ตระกูลหลินเป็ตระกูลเป็ตระกูลที่ใหญ่มากและมีหลายหน่วยงานในตระกูลเพราะมิราสของพวกเขาเหมาะกับทุกประเภท
อย่างควบคุม สรรค์สร้าง อัญเชิญ อวตารได้ทุกประเภทและตระกูลหลินยังมีความสนิทกับอีกตระกูลหนึ่งที่สายเืของพวกเขาคล้ายกัน
หลินฟานเป็คนในตระกูลหลิน ซึ่งเขาเป็คนที่มีพร์ระดับต้นๆของตระกูลและเป็คู่หมั้นของลูกสาวผู้นำตระกูลที่กล่าวไปข้างต้น
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทั้งสองกลับปฏิเสธเสียงแข็ง ทำให้เกิดข่าวลือที่ว่าหลินฟานมีผู้หญิงที่เขารักอยู่แล้ว
และการมาที่นี้ของตระกูลหลินก็เพราะพวกเขาทราบว่ามีคนเจอบ่อน้ำดำไม่ไกลจากเมืองอารอนมากนั้น ตระกูลหลินที่ทราบข่าวก็ส่งคนมาดูแลทันที
เนื่องจากบ่อน้ำดำจะมีน้ำดำในปริมาณมหาศาล บวกมันเป็สิ่งที่ติดไฟได้ง่ายเหมาะสำหรับให้ผู้ใช้มิราสธาตุไฟมือใหม่และธาตุไม้ที่จะเพิ่มความทนทาน
ซึ่งแล้วคนของตระกูลหลินที่มาเมืองอารอนส่วนใหญ่แล้วเป็รุ่นใหม่ ที่ทางตระกูลให้ออกมาหาประสบการณ์
และสาเหตุที่หลินฟานโดนบ่นก็เพราะโดยปกติแล้วคนระดับตระกูลหลินต้องอยู่โรงแรมที่ดีที่สุดและชั้นสูงสุดรวมถึงหลินฟานก็ด้วย แต่เพราะเหตุผลบางอย่างเขากลับมาเช่าห้องที่อยู่ชั้นสอง
ส่วนคนที่มาพูดกับหลินฟานก็คือหลินฉินลูกของผู้นำตระกูลหลิน เขาคิดว่าการที่หลินฟานทำอะไรอย่างการเช่าห้องที่ชั้น2แล้วทิ้งห้องที่อยู่บนชั้นสูงสุดอย่างชั้น7เอาไว้มันเหมือนดูถูกห้องบนชั้น7และอาจเกิดการโต้เถียง
"เสี่ยวฟานเ้าจะทิ้งห้องบนชั้น7เพื่อมาหาผู้หญิงของเ้าไม่ได้ อย่างน้อยเ้าบอกข้าก็ได้ ข้าจะบอกพนักงานให้พาเธอไปหาเ้าเอง"
หลินฉินพูดด้วยน้ำเสียงสงบแต่ข้างในความร้อนรนเพราะการทำแบบนี้มันอาจทำให้คนในตระกูลหลินคนอื่นใช้โอกาสนี้ซ้ำเติมหลินฟานจากเหตุการณ์คราวก่อน
"พี่ฉินข้าขอบใจพี่มาก แต่ข้าไม่ได้้าดูิ่โรงแรมและรอเหม่ยเหม่ยข้ามารอคนที่สอนทักษะให้ข้าเลื่อนเป็ระดับ13ได้" หลินฟานตอบอย่างสุภาพเพราะพี่หลินฉินคนนี้เป็1ในคนที่ไม่ดูถูกเขาในตระกูลหลิน
