เิเิ มือซ้ายถือส้อมมือขวาถือมีด ท่าทางทะมัดทะแมง แต่การจะเฉือนเนื้อก็ต้องออกแรงไม่น้อย
“พ่อเฉือนให้” จางฮ่านยิ้มพลางส่ายหน้า
“โอ๊ะ...เอาชิ้นเล็กๆ หน่อยสิ” เิเิ ร้องบอก
“ได้ ชิ้นเล็กๆ ”
จางฮ่าน หั่นสเต๊กเป็ชิ้นเล็กๆ แล้วทั้งสองพ่อลูกก็เริ่มมื้อแรกของวันด้วยอาหารเลิศหรู
เมื่อกินเสร็จ โทรศัพท์ของ จางฮ่าน ก็ดังขึ้น ซึ่งเป็ลูกน้องของ หลิวเฟิง โทรเข้ามา บอกว่าทางนั้นจัดการเื่โอนรถเรียบร้อยแล้ว
อีกครึ่งชั่วโมง เจอกันที่ชั้นล่างของโรงแรม จางฮ่าน รับเอกสารโอนรถ จากนั้นก็กลับไปที่รถถ่ายรูปรถรอบคัน แล้วลงประกาศขายทางเว็บขายรถมือสอง
สนนราคาเพียง 2 ล้านหยวน
ทางนี้เพิ่งจะลงรูปเสร็จ อีกด้านหนึ่งคนของทางเว็บไซต์ที่กำลังจะเลิกงานก็บังเอิญหันมาเห็นข้อความที่เขาลงประกาศขาย
ดูแล้วดูอีก พนักงานก็ร้องะโเรียก “ผู้จัดการ！ผู้จัดการ！ผู้จัดการ”
“มีอะไร?” ผู้จัดการขมวดคิ้ว พูดอย่างไม่สบอารมณ์
นี่มันทุ่มหนึ่งแล้วนะ ฉันเลิกงานได้สองชั่วโมงแล้ว ทางด้านลูกน้องยังคงโวยวายเสียงดังไม่หยุด ผู้จัดการที่อดรำคาญไม่ได้จึงลุกขึ้นไปชม กะว่าถ้าไม่มีเื่อะไรน่าสนใจล่ะก็ รับรองว่าน่าดูชม
“ผู้จัดการรีบมาดูนี่เร็ว เกิดเื่แล้ว” ลูกน้องะโ เสียงะโดึงดูดให้คนที่กำลังเลิกงานพากันกลับมามุงดู
ผู้จัดการรีบมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น พอเห็นข้อความบนหน้าจอก็ถึงกับอ้าปากค้าง
“อะไร? เฟอร์รารี่ 488 เพิ่งจะซื้อมาไม่ถึงเดือน ขายแค่ 2 ล้าน”
เสียงะโของผู้จัดการยิ่งทำให้คนเข้ามามุงดูเพิ่มขึ้นไปอีก
“รถคันนี้ราคามือหนึ่งอยู่ที่ 4 ล้าน 8 แสน เอามาขายต่อแค่ 2 สองล้าน? จริงหรือหลอกเนี่ย?”
“ถ้าเป็อย่างนี้จริง ใครได้ไปคงจะฟันกำไรเละ”
“ใช่แล้ว ซื้อมาขายต่อที่ราคา3ล้านกว่า ก็ยังมีคนซื้อเลย”
“หรือว่าเ้าของรถจะรีบใช้เงิน? แต่ถึงจะรีบยังไงประกาศขายที่ราคา 3 ล้าน ไม่เกิน 3 วันก็มีคนมาซื้อไปแล้ว”
ทุกคนรู้เื่นี้ดี แน่นอนผู้จัดการไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปแน่ๆ รีบออกคำสั่ง
“เร็วๆๆ เร็วเข้า รีบเปิดหน้าจอหาเบอร์ติดต่อเ้าของรถด่วนเลย!”
ผู้จัดการพร้อมที่จะซื้อรถคันนี้ไว้ใน พวกลูกน้องพากันวุ่นอยู่หน้าคอม ได้แต่นึกอิจฉาผู้จัดการ
ผู้จัดการมีเงินพอที่จะซื้อ มีเงินทำอะไรก็ง่าย ถ้าเป็พวกเขาที่เงินไม่พร้อม แค่คิดก็ยังลำบาก
ผู้จัดการโทรหา จางฮ่าน นัดเวลาและสถานที่ดูรถ หัวเราะสะใจ พลางบอกพนักงานคนนั้น เสร็จเื่เมื่อไหร่มีรางวัลให้อย่างงาม
หลังจากเตรียมพร้อมทุกอย่างเรียบร้อย ผู้จัดการก็ตรงไปที่โรงแรมพร้อมกับช่างตรวจสภาพรถ
การตรวจสภาพเบื้องต้นเป็ไปด้วยดี ผู้จัดการพอใจมากนัดโอนรถทันทีในตอนเช้า
เสร็จธุระ จางฮ่าน อุ้ม เิเิ กลับถึงห้องพัก ก็เป็เวลาสามทุ่มเข้าไปแล้ว
“หาว..” เิเิ ง่วงเหงาหาวนอน ฟุบลงบนอ้อมอกของ จางฮ่าน ปากก็พึมพำ “Daddy เล่านิทานให้หนูฟังหน่อย”
เล่านิทาน?
