เฉินหวัง แม้จะรู้ดีว่า หากเย่เหิน ซึบซับออร่าเลื่อนขั้นได้จนหมด ตัวของเขาคงไม่มีปัญหาทำร้ายเย่เหินได้อีกแน่ แถมพวกปืนก็จะยิงไม่เข้าอีก เขาจึงพยายามคิดหาแผนการกำจัดปลาทีนที่ยืนเฝ้าอยู่แทน
“ผู้าุโ ลูกท้อนั่น น่าจะเป็ลูกท้อ พันปีใช่หรือไม่ ในชีวิตนี้ ข้าเคยเห็นแต่ในตำรา ท่านพอจะให้ข้าได้ชื่นชมชัดๆ จะได้ไหม”
เฉินหวังเดินเข้าไปใกล้ปลาทีนด้วยสีหน้ายิ้มแย้มตามปกติ ทางปลาทีนก็ไม่ว่าอะไร หยิบลูกท้อไว้บนฝ่ามือ ให้เฉินหวังได้ชื่นชม
เพล้ง!!
เฉินหวังแทงกริซขนาดเล็กที่ซ่อนไว้ในมือขวา ทว่ากริซนั้นกลับแตกละเอียด ทันทีที่ัักับคอของปลาทีน
“ข้าก็คิดว่าเ้าจะทำอะไร” ปลาทีนกล่าวเรียบๆ ชิวๆ
“กะ กริซอาบยาพิษของแมงมุมทุรันฮา ที่ฆ่าได้แม้กระทั่ง ขั้น ผู้าุโระดับสูงสุด….”
“ดูเหมือนว่าเ้าจะไม่ใช่คนดีสินะ”
ฟ้าว….ตูม!!
ปลาทีนใช้เท้าผสานลมปราณของเขา ถีบเข้าไปที่หน้าของเย่เหินอย่างแรง ร่างของเฉินหวังปลิวหักต้นไม้ไปหลายสิบต้น จนกระดูกแหลกละเอียดนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง
“จะ เ้าฆ่าบุตรตระกูล เฉิน เตรียมตัวรับผลกรรมเอาไว้เลย”
ยู่ยี่ และยี่ยู่ ที่เอาแต่มองอยู่ห่างๆ ได้เอ่ยขึ้นด้วยความใในการกระทำของปลาทีน
“เชิญกลับไปบอกได้เลย ไปแบบิญญาน่ะนะ”
ปลาทีนแว่บหายไปโผล่ด้านหลังของทั้งสอง กล่าวส่งท้ายพร้อมหัวของทั้งสองที่กระเด็นหายไทั้งสองที่กระเด็นหายไป เหลือไว้เพียงร่างไร้ศีรษะที่ยืนอยู่
หลังขจัดภัยคุกคามจนหมดแล้ว ปลาทีนจึงเดินกลับมาอยู่ใกล้ๆ กับเย่เหินอีกครั้ง
หลังจากเย่เหินซึมซับออร่าสีฟ้าได้จนหมด เขาก็ลืมตาขึ้นมองไปเห็นปลาทีน ที่ยืนเฝ้าระวังไว้ให้
“ผู้าุโ ได้โปรดรับการคำนับจากข้า”
เย่เหินรีบลุกขึ้น หวังจะก้มคำนับ แต่ถูกหยุดเอาไว้เสียก่อน
“ข้าไม่้าการคำนับจากเ้า ข้า้าคริสตัลผนึกปราณจำนวนมาก เ้าพอจะมีไหม”
“มี มีครับ ตระกูลเย่ ของข้ามีเหมืองขุดคริสตัลผนึกปราณส่งออกอยู่ 3 แห่งครับ ท่าน้า….”
( ไม่ได้ซิ หากข้าถามผู้าุโเช่นนั้น ก็เหมือนกับถามว่าชีวิตข้ามีค่าเท่าไหร่ ข้าต้องยกอย่างน้อยสักเหมืองหนึ่ง ไม่งั้นท่านอาจขุ่นเคือง )
เย่เหินที่ชะงักในคำตอบ เปลี่ยนไปแอบคิดไปเอง ก่อนจะตอบกลับว่า
“ข้าจะยกเหมืองให้ท่านสักแห่งเลยครับ พร้อมคริสตัลผนึกปราณจำนวน 2000 ก้อน ที่ตระกูลข้าขุดมาได้เมื่อเดือนก่อน แต่ว่า..”
“แต่อะไร…!”
“ขะ ข้าต้องขออนุญาตท่านพ่อของข้า ที่เป็ผู้นำตระกูลเสียก่อน”
เย่เหินถึงกับต้องก้มหัวจนโขกพื้นไปหนึ่งรอบด้วยความกลัวจากเสียงตะคอกของปลาทีน
“เหมืองนั่นข้าไม่้า แต่คริสตัลต้องมาส่งภายในสองชั่วยาม นำไปส่งที่เนินเขาสูงภายในป่าทางทิศตะวันตก หากมองไม่เห็นคฤหัสถ์ไม้ แต่ััได้ถึงแรงปราณ ให้พวกเ้าะโเรียก าุโทีน เดี๋ยวข้าจะออกมารับ…ส่วนนี่คือค่าจ้าง การซื้อขายต้องยุติธรรม ถูกไหม”
ปลาทีนหยิบลูกท้อออกมาหนึ่งผล ยื่นให้กับเย่เหิน ทันทีที่สั่งของและจ่ายตังแล้ว ปลาทีนก็เอ่ยส่งท้ายก่อนจะเหินขึ้นฟ้าไป โดยที่ไม่ได้มองเลยว่า เย่เหินกำลังอ้าปากค้างทำตัวไม่ถูกอยู่
“ทะ ท่าน ลูกท้อเทพนี้ ต่อให้ข้าขายเหมืองสองเหมือง ก็ยังไม่พอจ่ายเลยนะท่าน… รึว่า ผู้าุโจะมีความนัย… ไม่ได้การล่ะ ข้าต้องรีบกลับไปขอกำลังเสริม”
สิ้นคำ เย่เหินที่หายาเ็จากออร่าการเลื่อนขั้น เขารีบวิ่งกลับสำนักของเขาด้วยความร้อนลน โดยไม่ได้สนใจซากศพทั้งสาม ของคนที่มาตามล่าเขาเลยสักนิด
ทางด้านปลาทีน ที่กลับมาถึงบ้านอย่างอารมณ์ดี เขาฮัมเพลงดิ๊ง ด๊อง โยกย้าย ไปมาอย่างเพลิดเพลิน
“ทำไมเ้ากลับมาไวขนาดนี้” ต้นขลังเอ่ย
“ข้าทำงานเสร็จแล้ว อีกไม่เกิน 2 ชั่วยาม ของมาส่งแน่นอนท่านพี่ขลัง”
“เ้าจะให้คนขายมาส่งที่นี่น่ะรึ แล้วถ้านายท่านกลับมาก่อนเล่า”
“ข้าลืมไปเลย…. ว่าแต่ ทำไมพวกเราถึงห้ามแสดงตัวให้นายท่านรู้กันล่ะ” ปลาทีนหยุดเต้น และลงไปนั่งที่พื้นหญ้าแทน
“ท่านเทพนางฟ้า ได้บอกไว้ว่า นายท่าน้าใช้ชีวิตเฉกเช่นคนธรรมดา หาก้าจะรู้จัก หรือเข้าหา พวกเราต้องไปเข้าหาในรูปร่างมนุษย์ แบบคนแปลกหน้า เข้าทักทาย เท่านั้น หากฝ่าฝืน จะโดนลบตัวตน ซึ่งข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องโหดร้ายเช่นนั้นเหมือนกัน”
เหมือนว่านางฟ้าจอมเผด็จการ จะใส่ชุดคำสั่งกับเหล่าของรางวัลที่มอบให้ซัน ซึ่งตอนนี้ยังไม่อาจมองเห็นจุดประสงค์ได้ ต้นขลังกับปลาทีน ก็ได้แต่ทำตาม
“ถ้าเช่นนั้น เดี๋ยวข้าจะใช้รูปลักษณ์มนุษย์นี้ เข้าถ่วงเวลานายท่านเอง”
ปลาทีนกล่าวอย่างมั่นใจ
“ข้าหวังว่าสิ่งที่เ้าคิดจะได้ผล”
ทางด้านเย่เหินที่วิ่งกลับมาถึงสำนักแล้ว เขาไม่รีรอแวะพักเลยสักที่ แม้จะมีผู้คนเรียกชื่อ แต่ก็ััได้แค่ลมผ่านตัวจากการวิ่งเท่านั้น
โครม!!
“ท่านพ่อ!! เกิดเื่แล้ว ข้าไปทำผู้าุโขุ่นเคือง” เย่เหินพุ่งทะลุประตูชั้นสอง ที่พ่อของเขา เลขา และน้องสาวทำงานกันอยู่
“ขะ ข้าต้องใกับอะไรก่อนดี ระหว่างเ้าทะลุประตู ทะลวงขั้น หรือคำพูดของเ้า”
147
![[จบ] เซียนสาวทะลุมิติมาหาเลี้ยงชีพด้วยการไลฟ์สดดูดวง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1705481683_43462351.webp)