"ทักษะระดับ13เ้าพูดจริงรึ? ในเมืองนี้มีคนเช่นนั้นอยู่ด้วย" หลินฉินขมวดคิ้วกลัวเพราะเขาว่าหลินฟานจะถูกหลอก
หลี่จินกระแอมไอเพื่อเป็การบอกว่ามีคนอยู่ตรงนี้นอกจากพวกนาย
หลินฉินหันไปมองหลี่จินด้วยความสงสัยไล่จากบนลงล่างและไล่จากล่างขึ้นบน
'แต่งตัวแปลกจริงๆ' หลินฉินคิด
"หลี่จินเ้ามาแล้วหรือ…ข้าขอแนะนำพี่ชายของข้าเองหลินฉิน" หลินฟานแนะนำหลินฉินให้หลี่จิน
และแนะนำหลี่จินให้หลินฉิน "พี่ฉินนี้คือหลี่จินคนที่ช่วยข้าเลือกเป็ระดับ13"
"สวัสดีพี่หลินฉิน ข้าชื่อหลี่จิน" หลี่จินทักทาย
"ไม่ต้องสุภาพในเมื่อเ้าช่วยเหลือน้องของข้า ก็เรียกข้าว่าพี่ฉินเหมือนเสี่ยวฟานก็ได้เออ...ข้าจะไปก่อนพวกเ้าคุยกันเลย" หลินฉินพูดพร้อมกับเดินออกไป
หลินฟานเชิญให้หลี่จินเข้าห้องเชิญนั่งและชงชาให้กิน
"เ้ามาหาข้าครั้งนี้มีอะไรให้ข้าช่วยข้าคิดว่าเ้าคงไม่ได้มาคุยกันเล่นๆ"หลินฟานถาม
"ที่จริง..ข้ามาหาเื่เ้าแต่โชคดีที่เรารูจักกัน"หลี่จินกล่าวด้วยรอยยิ้ม’ขี้เล่น’บนใบหน้า
"หาเื่ข้า? ทำไมเ้าต้องพูดเช่นนี้ข้าจำได้ว่าไม่เคยทำอะไรไม่ดีให้เ้า" หลินฟานถามด้วยสีหน้างงค้างง
"พอดีวันนี้มีคนจากสมาคมหลักของเมืองมาที่ร้านอาหารของแม่ข้า เขาบอกว่าคนจากตระกูลหลินที่มาจากเมืองหลักของอาณาจักรซือโตว่มากินข้าวที่ร้านอาหารของแม่ข้าและเกิดอากาศท้องผูกขึ้นถึงเขาจะเป็คนรับใช้ก็เถอะ แต่เขาบอกว่าหัวเมืองจะยึดใบอนุญาตของแม่ข้า!"
หลี่จินพูดอย่างช้าๆชัดถ้อยชัดคำ
หลินฟานขมวดคิ้วคิดไปไม่นานเขาก็คิดอะไรได้
"บางทีเ้าอาจจะหมายถึงหลินชุนเขาท้องผูกจริงๆแต่มันก็เกิดขึ้นเพราะเขากำลังฝึกมิราสอยู่ และพี่ฉินก็ไม่เอาเื่...นี้มันเื่อะไรกันทำไมเมืองของเ้าถึงยึดใบอนุญาตแทนที่จะขอคืน" หลินฟานถามด้วยความสงสัยปนขมวดคิ้ว
อธิบายเื่ที่แม่ที่ชิวเจินรังควานมาหลายปีและบอกข้อสันนิฐานว่าชิวเจินอาจจะเป็คนทำมันซึ่งเขาพูดมันได้ใน25-30คำสั้นๆ
หลินฟานก็แสดงสีหน้าโกรธออกมาเขาลุกขึ้นทันทีเตรียมที่จะไปพูดกับพวกเขาให้เลิกทำซะ แต่โชคดีที่หลี่จินห้ามเอาไว้ก่อน
‘ทำไมอยู่ดีๆถึงเืร้อนซะ?’
