บทที่ 4
"รอให้ผู้ช่วยนายน้อยกลับก่อน เราสัญญาว่าจะเข้าไปคุยกับพวกท่าน"
‘จริงเหรอเธอ!!’ พะแพงแฟนสาวบอดี้การ์ดหนุ่มถามกลับน้ำเสียงใสด้วยความดีใจ เพราะที่ผ่านมาเธอคอยเฝ้าถามชายหนุ่มมาตลอดเกี่ยวกับเื่นี้หากแต่ฝ่ายชายนั้นยังไม่เคยได้คุยกับเธอจริงจังเลยสักครั้งมักจะพูดขอไปทีจนเ้าหล่อนก็มีแอบคิดในใจว่าหรือเขาจะไม่ได้อยากใช้ชีวิตคู่กับเธอ ซึ่งพอแฟนหนุ่มรับปากว่าหลังเสร็จงานจะเข้าไปคุยกับพ่อแม่เธออย่างเป็งานเป็การเธอก็ทำให้เธอใจชื้นขึ้นมาไม่น้อย
หมับ!!
ขณะที่โจกำลังคุยสายอยู่กับแฟนสาวอยู่นั้น วงแขนบางได้รูปก็ค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาชายหนุ่มจากด้านหลังลูบไล้ช้า ๆ ผ่านใต้รักแร้แล้วจึงเลื้อยขึ้นไปััแผงอกแกร่ง พลางประทับจูบจาง ๆ ไปตามซอกคอก่อนจะงับเบา ๆ ที่ใบหูของคนที่กำลังคุยโทรศัพท์จนเขาเริ่มเสียสมาธิ
“งั้นแค่นี้ก่อนนะแพง” แล้วมือหนาก็กดตัดสายจากหญิงสาวลงทันที คนน้องที่เห็นดังนั้นก็แอบหัวเราะ หึ ๆ ในคอนิดหน่อย ก่อนจะจับตัวคนให้พี่ให้หันหน้ามาหาตน
“นางโทรมาคุยเื่แต่งงาน?” คนพี่พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะลอบมองไปที่แก้มขวาของคนน้องเพื่อสำรวจดูว่ารอยที่ถูกตบว่าช้ำมากน้อยเพียงใด ทำให้เ้าของใบหน้าเผลอยิ้มเอ็นดูความเป็ห่วงเป็ใยของคนพี่จึงแกล้งดึงคอเสื้อให้เขาโน้มหน้าลงมาพลางมอบจูบลงที่แก้มของคนพี่
จุ๊บ!!
“ทำยัยพะแพงนั้นถึงได้ชอบดุเฮียจังนะ ทั้งที่เฮียของรินออกจะแสนดีขนาดนี้”
“เพราะเฮียไม่ค่อยมีเวลาให้เขาไง” โจหัวเราะ หึ ในลำคอเบา ๆ พลางตอบคนน้องด้วยประโยคหลอกด่า
“นี่เฮียหาว่ารินเอาเวลาจากแฟนเฮียไปงั้นเหรอ? หึ”
“เฮียเปล่านะ ฮ่า ๆ” คนน้องฟาดมือลงไปที่ต้นแขนอีกฝ่ายอย่างไม่หนักมือมากนั้น แต่ก็พอทำให้รู้สึกแสบ ๆ คัน ๆ จนอีกคนต้องเผลอลูบแขนตัวเองพร้อมกับยิ้มให้คนน้องอย่างเอ็นดู สายตาทั้งสองจึงได้หันมามองจ้องกันอีกครั้ง เป็การมองที่ไร้ซึ่งความรักแต่กลับเป็การมองที่เต็มไปด้วยความใคร่ คีย์รินคล้องแขนโอบรอบต้นคอคนพี่พลางค่อย ๆ ััลงที่ท้ายทอยเ้าตัวเบา ๆ เพื่อเป็สัญญาณบอกให้อีกฝ่ายโน้มลงมาหาตนเพื่อแลกจูบให้แก่กัน ริมฝีปากของทั้งสองบรรจงแตะกันอย่างนุ่มนวลก่อนที่ฝ่ายพี่จะเริ่มบดจูบด้วยความอ่อนโยน มือหนาเลื่อนไปโอบเอวคนน้องอย่าง ทะนุถนอม แล้วจึงค่อยเพิ่มระดับความเร่าร้อนของรสจูบให้มากขึ้นตามเลเวลของอารมณ์ที่ก่อเกิด
“อืมม..อือออ..อืมมม” เ้าของริมฝีปากสวยได้รูปครางรับในลำคอเบา ๆ อย่างเคลิบเคลิ้มมือที่โอบรอบคอหนาก็พลันนวดเนิบ ๆ เพื่อบิ้วอารมณ์กำหนัดให้อีกฝ่าย พลางก็สอดใส่ลิ้นอุ่นเข้าไปแลกเปลี่ยนอุณหภูมิให้เริ่มสูงขึ้น
“อืมมม ฮ..เฮีย เฮียครับ”
“หื้ม?”