จางฮ่านมีท่าทางสับสน เขาไม่เคยเล่านิทานมาก่อน แต่ในเมื่อลูกสาวอยากฟัง ยังไงเขาก็ต้องเล่า เขานึกถึงเื่ที่เคยฟังในอดีต แล้วพูด
“ถ้าอย่างนั้น พ่อเล่าเื่ สโนว์ไวท์ ก็แล้วกัน เื่มันเป็อย่างนี้นะ กาลครั้งหนึ่ง มีสาวน้อยชื่อ สโนว์ไวท์”
“หู่ว..ไม่เอา ไม่เอา เื่นี้เคยฟังบ่อยแล้ว” เิเิ ส่ายหน้าปฏิเสธคัดค้าน
“งั้น..หนูน้อยหมวกแดงเป็ยังไง”
“ไม่เอา”
“ถ้างั้น เื่คนแคระทั้งเจ็ด”
“ไม่เอา”
“ลูกหมูกับหมาป่า?”
“ไม่เอา”
“......”
จางฮ่าน เอาเื่ที่ตัวเองเคยฟังมาทั้งหมดยกขึ้นมา แต่สุดท้ายล้วนเป็เื่ที่สาวน้อยเคยฟังมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เอาแต่พูดว่า ไม่เอาๆ
จางฮ่าน เองก็เริ่มจนปัญญา
เขานึกอยู่นาน อยู่ๆ ในหัวของเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ หันไปเจรจากับลูกสาว “ยัยหนู อยากฟังเื่ของ หานหยางเซียน มั้ย?”
“ไม่...หาอะไรนะ?” เิเิ ขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง พลันนึกขึ้นได้ว่าไม่เคยฟังมาก่อน ตบมือดีใจยกใหญ่ “ฟังๆ หนูอยากฟัง”
“อะแฮ่มๆ ” จางฮ่านกระแอมให้คอโล่ง หน้าตาปลื้มอกปลื้มใจ
“หานหยางเซียน นั้นไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปหรอกนะ เื่นี้ต้องเริ่มเล่าจากตอนที่เขาอยู่บนโลกมนุษย์”
“หานหยางเซียน ในตอนที่เขาอยู่โลกมนุษย์นั้น มีชีวิตทุกข์ยากลำบาก พบเจอแต่เื่ผิดหวัง จนในที่สุดเขาตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง ด้วยการโดดหน้าผา แต่ใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ เขาก็ไปโผล่อีกโลกหนึ่ง คือโลกของเซียน”
“โอ๋..Daddy โลกเซียนเป็ยังไงเหรอ” เิเิ ถามด้วยความสงสัย
“โลกเซียนก็คืออีกโลกหนึ่งที่กว้างใหญ่ไพศาล มีดาวเยอะแยะเต็มไปหมด ผู้คนก็มากมายมหาศาล แม่น้ำบางแห่งใหญ่กว่าโลกที่เราอยู่อีกนะ ผืนดินใหญ่พอๆ กับกาแล็กซีเลยแหละ สรุปก็คือมันเป็โลกที่น่าอัศจรรย์มาก”
“หานหยางเซียน เป็คนที่เก่งมากๆ ที่นั่น เขาใช้เวลาแค่ 500ปี ในการบำเพ็ญตบะ แล้วก็กลายเป็โจรปล้น์ ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะว่า... เขามีพลังวิเศษอย่างหนึ่ง ชื่อว่าจมูกมหาสมบัติ จมูกของเขาสามารถรับรู้ได้ถึงกลิ่นของของมีค่าทั้งหลาย นับแต่นั้นมา ในตัวเขาก็ไม่เคยขาดแคลนสมบัติ”
“แม้ว่าเวลา 500ปี นั้นจะยาวนาน แต่ตลอดเวลา 500ปีนี้ หานหยางเซียน ก็มัวหาแต่สมบัติ สมบัติ และก็สมบัติ อีกทั้งยังฝึกฝนวิชาที่ค่อนข้างยุ่งยากซับซ้อน 500 ปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก เขามีเพื่อนไม่มากนัก ก็เลยอยู่อย่างโดดเดี่ยว”
“แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปี หานหยางเซียน เตรียมบุกปล้นที่เชิงเขา ก่อนถึงเวลาปล้นเขาก็จะท่องไปทั่ว สุดท้ายเป็ยังไงรู้มั้ย? ชื่อเสียงดังกระฉ่อนน่ะสิ”
“เขาใช้เงินเหมือนกระดาษ แค่ทรัพย์สินที่เขามอบให้แก่ผู้คนก็มากพอที่จะทำให้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปได้หลายร้อยปี นับจากนั้นไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็มีแต่คนคอยสรรเสริญ เท่ไปเลยใช่มั้ย?”
