ตอนที่ 17
‘แล้วข้าต้องทำยังไง ถึงจะสามารถดูดพลังธาตุจากพวกมอนสเตอร์ได้’ นิลกาฬถาม
‘เ้าจะต้องจับััของพลังแต่ละธาตุให้ได้เสียก่อน มันจะคล้ายๆกับการที่เ้าจับััพลังแห่งจักรวาล แต่พลังแห่งจักรวาลคือพลังที่รวบรวมอณูเล็กๆของธรรมชาติและหลวมรวมกันเป็พลังจักรวาล แต่กระแสพลังธาตุนั้น ในแต่ละธาตุจะมีกระแสพลังที่ตายตัว เมื่อมอนสเตอร์กำลังจะสลายเ้าลองใช้ััแห่งจักรวาลดูแล้วลองแยกแยะ และบอกข้าสิว่ามอนสเตอร์ตัวนั้นธาตุอะไร’ นนทกบอก
‘อืม ถ้าข้าสามารถััถึงกระแสพลังธาตุได้ ข้าก็จะสามารถดูดพลังธาตุมาได้ทุกธาตุเลยสินะ’ นิลกาฬพูด
‘เ้าไม่สามารถทำแบบนั้นได้ มหาเวทย์ดูดดาวที่ข้าคิดค้นขึ้นมาก็เพื่อที่จะดูดพลังธาตุจากมอนสเตอร์โดยเฉพราะ เมื่อเ้าััได้ถึงกระแสธาตุแล้วเ้าจะเข้าใจเองว่า ทำไมถึงใช้ดูดพลังธาตุอย่างอื่นนอกจากมอนสเตอร์ไม่ได้’ นนทกบอก
นิลกาฬใช้ััจักรวาล เขาพุ่งเข้าไปหาจระเข้ตัวสีเขียวทันที และฟันไปที่จระเข้ทำให้จระเข้โดยฟันหัวขาดตายทันที ขณะที่ร่างของจระเข้กำลังจะสลายไปนั้น นิลกาฬเห็นเส้นแสงสีน้ำตาลเหลืองและสีฟ้าจางๆ เมื่อร่างของมอนสเตอร์สลายหายไปจนหมด เส้นแสงสีน้ำตาลเหลืองและสีฟ้าก็หายไปด้วยเช่นกัน
‘อย่าบอกนะว่านั้นคือกระแสพลังธาตุ สีน้ำตาลเหลืองคือธาตุดิน และสีฟ้าคือธาตุน้ำ ใช่ไหมนนทก’ นิลกาฬพูด
นนทกใมาก เพียงแค่รอบเดียวก็สามารถแยกแยะพลังธาตุได้เลยหรือ สายตาประสาทัั การวิเคราะห์แยกแยะ เ้าหนูนี้ทั้งประสบการณ์ และทักษะเหนือกว่าทุกๆคนที่ข้าเคยเจอมาจริงๆ
‘ใช้ได้เหมือนกันนะเ้าหนู ทีนี้เมื่อเ้าฆ่ามอนสเตอร์เ้าก็ใช้มหาเวทย์ดูดดาว ดูดแต่กระแสพลังธาตุมาอย่างเดียว ถ้าเ้าดูดไอมารเข้าไปด้วยมันจะทำให้เ้าค่อยๆกลายเป็อสูรกระกายเืจงจำข้อห้ามนี้ไว้ให้ดีๆละเ้าหนู’ นนทกพูด
‘ข้าจะระวังให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้’
หลังจากที่นนทกสอนวิธีการใช้มหาเวทย์ดูดดาวให้แก่นิลกาฬ เขาได้ใช้ััจักรวาล และไล่ฆ่าพวกมอนสเตอร์อย่างเมามัน
‘ท่านได้รับธาตุไฟ 1 แต้ม’
‘ท่านได้รับธาตุทอง 1 แต้ม’
‘ท่านได้รับธาตุน้ำ 2 แต้ม’
….
เสียงจากระบบดังอย่างต่อเนื่อง ทำให้นิลกาฬดีใจเป็อย่างมาก หลังจากที่นิลกาฬต่อสู้มามากกว่า 1 ชม.
‘ธาตุไฟของท่านเต็มแล้ว ท่านสามารถเลื่อนระดับได้’
‘ธาตุดินของท่านเต็มแล้ว ท่านสามารถเลื่อนระดับได้’
‘ธาตุไม้ของท่านเต็มแล้ว ท่านสามารถเลื่อนระดับได้’
‘ธาตุน้ำของท่านเต็มแล้ว ท่านสามารถเลื่อนระดับได้’
‘ธาตุทองของท่านเต็มแล้ว ท่านสามารถเลื่อนระดับได้’
นิลกาฬดีใจเป็อย่างมากที่พลังธาตุของเขาเต็มเกือบครบทั้งหมดแล้ว เหลือเพียงธาตุหยางอย่างเดียว เขาจะเลื่อนขั้นเมื่อเขาเก็บพลังธาตุทุกธาตุเต็มครบแล้วเท่านั้น เมื่อนิลกาฬดูดซับพลังธาตุจนพอใจแล้ว
“หลิน เรียกหลังอานมาช่วยข้าที ข้าจะเข้าไปจัดการ เสือขาวแล้วพวกเราจะออกไปจากทีนี้กัน” นิลกาฬะโออกมา
“อืม หลังอาน เ้าออกมาช่วยนิลต่อสู้ทีนะ” หลินพูด
“วู๊วววววว~” หลังอานหอนออกมา
หลังอานที่อยู่ในบังเกอร์ มันได้ใช้เคลื่อนที่เงามาโผล่ออกมาจากเงาของนิลกาฬ หลังอานวิ่งออกมาแล้วขยายร่างของมันให้ใหญ่ขึ้นจนตัวของมันมีขนาดใหญ่กว่าวัวเล็กน้อย มันพุ่งเข้ามาตะปบ กัด และข่วน พวกมอนสเตอร์ทันที พวกมอนสเตอร์ที่เข้าโจมตีนิลกาฬก็เพราะเสือขาวทั้ง 2 ตัวสั่งพวกมันให้โจมตี เมื่อมีมอนสเตอร์ที่มีระดับเดียวกันกับหัวหน้าของพวกมัน จึงทำให้พวกมันยืนนิ่งและสั่นด้วยความกลัว ทำให้เป็เป้านิ่งของนิลกาฬและหลังอาน เมื่อนิลกาฬและหลังอานจัดการมอนสเตอร์ลูกน้องหมดแล้วนั้น เหลือเพียงเสือขาว 2 ตัว นิลกาฬและหลังอาน
“กรรรร~”
“กรรรร~”
“กรรรร~”
พวกมันทั้ง 3 ตัวกำลังขู่กันอยู่
“ข้าจะต้องขู่เหมือนกับพวกนั้นด้วยไหมเนี่ย” นิลกาฬพูด
หลังจากที่นิลกาฬพูดจบ เสือขาว 1 ตัวก็พุ่งมาทางนิลกาฬทันที นิลกาฬรีบตั้งตัวและฟันไปที่เสือขาว เสือขาวใกับความไวในการฟันของเขาเป็อย่างมากแต่มันก็ไม่ได้หลบดาบของนิลกาฬ
เคร้ง เคร้ง
ดาบที่นิลกาฬฟันไปนั้นไม่สามารถเข้าถึงตัวเสือขาวได้ เนื่องจากรอบๆตัวของมันมีสายลมคอยป้องกันอยู่ เสือขาวก็ได้ตะปบมาที่นิลกาฬเหมือนกัน นิลกาฬเองก็ไม่หลบเช่นกัน
ปัง~