“เฮียเล่นเป็ไอ้โรคจิตเมื่อกลางวันให้หน่อยได้มั้ย?” จู่ ๆ คนน้องก็เอ่ยขอให้ตนทำอะไรแปลก ๆ ให้บอดี้การ์ดหนุ่มถึงกลับชะงักแล้วมองหน้าอีกฝ่ายอย่างสงสัย
“ก็...สวมบทบาทไง เฮียเล่นเป็ไอ้โรคจิตนั่นส่วนรินเล่นเป็ริน”
“หน้ายังบวมอยู่เลยนะ?” คนพี่ถามน้องอย่างซื่อ ๆ ด้วยเพราะคิดว่าหากเล่นสวมบทบาทเป็ไปคู่กรณีนั่นจะต้องมีการเจ็บตัวแน่นอน คีย์รินถึงกับขำให้กับความซื่อ
“เอางี้..งั้นเฮียคิดตามนะ สมมติว่าเฮียอยากเอารินมากกก แต่รินไม่ให้แถมยังพูดใส่หน้าเฮียว่า ‘ชาตินี้มึงไม่มีทางได้แอ้มกูซะหรอก’ แล้วเฮียก็โมโห แบบโมโห ๆ เพราะอยากได้รินทำเมียไรงี้ก็เลยมาดักฉุดที่ห้องน้ำ...โอเค๊?”
โจฟังคนน้องบรีฟบทบาทที่้าจะให้เล่นพลางพยักหน้า หงึก ๆ ก่อนจะถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า
“แล้วเฮียต้องฉีกเสื้อผ้าเราด้วยมั้ย?” คีย์รินทำหน้าคิดครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มร่าแล้วพยักรัว ๆ ให้เฮียของเขา
**********
10 นาทีผ่านไป..
“เข้าห้องน้ำเดียวไม่กลัวใครฉุดเอาไปทำเมียเหรอครับคนสวย?”
“สวยบ้านมึงดิ!! หลบไปกูจะเข้าห้องน้ำ” โจเริ่มสวมบทบาทโดยเอ่ยถามคนน้องที่ทำทีเป็กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ ตามด้วยเสียงของคนน้องที่ด่าสวนกลับแบบทันควันโดยที่คีย์รินงั้นสกิลการเป็นายเอกซีรีส์วายออกมาใช้แบบจริงจังส่วนโจเองก็แพ้กันเนื่องจากเล่นสวมบทบาทด้วยกันบ่อนจนหลัง ๆ คนน้องสอนให้เขามีสกิลแอคติ้งแบบพวกมืออาชีพ
คีย์รินจ้ำอ้าวผ่านหน้าโจด้วยอารมณ์กระฟัดกระเฟียด แต่ถูกมือหนาคว้าแขนไว้ก่อนถูกกระชากเข้าหาตัวคนพี่
“ปล่อยนะเว้ย!! จะทำเชี่ยไรเนี่ย!!”
“วันนี้แหละ…กูจะจับมึงทำเมียให้ได้!!” ร่างสูงจับแขนคนน้องแน่นแล้วลากตัวเข้ามายังห้องน้ำอย่างแรง คนน้องทำทีเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้น หลังจากโจกดล็อกที่ลูกบิดประตูเรียบร้อยก็เดินตรงมาที่คีย์รินพลางขึ้นไปคร่อมร่างบางที่นั่งพิงกำแพงด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลน
แควก!!
โจออกแรงฉีกเสื้อคนน้องจนขาดวิ่นพลางจับที่ข้อมือเล็กแล้วพุ่งเข้าไปซุกไซร้ซอกคอขาว
“อือออ!! ป..ปล่อย!! อื้มม!!” โจจูบปิดปากไม่ให้คนน้องเพื่อไม่ให้ส่งเสียงร้องขอความช่วยจากใครได้ มือที่กำลังปัดป่ายก็ถูกล็อกไว้จนดิ้นไม่หลุด คีย์รินที่ตอนนี้สวมบดเป็ตัวเองเวอร์ชั่นต่อต้านไอ้โรคจิตจู่ ๆ ก็จูบตอบคนพี่อย่างหนักหน่วง พร้อมทั้งสอดลิ้นเข้าไปยั่วเย้ากระตุ้นแล้วดูดลิ้นของโจเป็การท้าทาย พลันทั้งคู่ก็เหมือนเข้าสู่โหมดความใคร่แบบเต็มตัวโดยลืมบทบาทเมื่อครู่ไปจนหมด มือหนาปล่อยข้อมือน้องให้เป็อิสระซึ่งเ้าของมือคู่นั้นก็รู้งานลูบไล้ไปตามตัวคนพี่ ก่อนจะเอื้อมมือไปถอดเสื้อให้แล้วซุกหน้าเข้าหาแผงอกจูบฝังรอยไปตามเรือนร่าง แล้วจึงเลื่อนมือลงต่ำเพื่อควานหาสิ่งที่อยู่ในตำแหน่งกลางลำตัวซึ่งตอนนี้มันถูกปลุกจนเริ่มมีอาการบวมปูดจากการแข็งตัว
“แฮ่ก...แฮ่ก..ขอ..ขอ..อยากอม” คนน้องร้องขอกับชายหนุ่มเสียงแหบพร่าก่อนจะลงมือปลดเข็มขัด และแกะกระดุมกางเกงจนได้เห็นท่อนเอ็นคนพี่ที่ตอนนี้มีขนาดใหญ่ขึ้นจนเต็มกางเกงชั้นใน
โปรดติดตามตอนต่อไป..