ตอนที่ 12
เป่าหลิงเธอเป็นักเรียนหญิงที่อยู่ในระดับมัธยมปลายปีที่สองแล้ว ถือว่ารู้เื่ราวหลายสิ่งหลายอย่างยิ่งไปกว่านั้นก่อนจะวางสายพ่อของเธอยังแอบบอกถึงตัวตนของชายตรงหน้าให้เธอฟังด้วย คุณชายอันดับหนึ่งจากเมืองหลวง หลี่เทียน เงินของเขามากชนิดว่านำมากองถมบริษัทเล็กๆครอบครัวเธอได้อย่างสบายๆเลยเสียด้วยซ้ำ
แม้ว่าเธอจะเพิ่งพบกับอีกฝ่ายเป็ครั้งแรกแต่รูปลักษณ์ของเขาที่เหมือนกับนายแบบ และมีฐานะชาติตระกูลขนาดนี้มีผู้หญิงคนไหนที่ต้านทานเสน่ห์ของเขาได้ ? แม้ว่าคุณชายเหล่านี้จะมีนิสัยข่าวลือที่ค่อนข้างน่ากลัว
แต่เธอเชื่อมั่นในตัวพ่อของเธอ เขาไม่ได้กล่าวเตือนอะไรเลยเพียงแค่บอกให้เธอไปสนุกกับหลี่เทียนและเอาใจเขาให้มาก
" พวกเราจะไปไหนกันหรอคะ "
" เดี๋ยวก็รู้เอง "
หลี่เทียนพาเป่าหลิงขึ้นไปบนรถแลมโบกินี่ ก่อนจะออกรถเขาเหลือบไปมองชุดเครื่องแต่งกายของเธอหน้าอกที่ยื่นออกมานั้นไม่แพ้กันกับเซี่ยวหนิงเอ๋อร์จนอยากเอื้อมมือออกไปขย้ำในทันที แต่หลี่เทียนยังมีความอดทนมากพอเมื่อของเขาเอื้อมแตะไปที่ขาของเธอก่อน
" ไม่ต้องห่วง ฉันจะพาไปซื้อของและกินมือเย็นเป็ยังไง "
" คะ...ค่ะ "
เป่าหลิงตอบรับเสียงสั่นๆเพราะมือของหลี่เทียนยังจับที่ต้นขาของเธออยู่เลย
...
เธอถูกพามาที่ห้างร้านแห่งหนึ่ง แม้ว่าจะเป็ห้างอันดับหนึ่งของเมืองนี้แต่เธอก็เคยมาอยู่บ่อยครั้งทว่ากลับไม่เคยเลือกดูเข้าร้านเสื้อผ้าในห้างนี้เลยแม้แต่หนเดียว แค่เหลือบมองคราวๆเธอก็รู้แล้วว่าราคาเสื้อแต่ละตัวนั้นจะต้องมีราคามากกว่าหลักพันขึ้นไป
มือของเธอถูกจับกุมและเดินไปตามทางบนห้าง สายตาของผู้คนมากมายต่างมองมาที่เธอหรือถ้าพูดให้ถูกต้องก็คือหลี่เทียน คุณชายคนนี้ไม่เพียงแต่มีหน้าตาหล่อเหลาแต่ว่าเสื้อผ้าบนตัวของเขานั้นได้ปักปายคำว่า ' คนรวย ' ทางอ้อมเอาไว้ด้วย
แค่เพียงเป็คนมีสายตาสักหน่อยพวกเขาก็พบเลยว่าเครื่องแต่งกายบนตัวของหลี่เทียนทั้งหมดรวมกันนั้นมีค่าเกินกว่าหนึ่งล้านเสียอีก
หลี่เทียนพาเธอเดินตรงเข้าไปในร้านเสื้อผ้าร้านหนึ่งพนักงานหญิงในร้านยิ้มต้อนรับอย่างประจบ พ่อของเธอก็ถือว่ามีฐานะมีเงินทองแต่เขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติด้วยท่าทางแบบนี้มาก่อนเลย
" ยินดีต้อนรับค่ะ คุณลูกค้าสนใจเสื้อผ้าแบบไหนเป็พิเศษรึเปล่าคะ "
" อะ...เอ่อ "
