ตอนที่ 11 การใช้เทคนิคใหม่
เหว่ยหลิงนั่งขัดสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่ หายใจเข้าออกลึกๆ และรู้สึกถึงพลังปราณลมที่ไหลเวียนในร่างกาย เขารู้สึกว่าพลังปราณลมเริ่มรวมตัวและแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้งที่เขาทำสมาธิ
"ข้าต้องทำให้พลังนี้เป็ส่วนหนึ่งของตัวข้า ข้าจะใช้มันในการปกป้องตนเองและเอาชนะศัตรู" เหว่ยหลิงคิดขณะฝึกทำสมาธิ
หลายสัปดาห์ผ่านไป เหว่ยหลิงรู้สึกว่าความสามารถและความแข็งแกร่งของตนเองเพิ่มขึ้นมาก เขาสามารถควบคุมพลังปราณในหมัดได้ดีขึ้น และมีความมั่นคงในจิตใจมากขึ้น ทุกวันเขาฝึกฝนอย่างหนักและไม่ยอมแพ้
"ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะฝ่าฟันอุปสรรคและทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ" เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและเต็มไปด้วยความตั้งใจ
การฝึกฝนอย่างหนักทำให้เหว่ยหลิงมีพลังและทักษะที่เพียงพอในการเผชิญหน้ากับหยางจิ้นและพลังปราณเพลิงทมิฬของเขา โดยการฝึกฝนและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เหว่ยหลิงจะสามารถสร้างความแข็งแกร่งและความสามารถในการต่อสู้ได้อย่างเต็มที่
ยามบ่ายในสนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องลงมาบนพื้นที่กว้างขวางที่ล้อมรอบด้วยต้นไม้สูงใหญ่ สายลมเย็นๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศที่สดชื่นและเต็มไปด้วยพลัง เหว่ยหลิงกำลังฝึกฝนวิชาปราณวายุพัดพายุอย่างตั้งใจ ท่ามกลางสายตาของนักเรียนคนอื่นๆ ที่กำลังฝึกฝนวิชาต่างๆ ของตนเอง
เขายืนอยู่กลางสนาม หายใจเข้าลึกๆ และปล่อยลมหายใจออกช้าๆ รวบรวมพลังปราณลมในร่างกาย ทุกครั้งที่เขาออกหมัดหรือเตะ กระแสลมที่รุนแรงจะพัดผ่านสนามฝึกซ้อม สร้างเสียงที่ดังก้องไปทั่วพื้นที่
“ดูนั่นสิ เหว่ยหลิง ฝึกวิชาปราณวายุพัดพายุได้เก่งขึ้นมากเลย” นักเรียนคนหนึ่งพูดกับเพื่อนของเขาขณะที่มองเหว่ยหลิง
“ใช่ ข้าเห็นว่าเขาฝึกฝนอย่างหนักทุกวัน ไม่เคยหยุดเลย” เพื่อนของเขาตอบกลับ
การฝึกฝนของเหว่ยหลิงได้รับความสนใจจากนักเรียนหลายคนที่เห็นความมุ่งมั่นและความพยายามของเขา นักเรียนบางคนหยุดฝึกฝนวิชาของตนเองและหันมามองดูเหว่ยหลิง
“ข้ารู้สึกว่าพลังปราณลมของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่เห็นเขาฝึกฝน” นักเรียนอีกคนหนึ่งกล่าว
ในขณะที่เหว่ยหลิงกำลังฝึกฝน อาจารย์หวังชางและเ้าชายหลงเจี้ยนเดินเข้ามาในสนามฝึกซ้อม ทั้งสองสังเกตเห็นความพยายามและความก้าวหน้าของเหว่ยหลิง
“เ้าชายหลงเจี้ยน ท่านเห็นไหม? เหว่ยหลิงได้พัฒนาวิชาปราณวายุพัดพายุได้เก่งขึ้นมาก” อาจารย์หวังชางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสนใจ
“ข้าเห็นแล้ว เขามีความมุ่งมั่นและพยายามอย่างมาก ข้าหวังว่าเขาจะสามารถพัฒนาตนเองได้อีกไกล” เ้าชายหลงเจี้ยนตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ
เหว่ยหลิงรู้สึกถึงสายตาของทุกคนที่มองมา แต่เขายังคงมุ่งมั่นและตั้งใจฝึกฝนต่อไป เขาหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยพลังปราณลมออกมาในรูปแบบของกระแสลมที่รุนแรง สร้างเสียงที่ดังก้องไปทั่วสนามฝึกซ้อม
“ข้าต้องทำให้พลังนี้แข็งแกร่งและสามารถใช้ในการต่อสู้ได้” เหว่ยหลิงคิดในใจขณะฝึกฝน
เมื่อเวลาผ่านไป เหว่ยหลิงรู้สึกว่าพลังปราณลมของเขาเริ่มแข็งแกร่งขึ้นและมีความมั่นคงในจิตใจมากขึ้น เขารู้ว่าการฝึกฝนอย่างหนักและการได้รับความสนใจจากนักเรียนคนอื่นๆ และอาจารย์เป็กำลังใจสำคัญที่ช่วยให้เขามีความมุ่งมั่นในการพัฒนาตนเองต่อไป
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะฝ่าฟันอุปสรรคและทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ” เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและเต็มไปด้วยความตั้งใจ
การได้รับความสนใจจากนักเรียนคนอื่นๆ และอาจารย์ทำให้เหว่ยหลิงมีแรงบันดาลใจในการพัฒนาตนเองมากขึ้น เขารู้ว่าต้องใช้ความมุ่งมั่นและความพยายามในการเผชิญหน้ากับความท้าทายที่รออยู่ในอนาคต
การได้รับความสนใจจากคนระดับสูงในสถาบันทำให้หยางจิ้นริษยา
ยามเช้าที่ท้องฟ้าสดใส แสงอาทิตย์อ่อนๆ สาดส่องผ่านต้นไม้ใหญ่ในสถาบันหลงหยวน สายลมเย็นๆ พัดผ่านสร้างบรรยากาศที่สดชื่น เหว่ยหลิงกำลังฝึกฝนวิชาปราณวายุพัดพายุในสนามฝึกซ้อม ด้วยท่าทางที่มั่นคงและพลังปราณลมที่รุนแรง ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจ
นักเรียนหลายคนหยุดการฝึกฝนของตนเองและหันมามองดูเหว่ยหลิง บางคนพูดคุยกันถึงความก้าวหน้าของเขา ขณะที่บางคนแสดงความชื่นชมในความพยายามและความทุ่มเทของเขา
“เหว่ยหลิง ฝึกฝนได้เก่งขึ้นมากเลย ข้าไม่เคยเห็นใครฝึกฝนอย่างมุ่งมั่นเช่นนี้มาก่อน” นักเรียนคนหนึ่งพูดกับเพื่อนของเขา
“ใช่ ข้ารู้สึกว่าพลังปราณลมของเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก เ้าคิดว่าเขาจะสามารถเอาชนะหยางจิ้นได้หรือไม่?” เพื่อนของเขาตอบกลับ
การสนทนาและสายตาของนักเรียนคนอื่นๆ ที่มองมา ทำให้หยางจิ้นซึ่งยืนอยู่ไม่ไกลรู้สึกริษยา เขามองเหว่ยหลิงด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธและความอิจฉา
“เหว่ยหลิง เ้าคิดว่าเ้าเก่งกว่าใครเพราะได้รับความสนใจจากคนระดับสูงในสถาบันหรือ? ข้าจะทำให้เ้าเห็นว่าเ้ามันก็แค่คนอ่อนแอที่ไม่มีวันเทียบเท่าข้าได้” หยางจิ้นพูดด้วยเสียงที่เยาะเย้ย
เหว่ยหลิงหยุดการฝึกฝนและหันมามองหยางจิ้นด้วยสายตาที่มั่นคง “ข้าฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนเอง ไม่ได้้าสู้กับใคร”
“โอ้ แต่เ้านี่น่าสนุกดี ข้าจะให้เ้าเห็นว่าอะไรคือพลังที่แท้จริง!” หยางจิ้นพูดพลางยิ้มเยาะเย้ย ก่อนที่จะปล่อยหมัดปราณเพลิงทมิฬออกมา หมัดของเขาปกคลุมด้วยเปลวเพลิงที่เผาผลาญทุกสิ่งที่มันัั
นักเรียนคนอื่นๆ หยุดการฝึกฝนและหันมามองการเผชิญหน้าระหว่างเหว่ยหลิงและหยางจิ้น บรรยากาศในสนามฝึกซ้อมเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความคาดหวัง
เหว่ยหลิงหายใจเข้าลึกๆ และรวบรวมพลังปราณลมในร่างกาย เขาใช้วิชาปราณวายุพัดพายุในการตอบโต้ หมัดของเขาปกคลุมด้วยกระแสลมที่รุนแรง ทุกครั้งที่หมัดของเหว่ยหลิงปะทะกับหมัดของหยางจิ้น เขารู้สึกถึงความร้อนแรงที่ทำให้ร่างกายของเขาเ็ป
“เ้าคิดว่าเ้าจะสามารถเอาชนะข้าได้หรือ? หึ! ข้ามีวิชาหมัดปราณเพลิงทมิฬของตระกูล เ้าก็แค่ลูกชาวบ้านธรรมดาที่ไม่มีวันเทียบชั้นข้าได้!” หยางจิ้นะโด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเยาะเย้ย
เหว่ยหลิงพยายามยืนหยัดและตอบโต้ เขาใช้พลังปราณลมในการสร้างกระแสลมที่รุนแรงเพื่อพัดพาเปลวเพลิงของหยางจิ้นออกไป แต่พลังของเขายังไม่เพียงพอที่จะเอาชนะหยางจิ้นได้
นักเรียนคนอื่นๆ ที่ดูการต่อสู้อยู่เริ่มมีความหวังและความกังวลในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่รู้ว่าเหว่ยหลิงจะสามารถเอาชนะหยางจิ้นได้หรือไม่
“ข้าจะไม่ยอมแพ้ ข้าจะฝ่าฟันอุปสรรคและทำให้ทุกคนภาคภูมิใจ” เหว่ยหลิงพูดกับตัวเองขณะพยายามลุกขึ้นจากพื้นด้วยความเ็ป
การเผชิญหน้ากับหยางจิ้นในครั้งนี้ทำให้เหว่ยหลิงได้รับความสนใจจากนักเรียนคนอื่นๆ และคนระดับสูงในสถาบัน การต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความพยายามของเขาทำให้ทุกคนเห็นว่าเหว่ยหลิงมีศักยภาพและความสามารถที่แท้จริงในการต่อสู้
ยามบ่ายที่ท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆสีเทา เสียงลมพัดกระโชกแรงสร้างความรู้สึกตึงเครียดและอึดอัดในสนามฝึกซ้อมของสถาบันหลงหยวน นักเรียนหลายคนหยุดการฝึกฝนและหันมามองการต่อสู้ระหว่างเหว่ยหลิงและหยางจิ้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่รอคอยการปะทะกันอย่างดุเดือด
เหว่ยหลิงยืนอยู่กลางสนามฝึกซ้อม หายใจเข้าลึกๆ และรวบรวมพลังปราณลมในร่างกาย เขามองหยางจิ้นที่ยืนอยู่ตรงข้ามด้วยสายตาที่มั่นคง แต่ในใจเขายังคงรู้สึกถึงความท้าทายที่รออยู่
“ข้าจะให้เ้าเห็นว่าเ้ามันก็แค่คนอ่อนแอที่ไม่มีวันเทียบเท่าข้าได้!” หยางจิ้นพูดพลางยิ้มเยาะเย้ย ก่อนที่จะปล่อยหมัดปราณเพลิงทมิฬออกมา หมัดของเขาปกคลุมด้วยเปลวเพลิงที่เผาผลาญทุกสิ่งที่มันัั
เหว่ยหลิงไม่ยอมแพ้ เขารวบรวมพลังปราณลมและใช้วิชาปราณวายุพัดพายุในการตอบโต้ หมัดของเขาปกคลุมด้วยกระแสลมที่รุนแรง ทุกครั้งที่หมัดของเหว่ยหลิงปะทะกับหมัดของหยางจิ้น กระแสลมและเปลวเพลิงก็ประทุออกมา สร้างเสียงดังก้องไปทั่วสนามฝึกซ้อม
4K
