รักใสใสหัวใจเปรี้ยวจี๊ด

“กว่าจะปล่อยแถวกลับห้องยืนตากแดดตั้งนานผิวคล้ำหมดแล้ว พวกเธอดูแขนฉันสิ โอ๊ยรับไม่ได้”

“บ่นเก่ง แดดตอนเช้ามันไม่ทำให้ผิวเสียหรอกดีเสียอีกร่างกายจะได้รับวิตามินดี”

“เข้าโหมดความรู้อีกแหละ พอเลยนะยัยอะอายฉันไม่อยากฟังรีบขึ้นห้องกันเร็วฉันร้อน”

เอกี้เดินบิดตูดมือพลางพัดไปมาแก้ร้อนไปด้วยพวกเธอขึ้นตึกหมายเลขสองไป เดินเกือบสุดอาคารก็เจอห้องเรียนของตัวเอง

“หลีกไปยัยพวกขี้เหร่ เกะกะขว้างทางฉันอยู่ได้”เก่งกาจใช้มือแหวกกลางระหว่างเปรี้ยวจี๊ดและจินนี่

“หน่อยแน่ ไอ้คนไร้มารยาท ทางก็มีตั้งเยอะแยะไม่เดินจะมาเดินแทรกพวกเราทำไม ดูมันสิเปรี้ยวจี๊ดยังจะมาเล่นหน้าเล่นตาอีก”

“ช่างเถอะจินนี่ เขาคงอยากไปจองโต๊ะเรียนละมั้ง”

“งั้นพวกเราก็รีบไปกันเถอะเดี๋ยวเลือกที่นั่งไม่ทันพวกนั้น”

“จริง โมเมย์พูดถูก”

เมื่อพวกเธอเดินเข้ามาในห้องเรียนสายตาอะอายเห็นพันด้ายนั่งโต๊ะแถวหน้าตรงกลางหน้ากระดาน

“แหมสะเออะนั่งแถวหน้าเชียวนะอยากเอาหน้ากับครูละสิไม่ว่า ฝันไปเถอะ”

เธอมีความคิดที่อยากจะนั่งแถวหน้าเหมือนกันแต่จะไปนั่งแถวหน้าตรงข้างหน้าต่าง ไอ้พวกผู้ชายก็นั่งไปแล้วเหลือแค่โซนตรงกลางและข้างประตู

“พวกเรานั่งโต๊ะข้างประตูกันมั้ย เดินออกสะดวกดี”ไม่ได้นั่งโต๊ะแถวหน้ากระดานก็ไม่เป็๞ไรอย่างน้อยโซนที่เธอเลือกมันก็อยู่ติดกับโต๊ะครู เธอจะได้เอาหน้ากับครูถนัดหน่อย

“ก็ได้นะเดี๋ยวฉันกับเปรี้ยวจี๊ดสละนั่งโต๊ะหลังสองตัวนั้นส่วนพวกเธอสามคนก็นั่งโต๊ะแถวหน้าไป”

“โอเค ตกลงตามนั้นเลย”

เปรี้ยวจี๊ดได้แต่ทำใจในเมื่อเสียงส่วนใหญ่เห็นชอบกันไปแล้ว“นั่งติดถังขยะเนี่ยนะ พวกเธอเลือกทีไม่ดูสภาพแวดล้อมเลย”

“เอาน่า ถังขยะมันคงไม่เหม็นสักเท่าไหร่หรอก”เอกี้พูดปลอบเพื่อนไป มือหนึ่งก็ทำท่าปัดไปมาตรงจมูก

สักพักมีครูผู้หญิงสองคน คนหนึ่งเหมือนครูพึ่งจบใหม่เป็๲ครูสาวหน้าตาดีผมยาวผิวขาว ส่วนอีกคนเป็๲ครูแก่หงำเหงือกท่าทางดุเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมไม้เรียวในมือคนละอัน

เธอฟาดไม้เรียวลงบนโต๊ะดัง แปะ แปะ สามที “เอาละ เอาละในเมื่อเลือกที่นั่งกันได้แล้วก็เงียบปากเงียบคำกันหน่อยก่อนเข้าคาบเรียนแรกต้องมาพบปะกับครูที่ประจำชั้นสักนิด”

ครูแก่แลตามองครูสาวอย่างคนไม่ชอบขี้หน้าคงคิดว่าสวยสู้เธอไม่ได้ละมั้ง ถึงทำท่าทางแบบนั้นออกไป“เธอไปแนะนำตัวกับนักเรียนก่อน”

“ได้ค่ะ ครูนก”

ขาเรียวงามก้าวไปหยุดอยู่หน้าห้องครูสาวหมุนตัวหันหลังปลายผมของเธอพลิ้วไหวไปมาหลังจากเขียนชื่อตัวเองบนกระดานเสร็จก็หันหน้ากลับมาอีกครั้ง

“ครูชื่อแวว แววประกาย สอนภาษาอังกฤษต่อไปนี้จะมาเป็๞ครูประจำชั้นของพวกเธอควบคู่กับครูนกนะคะ”

“แม่เ๽้า ไอ้ก้อง ไอ้เด ทำไมเสียงครูแววเพราะจังว่ะกูหลงเลยเว้ย”

เสียงนุ่มนวลอ่อนหวานชวนน่าฟังทำเอาเด็กนักเรียนชายเคลิบเคลิ้มพากันยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ความรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในทุ่งดอกลาเวนเดอร์ที่มีแต่ความสดใสและสวยงามแต่จะมีอยู่มุมหนึ่งที่อึมครึมและน่ากลัวในมุมนั้นมีสายตาคู่หนึ่งจ้องและเล็งมาที่ครูแววสุดสวย มันแสดงถึงความไม่พอใจกับกิริยาท่าทางของเธอที่เย้าหยอกกับเด็กๆโดยเฉพาะเด็กนักเรียนชาย ไม้เรียวที่ถืออยู่ฟาดลงไปที่โต๊ะอีกครั้งเมื่อเห็นเด็กนักเรียนชายถามครูแววนอกเ๹ื่๪๫อย่างสนุกสนาน

“เอาละเอาละ ทุกคนกลับมาอยู่ในความสงบได้แล้วจะคุยอะไรกันนักหนา”

เธอส่งซิกทางสายตาเรียกครูแววกลับมาที่โต๊ะแล้วเธอก็ลุกเดินไปยืนอยู่หน้าชั้นเรียนแทนเขา ครูแก่ท่าทีสุขมยืนกอดอกทำหน้าดุรอให้นักเรียนเงียบก่อนเธอถึงจะเริ่มปริปากออกมา

“ครูชื่อนก นกนพ สอนภาษาไทย และยังสอนในระดับชั้นม.1ทุกห้อง ต่อไปพวกเธอก็ต้องเรียนกับครูด้วยหวังว่าเด็กนักเรียนที่ครูเป็๲ครูประจำชั้นจะเรียบร้อยและตั้งใจเรียนนะ”

จังหวะนั้นเองพันด้ายยกมือขึ้นพร้อมพูดไปว่า “ครูนกค่ะห้องของพวกเรายังไม่มีหัวหน้าห้องเลยค่ะ”

“จริงด้วย งั้นเรามาเลือกหัวหน้าห้องกันดีมั้ย”

“ดีค่ะ ดีครับ”

“ใครอยากเสนอตัวรับหน้าทีนี้บ้าง”

“หนูค่ะ！” พันด้ายและอะอายยกมือขึ้นพร้อมกันสายตาของทั้งสองแลดูไม่ค่อยชอบหน้ากันเท่าไหร่

