Exterminate ! : ทีมบิดาล่าเลเวลศูนย์

หมอตุลย์เดินเข้าไปในป่าอย่างระมัดระวัง เขามองไปด้านหน้าไกลๆ เห็นอะไรบางอย่างยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางพื้นที่ความละเอียดต่ำ
“หมาป่า ดูเหมือนจะมี 5 ตัว”
ชายหนุ่มจับปลายทั้งสองของผ้าเอาไว้แล้วหยิบก้อนหินออกจากกระเป๋านำไปวางไว้ตรงกลางผ้านั้น จากนั้นหมุนควงผ้าเป็นวงกลม หวือๆๆๆๆ ควับ!ชายหนุ่มปล่อยชายผ้าด้านหนึ่งออก หินที่กำลังแกว่งวนด้วยแรงเหวี่ยงหลุดออกจากผ้าและพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ตุบๆๆๆ พลาด! หมอตุลย์เสียดายโอกาสมาก เขาเตรียมเก็บผ้าแล้วก็ชักมีดทองแดงออกมา ... เกมนี้ถ้าโจมตีระยะไกลพลาด มอนสเตอร์จะหันมาในทิศทางที่มีการยิงโจมตี ชายหนุ่มที่เห็นฝูงหมาป่าตรงหน้าจึงคิดว่าอีกฝ่ายต้องโจมตีมาทันทีแน่ๆแต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น หมาป่าหูตั้งขึ้นอย่างสงสัย แต่พวกมันยังยืนหันไปมาอยู่นิ่งๆ ที่เป็นเช่นนั้นก็ไม่ใช่อะไร หมาป่าพวกนั้นยืนอยู่ในกราฟฟิกพงหญ้าสูงอย่างมิดชิดดักซุ่มรอคนเข้ามาใกล้ แต่หมอตุลย์ปรับความละเอียดภาพเป็นต่ำสุด หญ้าทั้งหมดเลยหายไป! เขาเห็นหมาป่า แต่หมาป่าไม่เห็นเขา! “แปลกแฮะ มันไม่โจมตี แต่ช่างมันเถอะ ลองใหม่แล้วกัน” ชายหนุ่มหยิบก้อนหินวางบนผ้าอีก จากนั้นเหวี่ยงหมุนอีกรอบ ทำซ้ำอย่างนี้อีกหลายครั้งจนกระทั่งเริ่มจับทางได้ ขณะที่หมาป่าก็หันไปมาอย่างงงงัน ... เสียงหินมาจากทางไหนกัน จนในการหมุนครั้งที่ 10
หวือออออ ผัวะ! ‘อิ๊งๆๆๆ’หมาป่าที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดเจอหินกระแทกเข้าที่หน้าผากอย่างจัง พลังชีวิตของมันลดลงครึ่งนึง
‘กรร วู๊ฟๆๆ’พวกมันที่เหลือขู่คำรามและวิ่งโจมตีทางทิศทางของหมอตุลย์ทันที ชายหนุ่มกระโดดปีนขึ้นต้นไม้จากนั้นเขาก็เกาะบนต้นไม้และเตรียมผ้า หมุน และเหวี่ยงหิน ผัวะ!‘อิ๊งๆ’
หมาป่าที่กำลังพยายามปีนต้นไม้ร่วงตกลงสู่พื้น ขณะที่ตัวที่เหลือก็พยายามปีนขึ้นมาใหม่ ชายหนุ่มเหวี่ยงหินใส่หมาป่าอีกหลายครั้ง จนกระทั่งแต่ละตัวมีแถบพลังชีวิตเหลือเป็นสีแดง เมื่อมองดู แต่ละตัวเหลือพลังชีวิตไม่ถึง 10
แล้วหมาป่าตัวนึงก็ปีนขึ้นมาใกล้ถึงกิ่งไม้ที่เขายืนอยู่ ฉึกฉึก {Exp 50}ร่างของหมาป่าเขี้ยวเงินที่ตายแล้วหล่นตกลงไปจากต้นไม้ ขณะที่ตัวที่เหลือก็พยายามปีนขึ้นมา ขณะที่หมอตุลย์ยืนยิ้มพร้อมกับมีดทองแดงในมือ เสียงร้องของหมาป่าดังขึ้นเป็นช่วงๆ จนกระทั่งทุกอย่างเงียบไป
หมาป่าทั้งหมดตายแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆปีนกลับลงมาที่พื้นและมองดูผลงาน ซากหมาป่าทั้ง 5 ตายเกลื่อนที่พื้น ฟัน 5 คู่ที่ตกอยู่ข้างๆร่างทั้ง 5 ถูกเก็บเข้ากระเป๋า ขณะที่หมอตุลย์สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง
“ร่างหมาป่าไม่หายไปเหมือนตอนนั้น” ตอนเลเวลศูนย์ พอหมาป่าพวกนั้นตายมันก็สลายหายไปเลย แต่หมาป่าพวกนี้ไม่หายไปบริษัทเกมคงไม่ทำความแตกต่างโดยไม่มีเหตุผล มันต้องมีความหมายอะไรบางอย่างแน่ๆ”
หมอตุลย์ค่อยๆคิดดู สิ่งที่เขามีเพิ่มขึ้นมาเมื่อเทียบกับตอนจะเข้าหมู่บ้านก็มีผ้าพันแผลกับมีดทองแดง
“ฟอรั่ม ค้นหาคำว่าหนังหมาป่า ขนหมาป่า” หน้าจอฟอรั่มเว็บบอร์ดโผล่ขึ้นมา มีกระทู้ที่พูดถึงหนังหมาป่าอยู่จำนวนหนึ่ง พูดถึงว่าหากผู้ที่ฆ่าหมาป่าได้พกมีดมาด้วย ร่างของมันจะไม่หายไปในทันทีแต่จะอยู่ตรงนั้นให้สามารถถลกหนังได้ หนังหมาป่าสามารถขายได้และเก็บเข้ากระเป๋าได้ แต่ร่างของหมาป่าไม่สามารถเก็บได้ ถ้าจะเอาเนื้อไปขายต้องใช้ [เชือก]มัด แล้วขนกลับเข้าหมู่บ้านไปขาย
หมอตุลย์พยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาลงมือจับซากหมาป่าวางนอนลง กรีดเปิดตรงกลางท้องออก จากนั้นใช้มีดทองแดงที่คมกริบนั้นเฉือนไปตามชั้นผิว มีดกรีดเข้าไปในเนื้อเยื่อชั้นSubcutaneous อย่างแม่นยำ ความรู้สึกประหนึ่งสมัยที่เรียนที่เคยผ่าเลาะผิวหนังของหุ่นจำลองมนุษย์ เกมไม่ได้สร้างความละเอียดในขั้นตอนชำแหละมากนัก ชายหนุ่มเห็นเพียงแค่ว่าหนังถูกแยกออกมาจากก้อนเนื้อสีแดง
[หนังหมาป่าเขี้ยวเงิน : คุณภาพ C]
ชายหนุ่มเก็บหนังหมาป่านั้นเข้าไปแล้วก็จัดการเลาะหมาป่าตัวที่สองด้วยความเข้าใจที่มากขึ้น
[หนังหมาป่าเขี้ยวเงิน : คุณภาพ B]
หลังจากนั้น หนังทุกผืนเป็นหนังคุณภาพ B ทั้งหมด หมอตุลย์ไม่ได้พอใจกับผลงานมากนักเพราะว่าที่อ่านหนังสือ Survival มา การถลกหนังหมาป่าที่ดีจะถลกส่วนศีรษะได้ด้วย ขณะที่ความสามารถของเขาถลกได้แค่เพียงส่วนลำตัวและขาเท่านั้น
เขามองเนื้อหมาป่าที่วางกองอยู่แล้วส่ายศีรษะ ตอนนี้เขายังไม่ว่างขนเนื้อพวกนี้ไป เพราะต้องเพิ่มเลเวลก่อน ชายหนุ่มมองไปในป่าแล้วออกเดินต่อ
… หลังจากฆ่าหมาป่าไปอีก 15 ตัว‘กิ๊ง! เลเวลอัพ’“สเตตัส” [ผู้เล่น : เดสม่อน] [Medic] เลเวล 2 พลังชีวิต 140/140กำลัง : 28ความเร็ว : 28ความฉลาด : 28พลังใจ : 28 ความอึด : 28 พลังเวท 35/35SP : 18[อาวุธไกล 1%][อาวุธมีด 1%]
“แจ็คพอต!”
หมอตุลย์มองที่สถานะแล้วก็รับรู้แล้วว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน การเลเวลอัพครั้งนี้มีพลังเพิ่มขึ้นน้อยกว่าตอนที่เลื่อนจากเลเวล 0 เป็น 1 แปลว่าตอนแรกที่ตกต้นไม้แล้วฆ่าหมาป่าได้ทั้ง 3 รอบ ระบบมองว่าเขาเป็นผู้เล่นเลเวล 0 ทั้ง 3 ครั้ง และให้ค่าสเตตัสมากกว่าที่ควร
“แบบนี้ต้องล่าหมาป่าอีกสิ แต่ว่ามีดแบบนี้จะไหวไหมเนี่ย”
[มีดทองแดง]โจมตี 5 ความทนทาน : 23/30หมายเหตุ : มีดธรรมดาที่ทำจากทองแดง อย่าคิดมาก! ดีกว่ามีดไม้กับมีดหินก็แล้วกัน!
หากปล่อยให้ความทนทานตกลงไปถึง 0 อาวุธนั้นจะกลายสภาพเป็นเศษโลหะและใช้ต่อสู้ไม่ได้ แถมเกมยังกำหนดว่า หากความทนทานลงไปต่ำเท่าไร ค่าซ่อมจะแพงขึ้นกว่าเดิมเป็นเงาตามตัว ดังนั้นถ้าจะเสียค่าซ่อมให้น้อยที่สุดก็ต้องซ่อมตั้งแต่เสียหายไม่มาก เท่ากับว่าต้องวิ่งกลับไปที่หมู่บ้านบ่อยๆ
ตุลกานต์รู้ตัวดีว่าจุดอ่อนของเขาในตอนนี้คือเขาไม่มีเงินมากมาย อะไรประหยัดได้ก็ประหยัดไว้ก่อน ดังนั้นจึงตัดสินใจกลับหมู่บ้านไปซ่อมอาวุธก่อน เขาวิ่งกลับจนไปถึงหน้าทางเข้าและพบกับ NPC รองหัวหน้าหมู่บ้าน คุณลุงโรเจอร์
“สวัสดีครับคุณโรเจอร์ ผมเดสม่อนเองครับ” ชายหนุ่มทัก“อ้อ พ่อหนุ่ม มีอะไรเรอะ” ชายสูงวัยตอบกลับ
“ในหมู่บ้านมีภารกิจกำจัดมอนสเตอร์หรือเปล่าครับ” “มีสิ ไปที่ตึกสำนักงานกลางหมู่บ้านได้ แต่เปิดถึงแค่พระอาทิตย์ตกดินเท่านั้นนะ” “ขอบคุณครับ”
หมอตุลย์ขอบคุณจากนั้นก็รีบวิ่งออกไป ขณะที่โรเจอร์หันไปมองทหารยามแล้วพูดเบาๆ “พ่อหนุ่มนี่แปลกดี สุภาพ มีสัมมาคารวะไม่เหมือนนักผจญภัยคนอื่นๆ”
‘กิ๊ง โรเจอร์ รู้สึกดีกับคุณ +1’
ชายหนุ่มเหลือบมองตัวหนังสือที่ขึ้นมาแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ตรงไปที่สำนักงานกลางหมู่บ้าน “สวัสดีครับ คุณ..” หมอตุลย์ถามหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงเคาน์เตอร์ “ค่ะ แครอลค่ะ”
“ครับ ผมชื่อเดสม่อน เป็นนักผจญภัยครับ จะถามว่าที่หมู่บ้านมีจ้างทำภารกิจกำจัดหมาป่าไหมครับ” “มีค่ะ นี่ค่ะ กำจัดฝูงหมาป่าเขี้ยวเงิน 10 ตัว 1 เหรียญเงิน โดยคุณต้องเอาเขี้ยวหมาป่ามาเป็นหลักฐาน”
“ภารกิจจำกัดไหมครับว่าจะให้ฆ่ากี่ตัว”“ไม่ค่ะ ฆ่าได้เรื่อยๆ แล้วก็มารับรางวัลได้เรื่อยๆ”
“โอเคครับ งั้นผมขอทำภารกิจนี้นะครับ”
‘กิ้ง!’[ภารกิจกำจัดหมาป่าเขี้ยวเงิน(ความยากระดับE) เขี้ยวหมาป่า 20/10]
“งั้นผมขอรับรางวัลเลยได้ไหมครับ” หมอตุลย์หยิบเอาเขี้ยวหมาป่าออกมา 10 คู่ “ผมจัดการล่าหมาป่าไปแล้วก่อนที่จะมานี่”“เอ๊ะ เรื่องนั้น” แครอลยืนลังเล “เรื่องนี้ชั้นไม่แน่ใจจริงๆค่ะ คือผู้ใหญ่บ้านเคยสั่งไว้ว่าภารกิจพวกนี้เป็นภารกิจที่เราจ้างเพื่อให้คนกำจัดหมาป่าออกไปจากละแวกหมู่บ้าน ดังนั้นต้องมาลงทะเบียนก่อนจึงจะรับได้ ไม่งั้นอาจจะมีคนไปฆ่าหมาป่าจากที่อื่นแล้วเอามาขึ้นรางวัลค่ะ” “เห? อ้อ นี่หนังหมาป่านี่น่าจะใช้เป็นหลักฐานได้” หมอตุลย์หยิบเอาหนังหมาป่าออกมา “หนังสดๆใหม่ๆเพิ่งถลกออกมาเลย เลือดยังติดอยู่เลยครับ ช่วยหน่อยเถอะครับ ผมต้องเอาเงินไปใช้ซ่อมมีด ถ้าไม่มีเงินไปซ่อมอาวุธก็จะไปล่ามอนสเตอร์ต่อไม่ได้”“เรื่องนั้น…” แครอลทำหน้าลำบากใจอย่างมาก หญิงสาวไม่มีอำนาจตัดสินใจเรื่องนี้ได้จริงๆ

“อืม งั้นไม่เป็นไรครับ คุณคงลำบากใจจริงๆ” หมอตุลย์ยิ้มให้ “เดี๋ยวผมลองหาวิธีอื่นดูก็ได้”
ชายหนุ่มไม่กดดันหญิงสาวตรงหน้า จะว่าไปเกมนี้มันทำNPCซะคล้ายคนจริงๆจนเขากดดันไม่ลง
“งั้นผมฝากเขี้ยวหมาป่าทั้งหมดนี่ไว้กับคุณก่อนแล้วกันครับ” ชายหนุ่มเทเขี้ยวทั้ง 20 คู่ออกมา “คะ?”
“นี่คือเขี้ยวทั้งหมดที่ผมมีอยู่ครับ คือไปล่ามอนสเตอร์แล้วกลับมาใหม่แล้วเอาเขี้ยวหมาป่ามาแลกรางวัล คุณจะได้ไม่ต้องกังวลว่ามันจะเป็นของที่ผมไปล่าที่อื่นมาก่อนไงครับ” ชายหนุ่มบอก “แต่ถ้าคุณเอามันไปขาย คุณจะได้เอาเงินไปซ่อมอาวุธไงคะ” แครอลบอก
“ตอนนี้พระอาทิตย์จะตกดินแล้ว ถึงผมไปขายทัน แต่ผมก็ไปร้านซ่อมอาวุธไม่ทันหรอกครับ”หมอตุลย์บอก “เดี๋ยวไว้พรุ่งนี้เช้าผมค่อยมารับกลับไปขายอีกทีก็ได้”
แครอลรับของมาและเก็บไว้ มองตามหลังนักผจญภัยคนนั้นที่เดินออกไปด้วยความรู้สึกประหลาด นักผจญภัยคนอื่นๆที่เธอเคยเจอมาไม่มีใครยอมฟังเธอแบบนี้มาก่อน ทุกคนที่มาติดต่อมีแต่การโวยวายหรือพูดเหมือนกับออกคำสั่ง เพิ่งจะมีชายหนุ่มคนนี้เท่านั้นที่พูดกับเธอเหมือนกับที่คนธรรมดาทั่วไปหญิงสาวเขียนชื่อ ‘เดสม่อน’ ไปบนกล่องใส่ของนั้น และเลื่อนเก็บเข้าไปใต้เคาน์เตอร์
ตุลกานต์เดินออกจากสำนักงานแล้วก็รีบไปที่ร้านขายของ แต่เมื่อไปถึงที่หน้าร้านก็เจอป้ายแขวนไว้ว่าปิดเรียบร้อยแล้ว
“อืม เอาไงดี”
ชายหนุ่มมองไปที่มีดทองแดงในมือแล้วครุ่นคิด จะออกไปล่าต่อแต่เสี่ยงกับความทนทานลดลง หรือว่าจะล็อคเอาท์แล้วรอจนถึงเช้าก่อน
[มีดทองแดง]โจมตี 5 ความทนทาน : 23/30หมายเหตุ : มีดธรรมดาที่ทำจากทองแดง อย่าคิดมาก! ดีกว่ามีดไม้กับมีดหินก็แล้วกัน!
หมอตุลย์มองหมายเหตุแล้วก็คิดอะไรขึ้นมาได้

“จริงสิ ยังมีวิธีนี้นี่นา”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

10.รับภารกิจล่าหมาป่า

นิยายแนะนำ

Exterminate ! : ทีมบิดาล่าเลเวลศูนย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

10.รับภารกิจล่าหมาป่า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้