คณะร้านเสื้อฮุ่ยเหมยบูติก เปลี่ยนกันอาบน้ำจนครบคน แล้วก็เข้ามารวมกันที่ห้องของชิงเหมยเหมือนเดิม
"เอาล่ะค่ะ ก่อนที่จะแบ่งเงินกันวันนี้ หนูมีเื่จะถามก่อนนะคะ"
"พี่ฮุ่ยหลิงพี่ฮุ่ยหลินคะ ป้าสะใภ้ใหญ่ ก็เย็บจักรเป็เหมือนกันใช่ไหมคะ"
"ใช่จ้ะ คุณย่าสอนแม่ก่อน สอนพวกพี่อีกจ้ะชิงเหมย"
ฮุ่ยหลิงตอบชิงเหมย ได้ยินชิงเหมยพูดมาแบบนี้สองแฝดก็พอจะรู้ว่า น้องสาวคงอยากจะให้แม่ของตนช่วยเย็บชุดเพิ่ม
" งั้นถ้าหนูจะซื้อจักรเย็บผ้าเพิ่มอีกสองตัว ให้ยาย กับป้าสะใภ้ ช่วยกันเย็บชุดเพิ่ม ให้ค่าจ้างเป็ชุดๆไป พี่ๆคิดว่ายังไงคะ"
" ดีแน่นอนจ้ะ ชิงเหมย " ฮุ่ยหลิงตอบทันที เพราะถ้าเย็บได้เยอะ ขายได้เยอะ เงินก็อยู่ในครอบครัวไม่ไปไหน ยังไงเงินที่ได้มาพวกตนก็ต้องนำไปให้ทางบ้านอยู่แล้ว
"ชิงเหมย พี่ก็ว่าดีนะจ้ะ แต่ตัวพี่ไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเลย คือ...พี่เย็บผ้าไม่เป็ แม่พี่ก็เย็บไม่เป็ พี่จะเอาเปรียบน้องๆเกินไปไหมจ้ะ"
เหลียนอี้เฟยรู้สึกว่าตนเอาเปรียบน้องสาวทั้งสามคนมากเลยทีเดียว นอกจากออกเงิน100หยวนแล้ว ก็ทำได้แค่ช่วยขายเท่านั้น
"พี่อี้เฟยอย่าคิดมากเลยค่ะ ต่อไปหนูจะทำเป็ร้านขายเสื้อผ้าเลย ถึงตอนนั้นต้องใช้เงินอีกพอสมควร พี่อี้เฟยก็ออกเงินเยอะหน่อยอย่างนี้ก็พอค่ะ ใช่ไหมคะพี่ฮุ่ยหลิง พี่ฮุ่ยหลิน"
"น้าสะใภ้ อย่าคิดมากเลยนะคะ พวกหนูทำเป็แค่เย็บผ้านี่แหละค่ะ อย่างอื่นก็ต้องรบกวนพี่แล้ว"
ฮุ่ยหลินกับฮุ่ยหลิงนั้นเป็คนซื่อสัตย์อยู่แล้ว ไม่ได้อิจฉาใคร พวกตนทำอะไรได้ก็ตั้งใจทำไป เหมือนงานนี้ พวกตนเย็บผ้าได้ก็เย็บไป ไม่ต้องมานั่งคิดว่า คนนี้ทำงาน คนนี้ไม่ทำงาน ถ้ามัวมาทำแบบนั้น งานก็คงไม่เสร็จ นี่แหละคือข้อดีของคนบ้านนอกล่ะ ไม่ทันคนเหมือนคนเมือง ถ้าได้มาอยู่กับคนที่ชอบเอาเปรียบก็คงลำบาก โชคดีที่เป็ชิงเหมย แล้วก็เป็ครอบครัวเดียวกันด้วย ชิงเหมยกับพี่อี้เฟยไม่เอาเปรียบคนน่ารักแบบสองแฝดแน่นอน
"โอเค งั้นเรามาแบ่งเงินกันเลยนะคะ "
"วันนี้ขายชุดกระโปรงไปได้ทั้งหมด98 ชุด เป็เงิน1,862หยวน แต่ตรงนี้มี1,870หยวนนะคะ จะซื้อจักรเย็บผ้าอีกสองตัวให้ยายกับป้าสะใภ้ใหญ่ 150หยวน เอาเป็มือสองเหมือนเดิม คงเหลือ1,712หยวน หักไว้ซื้อผ้า ด้าย กับถุงกระดาษเพิ่มเป็200หยวน คงเหลือ1,512หยวน"
" รายได้ของหนูวันนี้756หยวน "
" ของพี่ฮุ่ยหลิงกับพี่ฮุ่ยหลิน 529หยวน กับอีก2เหวิน "
" ของพี่อี้เฟย 226หยวน8เหวิน"
"ค่าไฟ3เหวินหนูออกให้เหมือนเดิมนะคะ"
ทีนี้ล่ะนั่งอึ้งกันของจริง อี้เฟยที่ได้227หยวน ยังอึ้งไปแล้ววันนี้ แล้วสองแฝดล่ะ ถึงรู้ว่าจะได้เยอะ แต่นี่มันเยอะกว่าคราวที่แล้วเกือบจะเท่าตัวเลยนะ
สองอาทิตย์ที่มาอยู่ในเมืองกับน้องสาวแบบ งง งง ตอนนี้สองฝาแฝดมีเงินรวมกันเกือบจะพันหยวนแล้ว!!
"เยอะไปรึเปล่าจ้ะชิงเหมย"
ทั้งอี้เฟย ทั้งพี่น้องฝาแฝด ต่างก็ถามชิงเหมย
"พวกพี่สมควรได้แล้วค่ะ เอาล่ะ วันนี้พักผ่อนกันนะคะ วันอาทิตย์เราจะไปซื้อจักรเย็บผ้าสองตัว ผ้าและด้าย แล้วเราจะเอาไปบ้านยายกันนะคะพี่ๆ"
สองแฝดกับพี่อี้เฟย กลับห้องไปพักผ่อนแล้ว หลี่หลิงก็พูดชมชิงเหมย
"พี่ชิงเหมยเก่งกาจ จริงๆเลยค่ะ"
ชิงเหมยอดที่จะไปหยิกแก้มน้องสาวไม่ได้
"หลิงเอ๋อ อยากได้อะไรบ้างไหม พี่ใหญ่จะซื้อให้"
"หนูอยากได้หนังสือภาษาอังกฤษเพิ่มค่ะพี่"
ชิงเหมยตอบตกลงน้องสาวทันที
"ได้เลยไว้เราไปหาซื้อที่ห้างกันวันพรุ่งนี้ดีนะ"
วันศุกร์ที่สองของการขายชุดกระโปรง ก็อิ่มอกอิ่มใจไปกับรายได้กันทุกคนเลยทีเดียว
............................
ตื่นมาเช้าวันเสาร์แบบสดชื่น ล้อมวงกินข้าวเช้ากันอย่างอบอุ่นเหมือนเดิม คณะขายอาหารเช้าออกไปทำหน้าที่หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ
"แม่นี่เงินค่ะ หนฝากไว้ที่แม่ก่อนนะคะ ถ้าจะใช้หนูจะบอก"
ชิงเหมยเอาเงินฝากไว้ที่แม่โจว500หยวน ที่เหลือเก็บไว้ที่ตัวเอง เพราะวันนี้จะพาน้องสาวไปซื้อหนังสือที่ห้างสรรพสินค้า
"นี่จ้ะหลิงเอ๋อ เก็บไว้นะ อยากได้อะไรก็เอาไปซื้อได้เลย"
ให้เงินน้องสาวผู้น่ารักอีก50หยวน ชิงเหมยอิ่มเอมใจมากเลยวันนี้
สองฝาแฝด ประจำที่จักรเย็บผ้าของตัวเอง ั้แ่กินข้าวเช้าเสร็จแล้ว ช่างขยันซะจริง
ตอนบ่ายชิงเหมยก็พาหลี่หลิงไปซื้อหนังสือที่ห้าง หลี่หลิงเลือกซื้อหนังสือภาษาอังกฤษของมหาวิทยาลัยมาสามเล่ม เล่นเอาชิงเหมยงงแดกไปเลยทีเดียว
กลับมาถึงบ้านก็บอกโจวชิงหลานว่า พรุ่งนี้จะไปบ้านยายกับพี่ฮุ่ยหลิง กับพี่ฮุ่ยหลิน พี่อี้เฟยก็ว่าจะไปด้วย คุยไปคุยมา สรุปพรุ่งนี้จะยกโขยงกันไปบ้านยายโจวกันทั้งหมดเลย
แต่ก่อนจะไปก็ต้องแวะไปซือจักรเย็บผ้าก่อน พรุ่งนี้คงจะได้ใช้แรงงานยายแล้วล่ะ~
.....................................
586
