ตอนที่ 10 คนหลอกลวงปรากฏตัวแล้ว (2)
ชายหนุ่มเข้าร่วมงานเลี้ยงครั้งนี้ได้ก็เห็นได้ชัดว่ามีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา ย่อมเป็ไปไม่ได้ที่จะเป็คนเซ็นสัญญาซื้อขายตัวอยู่ที่ถนนใต้ดิน เงินหนึ่งล้านของเธอคิดจะซื้อตัวเขา จะเป็ไปได้อย่างไร…
“ทำไม ซื้อผมไปแล้วก็ไม่คิดจะรับผิดชอบเหรอ” ฟู่เหิงอี้เลิกคิ้วน้อยๆ เข้าไปใกล้เธออีกนิด บุคลิกเ็าสร้างความรู้สึกกดดันแก่เผยเย่ว์ชิงอย่างไม่รู้สาเหตุ กลิ่นอายเฉพาะตัวของเขาปะทะใส่ใบหน้า แต่กลับไม่รู้สึกน่ารังเกียจอย่างใด
เผยเย่ว์ชิงมองเขาแล้วเม้มปากเล็กน้อย หัวเราะขึ้นมาทีหนึ่ง “คุณพูดถูก ฉันไม่ได้แค่ซื้อตัวคุณ แต่ยังช่วยชีวิตคุณไว้ด้วย ลำพังแค่เื่นี้ ไม่ว่าคุณจะมีสถานะอะไร ให้คุณเป็คนของฉันก็ไม่เกินไปหรอกใช่ไหม”
เธอสงบใจตัวเองลงได้อย่างรวดเร็วจนกลายเป็ฝ่ายคุมเกมอีกครั้ง ระหว่างที่พูดก็โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ยื่นปลายนิ้วไปดึงการ์ดสีทองจากมือเขา ก่อนจะยัดใส่กระเป๋าเสื้อของเขาอีกครั้ง การกระทำของเธอทำเอาร่างทั้งสองแทบจะหลอมรวมเป็ร่างเดียว ดูท่าทางสนิทสนมกันอย่างมาก
หญิงสาวมีใบหน้าเ็า ภายใต้แสงไฟขับให้ดวงหน้าเล็กงดงามน่าหลงใหล ดวงตาคู่นั้นยามช้อนมองขึ้นมาให้ความรู้สึกอีกแบบหนึ่ง กอปรกับเครื่องสำอางที่บรรจงแต่งแต้มยิ่งทำให้คนละสายตาไม่ได้
ฟู่เหิงอี้หัวเราะเบาๆ ดวงตาเป็ประกายวาววับวูบหนึ่ง เขาถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อดึงระยะห่างออกจากเธอ พร้อมทั้งเก็บรัศมีเย็นเยือกกลับมาพลางตอบกลับ “อืม ไม่เกินไป”
เผยเย่ว์ชิงรู้สึกได้ว่าบรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างชัดเจน รอยยิ้มบนใบหน้าก็ดูจริงใจขึ้น ถึงเพิ่งรู้สึกตัวทีหลังว่าชายหนุ่มกำลังลองเชิงเธอ หยั่งท่าทีว่าเธอมีค่าพอที่จะผูกมิตรไว้หรือไม่
“งั้นหลังจากนี้ก็ทำหน้าที่ให้ดี คอยติดตามฉันให้ดี” เผยเย่ว์ชิงยื่นมือไปหาเขา เผยยิ้มบางเบาด้วยท่าทีสบายๆ
ฟู่เหิงอี้ย่อมจับมือตอบ เอ่ยเสียงรับเบาๆ “ได้”
“ชิงชิง ที่แท้คุณก็อยู่นี่เอง” ขณะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีร่างขาวร่างหนึ่งเดินมาขนาบข้าง ยืนประกบข้างเธอราวกับกำลังประกาศความเป็เ้าของ
เผยเย่ว์ชิงใจเย็นวาบ ใบหน้ายังคงราบเรียบดังเดิม แต่ปล่อยมือที่จับอยู่กับฟู่เหิงอี้ออก