หลี่จินคิดพร้อมกับชูปืนที่พกมาและพูด "ค่อยไปก็ได้ข้ามีอะไรจะแสดงให้เ้าดูพรุ่งนี้เ้าสนใจไหม"
ตอนนี้สิ่งที่เขาขาดก็คือทรัพยากรมาทดลองและสังเคาระห์สารเคมี แต่ถ้ามีหลินฟานช่วยมันก็อาจจะดีขึ้น
แถมยังมีสิ่งที่เอาไว้โชว์แม่ของเขาว่ามีเพื่อนได้ด้วย ซึ่งการโชว์อาวุธปืนก็ถือว่าเป็การซื้อใจพอดีด้วยหลี่จินจึงคิดแผนตีสนิทขึ้นมาทันที ถึงมันจะเสี่ยงเกิดภาพหลอนในหัวที่มีหลินฟานเป็ตัวละครหลังจากความโกรธในจิตใจหายไปก็เถอะ
"มีอะไรจะแสดงให้ข้าดู? หืม...เ้าคงไม่ได้หมายถึงไม้ติดแท่งเหล็กอันนั้นหรอกมั้ง...ไม้พลอยอะไรก็ไม่มีรู้ด้วย..." หลินฟานถามด้วยคำพูดที่มีการเสียดสีเล็กน้อย
“นี่เ้าล้อเลียนของของข้ารึ” หลี่จินถามยั้งเชิงเพราะจะได้ฟังจากน้ำเสียงคำตอบของฝ่ายตรงข้ามว่าตั้งใจพูดเปล่า
“ไม่ใช่ๆ! ข้าแค่สงสัยไม่ได้เสียดสีข้าเลย...เ้าเชื่อข้าเถอะนะ…” หลินฟานรีบแก้ตัวและพยายามจ้องตาของหลี่จินเพื่อแสดงความจริงใจ
แต่แน่นอนพยายามไปแค่ไหนก็ไม่มีทางจ้องตาหลี่จินได้...
“เอาล่ะๆข้าเชื่อเ้า ถ้าอยากรู้ว่ามันคืออะไรเ้าก็มาดูด้วยตัวเองสิ แล้วเ้าจะรู้เองว่ามันเอาไว้ใช้ทำอะไรกันแน่” หลี่จินชักชวน
“ตกลง แล้วเ้าจะให้ข้าไปรอเ้าที่ไหนดี” หลินฟานถามหาสถานที่นัดหมาย
“รอข้าอยู่นี้แหละ ข้าจะมารับ” หลี่จินพูดพร้อมกับเดินออกไปจากห้องนั้น เพื่อกลับบ้านไปพักผ่อนเพราะตอนนี้มันก็เย็นแล้ว
หลังจาถึงบ้านไปก็เห็นแม่เขากำลังทำอาหารอยู่"
เ้ากลับมาแล้วหรือหลี่จิน วันนี้เ้าไปทำอะไรมาทำไมถึงกลับมาค่ำเช่นนี้...วันนี้พอดีข้าได้เนื้อของตัวอ่อนเวทระดับต่ำมาเ้าลองชิมดู"หลี่ซูหรงที่เดินออกมาจากห้องครัวพูดด้วยรอยยิ้มสดใส
‘แม่ของเราทำไมถึงเก็บความรู้สึกเอาไว้แบบนี้น่าไม่ดีเลยดูยังไงก็มีเื่หนักใจแต่เก็บเอาไว้’และพูดกับแม่ของเขาหลี่จินส่ายหน้าในใจและพูดกับแม่ของเขา"ได้เลยท่านแม่!"
"เดี่ยว! หลี่จินเ้าแต่งตัวอะไรของเ้าแล้วห้อยอะไรอยู่ข้างหลัง" หลี่ซูหรงที่สังเกตที่กระเป๋าสองใบของเขาถาม
"เออ...ท่านแม่กระเป๋าของข้า...พกอาวุธเอาไว้เป็พวกดาบกับขวานที่ข้าสร้างขึ้นมา"หลี่จินพูดพลางจ้องหน้าแม่ของตัวเองเธอคือคนๆเดียวที่จ้องตาได้...
ได้ยินคำตอบหลี่ซูหรงก็หรี่ตามองหลี่จินอย่างสงสัย "เสี่ยวจิน...เ้าหัดมีความลับกับแม่นะ! แต่แม่ไม่ว่าเ้าหรอกวัยรุ่นหัดมีความลับบางก็ได้" หลี่ซูหรงพูดพร้อมกับเดินไปจัดโต๊ะ
หลังจากแม่ของเขาเดินจากไปหลี่จินก็ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
….........................................................
ตอนเช้าหลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อยหลี่จินก็เดินออกจากบ้านเพื่อไปโรงแรมซือหวาย ระหว่างเดินทางไปชั้นสองของโรงแรมซือหวายหลี่จินก็เห็นอะไรแปลกๆ มีผู้ชายกำลังเดินตามตื้อหลินฉินอยู่
"หลินฉิน! เ้าช่วยสนใจข้าหน่อยได้ไหมเ้าเห็นข้าเป็ตัวอะไรกัน" ชายคนนั้นคนนั้นะโ
"หนิงอินข้าบอกเ้าแล้วว่าทักษะระดับ 33 แผ่รัศมีครอบคลุมข้าจะไม่ขายให้เ้าแน่นอน เลิกตามรังควานข้าได้หรือไม่!"
หลินฉินพูดด้วยน้ำเสียงโกรธเล็กน้อย แต่ในใจสามารถให้คำว่า’หัวร้อน’ได้เลย
"หลินฉิน! เ้าฟังข้าพูดก่อนครั้งนี้พวกเราจะแลกด้วยทักษะระดับ 66 มันมีชื่อว่าทำลายล้างรอบทิศ มันเป็ทักษะที่จะให้ผู้ใช้มันะเิพลังออกมารอบทิศทาง เป็ทักษะประเภทกลุ่มที่ระดับสูงกว่าทักษะแผ่รัศมีครอบคลุมของเ้าด้วยซ้ำ" คำกล่าวของหนิงอินทำให้หลินฉินหยุดขยับ
"ข้าก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องแลกทักษะระดับ 66 กับทักษะระดับ 33 ด้วย แต่ผู้าุโในสมาคมเป็คนสั่งให้ข้าเอามันมาแลกกับทักษะของเ้า" หนิงอันกล่าว
หนิงอันเป็ลูกของผู้าุโสมาคมพ่อค้าัจันทรา พวกเขา้าทักษะที่หลินฉินอยู่มันเป็ทักษะที่จะแผ่รัศมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับมิราศของผู้ใช้ออกมา เป็ทักษะที่ดีมากเพระมันเป็ทักษะที่มิราสประเภทไหนธาตุไหนก็ใช้ได้ทั้งหมด
"เ้าพูดจริงรึ? ทำไมข้าถึงคิดว่าเ้าจะมาหลอกลวงเอาทักษะประเภทกลุ่มระดับ 66 มาแลกทักษะระดับ33มันก็แปลกไม่น้อย" หลินฉินพูดซึ่งตอนนี้เขาก็เริ่มอยากแลกแล้ว โดยไม่ไตร่ตรองเลย...
"ไม่มีอะไรเช่นนั้น!…หลินฉินทักษะนี้มันเป็ทักษะระดับ 66 ที่พ่อของข้ารับประกันและพ่อของข้าหนิงเจาก็ใช้ทักษะนี้ในการเลือนระดับ แต่คนในสมาคมไม่้าใช้พวกเขาจึงลงความเห็นกันว่าจะใช้มันเลือกทักษะของเ้าดีกว่า" หนิงอันพูดด้วยรอยยิ้มพ่อค้าเต็มใบห้า
หลินฉินก้มหน้าคิดเมื่อชั่งข้อดีข้อเสียกับคำยืนยันของหนิงอัน...หลินฉินก็จะตกลงทันที แต่มันกลับมีเสียงขัดขึ้น
"เดี่ยวก่อน! เ้าชื่อหนิงอันใช้ไหม...ข้าว่าเ้าควรเลิกหลอกลวงคนอื่นเดียวนี้!" เป็หลี่จินที่เดินเข้ามา...
570