นิลกาฬเองก็ไม่เป็อะไรเช่นกัน ที่เกราะทมิฬของเขา มีรอยขวนขาวๆอยู่ 3 ขีด เสือขาวเองก็ใว่าทำไมการโจมตีของมันถึงไปสามารถทำอะไรนิลกาฬได้
เสือขาวที่ยืนจ้องกับหลังอานก็หันไปมองนิลกาฬด้วยความแปลกใจทันที
หลังอานเมื่อเห็นว่าเสือขาวตัวนี้ไม่สนใจมัน มันเลยพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วสูงและตะปบไปที่ข้างลำตัว
เสือขาวหันมาแสยะยิ้ม แต่ทันใดนั้นมันก็ต้องคิดผิด เพราะพลังที่หลังอานตะปบมานั้นรุนแรงเป็อย่างมากทำให้ทะลุเกราะสายลมของมันแบบสบายๆ และโดยขวนเข้าอย่างจัง เืสาดกระจายทันที
“กรรร~” เสือขาวคำรามด้วยความโกรธทันที
เมื่อนิลกาฬเห็นว่าเสือขาวก็สามารถถูกโจมได้ แต่การโจมตีนั้นจะต้องรุนแรงและรวดเร็วถึงจะสามารถทะลุเกราะสายลมของพวกมันได้
นิลกาฬได้บีบอัดดาบใหญ่ให้มีขนาดเท่ากับดาบซามุไร พร้อมกับเรียกฝักดาบออกมาด้วย นิลกาฬเก็บดาบเข้าไปในฝักดาบ แล้วถือฝักดาบชิดข้างลำตัว
ฟลืบ~
นิลกาฬก็ฟันดาบออกมาด้วยความเร็วสูง และใส่กลับเข้าไปในฟักดาบเหมือนเดิม ทำให้เกิดคลื่นดาบความเร็วเสียงออกมา ตอนแรกเสือขาวกะจะรับการโจมตีนี้ แต่เมื่อคลื่นดาบใกล้จะถึงตัวของมัน สัญชาตญาณของมันบอกรู้ว่าคลื่นดาบนี้อันตรายเป็อย่างมาก และมันพยายามที่จะหลบ แต่ก็ไม่สามารถหลบได้ทัน ทำให้ั้แ่ไหล่ไปจนถึงหลังของมันเป็แผลยาวกว่าเมตร
‘ตื้นไปยังงั้นหรอ เราเองก็ยังไม่ชินวิชาดาบอิไอซะด้วย เคยเห็นไม่กี่รอบเอง แสดงว่าการโจมตีแบบนี้ได้ผลสินะ’ นิลกาฬคิด
“กรรร~”
“กรรร~”
เสือขาวทั้ง 2 ตัวคำรามออกมา แล้วพวกมันก็วิ่งเขาหากัน นิลกาฬและหลังอานสงสัยเป็อย่างมากว่าพวกมันกำลังทำอะไรกัน เมื่อเห็นสิ่งที่พวกมันกำลังจะทำยิ่งทำให้นิลกาฬใเข้าไปอีก
เสือขาวทั้ง 2 ได้รวมร่างกัน เกิดแสงสีขาวส่องสว่างจ้า และลมกันโชกแรง
“หลังอานรีบจัดการมันเร็ว” นิลกาฬสั่งหลังอานพร้อมกับเขาเองก็วิ่งไปหาพวกเสือขาวทันที
แต่ว่ามันก็ไม่ทันการแล้ว เสือขาวทั้ง 2 ได้รวมร่างกันเป็ที่เรียบร้อยแล้ว จากตอนแรกที่ขนาดตัวใหญ่เกือบเท่าช้าง ตอนนี้ขนาดตัวของมันเท่ากับวัว
แต่เกราะสายลมรอบตัวของมันนั้นรุนแรกกว่าเดิมมาก
“งานเข้าแล้วไง เกราะสายลมของมันดูท่าจะหมุนเร็วขึ้น ต่อให้เป็วิชาดาบอิไอก็คงจะไม่ไหวรอบนี้” นิลกาฬเริ่มกังวน
‘เ้าหนูทำไมเจอไม่ใช้มหาเวทย์ดูดดาวดูดสายลมมันมาละ’ นนทกแนะนำ
‘เออใช่ นั้นสิทำไมข้าถึงไม่คิดให้มากกว่านี้นะ ขอบใจเ้ามากนนทก ถ้ามีอะไรที่ข้าสามารถตอบแทนเ้าได้ก็บอกข้ามาได้เลย’ นิลกาฬพูด
‘หึ ข้าแค่ไม่อยากจะให้เ้าต้องมาตายก่อนที่ข้าจะได้ร่างคืนหรอกนะ จำเอาไว้ด้วยเ้าหนู’
นิลกาฬรีบให้มหาเวทย์ดูดดาว ดูดกระแสพลังธาตุไม้ค่อยๆไหลออกมาจากเสือขาว เมื่อมันเห็นว่าเกราะสายลมอ่อนกำลังลง มันโมโหเป็อย่างมาก พุ่งเขามาโจมตีนิลกาฬทันที
“หลันอานก่อกวนมันให้ข้าที”
“วู๊ว~”
นิลกาฬวิ่งหนีเสือขาวพร้อมกับใช้มหาเวทย์ดูดดาว ดูดกระแสพลังธาตุไม้ต่อไปเรื่อยๆ เสือขาวเองก็รีบวิ่งไล่ตามนิลกาฬเพราะมันมองว่านิลกาฬเป็ตัวที่น่ารำคาญ มันไม่เห็นหลังอานอยู่ในสายตา ทำให้หลังอานโมโหเป็อย่างมาก
“วู๊ววววววว~”
หลังอานได้หอนเพื่อเพิ่มพลังให้ให้แกตัวเอง ตัวของหลังอานขยายขึ้นมาเล็กน้อย ตาของมันกลายเป็สีแดง จากเขี้ยวสีเงินกลายมาเป็สีดำสนิท และมีออร่าสีดำออกมาจากตัวของหลังอาน
เสือขาวที่วิ่งไล่ตามนิลกาฬอยู่ๆมันได้หยุดชะงักลง แล้วะโหันหลังกับทันที เมื่อมันหันหลังกับมาก็โดนหลังอานขวนเข้าหน้าของมันเต็มๆ ทำให้ตาข้างซ้ายของมันบอดทันที
“กรรร~” เสือขาวร้องออกมาด้วยความเ็ป
เมื่อเห็นเสือขาวชะงัก ทั้ง 2 รีบพุ่งเข้าไปโจมตีทันที นิลกาฬฟันไปที่คอของเสือขาวส่วนหลังอานกัดไปที่ขา เสือขาวมองเห็นแค่นิลกาฬมันจึงใช้ปากของมันรับดาบของนิลกาฬ นิดกาฬพยามยามจะดึงดาบให้หลุมจากปากของเสือขาว แต่ก็ไม่สามารถดึงออกมาได้ เมื่อเสือขาวโดนหลังอานกัดมันถึงได้ปล่อยดาบของเขา นิลกาฬเรียกศาสตราเทวะออกมา “ปางมารวิชัย”
และเขาได้หันไปที่คอของเสือขาวเต็มแรง นิลกาฬและหลังอานถอยออกมาก่อนที่ฝ่ามือสีทองขนาดใหญ่จะล่วงลงมา
ตูม~
“ท่านได้ฆ่ามอนสเตอร์ระดับราชันย์เืกึ่งั ราชันย์เสือขาววายุศักสิทธิ์ ท่านได้รับผลึกวิญญาญ เมื่อท่านดูดซับลูกแก้วสามารถได้รับธาตุหยางและธาตุไม้ 20 - 40 แต้ม”
