HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

    ตอนที่ 28 พิกัดโทรศัพท์มือถือ

    28 | พิกัดโทรศัพท์มือถือ              “ปาป๊า...”  เสียงหวาน ๆ เจื้อยแจ้วมาพร้อมกับร่างอ้วนกลมพุ่งเข้ามาหา ผมอ้าแขนโอบรับแล้วอุ้มหนูเกลขึ้นมาหอมแก้มซ้ายขวาข้างละสองฟอด            “หนูเกลคิดถึงปะป๊าจังเลย  ไปเรียนหนังสือมาสนุกไหมคะ”                แหะ ๆ โกหกเด็กอีกแล้วครับงานนี้                ตั้งแต่ที่ผมเริ่มปฏิบัติการจองล้างจองผลาญยัยแฮ็กเกอร์คู่ปรับ ผมก็ไม่ได้กลับบ้านหลายวัน อาศัยค้างคืนที่ฐานลับหลังศาลเจ้านั่นละ ผมบอกหนูเกลว่าปะป๊าต้องไปเรียนหนังสือ บอกป้าอำไพว่ามีอบรมทำขนมที่นครราชสีมา                โอ...งี้ผมก็ไม่ได้แค่โกหกเด็กอย่างเดียวน่ะสิ โกหกคนแก่ด้วย                “สนุกมากเลยค่ะ ปะป๊าทำขนมเก่งชนะเลิศด้วยนะคะ คู่แข่งงี้แพ้เรียบไม่ติดฝุ่นเลย”                “ว้าว  ปะป๊าเก่งจังเลยค่า”                เจ้าตัวเล็กปรบมือน้อย ๆ แปะ ๆ ผมอดใจไม่ไหวก้มลงไปหอมแก้มอีกฟอด                “อ๋าย...จั๊กจี้จังเลย ปะป๊าปากแหลม”                “ปากปะป๊าไม่ได้แหลม ที่แหลมนี่เรียกว่าหนวดนะคะ”                “อ๋อ ใช่ค่า หนวดปะป๊าแหลม ทำไมหนวดปะป๊าแหลมจังเลยล่ะค้า”                “เอ่อ ก็ปะป๊าไม่ได้โกนน่ะค่า”                “ที่โรงเรียนไม่ให้โกนเหรอค้า”                “เอ่อ...”                จะไปต่อยังไงดีล่ะครับสำหรับคำตอบที่ว่าทำไมปะป๊าของหนูเกลถึงได้โทรมเอา ๆ หนวดเคราเฟิ้มขนาดนี้                “คุณรบทานอะไรมาหรือยังคะ  ให้ป้าเตรียมของว่างก่อนมื้อเย็นดีไหม” ป้าอำไพยิ้มแป้นเข้ามาช่วยชีวิตพอดี                “ไม่เป็นไรครับป้า ผมยังไม่หิว เดี๋ยวผมนั่งทำการบ้านกับหนูเกลสักพักค่อยกินข้าวเย็นกันนะครับ”                “ได้ค่ะ เย็นนี้ป้าจะทำของโปรดคุณรบเยอะ ๆ เลยนะคะ”                ป้าอำไพคงสังเกตเห็นผมผอมลงมั้งครับเลยตั้งท่าจะขุนใหญ่ ผมขอบคุณป้าอำไพแล้วไปดูหนูเกลทำการบ้าน ก่อนจะดูการ์ตูนกันจนจบหนึ่งตอน แล้วนอนกางพุงผึ่งแอร์กันสองคนพ่อลูกตามสไตล์                 “อ้าว รบ...”  เจนเงยหน้าขึ้นจากเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ยิ้มหวานทักทาย “กลับมาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย”                นี่ก็อีกคนที่โดนผมโกหกเข้า  โอย มุสาวาทา...                “เมื่อวานนี้ละ ราว ๆ สี่โมงเย็นเห็นจะได้”                “เหรอ แล้วคุณยายเป็นไงบ้าง คุณป้าคุณน้าสบายดีไหม”                “ก็...เอ่อ สบายดีทุกคน” คือ...ผมโกหกเจนว่าไปเยี่ยมญาติที่กระบี่ครับ รู้แล้วก็ช่วยเหยียบไว้ด้วยนะฮะ “ที่ร้านเป็นไงบ้าง เราไม่อยู่หลายวัน ทุกอย่างยังโอเคไหม”                “สบายมาก” เจนลากเสียงยาวเบื๋อยจนไม่แน่ใจว่าประชดหรือเปล่า ก็แน่ละ ผมไม่อยู่หนึ่งคนเจนก็ต้องเหนื่อยมากขึ้นเป็นสองเท่า                “น่า...เดี๋ยวไว้ผลัดกันหยุดไง”                “ไม่ต้องพูดเลย  รีบกินน้ำแล้วไปส่งขนมเร็วเข้า” เจนบอกยิ้ม ๆ ขณะยื่นแก้วน้ำวุ้นใบเตยหอม ๆ เย็น ๆ มาให้  ผมก็ทำตัวว่าง่ายเพราะรู้สึกผิดที่ทิ้งให้เพื่อนทำงานคนเดียวตั้งหลายวัน ดื่มรวดเดียวหมดแก้ว แล้วคว้าหมวกกันน็อก ล็อกกล่องขนม  โดดขึ้นมอเตอร์ไซค์ แล้วบึ่งหน้าตั้งไปหาบรรดาลูกค้าที่รักทั้งหลาย                 ตลาดเปรมไทยเช้านี้ก็ยังคึกคักเหมือนเดิม พ่อค้าแม่ขายสับหมูสับไก่ปั้ก ๆ ผัดกับข้าวฉ่า ๆ ทอดกล้วยทอดน้ำมันเดือดปุด ๆ อยู่ในกระทะใบโต และยังมีผักผลไม้สดอีกมากมายให้เลือกซื้อหากัน ผมสะพายกระเป๋ากล่องขนมเข้าไปส่งขนมในตลาดเหมือนปกติที่เคยทำเป็นประจำทุกวัน บรรดาป้า ๆ ลุง ๆ ก็ทักกันระงมว่าหายหน้าหายตาไปไหนมา                “เห็นหนูเจนว่าไปกระบี่มาเหรอพ่อรบ”  แม่ค้าร้านข้าวแกงสิบห้าหม้อร้องทักมา                “ครับป้า เอ้อ...แล้ววันนี้มาคนเดียวเหรอครับ”ผิดสังเกตนิดหน่อยครับ เพราะปกติสามีของป้าจะมาช่วยขายกับข้าวด้วย  สองคนลุงป้าคนละไม้คนละมือ แป๊บเดียวรวยไม่รู้เรื่องป้าแม่ค้าถอนใจยาว “มา! แต่มาก็เหมือนไม่มา”                “อ้าว ทำไมล่ะครับป้า”                “โน่น นอนเล่นเกมอยู่โน่น” ป้าชี้ไปหลังร้าน ลุงนอนท่าสบายอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ มีสมาร์ตโฟนใหม่เอี่ยมอยู่ในมือลุงแกเขม้นมองจอผ่านแว่นสายตาท่าทางเคร่งเครียด ผมอดเข้าไปแซวไม่ได้               “โห...ลุง เดี๋ยวนี้ไฮเทคใหญ่เลยนะครับ”                “ของโก้ ๆ ก็ต้องคู่กับคนหล่อ ๆ จริงไหมล่ะ” ลุงตอบโดยไม่ยอมละสายตาจากหน้าจอเลยแม้แต่น้อย ท่าทางเกมที่เล่นติดพันอยู่คงกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม                “ไม่จริง!”  นั่นไง เสียงตอบลอยมาจากหลังหม้อแกงใบที่สิบห้า “ถ้าของโก้ ๆ คู่กับคนหล่อ ๆ จริง พี่ก็คงไม่ได้ใช้มือถืออย่างใครเขาร้อก  มีหวังได้หยอดเหรียญตู้ข้างทางยันแก่นั่นแหละ” ผมหัวเราะ มองสามีภรรยาคู่ชีวิตที่ทำแง่งอนกันอย่างน่ารัก คิดแล้วก็อยากมีกับเขาบ้างนะครับ ครอบครัวที่อบอุ่น  ช่วยกันทำมาหากิน อยู่ในสังคมอย่างมีความสุข ไม่ต้องคอยหลบซ่อนปิดบัง โกหกใครต่อใครอย่างนี้เฮ้อ...ปิดโปรเจกต์ยักษ์เรื่องแฮ็กระบบ D.O.S. ได้เมื่อไร ผมลาออกจริง ๆ ด้วย                “โธ่ ลุง ซื้อมือถือใหม่ทั้งทีทำไมซื้อของ Dazzle ล่ะครับ ของ Cosmos ดีกว่าอีกนะ”                “หลานชายลุงมันเอามาขายถูก ๆ น่ะ เลยต้องเป็นยี่ห้อ Dazzle”                “อ้าว ทำไมต้องเป็น Dazzle ล่ะครับลุง หลานชายลุงเป็นแฟนพันธุ์แท้ Dazzle เหรอฮะ” ผมนี่ก็นะ กวนประสาทได้ไม่เลือกคนจริง ๆ                “เอ๊า...ไอ้นี่นิ” ลุงแกยอมหยุดเกมไว้ชั่วคราวเพื่อหันมาคุยกับผมโดยเฉพาะ แหม ดีใจจัง “ก็หลานลุงทำงานอยู่ในบริษัท Dazzle น่ะซิ แล้วเขามีฉลองปิดยอดขายอะไรกันก็ไม่รู้ หลานชายลุงก็บังเอิญมือเฮงล้วงสลากได้รางวัลที่หนึ่งนี่พอดี๊ ก็เลยได้ไอ้เจ้าเครื่องนี้มายังไงล่ะ”                “อ๋อ อย่างนี้นี่เอง” ผมพยักหน้าหงึกหงัก “แล้วมันทำอะไรได้บ้างเหรอครับลุง”                ชายสูงวัยลุกขึ้นมานั่งตัวตรง ยืดอกเต็มที่อย่างภูมิอกภูมิใจ “ก็ทำได้หลายอย่าง โทร. ออก รับสาย ส่งข้อความ เล่นเกมก็ได้ เล่นอินเทอร์เน็ตก็ได้ ถ้าหลงทางก็เปิดแผนที่ได้ ทำอะไรได้อีกนะป้า” ประโยคหลังนี่ร้องถามคุณศรีภรรยา ซึ่งป้าก็หันมาตอบว่า “ฟังเพลงไง เปิดซะลั่นบ้านเลยไม่ใช่เรอะ ตอนกลางคืนก็ไม่เว้น ไม่ต้องหลับต้องนอนกันพอดี”ลุงหัวเราะชอบใจแล้วยื่นเจ้าสมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ให้ผม “ลองเล่นไหมล่ะพ่อรบ รับรองจะติดใจ”อืม...มือถือ  แผนที่ เฮ้ย!ผมตาโตขึ้นมาทันใด ไม่ใช่เพราะฟังก์ชันอะไรที่ลุงบอกหรอกนะครับ แต่เป็นเพราะว่าผมหาอะไรสนุก ๆ ทำได้อีกแล้วน่ะสิหึ...CZiS อย่าหาว่าผมจุ้นจ้านเลยนะ คุณไม่น่าเกิดมาเป็นคู่ปรับของ the Ripper เลยจริง ๆ ส่งขนมจนครบ ผมก็เข้ามาประจำการในฐานลับห้อง 303 ตึกเก่าหลังศาลเจ้า คอมพิวเตอร์สุดอัจฉริยะทั้งสามเครื่องพร้อมใช้งานแล้ว และผมเอง...ก็พร้อมเช่นกันสิ่งที่นึกขึ้นได้จากการคุยกับลุงร้านข้าวแกงสิบห้าหม้อก็คือ ช่องทางการเจาะข้อมูลส่วนตัวของ CZiS ไอ้ผมก็ลืมไปเสียสนิทเลยนะครับว่ามีเบอร์โทรศัพท์ของคุณเธอแล้ว ถึงจะเป็นซิมโทรศัพท์เครือข่ายพิเศษของ Dazzle และติดต่อได้เฉพาะคนในองค์กรก็ตาม ผมก็...แค่แฮ็กเข้าไปในระบบขององค์กรแล้วโทร. หาเจ๊แก แค่นี้ก็สิ้นเรื่องแต่เป้าหมายของผมไม่ใช่การคุยโทรศัพท์กันสองต่อสองกับยัยแฮ็กเกอร์ร็อตไวเลอร์หรอก ผมหวังผลที่สูงกว่ามาก คอยจับตาดูให้ดีก็แล้วกันว่าผมจะทำอะไรต่อไป ขั้นแรก แฮ็กเข้าระบบของ Dazzle ก่อน ซึ่งปรากฏว่าต้องใช้เวลานานพอสมควรเพราะระบบมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้ซับซ้อนมากขึ้น แหงละครับ...โดนผมแฮ็กเข้าไปยึดระบบควบคุมงานเปิดตัวคอมพิวเตอร์และแท็บเล็ตรุ่นใหม่เมื่อวานนี้ ก็ต้องรีบพัฒนาระบบรักษาความปลอดภัยเป็นธรรมดาแต่ในที่สุดผมก็เจาะเข้ามาได้  ไม่ยากเกินความสามารถครับ แต่ว่านะ ผมก็ไม่แน่ใจหรอกว่าทางโน้นจะรู้ตัวหรือเปล่าว่าผมแอบเข้ามา ก็ฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงจอมขมังเวทย์แห่งวงการไซเบอร์เลยนี่ครับ              ฉันนั่งจ้องจอคอมพิวเตอร์ตาไม่กะพริบ อยากจะรู้นักว่าไอ้ตีนแมวมันมาทำอะไรตั้งแต่ไก่โห่อย่างนี้            ต้องขอบคุณบรรดาลูกทีมที่ช่วยกันทำระบบใหม่ให้รักษาความปลอดภัยได้แน่นหนาขึ้น ทั้งยังเพิ่มโปรแกรมแปลงเสียงสนทนาอัตโนมัติตอนใช้โทรศัพท์ภายในเข้ามาด้วย เพื่อปกป้องอัตลักษณ์ของแฮ็กเกอร์หรือ CSG แต่ละคน ระบบปรับปรุงใหม่นี้ช่วยตรวจสอบสิ่งแปลกปลอมและดักจับสัญญาณการบุกรุกได้รวดเร็วขึ้น ทำให้ฉันได้ลุกจากเตียงขึ้นมาขยี้ตา จ้องจอพร้อมรับมือศัตรูได้ทันการณ์                หน็อย...ก่อปัญหาแต่เช้าเลยนะ ไอ้เด็กมีปัญหา ไอ้แฮ็กเกอร์เมียหนี โว๊ะ!                  พอผมเข้ามาในระบบของ Dazzle ได้แล้วก็พบว่าคุณเจ๊ CZiS เธอออนไลน์อยู่ด้วย โห...ขยันนะเนี่ย                เข้าทางเลยครับ ผมไม่รอช้า คลิกเปิดโปรแกรมแปลงเสียงแล้วใช้ระบบของ Dazzle โทร. หาคุณ CZiS เหมือนที่เคยทำเมื่อวานนี้ แต่พิเศษหน่อยก็ตรงที่ผมเตรียมของขวัญสุดพิเศษไว้ให้คุณเธอด้วย                                 โทรศัพท์มือถือดังขึ้น ฉันคว้ามาจากโต๊ะเครื่องแป้งก็พบว่าเป็นเบอร์ในระบบของ Dazzle โทร. มา เอ...  ทำไมไม่แชตในระบบนะ ฉันก็ออนไลน์อยู่ หรือว่าจะมีเรื่องฉุกเฉิน                ฉันเลยรีบรับสายและกรอกคำพูดลงไปห้วน ๆ                “ฮัลโหล”                                  “อรุณสวัสดิ์คร้าบ”            ของขวัญที่ผมเกริ่นไปเมื่อสักครู่ก็คือ ‘โปรแกรมค้นหาพิกัดโทรศัพท์มือถือ’ วิธีใช้งานก็ง่ายแสนง่าย แค่กรอกหมายเลขโทรศัพท์ที่ต้องการทราบพิกัดที่อยู่ลงไป แล้วกด ‘Search’ เพียงเท่านี้ เราก็จะทราบในทันทีว่าโทรศัพท์ที่เราค้นหาอยู่ที่ไหนบนโลกกลม ๆ ใบนี้ และนั่นอาจหมายถึงบ้านของยัย CZiS และข้อมูลส่วนตัวอีกมหาศาลที่ผมจะตามสืบต่อไปได้ไม่ยาก                ข้อจำกัดมีอยู่ว่า เบอร์โทรศัพท์ของยัยแฮ็กเกอร์หญิงไม่ใช่เบอร์ของเครือข่ายต่าง ๆ ที่ใช้กันทั่วไป แต่เป็นเครือข่ายพิเศษที่ติดต่อได้เฉพาะคนในระบบ Dazzle มีช่องดาวเทียมลับเป็นของตัวเอง ผมจึงต้องแฮ็กเข้าระบบก่อนเพื่อใช้โทร. จากนั้นก็แฮ็กเข้าช่องดาวเทียมเพื่อไปเปิดการอนุญาตให้ค้นหาพิกัดจากสัญญาณโทรศัพท์มือถือ                “แก!  the Ripper”                “ฮั่นแน่ะ จำเสียงผมได้ด้วยเหรอ  ดีใจจัง”                 เอาละครับ แฮ็กเข้าช่องดาวเทียมลับของ Dazzle Computer ได้แล้ว ไม่รอช้าอีกต่อไป คลิกปุ่มสีเขียว ๆ ตัวโต ๆ ว่า ‘Search’ ของโปรแกรมค้นหาพิกัดโทรศัพท์มือถือซึ่งเปิดเตรียมพร้อมไว้ทันที!                “แกต้องการอะไรอีก ระบบ Cosmic ฉันก็คืนไปแล้วไง จะมาระรานอีกทำไม”                “แหม อารมณ์เสียแต่เช้าเลยเหรอคุณ ผมโทร. มาคุยเล่นบ้างไม่ได้หรือไง”                “ไอ้บ้า! ฉันไม่อยากคุยกับแก อ๋อ...คงจะเหงาละสิ เพิ่งจะโดนเมียทิ้งไปนี่นะ ถ้าว่างมากก็ไปคุยกับแปรงสีฟันโน่น อย่ามากวนประสาทฉัน!”                “โธ่ ดุเป็นหมาไปได้คุณ  ผมก็แค่...อยากรู้จักคุณให้มากขึ้นก็เท่านั้นเอง”ใช่แล้ว อยากรู้จักจังเลย อยากรู้ว่าบ้านอยู่ไหน อิอิ                “แต่ฉันไม่อยากรู้จักแก ไปให้พ้น!”                “อย่าวางสายนะ!”              ฉันแอบสะดุ้ง ขมวดคิ้วเคร่งเครียดทันที ว่าแล้วเชียวว่ากลิ่นมันตุ ๆ            “ถ้าคุณวางสายละก็ ผมไม่รับรองความเรียบร้อยของการประชุมบอร์ดบริหารตอนเก้าโมงนี้หรอกนะ”                นั่นไง! มันขู่อีกแล้ว                 “ต้องการอะไรก็รีบพูดมา”                “เอ่อ ผมก็แค่...ไม่ชอบให้ใครวางสายใส่น่ะ”                ฉันไม่เชื่อ ล้านเปอร์เซ็นต์ไม่จริง คำพูดของไอ้หมอนี่! ลองถ้าได้ถ่วงเวลาไม่ให้วางสายโทรศัพท์แล้วละก็ มันก็เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะกำลังใช้ดาวเทียมเชื่อมต่ออะไรบางอย่างอยู่โดยมีโทรศัพท์ของฉันเป็นต้นทาง                หน็อย...ไอ้บ้านี่ รู้จักจอมขมังเวทย์อย่างฉันน้อยไปซะแล้ว ต้องสั่งสอนซะให้เข็ด!                พริบตาเดียวนั้นฉันก็ส่งไวรัส ‘Killer’ ซึ่งเป็นตัวที่ร้ายกาจที่สุดที่ฉันมีเก็บไว้ในคลังออกไป ใครโดนเข้าเป็นต้องกระอัก แฮ็กเข้ามาทางระบบ Dazzle ใช่ไหม the Ripper …งั้นก็เชิญเอาไวรัสกลับไปรับประทานทางระบบ Dazzle นี่ละ!                                                ผมสั่งห้ามไม่ให้วางสาย พยายามชวนคุยถ่วงเวลาไว้ให้โปรแกรมค้นหาพิกัดโทรศัพท์มือถือได้ทำงานผ่านดาวเทียม จากนั้นเพียงครู่เดียวก็ค้นหาเจอแล้วครับ  โทรศัพท์ของยัยแฮ็กเกอร์วายร้าย  และตอนนี้ก็กำลังเตรียมแสดงแผนที่อยู่ทว่า...ทันใดนั้นเองจอคอมพิวเตอร์ทั้งสามกะพริบวูบวาบ วูบวาบ ทำให้ผมมองแผนที่ซึ่งค่อย ๆ แสดงรายละเอียดชัดขึ้น ๆ นี่ไม่ถนัดเอาเสียเลย ยัย CZiS ต้องรู้ตัวแล้วแน่ ๆ“นี่! คุณส่งอะไรมาน่ะ” ผมถามรัวเร็วกลับไป แม้แต่เสียงในโทรศัพท์เองก็เริ่มขาด ๆ หาย ๆ แย่ละ!“เปล่านี่  ฉันไม่ได้ทำอะไรเล้ย” หน็อย ไม่ทำอะไรล่ะ! เครื่องควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยฝั่งผมแหกปากอ๊อด ๆ ลั่นซะขนาดนี้ ไวรัสอะไรวะเนี่ย!  ทำไมแอนตี้ไวรัสตัวเจ๋งที่สุดที่ผมมีถึงเอาไม่อยู่แล้วทันใดนั้นเอง ตัวหนังสือที่ทำเอาผมต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก็โผล่พรวดขึ้นมาเต็มหน้าจอทั้งสามว่า‘Countdown for destroy all data 10…..9…..8’หา! นับถอยหลังการทำลายล้างข้อมูลทั้งหมดชิ...หาย แล้ว!              รนหาที่เองนะ the Ripper! แต่แฮ็กเกอร์เมียหนีอย่างแกคงจะมีเวลาว่างมากโขอยู่แล้วแหละ ถ้าจะต้องมานั่งบูรณะซากคอมสักเครื่องสองเครื่องก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้งเอาไวรัส Killer ไปกินเป็นอาหารเช้าซะเถอะ!                                                แย่แล้วครับ คอมพิวเตอร์ที่รักทั้งสามของผมตอนนี้ทั้งกะพริบวูบวาบ ทั้งส่งเสียงร้องอี๊ดอ๊าด อี๊ดอ๊าด จะขาดใจตายเสียให้ได้ เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย ผมวิ่งวุ่นทั้งตบทั้งเคาะ อาการก็ไม่ดีขึ้น7........  6.........วินาทีนี้เอง แผนที่ดาวเทียมได้แสดงเต็มจอด้วยความละเอียดสูงสุดเป็นที่เรียบร้อย โอว...ก็องเก็ตตูเลชัน! แต่ว่านะ  ...มันมองยากจริง ๆ พับผ่า! เพ่งเท่าไรก็อ่านไม่ออกเพราะจอภาพกะพริบวูบวาบ แถมตัวเลขแสดงการนับถอยหลังทำลายล้างข้อมูลนี่ก็ลอยเต็มจอทับแผนที่อีก ผมไม่รู้หรอกว่าถ้านับจนถึง 0 แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น แต่ผมก็อยู่เฉยไม่ได้แล้ว!ตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้น เอื้อมมือไปกระชากลิ้นชักชั้นบน คว้าแฟลชไดรฟ์อันจิ๋วมาเสียบ กด capture แผนที่เป็นรูปภาพแล้วเซฟลงในแฟลชไดรฟ์อย่างรวดเร็ว ภาวนาขอให้ทันเวลาทีเถอะ3.........  2.........Saving ………………97%1……..“เฮ้ย!”จอแสดงผลทั้งสามดับวูบไล่เลี่ยกันเป็นโดมิโน่ คอมพิวเตอร์สุดที่รักตายสนิทไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แถมด้วยควันที่พวยพุ่งขึ้นมาจาก CPU ทั้งสาม! ผมผงะถอยห่าง ถลาไปชักปลั๊กไฟออกแล้วตั้งสติ ไวรัสบ้าอะไรวะเนี่ยผมค้นเอาอุปกรณ์ซ่อมเครื่องคอมพิวเตอร์จากลังพลาสติกหลังห้องมาลองแกะเครื่องดู หาสาเหตุว่าทำไมถึงได้มีควันพุ่งออกมาได้ แล้วก็พบว่าเกิดการลัดวงจรข้างในจนไหม้ ไวรัสของยัย CZiS คงมารวนระบบภายในทำให้ไฟเกินจนช็อตนั่นเอง  โอ้โฮ...สุดยอดจริง ๆ นับถือ ๆยังดีนะที่ในห้องมีคอมพิวเตอร์สำรองอยู่อีกสองเครื่อง ส่วนคอมพิวเตอร์หลักทั้งสามนี่...ก็คงต้องซ่อมกันยาวละครับผมถอดฮาร์ดดิสก์ที่เป็นหน่วยเก็บข้อมูลของทั้งสามเครื่องที่เสียหายออกมา แล้วติดตั้งลงไปในเครื่องสำรอง และความจริงที่ได้พบเห็นก็ทำให้ต้องอึ้ง อ้าปากค้างกันไปอีกหนจอภาพแสดงได้แต่ความว่างเปล่าข้อมูลหายหมด!หมด...หมด  ทั้งสามเครื่องเลยผมผงะจนหน้าหงาย ร้องอ๊ากลั่น เจ็บใจเป็นที่สุด!
    ****************************************************************มาค่ะ ตีกันต่อ คู่นี้ ไม่เลิกรากันง่าย ๆ ตีกันแต่เช้าเลยด้วย 555เจ๊ CZiS แกเริ่มแผลงฤทธิ์บ้างแล้ว ดูซิ จะมีน้ำยาแค่ไหนเชียว ฮ่าาาา***ไรต์จะลงอ่านฟรี 60%ของเรื่อง แล้วจะเริ่มติดเหรียญจนจบเรื่องนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนกันค่ะ***ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง)error loaded
    #E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ 

    คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

    พลิกชะตานางพญาเจ้าเสน่ห์ [แปลจบแล้ว]

    พลิกชะตานางพญาเจ้าเสน่ห์ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย รัก
    955K 747
    ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]

    ข้ามมิติลิขิตรักนายตัวเบี้ย [แปลจบแล้ว]

    นิยาย Y (Yaoi)
    525K 663
    ชายาคนงามของท่านอ๋องจอมโหด [แปลจบแล้ว]

    ชายาคนงามของท่านอ๋องจอมโหด [แปลจบแล้ว]

    นิยาย รัก
    2.36M 891
    ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]

    ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]

    นิยาย Y (Yaoi)
    579K 730
    เกิดใหม่ครั้งนี้ต้องมีความสุข

    เกิดใหม่ครั้งนี้ต้องมีความสุข

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    85K 247
    ข้ามมิติมาเป็นสะใภ้บ้านนา รวยล้นฟ้ามั่งมีศรีสุข [จบ]

    ข้ามมิติมาเป็นสะใภ้บ้านนา รวยล้นฟ้ามั่งมีศรีสุข [จบ]

    นิยาย รัก
    1.05M 604
    ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

    ชีวิตมหัศจรรย์สองชาติภพ [แปลจบแล้ว]

    นิยาย Y (Yaoi)
    386K 808
    ราชาสิบสองนักษัตร ศึกรวมสุโขทัย

    ราชาสิบสองนักษัตร ศึกรวมสุโขทัย

    นิยาย ย้อนยุค,อนาคต
    207K 185
    ทริปท่องเที่ยวอดีตของเซวียเสี่ยวหรั่น [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

    ทริปท่องเที่ยวอดีตของเซวียเสี่ยวหรั่น [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]

    นิยาย รัก
    484K 1138
    ย้อนเวลามาเป็นท่านอ๋องน้อย [แปลจบแล้ว]

    ย้อนเวลามาเป็นท่านอ๋องน้อย [แปลจบแล้ว]

    นิยาย Y (Yaoi)
    931K 592