ตอนที่ 16
จูเหยียนถิงรังเกียจสายตาผู้ชายที่มักมองบนร่างกายของเธอ แม้ว่าเธอจะคบหากับไป่ิจนมีอายุถึงสามสิบแล้วแต่ว่าเธอยังบริสุทธ์อยู่ไป่ิคนนี้ทำตัวน่าผิดหวังบวกกับเธอมีหัวค่อนข้างโบราณความสัมพันธ์ของทั้งสองก็เลยไม่ก้าวหน้า ถึงอย่างนั้นในตอนนี้มือของหลี่เทียนล้วงซุกคว้าหน้าอกของเธอบีบนวดมันครั้งแล้วครั้งเล่าแต่เธอก็ไม่ได้ต่อต้าน
ที่จริงเธอแค่กำลังครุ่นคิดถึงเื่อื่นอยู่ จะเป็ยังไงถ้าเธอถูกตัดสินว่ามีความผิด ? พ่อแม่ของเธอ ญาติของเธอพวกเขาใช่ว่าต้องรับกรรมนี้ไปด้วยไหม ?
อีกอย่างเธอไม่รู้ว่าไป่ิก่อความผิดเอาไว้มากแค่ไหน แต่ดูเหมือนว่ามันจะมีคดีจำนวนมากหลี่เทียนคนนี้เคยพลิกดูตรวจสอบระยะสั้นๆก็เจอมามากมายและถ้าเกิดมีการตรวจสอบอย่างละเอียดล่ะ ?
หนี้จำนวนมากเธอยังมีความหวังในการหาเงินเพื่อชดใช้ แต่ว่าความผิดและคดีทั้งหลายเธอกลับไม่สามารถโต้แย้งได้และถ้ายิ่งความผิดที่เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับของผิดกฏหมายอย่างเช่นยาเสพติดนั้นคือโทษร้ายแรงมากและมักจะถูกสังคมรุมประณามไปถึงเครือญาติ
...
ทางฝั่งหลี่เทียนเขาก็แค่เพลิดเพลินกับบรรยากาศในตอนนี้ ััหน้าอกสาวสวยในเครื่องแบบเธอเป็นางเอกที่แม้จะมีอายุสามสิบแต่ว่าก็ถือว่าเป็รสชาติเสน่ห์แบบผู้ใหญ่แน่นอนว่าเธอยังไม่ได้แก่ขนาดนั้น ไม่อย่างนั้นเธอจะถูกยกไปเปรียบเทียบกับหลิวเมิงหยวนหรอ ?
สำหรับไป่ิคนนั้นในฐานะตัวร้ายเกรดต่ำจริงๆแล้วความผิดคดีต่างๆเขาไม่ได้มากมายเลย ตัวร้ายยิ่งมีลำดับต่ำพลังก็ต่ำและความสามารถทำสิ่งเลวร้ายก็ต่ำไปด้วยแล้วอย่างนี้เขาจะก่อคดีมากมายท่วมหัวขนาดนั้นได้ยังไง ?
ถ้าเป็โจวหงเฉินยังว่าไปอย่าง !
ทั้งหมดหลี่เทียนก็แค่ใส่ร้ายเพิ่มเข้าไป และด้านนอกนั้นโจวหงเฉินกำลังทำให้ไป่ิคนนั้นยอมรับความผิดต่างๆนาๆอยู่
' โจวหงเฉินคนนี้ใช้ได้เลยแค่สอนไปนิดๆหน่อยๆก็เรียนรู้ได้แล้ว '
ในที่สุดจูเหยียนถิงก็รวบรวมสติได้ เธอเหลือบมองหน้าอกของตัวเองคิดปัดมือไม้ชั่วร้ายนี้ออกไปแต่ก็ไม่ได้ทำเหลือบมองลังเลไปที่หลี่เทียนสามสี่ครั้งก่อนจะรวบรวมความกล้า
" คะ...คุณชายหลี่สามารถช่วยฉันได้จริงๆหรอคะ "
" หืม ?... หมายถึงหนี้หรือว่าคดีความผิดล่ะ "
" ถะ...ถ้าเป็ทั้งสองอย่าง "
" เงินยี่สิบล้าน สามสิบล้านสำหรับฉันก็ไม่ได้มากอะไรแต่เงินก็ไม่ควรทิ้งขวางไปง่ายๆ คดีความพวกนั้นต่อให้ฉันไปเปิดโปงออกไปแต่หากสักวันหนึ่งมีคนขุดพบเจอเข้าก็คงไม่ดีฉันสามารถจัดการเื่หนี้ได้ และทำให้คดีความผิดทั้งหมดนั้นหายไปตลอดกาลแต่ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะมีคุณค่าพอโน้มน้าวฉันได้รึเปล่า "
พูดจบหลี่เทียนก็ชี้นิ้วไปที่อาหารบนโต๊ะ จูเหยียนถิงกัดริมฝีปากของเธอก่อนจะหยิบช้อนและตักอาหารเบาๆยกชูขึ้นให้กับหลี่เทียน ถูกรวบเอวกอดแแ่และบริการคอยตักอาหารถือแก้วไวน์ริน ท่าทางของเธอไม่แตกต่างจากพนักงานสาวในบาร์แห่งนี้เลยสักนิด
" คะ..คุณชายพวกเราคุยกันเื่ของไป่ิต่อได้ไหมคะ "
" ได้สิ...แต่ว่ามาคุยกันแบบใกล้ชิดดีกว่า "
หลี่เทียนตบลงตักตัวเอง จูเหยียนถิงก็ลุกขึ้นยืนแล้วนั่งหย่อนกายลงบนตักของอีกฝ่ายช้าๆ
สะโพกกลึมกลึงบั้นท้ายโค้งมนพอกระทบหลี่เทียนไม่ได้รู้สึกถึงน้ำหนักมากมายในตอนแรกแต่กลับััได้ถึงแรงสะท้อนนิ่มนวลตรงต้นขาตัวเอง
" ฟังเื่แย่ๆมานานเธอคงอึดอัดแย่ปลดกระดุมบนออกสักเม็ดสิจะได้ช่วยให้สบายตัวลงบ้าง "
เหตุผลแย่ๆแบบนี้ใครจะเชื่อ แต่จูเหยียนถิงก็ต้องทำในเวลานี้
" ค่ะ "
มือของเธอปลดกระดุมบนออกหน้าอกลูกใหญ่ก็เหมือนจะมีแรงกระเด้งสะท้อนอยากจะแสดงตัวออกมา
" สองเม็ดแล้วกัน "
กัดริมฝีปากขบแน่นแต่เธอก็ทำตาม ร่องอกและส่วนโค้งเว้ารวมไปถึงชั้นในสีดำของเธอปรากฏสู่สายตาของหลี่เทียนอย่างชัดเจน
" แบบนี้สิพวกเราจะคุยกันได้สบายๆ "
มือของหลี่เทียนไม่รอช้าคว้าััเนิ่นอกทะลุผ่านคอเสื้อ้าและคว้าััด้านในโดยตรงไปลูกหนึ่งเต็มๆ ดวงตาของจูเหยียนถิงสั่นน้ำตาคลอยังมีบั้นท้ายของเธอที่ถูกลูบจับคว้าบีบนวดไม่หยุดอีก
" คะ...คุณชายจะช่วยเื่คดีความผิดยังไงหรอคะ "
" ก่อนจะพูดถึงเื่นั้นพวกเราต้องทำความเข้าใจกันก่อน ฉันช่วยเธอครั้งนี้ถือว่าลงแรงไปมากและเรียกได้ว่าเป็การช่วยชีวิตเธอคงไม่คิดว่าการเชื่อฟังครั้งสองครั้งก็จบกันแล้วหรอกใช่ไหม ? พนักงานของไป่ิพวกนั้นยังสาวยังสวยแต่พวกเธอต้องทำงานไม่ต้องพูดถึงเงินยี่สิบล้านแค่สองหมื่นก็ถือว่ามากแล้ว "
" แบบนี้มัน... "
" ทำไมเธอคิดว่าหลังจากนี้เมื่อชีวิตของเธออยู่ในมือฉันแล้วจะเลวร้าย ? ลองนึกดูว่าเมื่อเทียบกับสภาพในอนาคตของเธออยู่คู่กับไป่ิอันไหนเลวร้ายกว่ากัน ฉันมีเงินเลี้ยงดูให้เธอไม่ต้องลำบากเครียดทำงานหนัก อันที่จริงต่อให้เธอไม่ทำงานฉันก็รับปากว่าเธอจะสามารถมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายได้ คิดให้ดีแล้วตอบมาเธออาจจะเคยได้ยินว่าฉันเที่ยวเล่นผู้หญิงเป็ว่าเล่น แต่ผู้หญิงที่ฉันคิดเก็บสะสมเอาไว้นั้นมีไม่มากหรอกนะและฉันจะดูแลสมบัติของฉันอย่างดีเลย "
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มองเธอเป็แฟนหรือว่าคู่สามีภรรยาในอนาคตเลยแม้แต่น้อย จูเหยียนถิงเศร้าถ้าเกิดอย่างน้อยหลี่เทียนคนนี้มีความคิดอย่างนั้นสักหน่อยแต่งงานกับเขาและสามารถพาไปพบพ่อกับแม่ แต่เมื่อคิดถึงในเื่นี้เขามีกำหนดหมั้นหมายกับประธานบริษัทของเธอแล้ว
เทียบกับประธานเธอมีแค่หน้าตาที่พอจะสู้ได้ส่วนที่เหลือล้วนด้อยกว่าหมดทุกด้าน !
" ขอแค่คุณชายจัดการคดีแล้วก็ปัญหาเื่ของไป่ิทั้งหมด...ฉะ...ฉันก็ยินยอมเป็สมบัติของคุณชาย "
" ตอบได้ดี "
เพื่อเป็รางวัลคำตอบที่ถูกใจ หลี่เทียนบรรจงกดริมฝีปากชิงจูบแรกของนางเอกคนนี้มาเป็ของตัวเองสลักหลักฐานเป้าหมายแรกจนดวงตาของจูเหยียนถิงเบิกกว้าง มือไม้กำหมัดเกร็งแน่นไปหมด
ลิ้นของหลี่เทียนแตะััและกวนวนภายในปากของเธอ แม้จะจูบกับหญิงสาวที่มีอายุมากกว่าแต่ร่างกายของเธอแข็งทื่ออย่างไม่ประสีประสาขนาดนี้ถือว่าประสบการณ์และท่าทางยังอ่อนกว่าเซี่ยวหนิงเอ๋อร์ แม้แต่สาวอายุน้อยกว่าอย่างเป่าหลิงอีก
" อื้มมม ~~~ "
ลิ้นแลกจูบเร้าร้อนพัวพันรสชาติจากนางเอกนั้นยอดเยี่ยมกว่าตัวประกอบ ไม่ใช่ว่าเป่าหลิงไม่สวยหรอกนะแต่มันเป็ความรู้สึกภายในใจ ความรู้สึกที่ว่าเขาสามารถพิชิตกำราบนางเอกลงได้
ก็เหมือนกับคนเราที่เคยชินกับความสำเร็จเล็กๆน้อยๆและจะปลาบปลื้มะโยินดีกับความสำเร็จที่ท้าทายและยากยิ่งกว่านั้นแหละ
" คะ...คุณชาย "
มือของเธอทุบอกส่งสัญญาณว่าเธอหายใจไม่ทัน หลี่เทียนก็ไม่ได้หมดอารมณ์หรอกแต่ว่าหันซบเข้าหาใบหูซอกไซร้ขบเลียติงหูของจูเหยียนถิงจนร่างกายของเธอเริ่มร้อนผ่าวไปหมด ใบหน้ากดก้มลงสู่เหวร่องอึกลึกด้านหน้าฝั่งแนบประทับใบหน้าลงไปบนหน้าอกของจูเหยียนถิงอยู่พักใหญ่ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงสูดดมเต็มปอด
" คอแห้งไปหมดแล้วดูเหมือนว่าเสน่ห์ของเธอจะร้ายแรงไม่ใช่เล่นจริงๆ "
จูเหยียนถิงยกแก้วไวน์ขึ้นมาอย่างรู้งาน แต่ในตอนนี้หลี่เทียนไม่ได้ดื่มกินทันทีแต่กลับชี้ไปที่ปากของเธอ จูเหยียนถิงกรอกดื่มไวน์สู่ปากตัวเองอย่างรู้งานหลังจากนั้นก็แนบริมฝีปากเข้าหากับหลี่เทียน
การดื่มไวน์ของสุดยอดวายร้ายมันต้องแบบนี้ !
ไวน์หกออกมาบนเสื้อของคนทั้งสองเล็กน้อยแต่ว่าพวกเขาไม่ได้สนใจ หลี่เทียนกอดรัดลูบร่างกายของเธอไปมาจนสภาพเสื้อผ้าพนักงานของเธอไม่ได้เรียบร้อยอีกต่อไป
" ฉันจะส่งคนไปจัดการคุยกับผู้เสียหายที่ไป่ิก่อคดีไว้แล้วชดเชยให้พวกเขา เมื่อเป็คดีความผิดไม่ว่ายังไงก็ปิดซ่อนตลอดกาลไม่ได้แต่หากว่าพูดคุยเจรจาจนยินยอมกันทั้งสองฝ่าย รวมถึงมีฉันออกหน้าแบบนี้ทุกอย่างก็ง่ายมากคิดว่ายังไงแบบนี้เธอคิดว่าโอเคไหม ? "
จูเหยียนถิงคิดอยู่พักใหญ่ก็พยักหน้าคิดว่ามันสมเหตุสมผลดี แค่เธอไม่คิดว่าหลี่เทียนจะใช้วิธีการตรงไปตรงมาแบบนี้
ถูกกอดจูบพลางต้องป้อนอาหารรินไวน์แบบปากต่อปากกับหลี่เทียนไปอีกราวๆหนึ่งชั่วโมง จูเหยียนถิงบอกว่าคลายวางใจลงก็วางใจอยู่แต่เธอกลับกลัวเื่อื่นขึ้นมา
" คะ..คือว่าวันพรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานและในตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว และยังมีพนักงานในแผนกของฉันพวกเขาส่งข้อความมาถามเื่ต่างๆด้วย "
" เอาล่ะ...ฉันยังไม่กินเธอในวันนี้ก็ได้แต่ก่อนจะไปเธอก็ควรจะทำให้ฉันสบายตัวสักหน่อยใช่ไหม ? "
หลี่เทียนก้มลงไปที่ระหว่างขาตนเอง เขาไม่ลืมที่จะจูบกับจูเหยียนถิงก่อนที่เธอจะเริ่มภารกิจ
...
มือของหัวหน้าแผนกสาวผู้เคร่งครัดระเบียบสาวขึ้นลงใบหน้าของเธอยื่นแตะใกล้ชิดศาสตราวุธลูกผู้ชายของหลี่เทียน ลิ้นยื่นออกมาแตะโลมเลียและอมกลืนเป็บางครั้ง จะว่ายังไงดี ทักษะของเธอถือว่าน่าจะยังไม่ลงตัวถึงขั้นย่ำแย่บางครั้งเธอออกแรงบีบมากเกินไปบางครั้งก็เบาจนเขาต้องกระตุ้นเตือน
ยังดีว่าเพราะมีรูปร่างใบหน้าสวยนั้นจึงทำให้หลี่เทียนมีอารณ์พลุ้งพล่าน การใช้มือและลิ้นเลียของเธออาจต้องใช้เวลานาน
" เอาเข้าปากไปทั้งหมดและฉันจะช่วยเอง "
จูเหยียนถิงรีบกดศีรษะลงไปหลังจากนั้นมือของหลี่เทียนคนนี้ก็คุมศีรษะจังหวะเธอ แรงขยับของเขารุนแรงมากจนทำให้เธอรู้สึกปวดคอ ราวๆห้าทีผ่านไปเธอรู้สึกว่าสิ่งของภายในปากร้อนและกระตุกขึ้นมาเธออยากจะถอนตัว แต่ว่าหลี่เทียนคนนี้กลับกดศีรษะเธอลึกยิ่งกว่าเดิม
อุก !
ของเหลวข้นจำนวนมากถูกพ่นใส่ปากของเธอโดยตรง
" แค่ก แค่ก "
เธอสำลักไอและรีบนำน้ำปลาออกบ้วนของเหลวตกค้างภายในปากทันที หลี่เทียนแน่นอนว่าอยากเห็นภาพสาวสวยที่กลืนเหล่าลูกๆของตัวเองลงไปแต่สำหรับนางเอกคนนี้ในตอนนี้คงเป็เื่บังคังฝืนใจเกินไปหน่อย
" เช็ดทำความสะอาดด้วย "
" ค่ะ "
เธอหยิบกระดาษชำระและใช้ฝ่ามือลูบศาสตราวุธลูกผู้ชายของหลี่เทียนทำความสะอาด ส่วนหลี่เทียนนั้นแค่นั่งมองภาพที่น่าประทับใจพลางลูบศีรษะจูเหยียนถิงที่เหมือนกับสุนัขเชื่องของเขาตัวใหม่
...
Commend เป็กำลังใจกันให้ด้วยน้าาา ~~~~