สวรรค์นิรันดร์กาล

        ทักษะจอมมารจำแลงไม่ได้อ่อนแออย่างแน่นอนมันคือทักษะระดับจักรพรรดิที่แข็งแกร่งเป็นอันดับต้นๆของนิกายมารมันสามารถสร้างร่างจำแลงของจอมมารเพื่อบดขยี้ศัตรูได้

        แต่ทักษะที่ทรงพลังแบบนี้กลับถูกทำลายลงด้วยการฟาดฟันเพียงดาบเดียวแล้วจะไม่ให้เนี่ยชางตื่นตระหนกได้อย่างไร

        “ทักษะระดับเซียน”เมิงฝู่กล่าว

        เพียงคำกล่าวของเมิ่งฝู่ดังออกมาร่างของพวกโจวฟ่านก็สั่นใหวความโลภปรากฏออกมาจากดวงตาของพวกเขาทักษะระดับเซียนนั้นคือทักษะในตำนานที่พวกเขาไม่อาจเอื้อมและถ้ามีมันโอกาสที่พวกเขาจะแข็งแกร่งที่สุดในทวีปก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินเลย

        “พวกเราร่วมมือกัน”โจวฟ่านไม่รอช้ามองตากับคนที่ทันที

        เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเปลี่ยนใจแล้วตอนแรกแค่อยากจะมาดูว่าฉางเฟิงแข็งแกร่งหรือไม่แต่ตอนนี้พวกเขาต้องการฆ่าฉางเฟิงจริงๆเพื่อชิงทักษะระดับเซียนและต่อให้ฉางเฟิงตายพวกเขาก็สามารถอ้างได้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุและเป็นฉางเฟิงที่ประมาทเอง

        “หมัดจักรพรรดิ”โจวฟ่านเป็นคนแรกที่ลงมือ

        ทักษะหมัดจักรพรรดิเป็นทักษะที่ราชวงศ์จงโจวสร้างขึ้นมันเป็นทักษะหมัดที่รุนแรงอย่างถึงที่สุด

        “มาได้ดี”ฉางเฟิงเก็บดาบและตั้งท่าชกหมัดออกไป

        “ตูม!!!!!!!!!!”ฉางเฟิงไม่ได้ใช้ทักษะอะไรเลยใช้แค่พลังกายล้วนๆแต่ถึงอย่างงั้นพลังกายของฉางเฟิงก็อยู่ระดับราชันขั้นที่ 9 อยู่แล้ว

        “อะไรกัน”เมื่อเห็นว่าทักษะของตนเองเสมอกับหมัดของฉางเฟิงโจวฟ่านก็ตกใจ

        “เพลงกระบี่หยก”โยวอวิ้นเคลื่อนใหวด้วยความเร็วพริบตานางก็มาอยู่ด้านหลังของฉางเฟิงและแทงกระบี่ออกไป

        ฉางเฟิงไม่กล้าใช้ร่างกายของตนรับร่างของฉางเฟิงปกคลุมด้วยสายฟ้าพร้อมกับเคลื่อนใหวออกไป

        “พลาดงั้นเหรอ”โยวอวิ้นตื่นตระหนก

        เพราะการโจมตีเมื่อครู่คือการลอบโจมตีที่รวดเร็วและนางมั่นใจว่าต้องโจมตีได้ผลแต่นางกลับดูถูกฉางเฟิงเกินไปไม่เพียงแต่ฉางเฟิงมีสายตาที่เฉียบคมแต่ยังมีพลังจิตที่แข็งแกร่ง

        แม้ฉางเฟิงจะไม่ได้ใช้พลังจิตโจมตีแต่การตรวจสอบศัตรูนั้นไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใดอีกด้านเมื่อฉางเฟิงหลบหนีออกไปฝูงพลังสีดำที่ปลดปล่อยกลิ่นอายเน่าเหม็นก็ปรากฎออกมาเป็นฝูงหลายพันตัวโจสตีไปที่ฉางเฟิง

        “แมลงกร่อนกระดูก!!!!!”ฉางเฟิงตกใจ

        เพราะแมลงกร่อนกระดูกนั้นมีความสามารถในการกัดกร่อนอุปกรณ์ที่ทรงพลังหรือแม้แต่กระดูกที่แข็งแกร่งก็ตามมันมีความน่ากลัวมากและต่อให้เป็นกายาของฉางเฟิงก็คงต้านทานไม่ได้

        “ฟุบ!!!!!!!!!!!”

        ร่างของฉางเฟิงปรากฏเปลวเพลิงสีน้ำเงินออกมาฉางเฟิงผสานมือทะเลเปลวเพลิงก็ปรากฎเหมือนกับคลื่นมหาสมุทรที่เคลื่อนออกไป

        “เพลิงวิเศษ”กู่เต้าตกใจและรีบควบคุมแมลงของตนเองให้กลับมาเพราะแมลงกร่อนกระดูกนั้นแพ้ทางเพลิงวิเศษอย่างมาก

        “อย่าได้ฝัน”ฉางเฟิงควบคุมเปลวเพลิงให้โจมตีออกไปใส่แมลงกร่อนกระดูกทันที

        “ม่ายยยยย”กู่เต้ากรีดร้องเพราะการเลี้ยงดูแมลงกร่อนกระดูกหลายพันตัวมันต้องใช้ความพยายามและทรัพยากรจำนวนมากและถ้ามันมาตายที่นี่กู่เต้าจะต้องสูญเสียอย่างหนักและต้องใช้เวลาอีกหลายปีในการเลี้ยงดูแมลงเหล่านี้ใหม่

        “ข้าช่วยเจ้าเอง”เนี่ยชางปรากฏตัวอีกครั้งและปลดปล่อยจอมมารจำแลงออกมา

        “ผสานร่างจอมมารจำแลง”เนี่ยชางในตอนนี้ได้ปรากฏแขนงอกออกมาอีก 4 แขนทำให้เนี่ยชางมีแขนทั้งหมด3 คู่ และในมือทั้งหมดต่างถือกระบี่เอาไว้

        “ลองรับการโจมตีของข้าดู”เนี่ยชางพุ่งออกไปพร้อมกับร่ายรำกระบี่

        “อย่าลืมพวกข้า”โจวฟ่านและโยวอวิ้นเองก็ปรากฏตัวและโจวตีพร้อมกัน

        “สมเป็นอัจฉริยะของจงโจวพวกเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆสามารถทำให้ข้าต้องใช้พลังจริงๆ” ปราณโกลาหลพวยพุ่งออกมาจากร่างของฉางเฟิง

        “ทักษะโกลาหลเขตแดนโกลาหล” ฉางเฟิงปลดปล่อยทักษะที่ซีรั่วหยานสอนทันที

        ซีรั่วหยานนั้นได้สอนทักษะโกลาหลจำนวนหนึ่งให้กับฉางเฟิงไปแล้วและฉางเฟิงก็เก็บมันไว้เป็นไพ่ตายของตัวเองมาตลอด

        “ทักษะนั่นระดับเซียนอีกแล้วแถมยังเป็นประเภทเขตแดนอีกด้วย”เมิ่งฝู่ยิ่งตกใจ

        “อะไรกันพลังปราณของข้าทำไมควบคุมไม่ได้”

        “ข้าเองก็เหมือนกันแมลงของข้าเหมือนจะหลุดออกจากการควบคุม”

        “ร่างจอมมารของข้ากำลังหายไป”ทั้งสี่คนตื่นตระหนก

        “พวกเจ้าถอยไป”ซางเหิงที่ยืนนิ่งสะสมพลังเอาไว้ที่ตัวดาบมาตลอดก็คำรามออกมา

        ทั้งสี่คนรีบกระโจนหนีออกจากฉางเฟิงทันทีซางเฟิงปลดปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงออกมาจนแม้แต่ฉางเฟิงยังต้องแปลกใจ

        “ทักษะดาบแยกเมฆา” ซางเหิงฟาดฟนดาบออกไป

        ปราณดาบที่ทรงพลังและรุนแรงราวกับเป็นการโจมตีของระดับจักรพรรดิพุ่งเข้าหาฉางเฟิงทันทีฉางเฟิงไม่อาจหลบได้จึงยกดาบขึ้น

        “ผ่าสวรรค์”

        ในเมื่อหลบไม่ได้ฉางเฟิงก็โจมตีสวนกลับไปว่ากันว่าการป้องกันที่ดีที่สุดคือการโจมตี ปราณดาบสองสายปะทะกันอย่างรุนแรงจนทำให้ป่าไผ่และต้นท้อรอบๆถูกทำลายทันที

        “ปรมาจารย์ฉาง”ผู้อาวุโสนิกายบุปผาตื่นตระหนก

        ตอนนี้ผู้อาวุโสนิกายบุปผาต่างมารวมตัวกันแล้วแต่ละคนจ้องมองการต่อสู้ที่ไม่ยุติธรรมนี้อย่างเงียบๆ

        “ไม่ต้องกังวลไปข้าเคยเห็นปรมาจารย์ฉางเฟิงต่อสู้กับราชาจงเย่มาก่อนข้ารู้ว่าปรมาจารย์ยังไม่ได้เอาจริง”

        “ถึงเจ้าจะบอกแบบนั้นแต่ห้าคนนั้นเป็นอัจฉริยะของจงโจวพลังของพวกเขาเหนือว่าราชาจงเย่ไปแล้ว”

        “เจ้าดูนั่นปรมาจารย์ฉางไม่เป็นอะไรเลย”เหล่าผู้อาวุโสในนิกายบุปผาบางกลุ่มก็กังวลบางกลุ่มก็ยกยิ้มออกมา

        เมื่อกลุ่มควันหายไปร่างของฉางเฟิงก็ปรากฏโดยไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อยฉางเฟิงยกยิ้มออกมา

        “พวกเจ้าทำได้ไม่เลวเลยแต่ต่อไปถึงคราวข้าโจมตีบ้างแล้ว” ฉางเฟิงปลดปล่อยเขตแดนอีกครั้ง

        คราวนี้เขตแดนของฉางเฟิงปกคลุมร่างของทั้งห้าในพริบตาจากนั้นร่างของฉางเฟิงก็ปะทุความเร็วที่น่าเหลวเชื่อลำแสงสายฟ้าเคลื่อนใหวด้วยความเร็วจนมองตามไม่ทันพริบตาก็ปรากฎอยู่ตรงหน้าของซางเหิงที่กำลังฟื้นฟูพลังปราณ

        “อะไรกัน”ซางเฟิงตื่นตระหนก

        “แปดหมัดทลายนภา”ฉางเฟิงใช้ทักษะระดับเซียนอีกครั้ง

        “ตูม!!!!!!!!!!”หมัดแรง ฉางเฟิงโจมตีออกไปเพียงมัดเดียวร่างของซางเหิงก็ลอยออกไปพร้อมกับพ่นเลือดออกมาเป็นสาย

        “หมัดสอง”ฉางเฟิงปรากฏที่ด้านหลังของกู่เต้าและชกหมัดออกไป

        “อ๊ากกกกกกกกกก”กู่เต้ากรีดร้องออกมาเมื่อถูกชกที่แผ่นหลังกระดูกทั่วร่างปรากฎรอยร้าวอย่างเห็นได้ชัด

        “หมัดที่สาม”เนี่ยชางหันไปที่ด้านหลังแต่กลับไม่พบเจอใครแต่เมื่อหันมาก็พบว่าฉางเฟิงชกหมัดมาที่ใบหน้าของตนเองแล้ว

        “ตูม!!!!อ๊ากกกก” เนี่ยชางร่างลอยออกไปปะทะกับก้อนหินขนาดใหญ่ทันที

        “หมัดที่สี่”ฉางเฟิงชกออกไปที่หน้าอกของโจวฟ่านอย่างรุนแรงทำให้กระดูกส่งเสียงแตกหักออกมา

        “ม่ายยยย”โยวอวิ้นกรีดร้องและหวาดกลัวว่าฉางเฟิงชะชกใบหน้าของนาง

        “ตบที่ห้า”ฉางเฟิงไม่ชกหมัดแต่ใช้ฝ่ามือตบออกไปที่หน้าอกของอีกฝ่ายทำให้โยวอวิ้นโกรธและหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน