รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

" น้องๆลุกแล้วเดินตามพวกพี่มาครับ " พวกเราเดินตามรุ่นพี่ เดินบนคันนาไปเรื่อยๆ รุ่นพี่ก็เดินลงไปในนา นาที่โดนเก็บเกี่ยวข้าวไปแล้วเหลือแต่หินที่แห้งและแข็ง
" วันนี้จะปล่อยของนะครับ จำไว้ว่าถ้าใครไม่เคยได้ทำหรือรับอะไรมาจากรุ่นพี่ พอน้องมีรุ่นน้อง น้องก็ปล่อยสิ่งต่างๆที่ยังไม่เคยได้ทำให้รุ่นน้องไม่ได้นะครับ อัญแยกตัวไปหาปุ้มเลย พวกผู้ชายเดินตามมาครับ " พวกผมก็เดินตามพี่บาสไป
" น้องออกมาหาพี่ 5 คน เรียงแถวหน้ากระดานถอดเสื้อ " หลังจากพี่บาสสั่ง ผมก็เดินขึ้นหน้า ภูมิ จ้อย ยม นัท ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่
" นอนลงกับพื้นหน้ามองฟ้า ไวๆอย่าลีลา " พี่เต้ตะโกนสั่งเสียงดังจริงจัง พวกผม5คนรีบนอนลงอย่างไว
" แท็คมาไปหาบาส อย่าเอาขาดันพื้นใช้ไหล่ดันตัวเองไป "
" พี่เต้ครับแท็คคืออะไรครับ " จ้อยถามด้วยความสงสัย พวกผมก็สงสัยเหมือนกัน
" แท็คแบบทหารไง เอาหลังคลานไปหาบาส ให้ไว ไป ไป ไป !! " หลังจากพี่เต้สั่งพวกเราก็แท็คไปเรื่อยๆ ผมเงยหน้ามองพี่บาสอยู่ห่างประมาณ 300 เมตร ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงระยะทาง มันอยู่ที่ความเจ็บของหลังที่ต้องไถลไปกับพื้นดินที่แห้งและมีรอยแตกมันเจ็บมาก จ้อยแท็คด้วยความเร็วสูงนำหน้าไปก่อน
" เห้ยไอ้จ้อยมึงนิไม่รักเพื่อนอีกแล้ว เริ่มพร้อมกันก็จบพร้อมกันสิวะ รอเพื่อนด้วย ถึงไม่พร้อมกันเริ่มใหม่ " หลังจากพี่เต้พูดเสร็จ จ้อยก็หยุดรอพวกเราก็แท็คไปจนถึงพี่บาส พี่บาสก็สั่งให้แท็คจนครบทุกคน
" แสบหลังวะยม เอาน้ำแข็งมาถูหลังให้กูสิ " เสียงตบหัวดัง เปี๊ยย ลั่นทุ่งนา
" น้ำแข็งพ่อมึงอะ ไอ้จ้อย ไม่ใช่จันดารา ไอ้ชิบหาย ยิ่งแสบๆอยู่ยังจะกวนตรีน "
" เข้าแถวครับน้องๆ ยืนเรียงแถวหน้ากระดานแถวเดียว นอนลงมองฟ้า นอนติดชิดกับเพื่อนอย่าให้มีช่องว่างระหว่างตัว "
" เฟืองหนึ่งมาหาพี่ " พี่บาสเดินห่างออกไป 500 เมตรแล้วหยุดรอ
" ให้คนเรียกเอามือแนบลำตัวอย่ายกแขนขึ้นมาไม่งั้นเพื่อนจะเจ็บ แนบลำตัวไว้กลิ้งทับเพื่อนเริ่มจากท้ายแถวมาเรื่อยๆ "จ้อยท้ายสุดของแถวก็กลิ้งทับเพื่อนไปเรื่อยๆ ต่อไปก็ยมกลิ้งต่อไป ๆ
" ไมไม่ขอโทษเพื่อนกันเลยทับเพื่อนก็ขอโทษกันด้วย " หลังจากพี่เต้ตะโกน
" ขอโทษเพื่อน ขอโทษเพื่อน ขอโทษเพื่อน " เป็นเสียงของพวกเราที่กำลังกลิ้งผ่านเพื่อนไปทีละคนๆ พร้อมกับเสียงขอโทษ หลังจากกลิ้งไปเรื่อยก็ไปถึงพี่บาส
" พี่เห็นอยู่นะครับว่า บางจังหวะน้องไม่ชิดติดกับเพื่อนทำให้ตอนกลิ้งอยู่จะมีร่อง มันก็เหมือนการทำงานของเฟืองในเครื่องจักรถ้าเฟืองมีการชำรุดไปแค่ร่องเดียวเครื่องจักรก็เสียหายหยุดทำงาน การขอโทษซึ่งกันและกันตอนเรากลิ้งทับเพื่อนถ้าเราเงียบไม่ขอโทษ พอถึงตาเราโดนทับแล้วไม่ได้ยินเสียงขอโทษจากคนที่ทับเรามันคือการไม่ให้เกียติซึ่งกันและกัน พอเราได้ยินเสียงขอโทษจากเพื่อนรู้สึกถึงการให้เกียติกันไหมครับน้องๆ "
" ครับพี่ " ตอนแรกพวกผมก็คิดแค่ว่าการโดนทำแบบนี้เหมือนกับการแกล้ง แต่พอได้ยินความหมายของสิ่งที่พวกเราทำไมมันก็รู้สึกคุ้มค่าแกการโดน เหมือนได้รู้ในหลายๆความหมายของสิ่งที่เราได้รับจากรุ่นพี่
" เฟืองสอง ให้จับคู่กับเพื่อน " ผมจับคู่กับภูมิ จ้อยคู่กับยม
" กิตนอนลงกับพื้น ภูมิคร่อมกิตไว้ สลับด้านหัวไปทางด้านขาเพื่อน เอาขาเพื่อนมาไว้ที่ไหล่กอดขาเพื่อนให้แน่นอย่าให้หลุด ถ้าหลุดทำใหม่ กลิ้งไปพร้อมกัน กลิ้งมาหาพี่ " ผมกอดขาภูมิไว้ ภูมิก็กอดขาผมไว้แน่น กลิ้งไปเรื่อยๆเจ็บมากช่วงตอนที่จังหวัดกลิ้งข้อศอกกับข้อมือจะไถลขูดไปกับพื้นดิน พวกเรากลิ้งไปเรื่อยๆจนถึงพี่บาส ต่อไปตาจ้อยกับยม
" ไอ้จ้อยไอ้สัส กอดขาแน่นๆดิวะ "
" แน่นและคนนะไม่ใช่งู จะได้รัดแน่นๆ ตรีนมึงจะเข้าปากกูอยู่แล้วไอ้ยม "
หลังจากทุกคนทำเสร็จพี่บาสก็สั่งให้นั่งพักในร่มไม้มีน้ำอัดลมใส่กระติ๊กน้ำรออยู่ใต้ต้นไม้ที่พวกเราไปนั่งพัก ดื่มน้ำแล้วรู้สึกชื่นใจ อาการเหนื่อยกระหายน้ำ ลมเย็นพัดผ่านมากลิ่นทุ่งนา กลิ่นธรรมชาติ ถ้าได้หลับตรงนี้คงดีไม่น้อยเลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 ปล่อยของ

นิยายแนะนำ

รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 17 ปล่อยของ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้