บทที่ 1 ลงจากเขาไปหาลูกสาว (รีไรท์)
สายลมหนาวพัดผ่าน หิมะโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า
ร่มกระดาษน้ำมันสีเหลืองคันโทรมปรากฏขึ้นที่หน้าประตูโรงเรียนอนุบาลนานาชาติเหิงปินในเมืองจินหลิง ผู้ถือร่มเป็ชายหนุ่มผมยาวยุ่งเหยิงคิ้วทรงดาบ
เขามีรูปร่างทั้งสูงและผอมเพรียว สวมชุดเสื้อคลุมจีนโบราณ ถือไม้เท้าัสีทองแดงอยู่ในมือ ทั้งยังสะพายเป้ใบใหญ่
ริมฝีปากได้รูปกำลังคลี่ยิ้ม
เมื่อมองไปที่ป้าย ‘โรงเรียนอนุบาลนานาชาติเหิงปิน’ ฟันขาวสะอาดของเขาเผยประกายเล็กน้อยภายใต้รอยยิ้มสดใส
“สหาย ความสงบคือสิ่งสำคัญที่สุด ทำไมคุณถึงต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยนะ?” โจวอี้ถอนสายตาพลางเหลือบมองเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่งทั้งสี่ซึ่งขดตัวอยู่ในหิมะรอบตัวเขา ชายหนุ่มเก็บเข็มเงินสองเล่มที่เหลืออย่างเงียบเชียบ
เขาออกจากูเาชางหลางที่อยู่อาศัยมานานถึง 22 ปี
นี่เป็การเดินทางที่แสนยาวนาน...
เขามาที่นี่เพื่อตามหาลูกสาว
แม้ว่าชายหนุ่มจะไม่เคยเห็นลูกสาวของตัวเองมาก่อน แต่เมื่อได้ยินข่าวเกี่ยวกับเธอเมื่อสองสามวันก่อนและได้รูปถ่ายของเธอมา รอยยิ้มอ่อนโยนและสดใสของเธอก็หลอมละลายหัวใจของเขาได้ในพริบตา
“ผมจะถามคุณอีกครั้ง ลูกสาวของผมเรียนอยู่ที่นี่หรือเปล่า?” โจวอี้ยิ้มอย่างอ่อนโยน แต่กลับหยิบเข็มอีกเล่มออกมา
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสี่ถึงกับตัวสั่นสะท้านเมื่อเห็นเข็ม
เข็มเงินสองสามเล่มสามารถแสดงทักษะอันโหดร้ายราวกับปีศาจได้อย่างไร?
แม้ว่าการถูกทิ่มแทงจะเ็ป แต่ก็คงจะน่าสยดสยองมากกว่าหากสูญเสียการควบคุมร่างกาย!
ยามนี้เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เกษียณจากกองทัพทหารทำได้เพียงนอนแน่นิ่งหมดสภาพอยู่ในหิมะ เขาเงยหน้าขึ้นแล้วถามด้วยรอยยิ้มขมขื่น “เราไม่รู้หนิว่าลูกสาวคุณเป็ใคร แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเธอเรียนที่นี่รึเปล่า”
เมื่อได้ยินแบบนี้ โจวอี้ก็พลันตบหัวตัวเอง
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหุบลง เขาเอ่ยขอโทษทันที “ผมขอโทษจริง ๆ อาจารย์ของผมมักจะบอกว่าผมเป็คนฉลาดแต่ก็มึน ๆ อยู่บ้าง เขาก็เลยยอมรับผมเป็ลูกศิษย์ของเขา ผมคิดว่าประโยคนี้ค่อนข้างเหมาะที่จะอธิบายตัวตนของผมนะ”
ขณะที่เขาพูดก็กระแอมในลำคอ จากนั้นเปลี่ยนท่าทางให้ดูเคร่งขรึมลงเล็กน้อย แต่คำพูดยังแฝงไปด้วยความภาคภูมิใจอันแรงกล้า “ลูกสาวของผมชื่อว่า ถังเหมียวเหมี่ยว”
“อะไรนะ?!”
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยาุโตกตะลึง สีหน้าพลันครึ้มลง
ถังเหมียวเหมี่ยว?!
ลูกสาว?!
ชายคนนี้กำลังล้อเล่นหรือเปล่า?! หรือว่าสมองของเขาจะกระทบกระเทือน?!
ทุกคนในโรงเรียนอนุบาลนานาชาติแห่งนี้รู้ว่าถังเหมียวเหมี่ยวเป็ลูกสาวแท้ ๆ ของดาราดังอย่าง ‘ถังหว่าน’
เธอเป็เ้าหญิงตัวน้อยที่ทุกคนชื่นชอบที่สุดในโรงเรียน!
โจวอี้ส่ายเข็มเงินตรงหน้าแล้วถามเคล้ารอยยิ้มว่า “หูหนวกหรือเปล่าครับ? งั้นไม่เป็ไร ผมเป็แพทย์แผนจีน การฝังเข็มเป็วิธีการรักษาหูที่ดีที่สุดเลยนะครับ”
“อ่า ใช่ครับ! ใช่ครับ! ถังเหมียวเหมี่ยวเป็นักเรียนในโรงเรียนอนุบาลของเราเอง”เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกคนะโตอบด้วยความใ
“โอ้เยี่ยม! ผมมาถูกที่แล้ว”
โจวอี้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ทันใดนั้นก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก จึงหันกลับมาหยิบกระเป๋าเป้ใบใหญ่ ขณะเดินเข้าไปข้างในก็พึมพำเสียงเบาว่า “เราอาจทำกระเป๋าหายได้ แต่จะลืมของขวัญที่เอามาให้ลูกสาวไม่ได้ ถุงนี่เต็มไปด้วยความรักของพ่อ...”
“เสี่ยวหลี่ โทร เอ่อ...แจ้งตำรวจ” เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยาุโกระซิบบอก
โรงเรียนเอกชนแห่งนี้พื้นที่ขนาดใหญ่ นอกจากอาคารสี่ชั้นแล้ว สิ่งอำนวยความสะดวกด้านความบันเทิงทุกประเภทล้วนครบครัน
หลังจากโจวอี้เข้ามาก็เห็นเด็ก ๆ หลายคนใบหน้ายิ้มแย้มวิ่งไล่กันอย่างสนุกสนาน และเด็ก ๆ หลายคนก็ออกกำลังกายและเต้นตามการนำของคุณครู
“กฎข้อที่ 3 ในการออกจากูเาของตระกูลโจว ‘จงอ้าปากถามถ้าไม่รู้’”
“กฎข้อที่ 4 ในการออกจากูเาของตระกูลโจว ‘เมื่อคุณสื่อสารกับผู้อื่น คุณควรยิ้มก่อน แล้วค่อยพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พูดด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะ และแสร้งทำเหมือนว่าเป็คนใจดี’”
โจวอี้ครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว เขากวาดสายตามองหาครูคนหนึ่ง และในที่สุดก็จับจ้องไปที่ครูสาวคนหนึ่งด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส จากนั้นก็เดินไปหาเธอ
“สวัสดีครับ คุณครูคนสวย ผมเป็ผู้ปกครองของเด็กคนหนึ่ง ขอถามอะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหมครับ?”
“สวัสดีค่ะ สวัสดี…” ฉู่ซือซือหันกลับมาเห็นใบหน้าของโจวอี้ หัวใจของเธอพลันเต้นเร็วขึ้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาช่างทำให้เขาดูหล่อเหลาและหวานละมุน
เดี๋ยวนะ!
เขาพูดว่าอะไรนะ?
เขาเป็ผู้ปกครองเด็กงั้นเหรอ?!
แต่งงานแล้ว?!
ฉู่ซือซือไม่รู้ว่าหมูตัวดีตัวนี้ถูกล่อลวงด้วยกะหล่ำปลีชนิดใด และในขณะที่รู้สึกสับสนเล็กน้อย เธอก็ยังถามออกไปว่า “เกิดอะไรขึ้น? คุณช่วยพูดใหม่อีกครั้งได้ไหมคะ?”
“ผมเป็พ่อของถังเหมียวเหมี่ยว คุณช่วยบอกผมได้ไหมว่าเธออยู่ที่ไหน?” โจวอี้ถามด้วยรอยยิ้ม
“ที่ด้านในสุดของชั้นสองของอาคารนั้น เป็ชั้นเรียนของถังเหมียวเหมี่ยวค่ะ!” ฉู่ซือซือชี้บอกทาง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันทีที่เธอพูดจบ
พ่อของถังเหมียวเหมี่ยวเหรอ?
ถังเหมียวเหมี่ยวมาจากครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เหรอ?
แล้วพ่อคนนี้มาจากไหน?
ฉู่ซือซือจ้องไปที่โจวอี้ด้วยดวงตาเบิกกว้าง พยายามค้นหาว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นจริงหรือไม่
“คุณผู้หญิง ขอบคุณนะครับ!” แววตาของโจวอี้เปล่งประกาย เขาพุ่งไปที่บันไดด้วยความเร็วสูง
ปัง...!
ประตูห้องเรียนถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของโจวอี้ เมื่อเขาเห็นว่ามีเพียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ บอบบางนั่งอยู่ในแถวที่สองของห้องเรียนและกำลังอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ หัวใจของเขาก็พลันบีบรัด
นี่คือเธอ!
เธอเป็ลูกสาวของเขา!
เหมือนมาก!
ร่างกายของโจวอี้สั่นเทาเล็กน้อย สายตาของเขาดูเหมือนจะถูกดึงดูดด้วยแม่เหล็ก จับจ้องมองไปที่ลูกสาวซึ่งเกือบจะเหมือนกับในภาพที่ได้มา ลำคอของเขาถึงกับตีบตัน ริมฝีปากของเขาเผยอออก แม้ว่าเขาจะเตรียมใจมาแล้วนับพันครั้ง แต่ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ในเวลานี้
“คุณเป็ใครคะ?” ถังเหมียวเหมี่ยวเงยหน้ามาถามเขา
“เหมียวเหมี่ยว พ่อคือพ่อของหนูไง” โจวอี้เดินไปหาถังเหมียวเหมี่ยวทีละก้าว เขาวางร่มและกระเป๋าเป้ลงแล้วย่อตัวนั่งลงช้า ๆ
นี่คือลูกสาวของฉัน!
เธอดูเหมือนเขา แต่เหมือนแม่ของเธอมากกว่า เป็เด็กหญิงที่มีใบหน้างดงามราวกับตุ๊กตา
“คุณโกหก พ่อของหนูเรียนอยู่บนูเา เขาจะไม่มาหาเหมียวเหมี่ยวจนกว่าหนูจะโต” ถังเหมียวเหมี่ยวขมวดคิ้วพลางส่ายหัว
“เหมียวเหมี่ยว พ่อเรียนรู้ทักษะล่วงหน้าก็เลยมาพบลูกเร็วขึ้น ให้พ่อกอดหน่อยได้ไหม?” โจวอี้ถามอย่างมีความหวัง
“คุณเป็พ่อของหนูจริง ๆ เหรอคะ? คุณจะพิสูจน์ได้ยังไง?” ถังเหมียวเหมี่ยวถามอย่างไร้เดียงสา
“พ่อมีรูปถ่ายของลูก แม่ของลูกชื่อถังหว่าน อ้อ พ่อมีบัตรประชาชนกับทะเบียนบ้านด้วย พ่อจะโชว์ให้หนูดู” โจวอี้ดึงเอกสารออกมาด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดของเขาแล้วยื่นให้ถังเหมียวเหมี่ยว
“คุณชื่อโจวอี้? ถ้าคุณเป็พ่อของหนู งั้นทำไมแซ่ของหนูคือถัง แล้วแซ่ของคุณคือโจว?” ถังเหมียวเหมี่ยวเอียงศีรษะถามด้วยความสงสัย
“เพราะหนูใช้แซ่ของแม่ และเมื่อพ่อเจอลูกแล้ว พ่อจะให้ลูกใช้แซ่ของพ่อ... ไม่สิ ลูกควรใช้แซ่ของพ่ออยู่แล้วเนอะ” โจวอี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม
“จริงเหรอคะ?” ถังเหมียวเหมี่ยวถามด้วยความสงสัย
“ใช่แล้ว นี่เป็ความจริง” โจวอี้พยักหน้าอย่างจริงจัง
ถังเหมียวเหมี่ยวหัวเราะคิกคัก แม้ว่าเสียงของเธอจะฟังดูอู้อี้ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเธอเป็หวัด แต่เธอก็มีความสุขมาก เธอพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คุณลุง หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะ อย่ามาโกหกหนู!”
...
โจวอี้พูดไม่ออก ปรากฏว่าคำอธิบายของเขาไร้ประโยชน์เสียแล้ว
ในเวลานี้เอง ครูใหญ่ของโรงเรียนอนุบาลได้ทราบข่าวว่าเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยถูกคนทำร้ายพร้อมกับบุกเข้ามาในโรงเรียน ทั้งยัง้าจะพบกับถังเหมียวเหมี่ยว
ดังนั้น ในขณะที่เธอเร่งจัดเตรียมครูผู้ชายราว ๆ หกถึงเจ็ดคน เธอก็กดต่อสายหาดาราชื่อดังอย่างถังหว่าน
1K