‘เ้าหนูรีบใช้มหาเวทย์ดูดดาวเร็ว มอนสเตอร์ตัวนี้มีธาตุหยาง เร็วเข้า’ นนทกพูด
นิลกาฬไม่รอช้าใช้มหาเวทย์ดูดดาวทันที
‘ท่านได้รับธาตุหยาง 45 แต้ม’
‘ทำไมข้าถึงได้รับพลังธาตุเยอะมากมายขนาดนี้’ นิลกาฬสงสัย
‘ก็เพราะระดับของเ้ายังต่ำอยู่ยังไงละ เ้าถึงสามารถดูดซับพลังธาตุได้มากขนาดนี้ ถ้าเ้าเลื่อนระดับ พลังธาตุที่เ้าจะได้รับก็จะลดลงเรื่อยๆ นั้นคือกฏของก็อตโทเปีย ไม่ยังงั้นเ้าคงจะเห็นได้เห็นระดับราชันย์กันเต็มไปหมดแล้ว’ นนทกอธิบาย
‘อืมๆ เป็แบบนี้นิเอง นี้นนทกข้าอยากรู้ว่าผู้คนสมัยก่อนเขาจะเลื่อนระดับพลังธาตุที่กี่ธาตุกัน’ นิลกาฬสงสัย
‘โดยปกติแล้วนั้น พวกที่มีตระกลูใหญ่ๆค่อยหนุนหลังจะเลื่อนระดับที่ 5 ธาตุ
ในสมัยก่อนไม่เคยมีใครเลื่อนระดับ 7 ธาตุมากก่อน ข้าเลยไม่รู้ข้อมูลอะไรมาก ส่วนพวกข้าที่เป็มอนสเตอร์นั้นไม่ต้องดูดซับพลังธาตุแบบพวกเ้า แค่พวกข้าไปอยู่ตามสถานที่ที่มีพลังธาตุที่รุนแรง พวกข้าสามารถรับพลังธาตุได้โดยตรงทำให้พวกข้าที่เป็มอนสเตอร์พัฒนาได้ไวและแข็งแกร่งกว่าพวกมนุษย์ในระดับเดียวกัน ว่าแต่เ้าหนูเ้าจะทำยังไงกับลูกแก้วธาตุ และของต่างๆนี้พื้นละ’ นนทกพูด
‘ข้าก็คงจะต้องเก็บพวกนั้นทั้งหมด’ นิลกาฬบอก
นิลกาฬเห็นหลังอานจ้องอัญมณี สีขาวปนเขียว มันคืออัญมณีที่ตกจากเสือขาวนั้นเอง
‘เ้าหนูให้มันกินไปเถอะ ถ้ามันได้กินสิ่งนั้นอาจจะทำให้มันวิวัฒนาการได้ ถ้ามันโชคดีละนะ คิคิคิ’ นนทกบอก
“ถ้าเ้าอยากกินก็กินเลยหลังอานข้าอนุญาต” หลังอานรีบกินมันลงไปทันที
“วู๊วววววววว~” มันหอนออกมาด้วยความดีใจแล้วพุ่งเข้าไปเลียนิลกาฬทันที
เมื่อหลินและยูกิ เห็นว่านิลกาฬสามารถชนะมอนสเตอร์ทั้งหมดได้ก็ดีใจกันยกใหญ่ มีเพียงเสวียนซินเท่านั้นที่มองนิลกาฬแบบแปลกๆ นางเหมือนพยายามจะพูดอะไรออกมาแต่ก็ไม่พูด นางจึงได้แต่ก้มหน้าคิดและรู้สึกผิดที่คิดว่านิลกาฬเป็ผู้ชายประเภทแมงดาที่เกาะผู้หญิงกิน ยิ่งนางคิดถึงเื่นี้ทีไร นางก็ยิ่งไม่อยากสู้หน้านิลกาฬ
นิลกาฬเดินมาทางบังเกอร์และสั่งเปิดประตู พวกนางทั้ง 3 ก็เดินออกมา
“เ้าไปเป็อะไรไหมนิล” หลินรีบถามด้วยความเป็ห่วง
“ข้าไม่เป็ไร สบายมากหายห่วง” หลังจากที่หลังอานกินอัญมณีเข้าไปแล้ว มันได้ย่อตัวลงเหมือนเดิน และวิ่งไปหาหลินมันใช้หัวของมันถูขาของหลินอย่างน่ารัก
“ท่านนิล ท่านจะทำยังไงกับของทั้งหมดนี้ดี” ยูกิถาม
“ข้าคนเดียวคงจะเอาไปไม่หมด พวกเ้าก็เชิญเอาไปได้เลยตามสบายข้ายกให้ ยังไงซะเื่ทั้งหมดนี้ก็เป็ความผิดของข้า ถ้าข้าไม่ให้หลินมาทางนี้ั้แ่แรกเื่ทั้งหมดก็จะไม่เกิดขึ้น ถือว่านี้คือของตอบแทนจากข้าก็แล้วกัน” นิลกาฬพูด
“แต่ว่าของพวกนี้มีมูลค่ามหาศาลมากเลยนะท่านนิล ถ้าท่านนำพวกนี้ไปขายละก็ ท่านจะเป็คนที่ร่ำรวยคนนึงได้เลย” ยูกิพูด
“ข้าไม่้าเป็คนที่ร่ำรวยอะไรขนาดนั้น พวกเ้าไม่ต้องเกรงใจเชิญเอาของพวกนั้นไปได้เลย ของทั้งหมดบริเวณด้านท้ายของห้องนั้น ข้าเก็บมาหมดแล้วเหลือแต่เพียงบริเวณแถวนี้เท่านั้น
“แต่ว่าข้า..”
“ไม่มีแต่ทั้งนั้นถ้าพวกเ้าไม่รับของพวกนี้แทนคำขอโทษจากข้า พวกเ้าก็ไม่ต้องมาคุยกับข้าอีกเข้าใจไหม” นิลกาฬพูดขัดยูกิทันที
“เ้าก็เช่นกันเสวียนซิน โปรดรับของพวกนี้แทนคำขอโทษของข้าด้วย ที่ข้าต้องลากเ้ามาให้เจอกับเหตุการณ์เสี่ยงตายแบบนี้ ข้าขอโทษด้วย” นิลกาฬโค้งคำนับขอโทษเสวียนซิน
ทำให้เสวียนซินช็อคเป็อย่างมาก นางไม่คิดเลยว่านิลกาฬจะมาขอโทษนางและยังให้ของมีค่ากับนางเพื่อเป็การขอโทษ
“ข..ข้าจะเห็นแก่ที่เ้าตั้งใจขอโทษข้า ข้าจะรับของพวกนี้ไว้ก็แล้วกัน งั้นแสดงว่าตอนนี้เ้าและข้าก็เป็เพื่อนกันแล้วสินะ” เสวียนซินพูดด้วยใบหน้าเ็า
“ถ้าเ้าไม่รังเกลียดคนอย่างข้าละก็นะ” นิลกาฬพูด
“หึ ใครจะรังเกลียดคนเช่นเ้ากัน” นางรีบเดินไปเก็บของที่ตกจากมอนสเตอร์ทันที
หลินและยูกิ หัวเราะแบบเบาๆ
“ยังพวกเ้าทั้ง 2 ยังไม่ไปเก็บของอีก ถ้าพวกเ้าเก็บไม่หมดนั้น ข้าจะโกรธพวกเ้าและจะไม่ทำอาหารให้พวกเ้ากินอีก” นิลกาฬ
หลินกับยูกิ รีบพยักหน้าแล้ววิ่งไปเก็บลูกแก้วธาตุและของมีค่าที่ตกจากมอนสเตอร์ทันที
299
