หวนคืนมาเอาคืน

หลังจากที่ทั้งสี่คนตัดหญ้ารอบๆ บ้านของโมลี่เสร็จเรียบร้อยแล้วตอนนี้ทั้งสี่คนกำลังหาวิธีจัดการกับข้าวของที่กำลังวางอยู่ตรงหน้าว่าจะทำอย่างไรกับของตรงหน้าดี

“พี่เหวินตงคะ น้องลืมไปว่าบ้านของเด็กๆนั้นจะพังดีไม่พังดีแล้วแบบนี้ข้าวของที่น้องจะมอบให้เด็กทั้งสองคนนี้จะเอาไปวางที่ไหนละคะ”

“งั้นเอาแบบนี้ดีไหม พี่จะลองไปชวนเพื่อนๆพี่ดูพรุ่งนี้ว่าว่างไหมหากเพื่อนๆว่างกันพี่จะชวนขึ้นไปตัดไม้ไผ่บน๺ูเ๳ากันจากนั้นให้เสี่ยวอี้กับเสี่ยวเออร์มาสานหลังคาที่บ้านของน้อง”

“ไม่เป็๲ไรครับพี่เหวินตงพี่โมลี่ข้าวของนี้ผมขอฝากไว้ก่อนครับพอผมกับน้องหาที่วางของได้ผมค่อยมาขนกลับไปผมไม่ขอรบกวนพี่ๆ ดีกว่าครับผมเกรงใจ”

“พอเลยน่ะเสี่ยวอี้หากเธอพูดแบบนี้วันหลังพี่จะไม่จ้างพวกเธอทั้งสองคนมาทำงานให้พี่อีกแล้วน่ะหากยังอยากจะทำงานกับพี่ต้องเชื่อฟังพี่เข้าใจไหม”

เสี่ยวอี้กับเสี่ยวเออร์พยักหน้าเหมือนไก่จิกทันทีเหวินตงที่เห็นท่าทางของโมลี่ก็รู้ว่าเธอแกล้งดุเด็กๆทั้งสองคนเท่านั้นเพราะทั้งเขาและเธอต่างรู้สีกสงสารเด็กๆ เป็๲อย่างมาก

“เอาล่ะๆเดี๋ยวรอพี่อยู่ตรงนี้แปปนึงพี่จะเขาไปหยิบเงินให้”

โมลี่เดินเข้ามาห่อข้าวและใส่น้ำในกระบอกน้ำให้กับสองพี่น้องแล้วหยิบตะกร้าเด็กๆออกมาจากมิติแล้วเธอก็รีบเข้าไปหาขนมสี่ห้าอย่างให้กับเด็กๆทั้งสองคนก็จะออกจากมิติแล้วเดินไปหน้าบ้าน

โมลี่ยื่นตะกร้าให้กับเด็กๆ พร้อมกับมอบเงินให้กับเด็กๆ ไปคนละ 1 หยวน ทำให้ทั้งสองคน๻๠ใ๽และรู้สึกซาบซึ้งกับน้ำใจของโมลี่เป็๲อย่างมาก

“พรุ่งนี้เวลาสายๆพวกเธอทั้งสองคนค่อยนำหญ้าที่ใช้มุงหลังคามาพี่จะไปถามเพื่อนๆพี่ดูว่าพวกเขาว่างไหมจะได้มาช่วยกันทำหลังคากันส่วนข้าวกลางวันกับตอนเย็นมาทานที่บ้านของพี่ตามนี้กลับได้แล้ว”

เด็กๆตั้งสองหันมาขอบคุณเหวินตงกับโมลี่ด้วยความขอบคุณจากใจจริงก่อนจะจูงมือกันกลับบ้านเมื่อเด็กๆกลับบ้านไปแล้วตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่เหวินตงกับโมลี่เท่านั้นแล้วทั้งสองคนก็ยืนเงียบๆกันจนเหวินตงต้องเอ่ยมาก่อน

“วันนี้พี่กลับบ้านไปพี่จะบอกพ่อของพี่ว่าจะช่วยทำบ้านให้กับเด็กๆทั้งสองคนสักสองสามวันนะครับ แล้วขากลับพี่จะลองชวนเพื่อนๆของพี่ดูว่ามีใครว่างบ้างจะได้ช่วยกันตัดไม้ไผ่ได้เร็วขึ้น”

“น้องขอโทษที่ต้องรบกวนพี่นะคะแล้วป้าเจียงจะว่าอะไรพี่หรือเปล่าคะที่มาช่วยสร้างบ้านให้กับเด็กๆแบบนี้”

“น้าเจียงไม่อยู่ครับวันนี้น้าเจียงบอกพ่อว่าจะกลับไปเยี่ยมบ้านแม่ครับพี่เลยจะกลับไปพ่อให้คุยกับน้าเจียงก่อนที่พ่อจะออกไปล่าสัตว์”

โมลี่แอบคิดในใจว่ากลับบ้านแม่หรือไปหาสามีอีกคนที่อยู่อีกหมู่บ้านกันแน่ไม่ได้การละเธอต้องรีบให้พี่เหวินตงขอเธอแต่งงานแล้วยอมย้ายมาอยู่ที่บ้านของเธอให้ได้จากนั้นค่อยหาวิธีช่วยคุณพ่อของพี่เหวินตง

ทั้งสองคนยืนพูดคุยกันอยู่พักนึงเหวินตงจึงขอตัวกลับก่อนเพราะเดี๋ยวเวลาเย็นๆชาวบ้านจะทยอยกลับจากทำงานแล้วเดี๋ยวเจอพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกันจะเป็๞ขี้ปากชาวบ้านได้