน ถ้าวางตอนไหนหนูจะบอกแม่อีกครั้งแล้วกัน"
“น้ำเพชร...แม่ถามลูกจริงๆ เถอะนะ เมื่อไหร่ลูกจะหาแฟนและพากลับมาให้แม่ได้ดีใจบ้าง ลูกสาวคนอื่นอายุเท่าลูก เขาก็พากันแต่งงานมีลูกกันหมดแล้ว” คุณพลอยนั่งลงตรงข้างลูกสาวและบ่นเื่ที่ลูกสาวเอาแต่ทำงานไม่ยอมแต่งงาน และมีหลานให้เธอสักที
“รอให้หนูได้เป็ผู้กำกับให้ได้ก่อน แล้วหนูถึงจะมีเวลาหาแฟน”น้ำเพชรตอบคุณแม่พลอย
“แล้วเมื่อไหร่ละ ต้องรอให้แม่แก่จนอุ้มหลานไม่ไว้ก่อนหรือไง!ลูกถึงจะยอมมีแฟนแล้วแต่งงาน มีหลานให้แม่ได้อุ้ม” คุณพลอยเอ่ยตัดพ้อลูกสาว
“โธ่…คุณแม่ค่ะ หนูก็ตกลงจะไปเจอลูกชายของเพื่อนคุณแม่ แล้วยังไงละคะ หาหนูถูกใจหนูจะแต่งงานตามที่คุณแม่้าเลยค่ะ เพราะงั้นเลิกโกรธเถอะนะคะ” น้ำเพชรเอ่ยก่อนจะวางแก้วกาแฟ ที่ดื่มจนหมดแล้ว ลงที่โต๊ะ ก่อนจะลุกเดินไปหาคุณพลอยและกอดคุณพลอยเอาไว้
“เด็กคนนั้น แม่เห็นมาั้แ่เด็ก นิสัยดี หน้าตาก็ดี ที่สำคัญพี่เข้าชอบตามใจลูกมากเลยนะ แม่คิดว่าลูกกับตาภีมต้องเข้ากันได้แน่นอน”คุณพลอยบอกลูกสาว
"แต่ว่าพวกเราไม่ได้เจอลูกชายคุณหญิงนานแล้วนะคะ ไปอยู่เมืองนอกเมืองนามานานๆ ไม่รู้นิสัยจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน"น้ำเพชรกล่าว
"เอ๊ะ น้องเพชรนี้ ลูกพูดถึงพี่เขาแบบนั้นได้ยังไง! แม่เชื่อว่าตาภีมนิสัยยังดีเหมือนตอนเป็เด็ก คุณหญิงและสามีทั้งสองนิสัยดีมาก ลูกที่พวกเขาเลี้ยงมา จะไม่นิสัยดีได้ยังไง ไม่รู้ล่ะ...ยังไงลูกก็ต้องไปพบพี่เขาพร้อมกับแม่ เข้าใจไหมน้องเพชร!"
“ได้ค่ะ รอให้หนูกลับมาจากออกกองถ่ายก่อนนะคะ คุณแม่ค่อยนัดทางนั้น ให้มาเจอกันได้เลย” น้ำเพชรบอกแม่ และขอตัวออกไปทำงาน น้ำเพชรก็ลากกระเป๋าเสื้อผ้าออกจากบ้าน ขึ้นรถแท็กซี่ที่จอดอยู่หน้าบ้าน เพื่อเดินทางไปต่างจังหวัด
...........................................................................................
ฝากเื่ใหม่ด้วยนะคะ