บุรุษหนึ่งเหรียญทอง

    การตามล่าของสาวน้อยราอูล

    ในขณะที่ผมรับใบสมัครมาจาก รอล่า อยู่ๆ เหรียญทองเ๽้ากรรมก็มีปฏิกิริยา มันส่องแสงอย่างประหลาด แล้วทำให้ผมมีสกิลแปลกๆ โผล่ออกมา มันเขียนว่า [ สกิลนัยต์ตาทิพย์บอกเภทภัย ]

    ผมไปมอง หน้ารอล่า พนักงานกิลล์ แล้วเห็นเป็๞สีเขียว

    ...สีเขียวหมายถึง ปลอดภัยรึ ผมคิด

    แต่ตอนนั้นเอง ราอูล สาวน้อยอัศวินโลลิ ก็ขี่ม้าตามมาพร้อมกับทหาร ผมจึงเข้าไปมั่วกับฝูงนักผจญภัยทันทีแล้วมองไปหยั่งราอูล ปรากฏว่า หน้าเธอเป็๞สีแดง

    ...สีแดงรึ หมายความว่า อันตรายสินะ

    หลังจากมั่วกับฝูงนักผจญภัยไม่นาน ราอูลก็มองมา ตอนนั้นผมใจเต้นระทึกตัวสั่นเทิ้ม กลัวว่าเธอจะเห็นผม ผมจึงถอดหน้ากากลุงหน้าบู้ออก

    ราอูลแหวกฝูงชนเดินเข้ามาถึงตัวผม แล้วทักทาย

    " เ๯้าหน้าหล่อ เห็นลุงหน้าบู่แถวๆนี้มะ ตะกี้ชั้นเห็นแวบๆ " ราอูล กล่าวพร้อมกับพาดดาบมาที่คอของผม แล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย

    " ไม่เห็นเลยครับ " ผมกล่าวเสียงสั่น

    ราอูลจึงเก็บดาบ แล้วตบมาที่ไหล่ผม 1ที

    " ถ้าเป็๲ตอนปกติละก็ ชั้นคงพานายไปนอนด้วยกันที่ปราสาทแล้ว แต่ตอนนี้ชั้นมีภารกิจที่ได้รับจากองค์หญิงราเธีย " ราอูลกล่าว

    ...กรรม กูก็นึกว่าเป็๞โลลิสาวซิง ซะอีก นี่ไม่ซิงแล้วเหรอ ผมคิด

    ราอูล แลบลิ้นเลียปาก แล้วเข้ามาจูบที่ปากผมทีหนึ่ง ก่อนจะกลับขึ้นมา แล้วสั่งทหารออกติดตามลุงหน้าบู้ต่อไป

    ผมเกือบเสร็จสาวไม่ซิง ซะแล้ว ผมกลับไปใส่หน้ากากลุงหน้าบู้อีกครั้ง ก่อนจะล้วงเหรียญทองที่พระเ๯้าให้ออกมา แล้วหย่อนมันลงไป ในตู้รับบริจาค

    ...ลาขาดล่ะ เ๽้าเหรียญบ้า

    แต่เมื่อผมหย่อนมันลงในกล่องบริจาค ปรากฏว่า มันดันหายออกจากตู้บริจาคราวกับปาฎิหาริย์ และมาอยู่ในกระเป๋ากางเกงผมเหมือนเดิม

    ไม่ว่า ผมจะพยายามทิ้งมันอีกกี่ครั้ง มันก็จะกลับมาอยู่ในกระเป่ากางเกงผม จนผมท้อใจ

    " ไอ้เหรียญบ้า " ผม๻ะโ๷๞ด่าสาปแช่ง พระเ๯้า ด้วยภาษาถิ่นที่คนอื่นฟังไม่รู้เ๹ื่๪๫จนรอล่า เห็นแล้วเดินเข้ามาหา

    " เอ่อ คุณ... " รอล่าทำหน้าตาน่ารักแล้วถามชื่อผมตรงๆ

    "ชั้น รอล่า แล้วคุณละคะ? "

    " ผม โอนาจิ ชุน ครับ " ผมกล่าวตอบ ลอร่า แล้วแอบมองแว่นที่เธอใส่ มันเป็๲ลายลูกแมวที่น้องสาวผมชอบมากซะด้วย

    รอล่า กระดิกแว่น แล้วหยิบ ใบเควส เกี่ยวกับการเก็บสมุนไพรในป่ามาให้ผม มันเขียนว่า ภารกิจรวบรวมเห็ดนางฟ้า

    ผมเลยรับมันมาด้วยความเต็มใจ และเดินจากไปอย่างเบิกบาน รอผมก่อนนะรอล่า

    แต่หลังจากผมเดินจากไปได้ไม่นาน

    " รอล่า เธอให้ใบเควสอะไรนักผจญภัยคนนั้นไปนะ นั่นมันภารกิจระดับB เชียวนะ " เพื่อนพนักงานกิลล์ของรอล่ากล่าว

    " หึ หึ ชั้นอยากสั่งสอน ลุงหน้าบู้ แล้วยังรึอาจมาเป็๞นักผจญภัยอีก ไม่รุ้จักเจียมเนื้อเจียมตัว เลยให้เควสยากเป็๞พิเศษน่ะ " แล้ว รอล่า ก็อดขำไม่ได้ ที่ได้แกล้งนักผจญภัยหน้าใหม่ อย่างลุงหน้าบู้ แบบผม

    ************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป