เช้าวันจันทร์อันเเสนสดใส ซึ่งเป็การเริ่มต้นอาทิตย์ด้วยความสบายใจเพราะวันนี้อินดี้ไม่ต้องรีบวิ่งแหกขี้ตาไปทำงาน เธอลืมตาตื่นและพาตัวเองลุกออกจากที่นอน่สายๆ ก่อนที่เธอจะเริ่มเก็บกวาดบ้านให้สะอาดที่สุด พร้อมกับเก็บข้าวของที่จำเป็จะต้องใช้ใส่ลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของเธอ
"เดินทางวันนี้หรอลูก แม่เห็นลุกมากวาดบ้านเเต่เช้าแล้ว"
"ใช่ค่ะแม่...อินดี้ไม่อยู่ แม่ต้องดูเเลตัวเองให้ดีนะคะ ่นี้ลุงนนท์(แฟนใหม่ของแม่อินดี้)ก็คงต้องมาบ้านบ่อยๆหน่อย เพราะอินดี้คงกลับมาบ้านได้เเค่อาทิตย์ละครั้งอ่ะค่ะแม่ เเต่แม่ไม่ต้องคิดถึงอินดี้นะ เพราะอินดี้จะวีดิโอคอลมาหาแม่ทุกวัน เอาให้เบื่อขี้หน้ากันไปข้างนึงเลยค่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า"
"เอ่อ..อินดี้ แม่มีอะไรจะบอก.."
"อะไรหรอคะ?"
"พอดีว่าเมื่อวานลุงนนท์เค้ามาที่บ้าน เขามาบอกแม่ว่า เขาอยากจะให้แม่ไปอยู่ที่บ้านของเขาในตอนที่อินดี้ไม่อยู่ เขาจะได้ดูเเลแม่อย่างใกล้ชิดได้ อินดี้คิดว่าไงบ้างลูก"
"โถ่เเม่!!..อินดี้จะว่าอะไรได้ล่ะคะ อินดี้เห็นลุงนนท์มาตั้งเเต่เด็กๆและอินดี้ก็รู้ว่าลุงนนท์แอบรักแม่มานานแล้วด้วย อินดี้ว่าเื่นี้แม่ถามหัวใจตัวเองดีกว่านะคะ"
"แต่แม่ก็ต้องถามความเห็นลูกสาวสุดที่รักของแม่ก่อนอยู่ดีนั่นแหละ เรามีกันเเค่สองคนเองนะลูก แม่ไม่อยากให้อินดี้อึดอัดน่ะลูก"
"ก็ถามอินดี้ อินดี้ก็คิดว่า การที่อินดี้ไม่อยู่ แล้วมีลุงนนท์เข้ามาช่วยดูแลแม่แทนอินดี้ มันก็เป็เื่ที่ดีนะคะ เเต่มันจะดีกว่านี้ถ้าแม่กับลุงนนท์แต่งงานกันค่ะ คริคริ"
"จะบ้าหรอลูก แม่อายุมากแล้วไม่มีเวลามาคิดเื่พวกนี้หรอกนะ ว่าเเต่อินดี้จะไปยังไง..ให้แม่ไปส่งไหม?"
"ไม่เป็ไรค่ะ อินดี้เรียกแท็กซี่ไว้แล้วค่ะแม่ เอ้านั่นไงลุงนนท์มาพอดีเลย ทางนี้ค่ะลุงนนท์"
"เอ่อ..อินดี้คือว่าลุง...มีเื่จะถาม"
"โอ้ย!!ไม่ต้องถามล่ะค่ะ แม่พูดกับอินดี้แล้ว ลุงนนท์มาอยู่ที่นี่กับแม่ก็ได้นะคะ ไม่รู้แหละแต่ก่อนอินดี้อาจจะยังเด็ก ก็เลยพูดอะไรไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ตอนนี้อินดี้โตแล้ว อินดี้รู้ดีว่าลุงนนท์รักแม่เเค่ไหนและแม่ก็รักลุงนนท์ไม่แพ้กันเพราะฉะนั้น อินดี้ก็ไม่ควรขัดขวางความรักของทั้งสองคนใช่ไหมคะ ในตอนที่อินดี้ไม่อยู่ฝากดูแลแม่ด้วยนะคะ"
"อินดี้..แม่ขอบใจมากนะที่เข้าใจแม่กับลุงนนท์"
"ไม่เป็ไรค่ะ แม่ลงไปข้างล่างกับลุงนนท์เถอะ เดี๋ยวอินดี้จะทำความสะอาดห้องต่อ เย็นๆจะได้รีบออกทางบริษัทจะได้ไม่รอนาน"
"ขอบใจมากนะอินดี้ ที่ไม่ขัดขวางความรักที่ลุงมีให้กับแม่เราน่ะ"
"จริงๆก็อยากขัดขวางเหมือนกันค่ะ แต่ทำไงได้แม่เคยสอนอินดี้ไว้ว่า อย่าขัดขวางหรือกีดกันคนที่กำลังมีความรักให้แก่กันไม่งั้นจะเป็บาปติดตัวไปจนตายค่ะ วันนี้แม่ทำแกงเผ็ดด้วยนะคะลุงนนท์ ของชอบลุงเลยนี่ลงไปลองชิมดูสิคะ..เดี๋ยวอินดี้ขอทำความสะอาดต่อก่อนนะคะ"
"แม่กับลุงนนท์ว่าจะไปซื้อของเข้าบ้าน อินดี้จะเอาอะไรเพิ่มไหมลูกแม่จะได้ซื้อมาให้ ไม่ดีกว่า..อินดี้ไปกับพวกแม่นะ"
"ไม่อ่ะค่ะแม่ แม่ไปเถอะดูเเลตัวเองด้วยนะคะ" อินดี้เริ่มจัดการทำความสะอาดบ้านต่อจนเกือบจะครบทั้งหลัง เธอทำความสะอาดเพลินจนมาถึงเวลา 15:00 น.
"ตายแล้ว!!!นี่ 3 โมงกว่าแล้วหรอเนี่ย ตายๆๆต้องรีบไปอาบน้ำซะแล้ว ไม่งั้นไม่ทันแน่ โชคดีนะที่เราเก็บเสื้อผ้าไว้ก่อนแล้ว" อินดี้รีบคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วกระโจนเข้าห้องน้ำทันทีไม่ถึง 5 นาทีเธอก็ออกมาพร้อมกับเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ จังหวะนั้นรำไพกับลุงนนท์ก็กลับมาถึงบ้านพอดี
"อินดี้ ลงมาดูอะไรนี่สิลูก!!"
"อะไรหรอคะแม่ พอดีว่าอินดี้แต่งหน้าอยู่ค่ะ"
"ลงมาแป๊บเดียวลูก แม่กับลุงนนท์มีอะไรจะให้น่ะ" อินดี้มองนาฬิกาก็เห็นว่าเวลาเหลือพอนิดหน่อยเธอจึงรีบวางแปลงปัดหน้า แล้วเดินลงบันไดไป สายตาของเธอเบิกกว้างด้วยความดีใจ เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณหน้าบันไดนั้น..มันคือสิ่งที่เธออยากได้มานานแล้ว
"แม่!!!ลุงนนท์..อย่าบอกนะว่า.."
"ใช่แล้วลูก...มอเตอร์ไซค์คันนี้เป็ของลูก แม่กับลุงนนท์ตั้งใจจะพาลูกไปซื้อที่ร้าน เเต่ลูกไม่ยอมไปด้วย ลุงนนท์ก็เลยเอามาเซอร์ไพรส์ถึงหน้าบ้านแบบนี้ไงล่ะ ลูกชอบไหม?" อินดี้ดีใจจนพูดไม่ออก เธอได้แต่อ้ำๆอึ้งๆ น้ำตาแห่งความดีใจไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้างเธอะโกอดแม่ แล้วร้องไห้อย่างบ้าคลั่งด้วยความดีใจ
"ขอบคุณนะคะแม่ หนูไม่คิดเลยว่าแม่จะทำให้หนูมากขนาดนี้ ขอบคุณลุงนนท์ด้วยนะคะ ตอนนี้อินดี้มั่นใจแล้วว่าคนที่จะดูแลแม่ต่อจากอินดี้ได้ก็คือลุงนนท์ อินดี้ฝากดูแลแม่ของอินดี้ด้วยนะคะ"
"ไม่ต้องเป็ห่วงนะอินดี้ ลุงจะดูแลแม่เราให้ดีที่สุด ตั้งใจทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะๆนะและก็อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วย"
"ค่ะ จริงด้วย!!อินดี้จะสายมากแล้ว ขอตัวก่อนนะคะ"
"เดี๋ยวสิลูก อ้ะนี่..กุญแจรถ ขับไปทำงานเลยสิ"