“ครูว่าหัวหน้าห้องเป็๲ผู้ชายดีกว่ามั้ยลูกเพราะบางครั้งต้องได้ยกหนังสือหนักๆ เด็กผู้หญิงบอบบางอย่างเราๆคงยกกันไม่ไหวหรอก”

เธอกวาดสายตาไปมองเด็กผู้ชายทุกคน และใช้ไม้เรียวชี้ไปทางหน้าประตู“เด็กชายคนนั้นนะ ที่นั่งอยู่แถวหน้าข้างประตูยืนขึ้นสิ เธอชื่ออะไร”

“เอกราชค่ะ อุ้ย…ครับ”

“ครูเลือกเธอเป็๞หัวหน้าห้องละกัน”

“อะไรนะครับครู จะให้ผมเป็๲หัวหน้าห้อง？” สายตาทุกคนหันไปมองที่เอกี้

“ใช่จ้ะเพราะครูคิดว่าเด็กผู้ชายที่มีความรับผิดชอบมากที่สุดคงจะมีแค่เรา ตกลงตามนั้นนะเอาเป็๞ว่าห้องเรามีหัวหน้าห้องกันแล้ว ต่อไปมีเ๹ื่๪๫อะไรสำคัญครูจะแจ้งผ่านเอกราชเธอนั่งลงได้”

เขาทำหน้าตางอแงเพราะไม่อยากเป็๲หัวหน้าห้อง แต่ก็ขัดใจครูนกไม่ได้“ครับ”

เอกี้พูดพึมพำอย่างน้อยใจกับอะอายที่ทำหน้าตาเซ็งเป็ด”ฉันไม่อยากเป็๞เลยอะ ถอดตัวไม่ได้เหรอ”

“เสียใจพอหรือยังนั่งลงได้ละ ฉันก็เสียใจไม่แพ้เธอหรอกอดเป็๲หัวหน้าเลยเนี่ย”

ครูนกก้มมองเวลาที่ข้อมือ “ถึงเวลาเข้าคาบเรียนคณิตแล้วพวกครูต้องกลับก่อนแหละ ตั้งใจเรียนด้วยนะ อย่าทำให้ครูผิดหวัง”

“ไปกันเถอะครูแวว มีสอนคาบแรกไม่ใช่เหรอ”

“ใช่ค่ะครูนก”

“งั้นก็รีบไปเตรียมตัวสิยืนโอ้เอ้อยู่ทำไม”

“ค่ะ”

เซนส์ของครูแววมันบอกชัดว่าครูนกไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่และเขาค่อนข้างเป็๲คนหัวโบราณ ไม่ฟังใครเธอได้แต่ทำใจเพราะ๳ี้เ๠ี๾๽มีปัญหากับครูแก่หัวโบราณตอนนั้นเองเปรี้ยวจี๊ดชายตามองตามหลังทั้งคู่ จู่ๆ ครูนกหยุดเดินกะทันหันและหันมาพูดเตือนครูแวว

“ทำไมเธอทำกิริยาหยอกล้อแบบนั้นกับเด็กนักเรียนชายเธอเป็๞ครูผู้หญิงนะ ทำกิริยาแบบนั้นออกไปมันไม่เหมาะสม ต่อไปก็อย่าทำอีกละเข้าใจด้วยนะ”

ครูสาวรู้สึกเหมือนยืนให้เขาด่าแล้วจากไปทิ้งให้เธอทำหน้ามึนงงอยู่คนเดียว “เป็๲อะไรของเขา เ๱ื่๵๹แค่นี้มันผิดมากรึไงฉันก็ไม่ได้คิดเชิงชู้สาวกับเด็กนักเรียนชายสักหน่อย”

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 เป็๲ยังไงยังบางค่ะอ่านถึงบทที่สี่กันแล้ว เนื้อเ๱ื่๵๹พอใช้ได้ไหม บรรยายโอเคหรือป่าว เขียนไม่สนุกตรงไหนบอกเราได้จะได้ไปปรับปรุงแก้ไขอีก