ระบบล็อกอินสร้างอวตารในโลกอันเตอร์

บทที่ 144

สังหารแจ็ค

ตูม!!! เสียงของเปลวเพลิงที่ถูกรวบรวมเอาไว้ด้านบนถูกปล่อยกระแทกลงมา ในขณะเดียวกันไอความร้อนจำนวนมหาศาลปกคลุมบริเวณรอบ

หลังจากที่การโจมตีนั้นผ่านพ้นไป พื้นที่รอบๆนั้นปรากฏล่องลอยแห่งการโจมตีเสียหายเป็นวงกว้าง

แม้จะเสียหายมากขนาดนี้แต่ภายในฝุ่นควัน ร่างของแจ็คค่อยๆลุกขึ้นมาจากหลุม มันกระอักเลือดออกมาเป็นจำนวนมาก

ในขณะเดียวกันชุดที่มันสวมใส่อยู่ขับแตกและเสียหายจนแทบจะไม่เหลือสภาพ มันส่ายหน้าของตนเองไปมามองดูผิวหนังที่ไหม้เกรียมจากการโจมตี

“ บัดซบ ”

“ นี่มันอะไรกัน ”

“ มันมีกำลังเสริมรออยู่แล้วตั้งหลายคน ” 

“ แถมการโจมตีนี่ทำให้ชุดเกราะนี่พังเสียหาย ถ้าเกิดว่าไม่มีชุดเกราะนี่ตัวของฉันคงจะตาย ” แจ็ครู้ได้ในทันทีถึงความรุนแรงในการโจมตี

เมื่อมันเงยหน้าขึ้นไปมองอีกครั้งในตอนนี้ข้างกายของพ่อบ้านชุดดำ มันกลับปรากฏจอมเวทย์ชราคนหนึ่งที่ปรากฏออกมา 

ทั้งสองคนแสดงแววตาที่เรียบเฉย ในขณะเดียวกันจ้องมองต่ำลงมาราวกับแจ็คเป็นสิ่งไร้ชีวิต 

แจ็คที่กำลังยืนอยู่ไม่เคยโดนจ้องมองด้วยสายตาดูถูกขนาดนั้น แต่ในตอนนี้ดวงตาของมันก็ปรากฏความโกรธแค้นขึ้นมา 

มันไม่เคยโดนใครจ้องมองด้วยสายตาที่ดูถูกตนเองขนาดนี้มาก่อน ทำให้เปลวเพลิงภายในจิตใจของมันลุกไหม้ขึ้น 

เปลวเพลิงแห่งความโกรธนี้ทำให้มันปลดปล่อยพลังเฮือกสุดท้ายภายในร่างกาย ในขณะเดียวกันก็กล่าวขึ้นว่า “ ถ้าเกิดว่าต้องผ่านจุดนี้ถึงออกไปได้ฉันเองก็จะสังหารพวกแกซะ ”

เซนที่ยืนอยู่ส่ายหัวไปมา จ้องมองไปยังมนุษย์ที่อยู่เบื้องล่าง ยกไม้เท้าของตนเองขึ้น “ โง่เขลา ” 

ในพริบตานั้นปรากฏเชือกเปลวเพลิงขึ้นบริเวณรอบๆ มันพุ่งทะยานเข้าไปมัดร่างกายของแจ็คเอาไว้

แจ็คที่โดนเชือกเปลวเพลิงมัดร่างกาย ผิวของมันที่ตอนนี้ไม่มีชุดเกราะคอยปกป้องมันเองก็ปวดแสบราวกับว่าผิวหนังกำลังโดนเผา

ความรู้สึกนี้เจ็บปวดยิ่งกว่าการตายไป มันเป็นเหมือนกับการตายทั้งเป็นขณะที่โดนเปลวเพลิงพวกนี้แผดเผา

มันกัดฟันแน่นใช่พลังที่ตนเองนั้นเรียกเร้นออกมา ระเบิดการโจมตีออกมารอบทิศทาง ในพริบตานั้นก็สะบั้นเชือกเปลวเพลิงที่มัดร่างกายของมันอยู่ออกได้

เมื่อเชื่อมเปลวเพลิงขาดออก มันจึงรวบรวมการโจมตีและใช้กรงเล็บของตนเองโจมตีไปด้านหน้า

กรงเล็บที่ห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์พุ่งตรงออกไปเป็นเส้นตรง “ เขี้ยวมรณะ!!!”