“เท่สุดๆ ” เิเิ ฟังแบบไม่รู้เื่อะไร ตอบไปแบบไม่ได้ตั้งใจ
“เพราะเื่นี้ ผู้คนเลยตั้งฉายาให้เขาว่า ซ่านไฉเซียน (ซ่านไฉ แปลว่า โปรยทาน) ”
พอเห็นเด็กสาวชอบใจ จางฮ่าน ก็ยิ้มไม่หุบ
“ต่อมาเขาก็ได้เลื่อนขั้นกลายเป็ ฟู่หวงเซียน นั่นก็เพราะว่าเขาร่ำรวยมาก ทรัพย์สินของเซียนชั้นาุโหลายร้อยคนรวมกัน ยังเทียบไม่ได้กับที่เขามีด้วยซ้ำ”
“บางคนก็เรียกเขาว่า เต๋อเป่าเซียน ทุกที่ที่เขาไป เขาไม่เคยกลับมามือเปล่า ต้องมีของมีค่ากลับมาด้วยทุกครั้ง”
“เขาได้รับฉายาเยอะแยะไปหมด พ่อจะไม่พูดเยอะล่ะ หานหยางเซียน นอกจากหาสมบัติแล้ว ดูเหมือนว่าเขาแทบจะไม่ทำอะไรเลย บำเพ็ญตบะ 500 ปี ก็เพื่อการบุกปล้นเพียงครั้งเดียว และในการต่อสู้กันครั้งนั้น ก็ได้สะท้านะเืไปทั่วปฐี เขาจับเซียนชั้นสูงไปเป็ตัวประกันถึง10 คน”
“แต่ไม่ว่าเขาจะเก่งแค่ไหนก็หนีไม่รอด เขาดันไปเจอกับเทพสายฟ้า ไม่ว่าเขาจะทำยังไงก็หยุดเทพสายฟ้าไว้ไม่ได้”
“เขาก็เลยถูกส่งกลับมาที่โลกมนุษย์อีกครั้ง”
พูดถึงตอนนี้ จางฮ่าน ยิ้มพลางหันไปโม้กับ เิเิ อย่างปลื้มอกปลื้มใจ
“รู้หรือยังว่า หานหยางเซียนเป็ใคร ฮาๆ จะบอกให้ก็ได้ หานหยางเซียนนั้นคือพ่อของหนูจาง....เอ๋?”
พูดยังไม่ทันจบ ก็หันไปเห็น เิเิ นอนหลับปุ๋ยไปแล้ว สีหน้าเขาเปลี่ยนทันที เขารู้สึกเหมือนพวกเกรียนที่ดีใจจนลืมตัว
ถ้าหากพวกที่โลกเซียนมาเห็นท่าทางของ หานหยางเซียน ในตอนนี้ คงจะหมดความเลื่อมใสไปเลย
จางฮ่าน ห่มผ้าให้กับสาวน้อย มองลูกสาวที่น่ารัก ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มอ่อนโยน
“เื่ต่อไปที่ต้องทำก็คือ หาฮวงจุ้ยดีๆ เพาะเมล็ดพันธุ์ของต้นเหลยหยาง”
จางฮ่าน นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง
ฮวงจุ้ยดีนั้นหาไม่ยาก มีต้นเหลยหยาง เพราะต่อให้ฮวงจุ้ยไม่ดี ภายใต้การปกคลุมของต้นเหลยหยางก็ค่อยๆ ดีขึ้นมาเองแหละ สำคัญที่ว่า ที่ไหนมันถึงจะดี
“ไปที่ไหนดี?”
จางฮ่าน นอนลงหยิบโทรศัพท์ไอโฟนที่น้องส่งมาให้ เปิดดูแผนที่
ดูอยู่พักใหญ่ สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจเลือกสถานที่ที่อยู่ทางทิศใต้ของแผนที่
เซียงเจียง
ดูเหมือนจะเป็การสุ่มเลือก แต่จริงๆ แล้วเขาคิดอย่างถ้วนถี่
ฤดูหนาวใกล้เข้ามา อากาศทางตอนเหนือก็เย็นมากขึ้นเรื่อยๆ มันคงไม่ดีสำหรับ เิเิ
อีกทั้งยังเป็รังเก่าของตระกูลจาง ถึงแม้สภาพจะเสื่อมโทรมลงไปมาก แต่ก็ยังมีเครือข่ายอยู่ไม่น้อย จางฮ่าน ไม่คิดที่จะปล่อยให้ตระกูลจางรู้ความเคลื่อนไหวของเขา
ต้นตระกูลทางฝั่งแม่ก็อยู่ทางตะวันออก จำได้ว่าตอนที่แม่แต่งเข้ามายังทะเลาะกับครอบครัวอย่างหนัก อีกทั้งคนที่นั่นก็ดูเหมือนจะไม่ต้อนรับเขากับน้องสาวอีกด้วย
นอกเหนือจากเมืองใหญ่ ก็ยังมีที่ให้เลือกไปอีกตั้งมากมายก่ายกอง แต่ จางฮ่าน ก็ไม่เลือก
พูดให้ชัดๆ ทั้งหมดนี้ก็เป็แค่ข้ออ้าง ที่ จางฮ่าน เลือกไป เซียงเจียง นั่นก็เป็เพราะว่า ที่ทำงานแม่ของเิเิอยู่ที่นั่นเอง และตอนนี้ เิเิ ก็ไม่ใช่ลูกของเขาแค่คนเดียว
ตอนนี้เคลียร์กับ จื่อเหยียน ไม่ลงตัว จะพา เิเิ ไปไหนก็ต้องถามความเห็นของยัยนั่น
จางฮ่าน มองว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ จื่อเหยียน ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ ไม่ต้องพูดสถานะ หานหยางเซียน ต่อให้เป็เมื่อก่อน เขาก็ไม่เคยมองว่ามันดี
วงการบันเทิงนั้นซับซ้อนวุ่นวาย ด้วยสถานะคุณชายของเขาในสมัยก่อน แน่นอนว่าเขารู้อะไรมาไม่น้อย หญิงสาววัยรุ่นไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ ที่ต้องเสียสละหลายอย่างเพื่อแลกกับชื่อเสียงและตำแหน่ง กว่าที่จะได้เป็ดาราใหญ่พวกเธอต้องผ่านอะไรมากมาย ในสายตาของคนรวยนั้น พวกเธอก็ถูกมองว่าเป็แค่ของเล่น
ในสายตาของ จางฮ่าน วงการบันเทิงก็ไม่ต่างอะไรไปจากอ่างย้อมผ้า คนจำนวนมากถูกแต่งแต้มสีสันเข้าไป แม้ว่า จื่อเหยียน จะไม่ค่อยมีข่าวฉาวพวกนี้ แต่ก็ไม่ได้แสดงว่า จางฮ่าน จะยอมเปลี่ยนความคิด
“ไปเที่ยวแบบนึกอยากไปก็ไปกันสักรอบ”
จางฮ่าน มองดู เิเิ ที่หลับสนิทไป แล้วคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาจองตั๋วเครื่องบิน
ตั๋วเครื่องบินที่จองคือ ตอนบ่ายของวันนี้ แต่พอถึงตอนจ่ายเงิน จางฮ่าน ก็ถึงกับตาค้าง
ในบัตรธนาคารแต่ล่ะใบ ไม่มีเงิน ซักเจียว ซักเฟิ่น ดังนั้นจะทำอะไรคงได้แต่รออีกวัน ค่อยเอาเงินไปเข้าบัญชีแล้วค่อยซื้อตั๋วเครื่องบิน
จังหวะที่เขากำลังคิด อยู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังเตือนว่ามีข้อความเข้ามา
พอเปิดดู ก็พบมีเงินเข้าในบัญชี 5 พันหยวน
จางฮ่าน จองตั๋วเครื่องบินทันทีในคืนนั้น
เขาถือโทรศัพท์เดินไปเข้าห้องน้ำ พลางกดเบอร์โทรหา จางลี่
“หลี่ลี่ ฉันเพิ่งได้รับเงินที่เธอส่งมา” จางฮ่านพูด
“อื้อ” จางลี่ ตอบกลับ
น้ำเสียงฟังดูเหมือนไม่สนใจเท่าไหร่ แต่ จางฮ่าน รู้ดีว่าน้องสาวของเขาเป็ห่วงเขามาก
5 ปีก่อนที่พ่อแม่หายสาบสูญไป จางลี่ คิดมาตลอดว่าเป็เพราะ จางฮ่าน เื่ถึงได้เป็แบบนี้ เธอออกจากตระกูลไปปีกว่าโดยที่ไม่มีการติดต่อกลับมาหา จางฮ่าน
หลังจากที่ได้ข่าวว่า จางฮ่าน อยู่ที่เมืองหลวงเพื่อค้นหาความจริงไม่ยอมจากไปไหน ทั้งอยู่อย่างลำบาก จางลี่ ถึงได้เริ่มติดต่อกับ จางฮ่าน
จบตอน
4K
