นนท์ทะยานร่างออกจากห้วงมิติโดยพลัน ตาคมจับจ้องยังร่างแปลงมนุษย์ของหมาป่าหลังเหล็ก
" ไอ้มนุษย์ชั่วช้า " หมาป่าหลังเหล็กฟาดฝ่ามือเข้าใส่ในทันที
" เปรี้ยง " นนท์เหยียดถอยหลัง ผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังเข้าต้าน
" ตูม " ร่างของนนท์ปลิวออกไปราวหนึ่งลี้
" พอสู้ได้ " นนท์กระโจนเข้าใส่หมาป่าแล้วเหวี่งหมัดภูผาเข้าใส่หมาป่าหลังเหล็ก
" หึ " หมาป่าหลังเหล็กแค่นเสียง ฟาดฝ่ามือเข้าปะทะ
" ตูม " ร่างของนนท์เหยียดถอยหลัง
" อ้า " แขนทั้งข้างพลันสะท้าน ราวกับฟาดฝ่ามือเข้าใส่บรรพตที่แข็งกล้า
" แรงปะทะหนักหน่วงจริงๆ " นนท์พึมพำ เหวี่ยงหมัดภูผาเข้าใส่อีกครั้ง
" เปรี้ยง " ผืนพสุธาพลันสั่นไหว คลับคล้ายจะแบกรับแรงกดดันจากหมัดทรงพลังมิได้
" ครืน " ปรานสังหารทะยานเข้าหาหมาป่าหลังเหล็ก มันเพียงหลิ่วตามอง แล้วฟาดฝ่ามือสวนกลับ
" ตูม " ร่างของนนท์ปลิวไปไกล ตกกระแทกพื้นแล้วไถลจนเกิดร่องยาวราวหนึ่งลี้
" ถุด " นนท์คายเืเก่า เรียกน้ำปรานสรรพสิ่งแล้วเร่งกลืนกลืนลงไปนทันที
" แข็งแกร่งจริงๆ " นนท์ครุ่นคิดถึงวิธีต่อสู้ หมาป่าหลังเหล็กมิรอให้นนท์คิดนาน
" เปรี้ยง " ฝ่ามือของหมาป่าหลังเหล็กลอยเข้าหาอีกครั้ง แสงสังหารสว่างวาบออกมาห้าเส้นเสมือนดั่งกรงเล็บเหล็กพุ่งเข้ามาหมายขย้ำ
" วิ้ง " ท้องนภาเื้ัพลันมืดดำ แสงวิบวับพลันบังเกิดท่ามกลางห้วงจักรวาลอันมืดมิด ความลึกล้ำของจักรวาลพร่างพรายกฎสยบโลกหล้า
นนท์เหวี่ยงหมัดภูผาผสานกฎเกณฑ์จักรวาล
" เปรี้ยง " ความลึกล้ำแห่งจักรวาลปลดปล่อยปรานสังหารพุ่งทะยานเข้าหาหมาป่าหลังเหล็กอย่างรวดเร็ว
หมาป่าหลังเหล็กหัวคิ้วชนกัน พลันออกฝ่ามือด้วยพลังสูงที่สุดหวังทำลายปรานเหี้ยมของจักรวาล
" ตูน " ร่างของนนท์เหยียดลอบไปไกล ทั้งยังกระอักเืกองโต
" หึ " หมาป่าหลังเหล็กแสยะยิ้ม
" เ้ามีพลังเพียงแค่นี้รึ " หมาป่าหลังเหล็กส่ายหน้า
" เปรี้ยง " ฝ่ามือั์พลันทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว นนท์เห็นท่ามิดี สะบัดมือเรียกพลองัออกมา ฟาดพลองัเข้าปะทะ
" ตูม " ร่างของนนท์ปลิวลอยไปไกลนับสิบลี้ ร่างทั้งร่างแหลกเหลวมิมีชิ้นดี
" อั่ก " เลืออดทะลักออกทั้งเจ็ดทวาร นนท์เรียกน้ำปรานสรรพสิ่งออกมาเร่งกลืนในทันใด
" ขั้นพลังห่างกันมากเกินไป " นนท์พึมพำ
" เปรี้ยง " ฝ่ามือั์ลอยเข้าหาอีกครา นนท์พลันแตกตื่น
ปรานสังหารกลับลกายเป็ฝูงหมาป่าหลังเหล็กนับร้อยพันห่อตะบึงเข้าหา
" วิ้ง " อักขระเต๋าล่องลอยคละคลุ้งทั่ว พร้อมทั้งสวดส่งมรรคาาเต๋า นนท์ร่ายรำหมื่นกระบี่
ฉับพลันปรานสังหารนับหมื่นพลันบังเกิด แล้วเปลี่ยนแปรกลับกลายเป็กระบี่เต๋า
" ไป " นนท์ร้องะโส่งกระบี่เต๋าพุ่งเข้าหาฝูงหมาป่า
" ตูม " ร่างของปลิวไปไกลราวพันลี้ ทั้งร่างยังแหลกเหลวและฉีกขาก กรงเล็บหมาป่านับหมื่นฉีกกระชากกายแกร่งจนขาดวิ่น
" อั่ก " เืทะลักออกจากปาก นนท์นอนนิ่งที่พื้นพลางครุ่นคิด
" สู้ไม่ได้ " นนท์นอนหายใจรวยริน เรียกธาราเพลิงปฐีออกมาแล้วเร่งกลืน
" ครืน " พลังงานมหาศาลถั่งโถมเข้าสู่ตันเถียน แล้วหลั่งรินเติมแก่นต้นกำเนิดจนเต็ม นนท์หยัดกายลุกยืน จับจ้องยังร่างจำแลงมนุษย์ของหมาป่าหลังเหล็ก
" ต้องหนีแล้ว " นนท์ผสานร่างเข้าผืนดิน แล้วเร่งดำดิ่งให้ลึกที่สุด
" ตูม " เสียงะเิดังขึ้นเหนือหัว ผืนดินพลันสั่นสะท้าน ปรานสังหารทะลวงผ่านผืนดินฟาดเข้ากลางหลังของนนท์สุดกำลัง
" อั่ก " ร่างทั้งร่างพลันแหลกเหลวอีกครา นนท์กวาดตามองหาที่แฝงตัว เพราะระดับขั้นสูงเช่นหมาป่าหลังเหล็กตนนี้นั้นสามารถมองทะลุชั้นดินได้
" ตรงนั้นมีเส้นปรานั ไปซ่อนที่นั่น " นนท์เรียกน้ำปรานสรรพสิ่งออกมาแล้วกรอกเข้าไปทั้งขวด เร่งทะยานร่างในโพรงใต้ดินไปยังเส้นปรานมังอย่างรวดเร็ว
" ไอ้หมาบ้านี่แข็งแกร่งจริงๆ " นนท์วาดมือสร้างโพรง แล้วเร่งฟื้นพลังอย่างรวดเร็ว
" คงต้องเร่งทะลวงขั้นพลัง " นนท์ครุ่นคิด
" เราเพิ่งอยู่ขั้นสูงสุดยังมินาน ตบะรากฐานมิมากพอ ดูดซับพลังเพิ่มตบะก่อนดีกว่า " นนท์พึมพำกางค่ายกลเร่งเวลาและวางบ่อน้ำสรรพสิ่ง
" เริ่ม " นนท์เริ่มทำการดูดซับพลังจากบ่อน้ำสรรพสิ่ง ทั้งยังทำการหยั่งรู้อักขระเทพไปด้วย
" อืม " นนท์เปิดตาขึ้น
" สองปีเลยรึ ตบะเพิ่มขึ้นมามาก ทั้งอักขระเทพตัวที่สิบก็เร่มชัดขึ้นแล้ว " นนท์พึมพำ
" ต่อ " นนท์เรียกหญ้าแสงเทพและหญ้าดวงจิตพิสุทธิ์ออกมา แล้วทำการดูดซับพลังจากหญ้าทั้งสอง เมื่อดูดซับพลังจากหญ้าทั้งสองแล้วเสร็จนนท์ปิดตนต่อทันที
เวลาไหลเวียนเปลี่ยนไปอีกสามปี นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น " อักขระเทพตัวที่สิบเอ็ดก็หยั่งรู้ได้ครึ่งทางแล้ว "
" กลับไปทะลวงขั้นพลังที่โลกัดีกว่า " นนท์ทะยานร่างขึ้นจากดินแล้วเร่งออกจากป่าลึกลับในทันที
" ไป " นนท์บังคับเรือเหาะเร่งไปยังโลกัอย่างรวดเร็ว ระหว่างทางนนท์ยังดูดซับพลังจากบ่อน้ำสรรพสิ่งเพื่อเพิ่มตบะ
" ผู้าุโทุกท่านข้าจะทะลวงพลังแล้ว " นนท์ส่งเสียงของตนออกไปทั่วโลกั
" ใช้โสมจิตัหมื่นปีช่วยทะลวงดีกว่า " นนท์กวาดตามองโดยรอบ พบเห็นเหล่าผู้าุโมากมาย
" เริ่ม " นนท์เริ่มดูดซับโสมจิตั
ปรานัและพลัง์จากโสมจิตัหลั่งรินเข้าสู่ตันเถียน แล้วแทรกซึมเข้าขัดเกลากระดูกทองของนนท์ ทั้งยังช่วยยกระดับอวัยวะและของเหลวในร่าง
เสียงกระดูกลั่นกร็อบแกร็บ นั่นคือสัญญาณชี้ว่ากระดูกทองกำลังยกระดับ
" ครืน " ท้องนภาแปรเปลี่ยนเป็สีทอง อักขระเต๋าาตัวจิ๋วล่องลอยกลั่นหลอมเป็ก้อนเมฆเต๋าน้อยใหญ่นับพันหมื่น
แสงสีทองสาดส่องปกคลุมทั่ว ดุจดั่งแพรทองปกคลุมทั่วธารา ร่างหยาบปรับเปลี่ยนเลื่อนระดับ
" วิ้ง " ร่างหยาบกลับกลายยกระดับเป็ร่างทอง สาดส่องรัศมีเก้าสีของแสง์
" วิ้ง " ตราอินท์ปรากฎขึ้นที่เหนือหัว แผ่พลังสะกดข่มทั่วโลกหล้า
" นั่นมันร่างเทพของลูกเขยข้ารึ "
" ใช่ ลูกเขยของเราช่างเหนือผู้คนยิ่งนัก "
" พวกเ้าดูที่ตราอินท์นั่นสิ เป็คราอินท์ของผู้เป็ใหญ่ในโลกา "
เหล๋าผู้าุโจากทั่วโลกัต่างตะลึงงันเพราะมิเคยคาดฝันว่า ใน่่ชีวิตของตนจะได้พบเห็นทวยเทพผู้ยิ่งใหญ่
" ตูม " ตันเถียนของนนท์ะเิขึ้น แรงะเิส่งปรานเทพในร่างทองล่องลอยทั่วโลกา
" วิ้ง " แสง์เก้าสีสาดส่องทั่วโลกา สรรพสิ่งดาษดื่นพลันสั่นไหว ทั้งแตกรวงชูช่อเร่งรับแสง์
" โฮก " สุรเสียงกู่ก้องร้องคำราม โลกาสะท้านเพราะคลี่นพลังเทพั ัทองใหญ่ั์ราวพันลี้ทอดกายบอบังแสงสุริยันจสมือมิด
" ครึก ครัก " เกล็ดสีทองพลันร่วงโรยกลาดเกลื่อนทั่วทุ่ง
" ทุกท่าน เกล็ดัทองที่ร่วงลงมานั้นเป็ของจริง ให้เก็บรวบรวมไว้ที่สำนักอักกะก่อน แล้วข้าจะหลอมเป็อาวุธให้ " นนท์ส่งเสียงทางจิตบอกเหล่าผู้าุโ
" ครืน " ร่างัทองยืดยาวใหญ่โตขึ้น ร่างั์สองพันลี้ฉวัดเฉวียนกลางนถา แล้วขดตัวดูดซับแสง์เก้าสี
" วิ้ง " คนเล็กร่างทอง ทะยานยังนภา ร่างั์สีทองราวหมื่นจั้งมองิ่ยังมนุษย์ตัวจ้อย
" อ้าก " ยอดยุทธพันหมื่นทิ้งตัวลงร้องดิ้นทุรนทุราย เพราะมิอาจรับปรานสังหารกายจิตได้
" จิ๊ " ร่างั์สีทองมิพอใจ ที่เหล่ายอดยุทธทั้งหลายรับพลังเพียงน้อยนิดของตนมิได้ พลางส่ายหน้าก่อนเร่งไปยังหัวัทอง ย่อร่างให้เล็กแล้วนั่งดูดซับแสง์เก้าสี
ร่างทองของนนท์เร่งดูดซับแสง์เก้าสีอย่างรวดเร็ว
แสง์เก้าสีปลดปล่อยออกมายาวนานถึงหนึ่งเดือน นนท์เปิดเปลือกตาขึ้น
" อืม ราชันย์จักรพรรดิ์ขั้นปลายขั้นที่หนึ่ง " นนท์พึมพำ กำหมัดทั้งสองข้างเพื่อวัดพลัง
" พลังกายประมือกับราชันย์สูงสุดขั้นที่หก หากผสานกฎเกณฑ์สู้กับขั้นที่เก้าได้ หากใช้อาวุธสู้กับขั้นสูงสุดสมบูรณ์ได้ " นนท์พึมพำ
หลังจากที่ฉลองทะลวงขั้นพลังสิบวันแล้ว นนท์จัดการทุกอย่างแล้วเสร็จจึงไปยังโลกวิหคอีกครั้ง
" เพิ่มตบะอีกสองปีน่าจะดี " นนท์เร่งไปยังป่าลึกลับเขตใน
" เริ่ม " นนท์เข้าสู่การปิดตนในทันที
" สามปีเลยรึ " สามปีมานี้อักขระเทพตัวที่สิบสองหยั่งรู้ได้ครึ่งทางแล้ว และขั้นฝึกเวลานี้ยังอยู่ที่ขั้นที่สามแล้ว
" พลังกายประมือกับราชันย์ขั้งสูงสุดขั้นที่เก้าได้ หากผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังขั้นสมบูรณ์มิใช่คู่ต่อสู้ " นนท์พึมพำ
" ไปจัดการเื่ให้จบๆ " นนท์เร่งทะยานไปยังค่ายกลกักมารในทันที
" ไอ้หมาบ้า ข้ากลับมาแล้ว " นนท์ยือรอหมาป่าหลังเหล็กอยู่ที่เดิม
" ไอ้มนุษย์หน้าโง่ ช่างมิรู้จักรักตัวกลัวตาย " หมาป่าหลังเหล็กเดินออกมา
" หากเ้าอยากตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้ " หมาป่าหลังเหล็กฟาดฝ่ามือเข้าใส่ในทันที
" เปรี้ยง " ปรานสังหารทะยานเข้าหานนท์อย่างรวดเร็ว นนท์ผสานกฎเกณฑ์แห่งพลังฟาดฝ่ามือสีทองเข้าปะทะ
" ตูม " ร่างของหมาป่าหลังเหล็กปลิวไปไกลถึงหนึ่งลี้ หมาป่าหลังเหล็กพลันแตกตื่น
" ใยมันแข็งแกร่งขึ้น " หมาป่าหลังเหล็กสูดหายใจเข้าลึก
" ครืน " ร่างั์สีดำแกมทองราวหมื่นจั้งบังเกิดขึ้น ปรานมารแผ่กระจายแผดเผาห้วงมิติจนมอดไหม้
" เ้าถึงกับทำให้ข้าต้องใช้ร่างนี้ " หมาป่าหลังเหล็กเอ่ยขึ้น นนท์หลับตาผสานอักขระเทพ
" ครืน " ร่างทองหมื่นจั้งปรากฎขึ้น หมาป่าถึงกับตัวสั่นเพราะมันมิเคยคิดเลยว่า จะต้องมาพบเจอคู่ปรับที่แข็งแกร่งกว่ามันมากนัก
" มาเถิด " นนท์ฟาดฝ่ามือสยบมารเข้าใส่ทันที
" เปรี้ยง " ฟ้าสะท้าน ดินะเื ฝ่ามือสังหารสีทองพวยพุ่งเข้าหาอย่างรวดเร็ว แสงสีทองสว่างวาบสาดพลานุภาพของกฎเกณฑ์สัจธรรม
" อ้าก " พลานุภาพของกฎเกณฑ์สัจธรรมแทรกซึมเข้าสู่ร่างั์สีดำแกมทอง
" เ้าทำอะไรกับร่างของข้า " หมาป่าหลังเหล็กร้องโอดโอยอย่างดัง
" เ้าเป็มาร ข้าขจัดไอมารในร่างของเ้า " ร่างทองหมื่นจั้งยืนมองไอมารที่ระเหิดออกจากร่างของหมาป่าหลังเหล็ก
เมื่อไอมารในร่างของหมาป่าหลังเหล็กถูกขจัดออกจนสิ้น " ข้าจะมิให้เ้าต้องทรมานอีกต่อไป "
ร่างทองหมื่นจั้งชี้นิ้วไปยังหน้าผากของหมาป่าหลังเหล็ก " อ้าก "
สิ้นเสียงร้อง ร่างั์ทรุดลงที่พื้นในทันที
" จบเสียที " ร่างทองหมื่นจั้งพลันหดเล็กลง นนท์วาดมือเก็บร่างของหมาป่าหลังเหล็กไว้ แล้วเร่งไปยังต้นไม้แห่งชีวิต
" นนท์วาดมือเรียกเศษแก่นจักรวาลเข้ามาเก็บยังห้วงมิติกาย แล้วส่งวาดมือส่งแสงแห่งสัจธรรมไปยังเศษกระดูกสีดำ
" ฝุบ " เมื่อไอมารสลาย เศษกระดูกพลันกลับกลายเป็สีทอง นนท์พยักหน้าวาดมือเก็บเศษกระดูก แล้วลอยตัวขึ้นสูงส่งแสงแห่งสัจธรรมเข้าขับไล่ปรานมารร้ายออกจนสิ้น นนท์พยักหน้า แล้วเก็บค่านกลกักมาร
" ดี อีกไม่นานก็จะกลับมาเป็ตังเดิม " นนท์พยักหน้า แล้วเร่งจากไป
1K