"ขอบคุณค่ะแม่...บิลลี่รีบขึ้นไปแต่งตัวก่อนนะคะจะ 4 โมงแล้ว อินดี้นัดบริษัทไว้ที่ 5 โมงน่ะค่ะ ไปนะคะลุงนนท์" อินดี้รีบขึ้นไปแต่งหน้าแต่งตัวด้วยสีหน้าท่าทางที่เร่งรีบเธอใช้เวลาในการจัดการกับตัวเองประมาณ 30 นาทีซึ่งตอนนี้ก็เป็เวลา 16:30 น.แล้ว โชคดีที่เธอมีมอเตอร์ไซค์ จึงทำให้เธอเดินทางสะดวกโดยที่ไม่ต้องเรียกแท็กซี่ กระเป๋าหนังใบพาดใส่หลังรถมอเตอร์ไซค์ก็พร้อมออกเดินทางแล้ว
"อินดี้ไปแล้วนะคะแม่ ฝากดูแลแม่ด้วยนะคะลุงนนท์ สวัสดีค่ะ"
"อินดี้ก็ดูแลตัวเองด้วยนะลูก รักษาสุขภาพ และก็ video call มาหาแม่บ่อยๆนะ แม่คิดถึง"
"ได้ค่ะ...ขอกอดหน่อยเร็ว งื้ม!!" อินดี้กอดลาแม่ก่อนจะขับรถไปตามที่อยู่ที่ทางบริษัทให้ไว้ แต่ทว่าดันเกิดฝนตกระหว่างทางทำให้กระดาษที่เธอจดที่อยู่ไว้มันเลือนไป่หลัง
"เอ้า!นี่มันศูนย์หรือ 8 วะ..ฝนว่าจะมาตกอะไรตอนนี้ ชักไม่แน่ใจแล้วสิโทรกลับไปถามดีกว่า...เอ้า!!ดันโทรไม่ติดอีก โถ่ว..ทำไมแถวนี้ไม่มีสัญญาณเลยนะ..จะไปถูกไหมเนี่ย!!โอ้ย อินดี้เอ้ย!!มาวันแรกก็สายซะแล้ว ทำไงดีล่ะทีนี้" อินดี้ตัดสินใจไปตามที่อยู่ที่เธอจดมา เธอขับรถไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงที่อยู่ที่เธอจดมา ซึ่งเป็บ้านเลขที่ 38/9 เธอจอดรถและมองเข้าไปในบ้านก็รู้สึกว่า ในบ้านมืดดูน่ากลัว แถมยังไม่มีการเปิดไฟเลยสักดวง มีเพียงแค่จุดเทียนเล่มเล็กๆเอาไว้หน้าบ้านเท่านั้น อินดี้กระอักกระอ่วนใจที่จะเดินเข้าไป เธอจึงได้แต่มองดูบ้านอยู่ข้างนอกรั้วด้วยความวิตกกังวลแต่ด้วยความที่เธอมาสายมากแล้วเธอจึงไม่อยากให้ทางบริษัทรอนาน อินดี้ตัดสินใจขับรถเข้าไปจอดในบ้านและเดินไปเคาะประตูทันที ในตอนนั้นเองที่เธอกำลังจะเคาะประตูก็มีชายแก่คนหนึ่งเดินมาเปิดประตูให้เธอเสียก่อน ท่าทางเขาดูสุขุมไม่ค่อยพูดค่อยจา เขาผายมือให้อินดี้เดินเข้าไปในบ้านโดยไม่พูดอะไรกับเธอสักคำ
"เอ่อ..สวัสดีค่ะ หนูชื่ออินทุอรค่ะที่สมัครงานไว้ ไม่ทราบว่าที่นี่รับ…"
"รับจ้า...เชิญข้างในเลยแม่หนู ทุกอย่างเตรียมพร้อมสำหรับเธอไว้หมดแล้ว" อินดี้รู้สึกใจชื้น ที่เธอมาถูกบ้าน เธอรีบกล่าวขอบคุณชายแก่คนนั้นก่อนจะเดินตามชายแก่คนนั้นเข้าไปในบ้าน จังหวะนั้นเองประตูก็ปิดเสียงดังพรึ่บ!!ในบ้านเงียบสงัดไม่มีแม้แต่เสียงนกสักตัว และแล้วไฟก็เปิดออกเผยให้เห็นข้างในตัวบ้านที่สวยงามเรากลับคฤหาสน์ในเทพนิยาย ยินดีรู้สึกดีใจที่เธอได้ทำงานในที่ที่สวยงามแบบนี้โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ที่ที่เธอมานั้น..มันไม่ใช่บริษัทที่เธอสมัครงานไว้ ชายแก่คนนั้นจะทำอะไรกับอินดี้บ้างติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะชายแก่คนนั้นจะทำอะไรกับอินดี้บ้างติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ
77K