แวนที่ยืนอยู่ก้าวเท้าออกมาด้านหน้า เขาแสดงท่าทางสงบนิ่งจ้องมองการโจมตีที่พุ่งเข้ามา ในพริบตานั้นยกฝ่ามือข้างซ้ายของตนเองขึ้น “ การป้องกันสมบูรณ์แบบ!!! ”

ในพริบตาบังเกิดกลายเป็นพลังเวทย์ปลดปล่อยออกมาจากฝ่ามือข้าง เมื่อการโจมตีนั้นพุ่งเข้ามาปะทะเสียงดังสนั่นของการโจมตีและการป้องกันเกิดขึ้น

ตูม!!! แรงระเบิดอรุณแรงปรากฏกายเป็นคลื่นพลังเวทย์ที่กระจายไปรอบๆ ท่ามกลางการโจมตีนั้นบังเกิดเสียงราวกับกระจกแตกดังขึ้น

แจ็คที่ปล่อยการโจมตีนั้นออกไปดวงตาเบิกขว้าง ดวงตาของมันแทบจะไม่อยากเชื่อกงเล็บของมันที่ปะทะเข้าไปกับฝ่ามือของอีกฝ่าย

ตอนนี้มันแตกละเอียดกรงเล็บนี้เป็นอาวุธที่อยู่ในระดับ A ใส่กำลังเข้าไปอย่างสุดกำลัง แต่กับแตกและไม่สามารถสร้างบาดแผลบนมือของอีกฝ่ายได้เลยด้วยซ้ำ 

แวนหลังจากป้องกันการโจมตีในครั้งนี้ได้แล้ว ยกเท้าของตนเองขึ้นมาถีบเข้าไปที่บริเวณท้องของอีกฝ่าย

เตรียมการโจมตีครั้งเดียวแจ็คกระเด็นไปไกลกระแทกกับต้นไม้ แววตาของมันในตอนนี้ไม่ได้ปรากฏความโกรธอยู่อีกแล้ว

ใบหน้านั้นสลายความโกรธออกไปอย่างชัดเจน ในขณะเดียวกันสิ่งที่หลงเหลือในตอนนี้บนใบหน้ามีอยู่เพียงแค่ความตกตะลึงและความกลัวเท่านั้น

“ พวกแก ” 

“ ตัวอะไรกัน ” แววตาของมันในตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยคำถาม ถ้อยคำที่สบถออกมาล้วนแล้วเป็นคำถามที่อัดแน่นอยู่ในใจของตนเอง

“ ฉันเป็นฮันเตอร์ระดับเอส ”

“ การโจมตีเมื่อกี้มันไม่ควรจะรับได้สิ ” 

“ แต่ว่าไม่เพียงแค่รับได้ยังสามารถทำลายอาวุธได้อีก พวกแกไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน ” แจ็คในตอนนี้ราวกับคนเสียสติ ดวงตาจ้องมองไปที่กลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้าด้วยแววตาที่หวาดหวั่น 

เซนยกไม้คฑาของตนเองขึ้นอีกครั้ง “ ตายซะ ”

“ หนามโลหิต!!! ” ในพริบตานั้นมีพืชหนามจำนวนมากปรากฏขึ้นมาที่พื้น 

มันเองก็เข้ามัดร่างกายของแจ็คเอาไว้ ในพริบตาเดียวชายผู้นั้นก็สามารถสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดถึงที่สุด 

หนามปริศนาที่มีความแหลมคมเหมือนกับคมดาบลับร้อยทิ่มแทงเข้าไปที่ผิวหนัง ไม่เพียงเท่านั้นหากพวกนั้นยังดูดกลืนเลือดเป็นอาหาร 

มันทำการสูบเลือดภายในร่างกายของแจ็คออกไปอย่างต่อ เพียงแค่ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างกายของแจ็คก็ผอมแห้งราวแต่เพียงกระดูก 

ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เสียงที่ไทยเก่งออกมาก็ร้องขอความช่วยเหลือในตอนนี้ก็หายไปจนหมด 

หลังจากนั้นไม่นานฮันเตอร์ระดับเอสคนนี้ก็ได้สิ้นใจตาย ภายใต้คมหนามที่ตอนนี้เปลี่ยนกลายเป็นสีแดงราวกับว่าแสดงท่าทีเหมือนกับอิ่มท้อง 

เอ็กซ์ที่ไล่ตามหลังมาอย่างเชื่องช้าและไม่รีบ เมื่อเดินทางมาถึงก็มองเห็นร่างของแจ็ค ใบหน้าของเขาไม่ได้ไปกดความรู้สึกสลดแม้ว่าจะเห็นศพของอีกฝ่ายนั้นไม่น่าดู

“ ทำได้ดีมาก ”

“ ไปเถอะ ” 

“ พวกเรายังจำเป็นจะต้องไปพิชิตดันเจี้ยน ”

“ ส่วนพวกหลักฐานเหล่านี้ก็ทิ้งเอาไว้ที่นี่แหละหลังจากที่ดันเจี้ยนปิดตัวลงรอบทางทั้งหมดก็จะหายไป ” เอ็กซ์ไม่ได้สนใจศพของแจ็คเลยแม้แต่น้อย 

เขาหันหลังกลับไปพร้อมกับเดินทางมุ่งตรงไปยังห้องบอสเพื่อพิชิตดันเจี้ยนแห่งนี้

หลังจากนั้นใช้เวลาเพียงแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้นดันเจี้ยนแห่งนี้ก็ถูกพิชิตลง

ในขณะเดียวกันหลังจากนี้มันก็จะเกิดข่าวครั้งใหญ่ภายในประเทศเกิดขึ้น การตายของผู้บริหารระดับสูงของกิลด์ดวงดาวทมิฬถูกกระจายไปอย่างรวดเร็ว 

จบบท