หลังจากที่ชายวัยกลางคนได้กินยาที่ลี่อินได้มอบให้และแล้วร่างกายของเขาก็รู้สึกเริ่มเบาดั่งปุยนุ่น ความร้อนของพิษที่ร่างกายเริ่มเสื่อมสลายไปจนตอนนี้บ่อพิษที่กำเริบมานานนับพันปีเริ่มเหือดแห้ง ร่างของเขาจากเดิมที่เป็ชายวัยกลางคนเริ่มแสดงให้เห็นถึงความเยาว์วัย สีผมที่ตอนแรกนั้นสีขาวประปรายตอนนี้เริ่มกลับมาดำสนิทแถมพลังการบ่มเพาะยังสูงขึ้นเรื่อยๆอีกต่างหาก จนมาหยุดอยู่ที่เทพมารราชันย์ตอนที่ 6
“ฮ่าๆๆ ในที่สุดเวลานับพันปีหน้าก็มีโอกาสได้กลับไปแก้แค้นพวกัเ่าั้จนได้ก่อนอื่นเด็กน้อยทั้งสองข้าคือัทมิฬซึ่งการกักขังจากผู้อื่นเป็อิสระของตนเองมันไม่ใช่วิถีของฮ่าๆ”
มันพูดออกมาด้วยสีหน้าที่มองยังไงก็เป็สีหน้านี่เขาของคนทรยศอย่างแน่นอน สายตาของมาในตอนนี้เื่อาฆาตพยาบาทเทียนต้าและลี่อินไอสังหารที่ปล่อยออกมารุนแรงมากจนทั้งสองนั้นต้องคุกเข่าลงไปบนพื้น
“เ้าทรยศข้าอย่างนั้นรึ”
ลี่อินเอ่ยขึ้นตอนนี้สีหน้าของนางรู้สึกกังวลเป็อย่างมากแต่ในใจใครเล่าจะรู้ว่าความรู้สึกที่แท้จริงนั้นเป็เช่นไร
“ใช่แล้วทำไมยังงั้นรึข้าคือัทมิฬผู้ยิ่งใหญ่เหตุใดที่จะต้องเชื่อฟังเด็กน้อยทั้งสองอย่างพวกเ้าแหละ”
ัดำทมิฬเอ่ยออกมามันเป็คำพูดที่ดูเย้ยหยันและหาได้สนใจเด็กน้อยทั้งสองคน ร่างกายที่ร่างกายที่ใหญ่ั์เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อมันพร้อมจะบดขยี้ให้ทั้งสองให้แหลกเป็จุน
“แต่ข้าคิดว่าเ้าคงจะอยู่ได้ไม่นานหรอก ยาสลายิญญา”
ลี่อินเอ่ยขึ้นมาอย่างเป็ผู้ชนะยาที่นาให้กับัไปนั้นเป็ยาที่สามารถ ทำลายได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ภายในร่างกายแม้กระทั่งพิษหรือการบ่มเพาะก็ตามก็ไม่มีใครที่จะสามารถรอดจกยาที่มีความรุนแรงแบบนี้ได้อย่างแน่นอน
หลังจากนั้นัทมิฬก็เริ่มมีพลังที่ลดลงอย่างต่อเนื่องจนพอมาถึงขั้นมาร เดิมทีตอนแรกที่มันนั้นกลายเป็มนุษย์ตอนนี้มันกลับัดำเช่นเดิม หลังจากนั้นมันก็พูดไม่ได้ไปและต้องอาศัยเวลาัแทนเป็สิ่งที่น่าอดสูงแต่มันก็ได้รับผลกระทำที่มันตามสนอง
“โฮกกก”
เสียงลมคำรามของัดำทมิฬแตกกระจายไปทั่ว ความโกรธเกรี้ยวของมันได้มาถึงจุดที่สุด เพราะชีวิตของมันนั้นแม้แต่ตัวมันเองยังรักษาไว้ไม่ได้ความรู้สึกคนอื่นก็เช่นกันตอนนี้มันเริ่มรู้สึกไร้ซึ่งพลังไร้ซึ่งความหวังและไร้ซึ่งคำพูดที่จะเดินออกมา
“คงรู้สึกมีความเ็ป และส่วนพลังที่เริ่มถดถอยลงไปนี่แหละคือเวรกรรมที่เ้าควรที่จะได้รับ”
เทียนต้าเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าที่ทะนงตนตอนนี้เขาได้หยิบธนูและยึดลูกศรที่อาจารย์ของเขาทำไว้ซึ่งเป็ศรที่มีความรุนแรงมากที่สุด สามารถที่จะพูดทิ่มแทงศัตรูที่เป็แม้กระทั่งจิติญญาได้อย่างไม่ยากเย็น
“ศรดับิญญา”
เทียนต้าเอ่ยออกมาเขาได้ยิงศรไปด้วย
ความเร็วสูงมันได้ทิ่มแทงเข้าไปตรงกลางหัวใจของัดำสนิทอย่างแม่นยำในร่างของัทมิฬที่อยู่บนฟ้าตกลงมาสู่พื้นดินอย่างน่าอนาถ
“ัที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่บนท้องฟ้าตอนนี้กลับตกลงมาอยู่บนพื้นดินที่ไร้ซึ่งพลังและลมหายใจเป็ได้อย่างเดียวนั่นก็คือมันได้ตายไปแล้วเท่านั้น”
นีลี่อินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าสร้อยแม้นางจะสามารถสังหารัทมิฬที่ขึ้นชื่อเื่ความแข็งแกร่งได้ลงแต่ในจิตใจของนางก็ยังคงอ่อนแอ
“เราต้องยอมรับความจริงว่าทุกสิ่งมีชีวิตมีความแข็งแกร่งหากเราไม่ฆ่ามันแน่นอนว่าเราก็คงไม่มีชีวิตอยู่อีกแน่นอนเพราะฉะนั้นสิ่งที่เราทำถูกแล้ว”
เทียนต้าบอกลี่อินด้วยสีหน้าท่าทางที่ใจเย็นแม้จะเป็ดั่งเทพาที่พูดปลอบคนอื่นไม่เป็แต่คำพูดที่เด็ดขาด มันเป็คำพูดที่ปลอบใจของลี่อินได้เป็อย่างดี
“งั้นเรารีบไปที่ร่างของักันเถอะ”
หลังจากที่เทียนต้าพูดจบร่างของทั้งสองก็ตรงไปยังซากของัดำทมิฬที่มีขนาดยาวเป็อย่างมากและขนาดตัวที่ใหญ่มากเช่นเดียวกัน
ทุกส่วนของัล้วนเป็วัตถุดิบชั้นดีในการสร้างโอสถหรืออาวุธตอนได้อย่างดีเยี่ยม
และแล้วทั้งสองคนก็เริ่มชำแหละร่างกายของัทมิฬอย่างรวดเร็วเขาคงัดำทมิฬนั้น สามารถที่จะไปทำเป็อาวุธก็ได้ ส่วนกระดูกสามารถนำไปทำเป็ชุดเกาะที่มีพลังการป้องกันที่สูงได้อย่างไม่ยากเย็นมากนักและหนังประมาณสามารถทำ เสื้อผ้าไว้ไส่ได้มีคุณสมบัติอย่างคงทนและดีเยี่ยม
และสิ่งที่มีค่ามากที่สุดในโลกของันี่คือจิติญญาของัซึ่งที่จริงแล้วที่ว่ามีคุณค่ามากเนื่องมาจากัเป็สัตว์ที่บ่มเพาะพันธุ์ช้ากว่าสิ่งมีชีวิตอื่นเป็อย่างมากและความแข็งของัที่มีระดับพลังเริ่มต้นสามารถที่จะชนะสิ่งมีชีวิตอื่นได้เกิน3ระดับ
อย่าบังอาจทะนงตน อย่าเป็คนผิดคำมั่น
หากทำไม่ถึงวัน ถึงตอนนั้นก็จะตาย
จบ ตอนเร็ว
1K
