ตอนที่ 3 ความก้าวหน้า
เฟยหลิงเทียนฝึกจิตแรกเริ่มสำเร็จ เขาผนึกจิตแรกเริ่มเพื่อที่จะทะลวงเข้าสู่กายเนื้อแท้จริง เขารู้สึกว่าใกล้จะทะลวงขั้นแล้ว หลังจากผนึกจิตแรกเริ่ม แรงกดดันก็เพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง เขาโคจรวิชากายเนื้อทันที เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็ทะลวงขั้นสำเร็จ
-บูม-
'กายเนื้อแท้จริง ขั้นที่หนึ่ง กล้ามเนื้อ กระดูก แข็งแกร่งขึ้นเป็อย่างมากแตกต่างจากขั้นก่อเกิดอย่างเห็นได้ชัด' เฟยหลิงเทียนกำหมัดมีออร่าสีแดง รอบๆหมัดและแขนของเขา 'นี่สินะกายเนื้อแท้จริง เอาล่ะต้องเพิ่มระดับจิติญญาแล้ว อีกไม่ถึงห้าเดือนจะถึงการประลองแล้ว'
เฟยหลิงเทียนเคลี่ยนที่ไปด้านหน้าอีกครั้ง พร้อมกับโคจรจิติญญาเต็มที่
เจ็ดร้อยสี่สิบจ้าง
เจ็ดร้อยสามสิบจ้าง
เจ็ดร้อยยี่สิบจ้าง
.
.
.
เจ็ดร้อยจ้าง
เมื่อเฟยหลิงเทียนมาถึงระยะเจ็ดร้อยจ้าง เขารู้สึกแรงกดดันจะบดขยี้ร่างกายของเขาให้แหลกเป็ชิ้นๆ เฟยหลิงเทียนนั่งลงโคจรจิติญญา กล้ามเนื้อของเขาปริแตกมากกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า เฟยหลิงเทียนกระอักเืออกมาสามครั้งติดต่อกัน จิตเยียวยาของเขาก็เริ่มทำงานรักษาาแต่อต้านกับแรงกดดันทำลายล้างของระยะเจ็ดร้อยจ้าง ดูเหมือนว่าเวทจิตเยียวยาของเขาจะเริ่มมีผลน้อยลงเรื่อยเมื่อเจอกับแรงกดดันที่รุนแรงเช่นนี้ กล้ามเนื้อเขาแตกไปทั่วทั้งตัวแล้ว ถ้าคนภายนอกเห็นจะมองว่าเขาเป็เพียงกองเืก้อนหนึ่ง
เฟยหลิงเทียนตอนนี้หมดสติไปแล้ว เพียงแต่ว่าเป็สถานการณ์ที่แปลกประหลาดมากที่จิติญญาของเขายังโคจรอยู่และยังเร็วมากว่าเดิมด้วยซ้ำ
เวลาไหลผ่านไปเรื่อยๆ สี่เดือนผ่านไป
ในจิติญญาของของตอนนี้ มีจุดแสงสว่างจ้าสิบจุด ส่องประกายระยิบระยับ หลังเวลาผ่านไปไม่นาน จุดแสงทั้งสิบก็รวมกันเป็ดวงแสงสีฟ้าเจิดจ้าหนึ่งดวง สว่างไสวดั่งดวงดาวในยามค่ำคืน
ตอนนี้เฟยหลิงเทียนทะลวงเข้าสู่จิตก่อเกิดขั้นที่หนึ่งแล้ว เมื่อดวงแสงสีฟ้าหนึ่งดวงปรากฎขึ้น เฟยหลิงเทียนได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ในตาของเขาตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว
ตาของเขาเหมือนความมืดมิดในยามราตรี แต่ก็มองเห็นแสงแห่งดวงดาวในตาของเขา ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามเป็อย่างมาก ถ้าหญิงใดเห็นเขาในตอนนี้คงหลงเสน่ห์เขามากขึ้นกว่าเดิมเป็แน่ ตอนนี้เขาหล่อเหลา งามสง่ากว่าเดิม โดยเฉพาะดวงตาที่น่าดึงดูดคู่นั้น
"นี่ ข้า..ยังไม่ตาย? " เฟยหลิงเทียนคิดว่าเขาโดนแรงกดดันบดขยี้ไปแล้ว แต่เมื่อเขาฟื้นขึ้นมา มองสำรวจร่างกายของตัวเอง แผลทั้งหมดสมานตัวเรียบร้อย ผิวของเขายังคงขาวเหมือนเดิม ดูเหมือนการที่เขาเข้าสู่จิตก่อเกิดขั้นที่หนึ่งจะทำให้จิตเยียวยาแข็งแกร่งขึ้น การรักษาาแก็รวดเร็วขึ้นเป็อย่างมาก
"ดูเหมือนว่าร่างกายของข้าไม่ได้ทรยศต่อความตั้งใจที่จะแข็งแกร่งขึ้นของข้าสินะ" เฟยหลิงเทียนยิ้มอย่างมีความสุข หลังสำรวจร่างกายรอบหนึ่ง เขาพลันตกตะลึง
"เอ๊ะ กายเนื้อแท้จริง ขั้นที่ห้า !!!"
หลังจากที่หายตกตะลึง ชายหนุ่มก็กลับมาวิเคราะห์ว่าเหตุใดพลังกายเนื้อของเขาถึงเพิ่มขึ้น เขาจำได้ว่าก่อนที่เขาจะสลบไป กายเนื้อของเขาอยู่ในขั้นที่หนึ่งเท่านั้น
"มันเพิ่มขึ้นสี่ขั้น แสดงว่าตอนที่ข้าสลบไป วิชากายเนื้อของข้าโคจรพร้อมกับจิติญญาสินะ นี่คือเหตุผลที่ทำไมข้าถึงไม่ตาย" เฟยหลิงเทียนยิ้มอย่างมีความสุข
"เอาล่ะ ไม่รู้ว่าตอนข้าสลบเวลาได้ผ่านมากี่วันแล้ว? ข้าต้องกลับตระกูล ถึงเวลาให้ทุกคนได้รู้แล้วว่า ข้าไม่ใช่ขยะ ไม่ใช่คนที่โดนดูถูกอีกต่อไป"
"ข้าจะเป็อันดับหนึ่งในการประลองครั้งนี้ให้ดู"
.
.
.
.
หลังจากกายเนื้อและจิติญญาแข็งแกร่งขึ้น เขามีความมั่นใจว่าตนเองสามารถเอาอันดับหนึ่งของการประลองประจำปีเมืองหมอกม่วงมาได้
เขาพุ่งขึ้นเหนือน้ำทันที
ตูม!!!
ผู้ฝึกตนหลายคนที่ฝึกฝนริมน้ำบ้าง ลอยเหนือน้ำบ้าง ตกตะลึงทันที เมื่อได้ยินเสียงเหมือนะเิและมองเห็นชายหนุ่มที่เปล่งรัศมีกดดันพุ่งขึ้นเหนือน้ำ
"ใครน่ะ?"
"บัดซบ ช่างหล่อเหลายิ่งนัก"
"ผู้ฝึกตนกายเนื้อ?"
"แรงกดดันช่างน่าเหลือเชื่อนัก !!! "
ผู้ฝึกตนทั้งหลายที่มองเห็นชายหนุ่มในดวงตาเผยความเคารพนับถือ
'นับถือผู้แข็งแกร่ง เยียดหยามผู้อ่อนแอ' คำพูดนี้ไม่ได้เกินเลย พบได้ทุกหนแห่งในโลกผู้ฝึกตน
.........................................................................