“นี่ลิน แกเห็นนี่รึยัง”เอมมี่รีบวิ่งมาที่โต๊ะของเฌอลินพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ในมือให้เฌอลินดู
“มีไรกันอ่ะ”ณิชาชะโงกหน้าเพื่อจะมองดูว่าในโทรศัพท์ของเพื่อนมีอะไรที่น่าใขนาดที่เพื่อนของเธอจะต้องรีบวิ่งมาหน้าตาตื่นแบบนี้
“ก็มีคนในมอตั้งกระทู้เื่การประกวดดาวคณะบริหารว่าใครที่จะได้เป็ดาวคณะน่ะสิ” เอมมี่เล่าถึงเื่ที่ทำให้เธอถึงกับต้องรีบวิ่งมาบอกเฌอลิน
“แล้วไงอ่ะ ใคร ๆ ก็รู้ว่าเฌอลินเป็ตัวเต็งยังไงก็ได้ตำแหน่งนี้แน่ ๆ อยู่แล้ว มีอะไรน่าตื่นเต้นงั้นเหรอ” ณิชายังคงไม่เข้าใจว่าเพื่อนของเธอใอะไร
“คือฉันไปเห็นพวกรุ่นพี่ผู้ชายคุยกันเื่ที่ว่าใครจะได้เป็ดาวคณะแล้วก็มีหลายคนเลยที่พูดถึงอลิส แล้วนี่ในคอมเม้นท์ก็มีคนเชียร์มันเยอะเหมือนกันนะ”
“แบบนี้แกประมาทไม่ได้แล้วนะลิน” ณิชาหันไปบอกเฌอลิน
“นังอลิส” เฌอลินกัดฟันและเอ่ยถึงอลิสด้วยน้ำเสียงเคียดแค้นหลังจากที่เธอได้อ่านข้อความในกระทู้และคอมเม้นท์บางส่วนที่พูดถึงหญิงสาวคนที่เป็คู่แข่งของเธอในเชิงชื่นชมและให้ความสนใจ
“ฉันว่าแกต้องไปซ้อมกับพวกรุ่นพี่แล้วนะลินอย่างน้อยก็จะได้รู้ว่ายัยอลิสมันทำอะไรบ้าง รู้เค้ารู้เราไว้ดีที่สุด” ณิชาแนะนำเพื่อน
“ฉันเห็นด้วยแกควรจะไปแสดงตัวให้มันรู้ ว่าคนอย่างมันไม่คู่ควรที่จะเป็คู่แข่งของแกด้วยซ้ำ” เอมมี่พูดสมทบ
“ใครที่มันคิดจะแข่งกับฉันฉันจะทำให้มันรู้ ว่ามันคิดผิด”แววตาของเฌอลินในตอนนี้มีแต่ความอาฆาตที่พร้อมจะเชือดเฉือนศัตรูให้ตายลงตรงหน้าและเหยียบซ้ำอีกที
่เย็นหลังเลิกเรียนซึ่งเป็เวลาที่ตัวแทนของแต่ละสาขาจะต้องมาเตรียมความพร้อมในการประกวดที่จะจัดขึ้นในอีก3 วันหลังจากนี้
“พี่ขอทวนเื่กำหนดการประกวดอีกทีนะคะเริ่มจากให้น้อง ๆ เดินขึ้นเวทีและแนะนำตัวทีละคนนะว่าชื่ออะไรเป็ตัวแทนของสาขาไหน แล้วหลังจากที่แนะนำตัวครบแล้วก็จะเป็่ของการโชว์ความสามารถพิเศษ หลังจากจบรอบแสดงความสามารถพิเศษกรรมการจะคัดคนที่เข้ารอบต่อไปเหลือ 5 คน
เพื่อเข้าไปในรอบตอบคำถาม มาถึงตรงนี้แล้วมีใครสงสัยอะไรมั๊ย” รุ่นพี่เว้น่ให้น้อง ๆ ได้ถามเื่ที่สงสัยแต่เมื่อไม่มีใครมีคำถามรุ่นพี่จึงได้แจ้งรายละเอียดต่อ
“หลังจากจบรอบตอบคำถามระหว่างที่รอกรรมการสรุปคะแนน เราจะมีคะแนนพิเศษจากเพื่อน ๆ ในคณะด้วยนะคะเราจะเอาคะแนนจากรรมการและคะแนนจากเพื่อน ๆ ในคณะมารวมกัน ใครที่ได้คะแนนรวมมากที่สุดก็จะได้เป็ดาวคณะค่ะ”
“แล้วคะแนนจากเพื่อนในคณะเนี่ยจะต้องทำยังไงเหรอคะ” อลิสยกมือถามรุ่นพี่ที่ยืนตรงหน้าเธอ
“สำหรับคะแนนพิเศษจากเพื่อนๆ เราจะนับคะแนนโดยดูจากดอกไม้ที่แต่ละคนได้ไปจ๊ะ ก่อนเข้างานพี่ ๆ สตาฟจะแจกดอกไม้ให้กับทุกคนคนละหนึ่งดอก แล้วเพื่อน ๆ พี่ ๆ ก็จะเอาดอกไม้ไปให้ผู้เข้าประกวดที่ตัวเองชอบมีใครยังสงสัยอะไรอีกมั๊ย”สิ้นเสียงของรุ่นพี่ก็ไม่มีใครยกมือถามอีก
“งั้นวันนี้เราจะมาซ้อมคิวกันวันสุดท้ายแล้วพี่จะให้น้อง ๆ พักผ่อน 2 วัน ก่อนที่จะถึงวันประกวดนะ”
หลังจากนั้นทุกคนก็เข้าประจำที่ของตัวเองและเริ่มซักซ้อมตามที่ได้เตรียมกันไว้
“ถอนตัวไปซะถ้าไม่อยากเสียใจ”เฌอลินบอกกับอลิสในระหว่างที่ซักซ้อมกันอยู่
“เราคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกรับปากพี่ ๆ เค้าไปแล้ว แต่ถึงเราจะไม่ชนะเราก็ไม่เสียใจหรอก เฌอลินไม่ต้องเป็ห่วงนะ” อลิสพูดคุยกับเฌอลินด้วยสีหน้ายิ้มแย้มโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายโกรธเกลียดเธอมากเพียงใด
“พวกแกมาเจอฉันที่ร้านกาแฟข้างมหาลัยด้วยนะ” เฌอลินส่งข้อความเข้าไปในกรุ๊ปไลน์ของเธอและเพื่อน
“แกเรียกพวกเรามาเจอมีอะไรรึเปล่าลิน” ณิชาถามขึ้นมาหลังจากที่ทุกคนมาพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้ว
“ฉันมีเื่จะให้พวกแกช่วย”
“ช่วย ช่วยยังไงอ่ะ” เอมมี่ถามต่อ
“ช่วยกำจัดนังอลิส”
ณิชาและเอมมี่หันมองหน้ากันก่อนที่จะถามถึงแผนการของเฌอลินที่้ากำจัดคู่แข่งในการประกวดดาวคณะครั้งนี้
“แกมีแผนอะไรอ่ะลิน”
“ในเมื่อมันไม่ยอมถอยไปดีๆ ก็ต้องกำจัดให้พ้นทาง นังอลิสจะไม่มีแม้แต่โอกาสได้ขึ้นเวทีด้วยซ้ำ”
หลังจากนั้นเฌอลินก็เล่าถึงแผนการที่เธอจะใช้กำจัดอลิสเพื่อไม่ให้อลิสเข้าร่วมประกวดในครั้งนี้ได้ถึงแม้ว่าเธอจะมั่นใจว่ายังไงตัวเองก็ต้องเป็คนที่ชนะการประกวดครั้งนี้แต่เธอก็ไม่อยากประมาท เลยคิดว่าควรตัดไฟแต่ต้นลมจะดีกว่า
แล้ววันประกวดดาวคณะก็มาถึง
“ขอต้อนรับทุกคนเข้าสู่การประกวดดาวและเดือนคณะบริหารธุรกิจที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอคอยครับ”
“ใช่แล้วค่ะปีนี้การประกวดของคณะเรานี่ดุเดือดมากเลยนะคะ มีทั้งตัวเต็งแล้วก็ม้ามืดเรามาดูกันค่ะว่าค่ำคืนนี้ใครที่จะได้มงกุฎกับสายสะพายไป”
เสียงของพิธีกรชายและหญิงกล่าวต้อนรับนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจที่เข้ามาร่วมงานในคืนนี้ในระหว่างที่ผู้เข้าประกวดแต่ละคนกำลังเตรียมตัวอยู่หลังเวที
“แกว่าฉันจะทำได้มั๊ยอ่ะเบลนี่ฉันตื่นเต้นจนหัวใจเต้นรัวแล้วเนี่ย” อลิสกำมือของเพื่อนไว้แน่นและกำลังข่มความตื่นเต้นของตัวเองลง
“แกสูดลมหายใจเข้าลึก ๆนะ ใจเย็น ๆ แกทำได้แน่นอนเชื่อสิ ท่องไว้ แกทำได้”เบลยืนให้กำลังใจเพื่อนไม่ห่าง
“น้ำค่ะทุกคน” รุ่นพี่ที่เป็สตาฟยกถาดน้ำมาวางไว้ที่โต๊ะซึ่งในถาดจะมีแก้วเก็บความเย็นที่ติดชื่อผู้เข้าประกวดแต่ละคนไว้
“ฉันว่าแกกินน้ำหน่อยดีมั๊ยกินน้ำเย็น ๆ จะได้ใจเย็น ๆ นะ”เบลพูดจบก็หันไปหยิบแก้วน้ำที่ติดชื่อของอลิสมาให้เธอดื่ม
“เตรียมตัวได้แล้วนะคะอีกห้านาทีจะต้องออกไปหน้าเวทีกันแล้ว เดี๋ยวเชิญคนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปด้วยนะคะ” รุ่นพี่ที่เป็สตาฟบอกกับผู้เข้าประกวดให้เตรียมความพร้อม
“และแล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงนะครับขอเชิญผู้เข้าประกวดดาวคณะคนแรกเลยครับ”เสียงของพิธีกรชายกล่าวเชิญ
เฌอลินก้าวออกไปหน้าเวทีด้วยท่าทีที่สง่าและแสดงความมั่นใจอย่างเต็มร้อย
“สวัสดีค่ะ หมายเลข 1เฌอลิน ลัลลลิน เรืองกิจเกียรติพัฒนา จากสาขาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศค่ะ” จบการแนะนำตัวของเฌอลิน เสียงโห่เกรียวกราวก็ดังไปทั่วหอประชุม
ผู้เข้าประกวดคนอื่น ๆ ทยอยแนะนำตัวทีละคนจนมาถึงอลิส
“สวัสดีค่ะ หมายเลข 9อลิส อลิสา สกุลนพรัตน์ สาขาการจัดการทรัพยากรมนุษย์ค่ะ”
เสียงโห่ดังขึ้นอีกครั้งซึ่งดังไม่แพ้ตอนที่เฌอลินแนะนำตัวเลย
เฌอลินได้แต่ปั้นหน้ายิ้มทั้งที่ในใจของเธอตอนนี้มันร้อนระอุยิ่งกว่าอะไรดี
“แล้วก็มาถึงผู้เข้าประกวดคนสุดท้ายหมายเลข10 จากสาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรมค่ะ ขอเชิญผู้เข้าประกวดบนเวทีด้วยค่ะ” สิ้นเสียงของพิธีกร ไม่มีผู้เข้าประกวดก้าวเข้ามาบนเวที
“น้องเบอร์ 10 หายไปไหนคะ พี่ ๆ สตาฟ ตามตัวด้วยค่ะ”
ด้านหลังเวทีกำลังวุ่นกับการตามตัวผู้เข้าประกวดคนหนึ่งที่หายไป
“น้องท้องเสียหนักมากค่ะคงประกวดต่อไม่ได้แล้ว” หนึ่งในคนที่เป็สตาฟพูดขึ้น ก่อนที่จะออกไปยังหน้าเวทีเพื่อแจ้งกับพิธีกร
“พอดีมีเหตุฉุกเฉินนิดหน่อยทำให้ผู้เข้าประกวดหมายเลข 10 ของเรา ไม่สามารถประกวดต่อได้เพราะฉะนั้นในคืนนี้ เราจะเหลือผู้เข้าประกวดกันเพียง 9คนจาก 9 สาขาวิชาค่ะ”
“ไหนแกบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้วไงเอมมี่ทำไมอลิสถึงยังอยู่บนเวทีล่ะ” ณิชาหันไปสะกิดแขนเพื่อน
“ก็นั่นน่ะสิทำไมถึงเป็แบบนี้ไปได้ ฉันเห็นกับตาเลยนะว่ามันกินน้ำแก้วนั้นไปแล้ว”
10 นาทีก่อนการประกวดจะเริ่มขึ้น
“พี่แอมเดี๋ยวช่วยเอาน้ำไปให้น้องๆ ที่เข้าประกวดด้วยนะคะ ที่แก้วมีติดชื่อน้อง ๆ ทุกคนไว้แล้ว แจกตามนั้นเลยค่ะห้ามสลับกันนะคะ โดยเฉพาะของน้องเฌอลิน นางไม่กินน้ำเย็นค่ะ อย่าพลาดเชียวนะคะไม่งั้นเดี๋ยววีนแตกแน่”หนึ่งในทีมงานที่จัดการประกวดกำชับหญิงสาวที่ชื่อแอม
“โอเคค่ะ เดี๋ยวจัดการให้ค่ะ” ว่าแล้วรุ่นพี่ที่ชื่อแอมก็ยกน้ำเข้าไปในห้องเตรียมตัวของผู้เข้าประกวดแต่ทว่าป้ายชื่อที่ติดแก้วน้ำของหมายเลข 9 และหมายเลข 10ดันหลุดออกจากแก้ว
“แล้วอันไหนเบอร์ 9 อันไหนเบอร์ 10 ล่ะเนี่ย ติด ๆ ไปก่อนล่ะกัน ยังไงสองแก้วนี้ก็ไม่ใช่ของน้องเฌอลินสลับกันคงไม่เป็ไรหรอกมั๊ง”
675
