เพตทริเซียออกจากวงเวทย์แล้วใช้เวทย์หลอกล่อคนที่เข้ามาค้นหาที่ตีนูเาตามเธอไปอีกด้านหนึ่งของูเา แต่กลับถูกคู่อริที่เธอไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกตามล่าด้วยเช่นกัน ทำให้เพตทริเซียต้องหนีอ้อมไปอีกด้านหนึ่งเพื่อหลบหลีกพลังเวทย์ของคู่อริของเธอ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดชั้นก็เจอเธอเพตทริเซีย ไม่เจอกันหลายสิบปี เธอยังอ่อนแอเหมือนเดิมอีกนะ วันนี้ชั้นจะได้แก้แค้นที่เธอทำให้ชั้นแขนขาดเสียที”
เปรี้ยง! เปรี้ยง!
พลังเวทย์ธาตุสายฟ้าของคู่อริเพตทริเซียโดนเข้าเต็มหลังขณะที่เธอกำลังจะหลบ ทำให้เพตทริเซียกระอักเืออกมา ทั้งที่เธอใช้โล่พลังป้องกันเอาไว้ชั้นหนึ่งแล้วยังไม่อาจต้านทานพลังเวทย์ของโดโรธีได้ ตอนนี้เพตทริเซียเป็ห่วงแค่ลูกศิษย์คนเดียวของเธอ หากเธอตายที่นี่ ลิลลี่คงต้องตามหาเธอจนเกิดเหตุร้ายได้
เพตทริเซียตัดสินใจหลบหนีด้วยเวทย์ชั้นสูงของเธออย่างเดียว เธอต้องกลับไปกางค่ายกลเวทย์ให้ลิลลี่ก่อนเธอจะตาย เธอรู้ดีว่าครั้งนี้คงไม่อาจรักษาหรือพยุงอาการเอาไว้ได้แล้ว เพราะพลังของโดโรธีรุนแรงมากจริง ๆ จึงไปกระตุ้นเวทย์มนต์ดำที่อยู่ในตัวเพตทริเซียให้ปะทุออกมา
โดโรธีเจ็บใจไม่น้อยที่เพตทริเซียใช้เวทย์หลบหนีไปอีกแล้ว ในโลกแห่งเวทย์มนต์นี้ ถ้าถามว่าใครหนีไวที่สุดคงไม่พ้นเพตทริเซียคนนี้ อย่างไรตอนนี้เธอก็าเ็แล้ว โดโรธีจึงคิดจะค้นหาแถวนี้อีกครั้งโดยขยายวงกว้างขึ้น ครั้งนี้เธอได้รับคำสั่งให้ค้นหาคนประดิษฐ์อุปกรณ์เวทย์มนต์จนต้องฆ่าคนกลางเพื่อถามหาสถานที่อยู่ของคนคนนั้น แต่เธอไม่นึกว่าแม้ตายคนกลางคนนั้นก็ไม่ยอมบอกที่อยู่ มีเพียงคนที่เคยสะกดรอยตามเธอบอกว่าเห็นเธอมาแถวนี้เท่านั้น พวกเธอที่อยากได้คนคนนั้นมาอยู่ใต้อาณัติจึงต้องออกมาตามหากันเช่นนี้ แต่ไม่นึกว่าคนที่เธอเจอจะเป็เพตทริเซีย ซึ่งโดโรธีไม่เคยคิดหรอกว่าจะเป็เพตทริเซียที่สร้างอุปกรณ์เวทย์มนต์ด้วยความที่เธอเก่งกว่าเพตทริเซียมาตลอด หากเพตทริเซียทำได้ เธอก็ต้องทำได้เช่นเดียวกัน แต่นี่เธอไม่เคยเห็นเพตทริเซียสร้างอุปกรณ์เวทย์มนต์มาก่อนั้แ่สมัยเรียน เธอจึงคิดไม่ถึงว่าคนที่เธอฆ่าจะเป็คนเดียวกับที่พวกเขา้า
เพตทริเซียหนีมาจนถึงบ้านแล้วจึงใช้เืของตัวเองสร้างค่ายกลระดับสูงสุดที่เธอสร้างได้เพื่อป้องกันไม่ให้คนพวกนั้นจับได้ว่าที่นี่มีบ้านของเธอกับลิลลี่อยู่ หลังจากสร้างบาเรียเพิ่มเติมเสริมค่ายกลแล้ว เพตทริเซียก็สลบไปจากพิษาแ
ลิลลี่ที่ได้ยินเสียงอาจารย์แว่ว ๆ ออกมาดูแล้วเห็นอาจารย์ของตัวเองเืท่วมตัวไปหมดก็น้ำตาไหลแล้วรีบเข้าไปตรวจสอบดูว่าอาจารย์เป็อย่างไรบ้าง โชคดีที่อาจารย์ยังหายใจอยู่ ลิลลี่จึงใช้เวทย์ยกตัวอาจารย์เข้าไปในห้องของท่านแล้วหาน้ำมาเช็ดเนื้อตัวที่เปื้อนเืของอาจารย์ออกพร้อมกับสะอื้นเบา ๆ ั้แ่อยู่ด้วยกันมา ลิลลี่รู้ว่าอาจารย์ไม่ค่อยแข็งแรงนัก แต่เธอไม่คิดว่าอาจารย์ที่ออกไปไม่นานจะกลับมาด้วยสภาพาเ็สาหัสถึงขนาดนี้
“อืม…ขอบใจนะลิลลี่ อั่ก!” เพตทริเซียกระอักเืคั่งออกมาอีกรอบจนลิลลี่ร้องไห้โฮอย่างตื่นตระหนก
“ฮือ..ท่านแม่อย่าเป็อะไรนะ ลิลลี่ไม่อยากอยู่คนเดียว ฮึก..ฮือ..”
“เด็กโง่ ไม่เรียกว่าอาจารย์แล้วเหรอหืม..”
“ฮึก.. ไม่แล้วค่ะ แม่คะ ใครทำร้ายแม่ บอกหนูมา หนูจะไปแก้แค้นให้แม่เอง แล้วหนูจะหายาถอนพิษเวทย์มนต์ดำมาให้แม่ด้วย แม่อย่าทิ้งลิลลี่นะคะ”
ลิลลี่กอดร่างของเพตทริเซียพร้อมกับร้องไห้โฮเหมือนเด็ก ๆ เพตทริเซียได้แต่ปลุกปลอบใจลิลลี่ว่าเธอไม่เป็อะไร เพตทริเซียสั่งให้ลิลลี่พยุงเธอไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำล้างคราบเื อย่างไรตอนนี้เธอยังไม่สามารถใช้กำลังได้มากนัก จึงต้องให้ลิลลี่คอยช่วยพาไปที่อ่างอาบน้ำ ส่วนเื่ที่เหลือเพตทริเซียพอจะช่วยตัวเองได้อยู่
ลิลลี่ส่งเพตทริเซียเข้าห้องน้ำแล้วก็ออกมานั่งรอ เธอไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนจึงไม่รู้ว่าจะต้องทำสิ่งใดก่อนหลัง ลิลลี่ยังคิดอีกว่าใครกันที่มีพลังถึงขนาดทำร้ายอาจารย์เธอได้ขนาดนี้ ทำอย่างไรอาจารย์เธอถึงจะบอกวิธีช่วยอาจารย์ เธอเคยถามมานานแล้วถึงวิธีการแก้ไขมนต์ดำนี้ แต่อาจารย์เองก็ไม่รู้วิธีเช่นกัน ท่านจึงต้องทนทุกข์ทรมานเวลามันกำเริบทุกปี
“ลิลลี่ เข้ามาหาแม่สิลูก” เพตทริเซียเรียกลิลลี่เข้าไปหาที่ห้องหลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว เธอยังคงนอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าซีดเซียว
“แม่คะ มีอะไรที่หนูพอจะช่วยได้บ้าง?”
“ไม่มีหรอกลูก ลิลลี่โตแล้วไม่ร้องไห้นะ แม่ไม่อยากเห็นเราร้องไห้”
“ฮึก…แต่ว่า…”
“แค่ก! แค่ก! เชื่อแม่นะ ตอนนี้ลิลลี่โตแล้วลูกต้องอยู่ให้ได้ในโลกใบนี้รู้หรือไม่ ตอนนี้แม่จะให้ลิลลี่เตรียมตัวออกจากที่นี่ก่อน หนูไปเก็บของใส่กำไลเก็บของที่แม่เคยทำให้เอาไว้ก่อน ถ้าถึงเวลานั้น ลูกค่อยออกจากที่นี่ เมื่อกี้นี้แม่ใช้พลังมากเกินไปหน่อยในการสร้างค่ายกลเวทย์ เลยสลบไปเท่านั้นเอง”
“ตกลงค่ะ หนูจะทำตามที่แม่บอก แม่อยากกินอะไร หนูจะไปทำให้”
เพตทริเซียขอเพียงโจ๊กเบา ๆ มาทานพอให้ประทังท้องเธอเท่านั้น เพราะภายในของเธอาเ็สาหัสจนไม่สามารถกินอาหารหนัก ๆ ได้ ถึงแม้เธอจะเก่งเื่เวทย์สร้างสิ่งของ แต่เื่การรักษาเธอแทบไม่รู้อะไรเลยนอกจากวิธีการรักษาธรรมดา แถมเธอยังไม่กล้าไปหาหมอเพื่อรักษามนต์ดำด้วยกลัวว่าโดโรธีจะสืบหาเธอเจอ เธอยอมตายแต่ไม่ยอมให้ข่าวคราวเธอรั่วไหลเด็ดขาด
เพตทริเซียไม่รู้เลยว่าคนกลางที่ติดต่องานให้เธอมาตลอดหลายสิบปีจะตายเสียแล้วเพราะเื่เธอ หากเธอรู้เธอคงเสียใจมากเป็แน่ ด้วยว่าพวกเธอสองคนช่วยเหลือกันมาตลอดหลายสิบปี
ลิลลี่ที่เก็บของเสร็จหมดแล้วก็เข้ามาแจ้งอาจารย์ว่าเธอเตรียมพร้อมแล้ว และลิลลี่จะยกอาจารย์หนีไปจากที่นี่เอง แต่เพตทริเซียห้ามลิลลี่เอาไว้เสียก่อน ตอนนี้เธอไม่อาจเคลื่อนไหวสุ่มสี่สุ่มห้าได้ เพราะคนพวกนั้นน่าจะดักรออยู่รอบ ๆ เธอไม่อยากให้ลิลลี่าเ็
802