มีแขกมาร่วมงานมากมาย ทุกคนรู้ถึงความสัมพันธ์ของเธอกับอวี๋ิฉือดี ภาพลักษณ์คุณชายสุภาพบุรุษของเขายังไม่พังทลายลง หากปฏิเสธน้ำใจของเขาไปตอนนี้ คนไม่หวังดีมีแต่จะคิดว่าเธอทำตัวไร้เหตุผลอีกแล้ว
สงสัยอวี๋ิฉือจะจับจุดอ่อนตรงนี้ได้ ถึงทิ้งความหมางใจเมื่อวานไว้เื้ัแล้วมาชวนเธอคุย เธอไม่ปฏิเสธความใกล้ชิดของเขา พวกเขายังคงเป็ต้นแบบคู่รักอันสมบูรณ์แบบเช่นเคย หากปฏิเสธไปอาจกลายเป็เธอเองที่เป็ฝ่ายงี่เง่าไร้เหตุผล ไม่ว่าจะทางไหนอวี๋ิฉือก็ไม่เสียหายสักนิด
ั์ตาของเผยเย่ว์ชิงวูบไหว ความเปลี่ยนแปลงที่แทบจะมองไม่เห็นกลับตกอยู่ในสายตาของฟู่เหิงอี้
“ท่านนี้คือใครเหรอ” อวี๋ิฉือโอบเอวเธอ ใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ยังคงรอยยิ้มถ่อมตัวไว้ สายตาหยั่งเชิงจรดอยู่ที่ตัวฟู่เหิงอี้
ฟู่เหิงอี้หุบรอยยิ้มที่มีต่อเผยเย่ว์ชิง สบตาเขาด้วยใบหน้าเ็า ั์ตาสีดำล้ำลึกกวาดมองมือที่ยึดเอวเธอไว้ สุดท้ายก็ตกอยู่บนใบหน้าของเผยเย่ว์ชิง
ในอากาศเหมือนมีมวลลึกลับบางอย่างเพิ่มเข้ามา ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูหนักอึ้ง
เผยเย่ว์ชิงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยพลางกระแอมทีหนึ่ง จิบไวน์อึกหนึ่งถึงตอบกลับ “เพิ่งรู้จักน่ะ”
เธอไม่ได้พูดอะไรมากเพียงแต่อธิบายความสัมพันธ์ไปสั้นๆ ฟู่เหิงอี้เข้าใจในทันที ก่อนจะเผยยิ้มบางอีกครั้ง “คุณหนูเผยยอดเยี่ยมเหมือนที่ลือกันไม่มีผิด”
“ชมกันเกินไปแล้ว ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อนนะคะ พวกคุณคุยกันตามสบาย” เผยเย่ว์ชิงหาโอกาสได้ก็ปลีกตัวออกมา จะได้หลุดพ้นจากมืออวี๋ิฉือที่โอบเธอด้วยทีเดียว
ร่างเธอเดินจากไปไกล ทิ้งทั้งคู่ยืนสบตากันอีกครั้ง ราวกับมีควันะเิกำลังปะทุอยู่ในอากาศ!
“ชิงชิงเป็คู่หมั้นของผม เธอใสซื่อไร้เดียงสา ไม่ชอบอยู่ร่วมกับคนอื่น หวังว่าคุณจะไม่รบกวนชีวิตเธอ” อวี๋ิฉือย่นคิ้วน้อยๆ ชายตรงหน้าทั้งที่กำลังคลี่ยิ้มแต่กลับแผ่ไอเย็นั้แ่หัวจรดเท้าดูน่าเกรงขาม ทำให้เขาที่เผชิญหน้ารู้สึกราวกับไม่อาจเงยหน้ามอง
“ใครๆ ก็ชอบคนสวยกันทั้งนั้นละครับ คุณชายอวี๋จะทำให้คนอื่นลำบากใจไปทำไม” ฟู่เหิงอี้ทิ้งท้ายประโยคเสียงเบา พอเผยเย่ว์ชิงผละไปเขาก็หมดอารมณ์ ไม่รออวี๋ิฉือพูดอะไรอีกก็ยกเท้าเดินจากมาเสียก่อน
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/239f3a2be3124680b5f0a1f4bb3f35d5
1K
