กลางดึกสงัดบนนภามืดมิดเสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังสนั่นปลุกคนทั้งเรือนให้ตื่นก่อนเวลา
ผู้มาเยือนคือป้าสามบ้านอยู่ห่างออกไปอีกเจ็ดหลังนาง้าเชิญอู๋ฉงฉงไปทำพิธีขับไล่
หลายวันก่อนลูกชายคนเดียวของนางไม่รู้ได้ภาพวาดสาวงามมาจากแห่งใด ก่อนนำขึ้นแขวนไว้ภายในห้องนอน
นับแต่นั้น่กลางคืนเขาเอาแต่ละเมอเพ้อหาถึงสาวงามในภาพวาดนางพยามปลุกลูกชายให้ตื่นอย่างไรก็ไม่เป็ผล
เดิมทีก็มิได้ปักใจเชื่อว่าอาการของลูกชายที่เกิดขึ้นเป็เพราะภาพวาดสาวงามนั้น
ทว่ายิ่งนานวันเข้าร่างกายของลูกชายนางก็ยิ่งซูบผอม อ่อนแอลงเรื่อย ๆ เมื่อนางตระหนักได้ว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ไม่นานลูกชายของนางต้องตายแน่ ๆ คืนนี้จึงตัดสินใจมาหาอู๋ฉงฉงให้ช่วยเหลือ
อู๋ฉงฉงมองภาพวาดที่แขวนอยู่บนผนังครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าหาลูกชายของสามป้าที่ยังคงนอนหลับอยู่ ริมฝีปากซีดเซียวก็เอาแต่พูด 'เจียวเจียว' อยู่ตลอด ในน้ำเสียงบ่งบอกว่าเขามีความสุขมาก
เมื่อแน่ชัดแล้วว่าชายผู้นี้ถูกผีจ้องเอาชีวิติอู๋ฉงฉงท่องอาคมพร้อมกับเขียนยันต์ลงบนหน้าผากของลูกชายป้าสามเพื่อขจัดพลังหยินแล้วเสริมพลังหยางเข้าไป สร้างความ สมดุลของหยินหยางให้กลับคืนมา
ผ่านไปไม่นานลูกชายของป้าสามก็เริ่มรู้สึกตัวอู๋ฉงฉงจึงหันมาให้ความสนใจภาพวาดสาวงามอีกครั้ง นางยกสองมือขึ้นขยับนิ้วทั้งสิบริมฝีปากบางท่องอาคม
ต่อมาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังออกมาจากภาพวาดเสียงนั้นโหยหวนน่าหวาดกลัว
ทันใดนั้นิญญาในภาพวาดสาวงามพยายาจะออกมาแต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะถูกอาคมของอู๋ฉงฉงกักขังเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
ใบหน้ารูปไข่ซีดขาวไม่มีเืฝาดแววตาดุร้ายกำลังมองมาที่อู๋ฉงฉงริมฝีปากสีแดงฉาดที่ดูเยือกเย็นะโว่า
"ปล่อย! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้"
"หึ!ปล่อยให้เ้าไปทำร้ายคนอีกหรือ ไม่มีทาง"ประโยคนี้ฮุ่ยิ่กล่าวแทนอู๋ฉงฉง
"แค่อีกคนเดียว คนเดียวเท่านั้น ข้าก็จะเป็อิสระไม่ต้องอยู่ในภาพวาดนี้อีกต่อไปแล้วปล่อยข้า ปล่อยข้า"
เสียงร้องคร่ำครวญของิญญาผีสาวในภาพวาดทำเอาป้าสามกับลูกชายที่ได้สติแล้วหวาดกลัวเป็อย่างมากสองแม่ลูกกอดกันแน่นเนื้อตัวสั่นเทา
ด้านถิงถิงที่เพิ่งประสบพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้เป็ครั้งแรกขยับกายเข้าใกล้ฮุ่ยิ่ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังอู๋ฉงฉง
"นาง นางจะออกมาได้ไหม" ถิงถิงกระซิบถาม
"ไม่หรอก"
"แล้วจะจัดการกับนางอย่างไรหรือ"
"รอดูฉงฉงแล้วกันว่าจะทำยังไง"
สิ้นประโยคของฮุ่ยิ่อู๋ฉงฉงก็เอ่ยกับิญญาสาวตนนั้นว่า "อย่าทำร้ายผู้อื่นอีกเลยจะเป็บาปติดตัวเปล่าๆหากเ้าอยากหลุดพ้น ข้าสามารถทำพิธีส่งิญญาให้เ้าได้"
"ไม่! ข้าไม่อยากไปปรโลก ข้ายังอยากอยู่แดนมนุษย์"
"อยู่แดนมนุษย์ก็เป็ิญญาเร่ร่อน วันไหนโชคร้ายเจอท่านยมทูตขาวดำก็ต้องถูกจับไปปรโลกอยู่ดี อย่างนี้แล้ว มิสู้ให้ข้าส่งิญญาเ้าไปตอนนี้ไม่ดีกว่าหรือ"
"ข้าจะกลืนกินดวงิญญาของเ้า"
"ทำลายอาคมของข้าให้ได้ก่อนเถอะ แล้วค่อยคิดเื่กินดวงิญญาของข้า"อู๋ฉงฉงเบื่อจะพูดกับิญญาตนนี้แล้ว นางหันมาคุยกับฮุ่ยิ่แทน"เก็บนางกลับไปจัดการที่บ้านดีไหม"
ฮุ่ยิ่พยักหน้าก่อนนำภาพวาดสาวงามที่แขวนอยู่บนผนังลงมาม้วนลวก ๆ แล้วยัดใส่ถุงผ้าิญญาผีสาวโวยวายไม่หยุด อู๋ฉงฉงใช้อาคมปิดผนึกปากถุงเสียงน่ารำคาญนั้นถึงเงียบลงได้
สองแม่ลูกพอเห็นภาพวาดที่มีิญญาอยู่ถูกเก็บไปแล้วจึงรู้สึกโล่งใจยอมคลายอ้อมกอดออกจากกัน รีบเข้ามากล่าวขอบคุณอู๋ฉงฉงกับฮุ่ยิ่และถิงถิง
แม้นป้าสามไม่ใช่คนร่ำรวยแต่นางก็มอบเงินจำนวนหนึ่งให้อู๋ฉงฉงเป็ค่าตอบแทนที่มาช่วยลูกชาย
เข้ายามโฉ่วทั้งสามคนก็กลับเรือน
พอก้าวข้ามธรณีประตูฮุ่ยิ่ก็กล่าวขึ้น
"ฉงฉงส่งิญญาผีตนนั้นเลยไหม ข้าจะได้ตั้งโต๊ะทำพิธี"
"ข้าง่วงแล้วพรุ่งนี้ค่อยทำเถอะ"หลังตอบฮุ่ยิ่อู๋ฉงฉงยกมือขึ้นปิดปากหาว
"แต่ข้าว่าส่งิญญานางไปตอนนี้ ก็ดีเหมือนกันนะฉงฉง"ถิงถิงออกความเห็น
"พวกเ้าไม่ง่วงไม่เหนื่อยกันหรือ? "
"ข้าเป็บุรุษร่างกายแข็งแรง"
"คือข้า...ง่วงนอน แต่มีผีอยู่ในบ้านด้วยข้านอนไม่หลับ"
"นี่ถิงถิง ข้าลงอาคมไว้แ่ารับรองออกมาไม่ได้แน่ เ้าสบายใจเถอะ"
"_"
เห็นท่าทีกระอักกระอ่วนของถิงถิงสุดท้ายอู๋ฉงฉงตัดสินใจทำพิธีส่งิญญาผีสาวในภาพวาด
ขณะกำลังทำพิธีจู่ๆ บรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนเป็หนาวเย็นขึ้นทันที ฮุ่ยิ่กับถิงถิงหยุดนิ่งราวหุ่นกระบอกไม้
ความรู้สึกเหมือนมีแรงกดทับที่ศีรษะทำให้นางต้องแหงนหน้าขึ้นไป ชายสวมเสื้อคลุมลายัลอยอยู่ข้างบนเขากอดอกมองนางแล้วยิ้มอย่างเ้าเลห์
ทันใดนั้นเท้าของเขาก็แตะพื้นและก้าวเดินเข้ามาทีละก้าวๆอู๋ฉงฉงได้แต่ยืนตะลึงงัน กว่าจะได้สติก็ตอนที่เขามาหยุดตรงหน้านางแล้ว"ท..ท่าน..าายมโลก ข้า ข้าน้อย ข้าน้อยไม่ได้ทำผิดสัญญานะ"
"ข้ารู้"
"ล...แล้ว!!"
"ิญญาในภาพวาด"
เมื่อรู้เป้าหมายการมาเยืยนของาายมโลกแล้วอู๋ฉงฉงรีบหยิบภาพวาดสาวงามส่งให้อย่างรวดเร็ว
"ลำบากภรรยาแล้ว"
"ข้าน้อยไม่ลำบากเลยเ้าค่ะ" อู๋ฉงฉงฉีกยิ้มเฝื่อนๆ "อันที่จริงท่านาายมโลก ไม่ต้องมารับดวงิญญาเองก็ได้ข้าน้อยกำลังจะทำพิธีส่งนางไปปรโลกอยู่แล้ว"
"ข้ามีเื่คุยกับเ้า"
12K