เป่าหลิงรู้สึกเขินอายนั้นไม่ใช่เพราะอะไรเลย ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยซื้อเสื้อผ้าแต่ราคาบนป้ายนั้นต่างหาก
' หนึ่งหมื่น... สองหมื่น ตัวนั้นแสน ! '
แม้พ่อจะตามใจเธอมากแต่กับเสื้อผ้าระดับนี้แม้แต่ของขวัญวันเกิดยังมากเกินไปเลย
" ที่เหมาะกับผู้หญิงคนนี้... ชุดนั้นแล้วก็นั่น "
หลี่เทียนชี้นิ้วไปที่ชุดจำนวนมากเหมือนกับว่าราคาที่สูงลิ่วของพวกมันก็ไม่ใช่ปัญหา หมื่นหรือแสนในสายตาของคุณชายคนนี้พวกมันล้วนมีค่าเท่ากัน ! พนักงานขายยิ้มแก้มปริในที่สุดวันนี้เธอก็ได้พบกับคนรวยตัวจริง มองดูที่สาวน้อยด้านข้างเธอยังอยากแทนที่เสียให้ได้
" มะ...มันค่อนข้างราคาแพงนะคะ "
" ไม่เป็ไรแค่สามารถทำให้ฉันเพลิดตาได้เงินแค่นี้ก็ถือว่าคุ้มค่า เธอเองก็ควรจะเลือกชุดที่ตัวเองชอบได้เลย "
" เชิญลองชุดด้านนี้ได้เลยคะ "
เป่าหลิงดูชุดจำนวนมากในมือพนักงาน แม้เธอจะลังเลแต่เมื่อเห็นหลี่เทียนพยักหน้าให้เธอก็ตามไปเปลี่ยนชุด
...
ชุดจำนวนมากกว่าสิบชุดที่หลี่เทียนเลือกให้ให้เธอลองทั้งหมดจบลงด้วยการซื้อ !
ในตอนแรกเป่าหลิงรู้สึกเกรงใจและกังวล แต่ว่าไม่นานนักเธอก็ถูกหลี่เทียนพาเข้าร้านจำนวนมากและเขายังบอกอีกว่าถ้าเกิดเธอไม่เลือกเขาจะซื้อชุดทั้งหมดในร้านให้เธอเอง หัวใจหญิงสาวของเธอจะไม่เต้นได้ยังไง ?
สำหรับหลี่เทียนในชีวิตก่อนเขามักจะได้ยินคำว่า เสี่ยเลี้ยง ไม่คาดคิดเลยว่าในชีวิตนี้ตัวเองจะได้มีโอกาส !
เงินทองเมื่อได้มาแค่ใช้ออกไปเพื่อความสุขเท่านั้น มองดูสาวน้อยที่กำลังหยิบลองชุดกล้าๆกลัวๆในตอนแรกก็เริ่มมีรอยยิ้มผลิออกมา
" คุณชายชุดนี้เป็ยังไงบ้างคะ ? "
" ดูน่ารักสดใสดี "
หลี่เทียนพูดจบก็ส่งหางตาไปที่พนักงานขายเธอก็รู้ทันทีว่าคุณชายคนนี้ซื้อให้สาวน้อยคนนี้อีกแล้ว
ซื้อเสื้อผ้า กินข้าว และดูหนัง เป่าหลิงรู้สึกว่าวันนี้เธอสนุกมากจริงๆ กลับขึ้นมาบนรถอีกครั้งตัวรถมุ่งหน้าไปแต่ว่าหลี่เทียนไม่ได้เอ่ยถามทางกลับบ้านเธอเลยสักครั้งเดียว ในใจของเธอเต้นระทึกโครมครามขึ้นมา
" กลัวรึเปล่า "
รถจอดลงหยุดที่โรงแรมหรูห้าดาวแห่งหนึ่งของเมือง เป่าหลิงสูดลมหายใจลึกแก้มพ่องๆของเธอแดงขึ้นมาในทันทีรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดสิ่งใดขึ้นกับเธอ ไม่น่าเชื่อว่าแค่รู้จักกันยังไม่ถึงวันเธอกับหลี่เทียนก็จะะโข้ามขั้นมาถึงขั้นสุดท้ายในทันที
" มะ...ไม่ค่ะ "
" ดี "
จับคางของสาวน้อยคนนี้ยกชูขึ้นริมฝีปากของพวกเขาค่อยๆแนบประทับกันบนรถ
...
ในตอนที่หลี่เทียนพาเป่าหลิงขึ้นห้องเขากลับสวนกับเฉินเฟิงโดยบังเอิญ ตัวเฉินเฟิงมาคุยธุรกิจที่โรงแรมแห่งนี้และพอเสร็จก็พบกับหลี่เทียนจึงตามดูระยะหนึ่ง
" หึ่ม...เขาพาเด็กสาวเขาโรงแรมแบบนี้เลยทั้งๆที่มีข่าวลือหมั้นหมายกับเมิงหยวน ! "
" ฉันต้องรีบพัฒนาบริษัทด้วยเทคโนโลยีในอนาคตจำนวนมากแม้จะเป็ตระกูลหลี่ฉันเชื่อมั่นว่าฉันสามารถโค่นพวกเขาลงได้ ! "
...
หลี่เทียนไม่รู้ว่าเฉินเฟิงเฝ้ามองอยู่ และต่อให้เขาจะรู้เขาก็ยังไม่สนใจ มีสาวน้อยนมโตรออยู่ข้างหน้าแล้วคุณจะสนใจตัวผู้ไปทำไมกัน ?
" พะ...พร้อมแล้วค่ะ "
เป่าหลิงออกมาจากห้องอาบน้ำพร้อมกับชุดคลุมสีขาวเผยให้เห็นร่องอกโผล่พ้นเล็กน้อย
" มานั่งตรงนี้สิ "
เป่าหลิงเดินก้มหน้าไปนั่งลงบนเตียงข้างๆหลี่เทียน
" อ๊ะ "
พอเธอนั่งลงก็ถูกมือของหลี่เทียนสวมกอดและััร่างกายในทันที
" หลังจากนี้เธอจะเป็ของฉันเพียงคนเดียว แน่นอนว่าฉันจะไม่มีทางทิ้งสมบัติน่ารักๆอย่างนี้ไปฉันจะดูแลทนุถนอมมันอย่างดีตราบใดที่มันเชื่อฟังฉันเข้าใจไหม "
" ค่ะ ! "
เป่าหลิงตอบอย่างหนักแน่นทำให้หลี่เทียนพยักหน้าพึงพอใจ มือของเขาค่อยๆไต่เอื้อมคว้าแทรกไปถึงภายในชุดคลุมอาบน้ำ
" อื้อ ~~~ "
หน้าอกระดับคัพ E ถูกคว้าจับบีบััโดยตรงพร้อมกับร่างกายของเธอที่ถูกกดโน้มลงสู่เตียง คลื่นพายุระแทกโหมกระหน่ำดังเป็ระลอกกว่าหนึ่งชั่วโมง ความบริสุทธ์ครั้งแรกของเธอสูญเสียไปพร้อมกับเรี่ยวแรงเหือดหาย
...
หลี่เทียนตื่นขึ้นมาพร้อมกับสีหน้ามุ่ยไม่พอใจ ไม่ใช่ว่าเป่าหลิงสวยไม่พอเธอมีเสน่ห์และมีร่างกายที่เกินอายุหน้ามัธยมนมมหาลัยยังน้อยไปสำหรับหญิงสาวคนนี้ ทว่าสิ่งที่เขาไม่พอใจก็คือพละกำลังความอึดของเขา !
พูดถึงรูปร่างหลี่เทียนมีใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างหมัดกล้ามเนื้อไม่แพ้นายแบบ ถึงอย่างนั้นแม้จะแก้ไขจุดอ่อนเื่ศาสตราวุธลูกผู้ชายได้แล้วแต่ความอึดของเขาก็ยังหน้าขายหน้าเกินไป หากไม่ใช่ว่าหลังจากที่เขาปลดปล่อยอารมณ์ออกมาและใช้กระบวนท่าเล้าโลมจนเป่าหลิงส่งเสียงร้องครวญครางอีกหลายครั้งเขายังเป็ฝ่ายแพ้พ่ายต่อหญิงสาวบริสุทธิ์คนนี้เสียด้วยซ้ำไป
' เกือบจะไม่ถึงสิบนาที... ขนาดว่ามีตัวยาเสริมพลังหยางเข้าช่วยแล้วถ้าไม่อย่างนั้นบางทีหลี่เทียนคนนี้อาจเสพสุขกับผู้หญิงได้น้อยกว่าห้านาที ? '
เวลาน้อยจนน่าอดสู่ขนาดนั้นทำไมเขาถึงเป็คุณชายเสเพลอันดับหนึ่งได้อีกล่ะ เที่ยวผู้หญิงไม่ขาดมือตลอดเวลาเช้าค่ำนี้มันคือความไม่สมเหตุสมผลชัดๆ
หันมองดูด้านข้างสาวน้อยอกโตคนนี้ยังคงนอนหลับฝันหวานมุมปากเผยรอยยิ้มชวนน่าหลงไหลออกมา แต่ว่าที่น่าดึงดูดมากกว่าก็คือก้อนเนื้อคู่ที่เกินวัยของเธอ หลี่เทียนคว้าจับพวกมันแล้วออกแรงบีบที่ปลายยอด
" อ๊าา "
" คะ...คุณชาย "
" ขี้เซาจังเลยนะ "
" ขอโทษด้วยค่ะ... อา...จริงสิโรงเรียนนี้มันสายแล้ว "
" ไม่ต้องฉันโทรไปบอกพ่อเธอให้เขาฝากลาแล้ววันนี้เธอหยุดไม่ต้องไปโรงเรียน "
ทั้งสองไปอาบด้วยกันหลังจากนั้นพร้อมกับกินข้าว แน่นอนว่าหลี่เทียนเมื่ออยู่ต่อหน้าร่างทรงเสน่ห์ของเป่าหลิงเขาย่อมมีความอยากกระหายอีก น่าเสียดายที่ความอึดทึกทนของเขาน่าอดสู่เกินไปและเขาไม่อยากแสดงมันออกมา
' คุณชายเป็ห่วงว่าเราจะยังไม่คุ้นชินและเจ็บตัวอยู่รึเปล่านะ '
เป่าหลิงยิ้มในตอนนี้ระยะห่างของเธอกับหลี่เทียนหดสั้นลงอย่างรวดเร็ว
...
หลี่เทียนส่งเป่าหลิงไปถึงบ้านส่วนชุดจำนวนมากเมื่อวานนี้ทางร้านจะจัดส่งมาในภายหลัง เขาจูบอำลาสาวน้อยคนนี้ที่ในตอนท้ายเธอเหมือนจะยังไม่อยากแยกจากหลี่เทียนสักเท่าไหร่
ไม่มีคะแนนจอมวายร้ายรายงานมาจากระบบ
" อย่างที่คิดเป่าหลิงเป็แค่ตัวประกอบความสัมพันธ์ห่างไกลกับตัวเอก "
...
เป่าหลิงพอกลับมาถึงบ้านพ่อของเธอก็เฝ้ารออยู่
" ลูกเป็อะไรมากรึเปล่าได้รับาเ็ตรงไหนไหม ? "
" พ่อ...หนูจะาเ็ได้ยังไง "
แต่พอคิดดูอีกทีเธอก็อาจาเ็จริงท่าทางการเดินจึงไม่ค่อยปกติ
" เอ่อ... คุณชายหลี่เขาไม่ได้รังแกลูกใช่ไหม "
" ไม่ค่ะ "
" ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว เดี๋ยวพ่อจะออกไปทำงานส่วนเื่โรงเรียนวันนี้ก็ลาหยุดไปก่อน "
เขาต้องรีบไปทำงานจริงๆเพราะว่าไม่นานก่อนหน้านี้มีคนจากบริษัทของคุณชายหลี่โทรมาหาเื่โครงการร่วมกัน นั้นเป็โครงการระดับร้อยล้านเชียว ได้เห็นลูกสาวกลับมาบ้านพร้อมกับรอยยิ้มและประสบความสำเร็จทางธุจกิรเขาจึงไม่คิดรู้สึกแย่เกินไป
...
หลายวันต่อมาทุกอย่างเป็ไปอย่างราบรื่น หม่าเว่ยเฉารายงานว่าเฉินเฟิงให้ตัวเขาจัดตั้งบริษัทและซื้อโรงงานและเตรียมขยายกิจการในอนาคตให้พร้อม
" โทรศัพท์มือถือรูปแบบใหม่ เทคโนโลยีพลังงานธรรมชาติ แล้วก็ธุรกิจขนส่ง "
" ทั้งสามอย่างเฉินเฟิงคนนั้นบอกว่าเป็ธุรกิจที่ดีที่จะเริ่มต้น เพื่อสร้างชื่อเสียงบริษัทและจะต่อยอดขยายสู่ธุรกิจอื่นได้ง่าย โทรศัพท์มือถือหลังจากเปิดตัวพวกเราก็จะทำแบรนด์เทคโนโลยีแขนงอื่นใครเคียงออกมา
เทคโนโลยีพลังธรรมชาติก็สามารถควบคู่ไปกับธุรกิจขนส่ง พวกเรามีต้นทุนพลังงานที่ต่ำกว่าดังนั้นจึงเป็ข้อเปรียบถัดไปก็คือสามารถอาศัยธุรกิจนี้ขยายสู่แบรนด์รถยนต์ได้ด้วยครับ "
" อืม... ไม่เลวแต่นายไปบอกกับเฉินเฟิงว่าเขาควรเปิดตัวเทคโนโลยีเกี่ยวกับการแพทย์และสูตรยาด้วย สิ่งนี้จะทำให้ชื่อเสียงบริษัทเป็ไปในด้านดีและไม่ถูกตำหนิว่าเป็บริษัทที่เห็นแก่กำไรเกินไป พวกเรายังทำเพื่อชีวิตคน ! "
" อะ...เอ่อความคิดเห็นของคุณชายแม้แต่ผมเองก็คาดไม่ถึง แต่ว่าเฉินเฟิงคนนั้นมีความรู้ทางด้านเทคโนโลยีใหม่ๆอยู่มากก็จริงแต่ว่าในด้านการแพทย์เขารู้เื่ด้วยหรอครับ "
" แค่ทำตามที่ฉันบอก "
หลี่เทียนวางสายไป ในตอนนี้ตัวเอกเฉินเฟิงกำลังเร่งทำงานก่อตั้งบริษัททีละก้าวถ้าถามว่าความคิดเห็นเมื่อครู่เป็ของเขารึเปล่า ? แน่นอนว่าไม่ แต่มันเขาบังเอิญเห็นมันในคอมเม้นนวนิยายเื่นี้ก็เลยยกมาใช้อ้างอิง
...
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~~~~
2K
