ผม นินยะ และเมย์ร่า ได้รีบเดินทางมาถึง ปราสาท อิเดเรีย ซึ่งตอนนี้กำลังถูกกองทัพจอมมารสาว อาการอส แห่งประจิม โจมตีอยู่อย่างดุเดือด
" เราจะทำยังไงดีคะ? ฮาคิน " ฮิโรนาเอะ กล่าว แล้วรีบเข้ามาซบอกผม
" เราจะใช้ลาวา ถล่มทัพจอมมาร ในระหว่างที่ ผมถ่วงเวลาจอมมารสาว อาการอสไว้ ขอให้คุณรีบอพยพชาวเมือง แล้วใช้เ้าอุปกรณ์ลูกฟุตบอลนั่นทำใหู้เาไฟอิเดเรียะเิ " ผมกล่าว
" ชั้นจำคำภาวนาไม่ได้น่สิคะ " ฮิโรนาเอะกล่าว
" คันกระปู๋จังไง " ผมกล่าวตอบ
และใน่เวลานั้นเองก็มีเสียงปืนใหญ่เวน่อม ของกองทัพจอมมาร อาการอส ยิงเข้ามา
ตูมมมม!!! ตูมมมม!!! ตูมมมม!!!
เสียงดังกึกก้อง จนผมต้องกอดฮิโรนาเอะ เอาไว้ในอ้อมกอด ในขณะที่เมย์ร่า กำลังไลน์สดต่อไป อย่างเมามันส์
" ผมต้องไปแล้ว ทำตามที่เตี๊ยมกันไว้นะ " ผมกล่าวแล้ววิ่งจากไปที่หน้าประตูเมืองทางทิศเหนือ
และที่นั่นเองผมพบ อาการอส จอมมารสาวแห่งประจิม กำลังแต่งตัวยั่วยวนอยู่
" มาแล้วเหรอ ฮาคิน ชั้นคิดอยู่แล้วว่าต้องพบนาย "
"นางมารชั่ว ถ้าไม่อยากให้ลูกน้องต้องตายเป็ใบไม้ร่วง ก็รีบถอนทัพกลับไปซะ " ผมกล่าว
" ว่าไงนะ " อาการอสกล่าวตอบคำถามด้วยคำถาม
และในตอนนั้นเอง เมย์ร่า ก็ชูนิ้วขึ้นสู่ฟ้า พร้อมกับไลน์สดไปด้วย
" จงเสื่อมสมรรถภาพไปซะ " เสียงแอฟเฟค แตกกระจาย และคำสาปที่เมย์ร่าปล่อยก็ได้พุ่งไปหา จอมมารสาวอาการอส แต่ทว่า...
รีเฟค(สะท้อนกลับ)
ในวินาทีวิกฤตินั้นเอง จอมมารสาวอาการอสก็ได้สะท้อนคำสาปเข้าใส่ผม
...เอาจริงดินี่ตรูโดนคำสาปให้เสื่อมสมรรถทางเพศอย่างงั้นเหรอ
ในขณะที่ผมกำลังคิดอยู่นั้นเอง
"จงไม่สามารถช่วยตัวเองได้ " เมย์กล่าวร่ายเวทย์บทต่อไป และทุกอย่างก็เหมือนเดิมคือ จอมมารสาว อาการอส สะท้อนคำสาปใส่ผม
...เอาจริงดิ ตอนนี้ตรูเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ แถมยังช่วยตัวเองไม่ได้อีก
ผมค่อยเปิดกางเกงออกมาดูแล้วเห็นกระปู๋ผมเล็กลงไปประมาณ3เท่า จนไม่สามารถช่วยตัวเองได้ แถมยังเหี่ยว เสื่อมสมรรถภาพอีก
" จง..." เมย์ร่า กำลังจะกล่าวร่ายเวทย์ต่อไป
" เฮ้ย หยุดได้แล้วเมย์ร่าเดี๋ยวตรูโดนอีก " ผมกล่าว
เมย์ร่าหันมามองหน้าผม แล้วขอโทษที่ไม่สามารถแก้คำสาปให้ผมได้ แต่เธอสามารถสาปเพิ่มได้
" งั้นครั้งต่อไป ชั้นจะสาปให้นายกระปู๋ใหญ่แล้วกันนะ " เมย์ร่ากล่าวติดตลก
" มันตลกตรงไหนฟระ เอาความภูมิใจของลูกผู้ชายอย่างผมคืนมาเลย " ผมะโใส่เมย์ร่า
และในขณะที่เมย์ร่ากำลังจะสาปเพิ่มอยู่นั้น
" คิดว่าชั้นจะรอให้เธอทำสำเร็จรึไง " จอมมารสาว อาการอสกล่าว แล้วพุ่งเข้าจู่โจมเมย์ร่า
ตอนนั้นเองที่ผมไปยืนขวางระหว่างเมย์ร่ากับ อาการอส และรับฝ่ามือสยบทศทิศของ อาการอสไป 3ฝ่ามือ จนอาการอสถอยไป 3ก้าว
" เล็กขนาดนั้นคงทำให้ชั้นเสียวไม่ได้อีกแล้วสินะ " จอมมารสาว กล่าวดูถูกผม
" คำพูดหยามเกียรติลูกผู้ชายนี้ อาการอส เธอต้องชดใช้ด้วยร่างกายของเธอ " ผมกล่าว
แล้วเราก็สู้กันอยู่ราวๆ สามชั่วโมง...จน นาเอะ ยิงพลุว่าจัดการอพยพผู้คนออกจากเมืองหมดแล้ว
และแล้วผมก็ได้ยินคำภาวนาของ นาเอะ ที่กล่าวออกมาด้วยเสียงดังฟังชัด ต่อเ้าอุปกรณ์ลูกฟุบอลนั่น จากที่มันเคยหยุดลาวา ก็กลายเป็ปล่อยลาวาไหล
" คะ...คันกระปู๋จัง "
ในที่สุดลาวาจากูเาไฟอิเดเรียก็ไหลลงมาถล่มกองทัพจอมมาร อาการอส
จอมมารสาว ได้แต่กัดฟันกรอด แล้วมองดูลูกน้องที่ล้มตายจากลาวาถล่มทับ ก่อนบินหนีไป
ตัวผมเอง กับนินยะ ก็ได้เกาะขาเมย์ร่าคนละข้างแล้วให้เธอบินไปส่งในที่ปลอดภัย
เมื่อผมลงมาจากขาเมย์ร่า พร้อมกับนินยะ นาเอะ ก็โผเข้ามากอดผม
" ในที่สุดกองทัพจอมมาร ก็กลายเป้นเถ้าธุลี " นาเอะกล่าว
" แต่เราก็ต้องเสียเมือง กับปราสาทอิเดเรียไปด้วย คิดแล้วน่าเสียใจจริงๆ " ผมกล่าว
ในจังหวะนั้นเอง นาเอะ ก็โผเข้ามาจูบผม แล้วกล่าวถ้อยคำที่ผมไม่คิดว่าจะได้ยินจากผู้หญิง
" ในเมื่อนายยังไม่มีภรรยา แล้วชั้นก็ยังไม่มีสามี งั้นเรามาแต่งงานกันนะ "
ผมนี่โคตรซึ้งเลย แต่อยู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงคำมั่นสัญญาของ องคืหญิง อลิเซีย ว่าจะแต่งงานกับผม ทำให้ผมเครียดขึ้นมาทันที แล้วเล่าทุกอย่างให้นาเอะฟัง
" ถ้างั้น เราหนีไปจากประเทศนี้กันเถอะค่ะ กองทัพจอมมารก้ไม่มีอยู่แล้ว ท่านพี่หญิงก็คงนำคนไปตั้งรกรากใหม่เองได้ ทุกอย่างจบลงแบบแฮปปี้เอนดิ้งแล้วค่ะ " นาเอะกล่าว
ผมพยักหน้าตกลงกับ นาเอะ แล้วคืนนั้น พิธีแต่งงาน ง่ายๆ โดยไม่มีสักขีพยานก็เริ่มต้นขึ้น
ผมได้จุมพิตแต่งงานกับนาเอะ แล้วไหว้ฟ้าดินด้วยกัน ก่อนสองเราจะออกเดินทางไปหยั่งอาณาจักรข้างเคียง เพื่อหลบหนีการแต่งงานของผม กับองค์หญิงอลิเซีย
ไม่นานหลังจากนั้น องค์หญิง อลิเซีย ก็ได้นำประชาชนและทหารไปตั้งรกรากใหม่ที่ แร็กน่า และประกาศราชวงศ์ใหม่ที่จะปกครองอาณาจักรอิเดเรียสืบไป พร้อมกับประกาศจับผม กับองค์หญิง นาเอะ ในข้อหากบฎ
และแล้วก็จบภาคแรกกันแล้วนะครับพี่น้อง
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป