รวมคำคุณศัพท์ คำกริยา คำไวพจน์ง่าย ๆ ในการเขียนนิยายแนวต่าง ๆ

[หมวด: มนุษย์ / ประชาชน / บุคคล (ทั่วไป & ทางการ)]

มนุษย์, มนุสสะ, บุคคล, ประชาชน, ราษฎร, ประชาราษฎร์, พสกนิกร, ประชากร, สาธารณชน, มหาชน, ปวงชน, ปวงประชา, สัตวโลก, ประชาสัตว์, ประชาชาติ, ชาวโลก, ชาวเรา, หมู่ชน, พรรคพวก, พลเมือง, ไพร่ฟ้าหน้าใส, อาสาสมัคร, บุคลากร, นิติบุคคล

[หมวด: คน / ผู้คน (วรรณคดี & บาลีสันสกฤต)]

นร, นรา, นรชาติ, นรชน, นรเทพ, นรินทร์, นิกร, ชน, ชนา, ชนกาล, ปุถุชน, มานพ, มานพกะ, มนุษยชาติ, อมร (คนที่ไม่ตาย/เทวดา - บางบริบทใช้เปรียบ), สรรพสัตว์, สัตว์โลก, เวไนยสัตว์, วิญญูชน, สาธุชน, ทุรชน (คนชั่ว), สุชน (คนดี), สกุลรุณชาติ

[หมวด: คนในนิยายจีน / กำลังภายใน]

ปัญญาชน, ยอดคน, ผู้กล้า, วีรชน, ชาวบ้านร้านตลาด, ชาวบ้านธรรมดา, จอมยุทธ์, จอมยุทธ์พเนจร, ปุถุชนคนธรรมดา, มดปลวก (เปรียบเปรยคนชั้นต่ำ), สุนัขรับใช้ (เปรียบเปรย), ชาวยุทธ์, ชนชั้นแรงงาน, พ่อค้าวานิช, บัณฑิต, นักพรต, ผู้แสวงหาทางธรรม, ผู้บำเพ็ญเพียร, ฝูงชน, คนพาล, หมู่มาร, คนเถื่อน

[หมวด: ลำดับชั้น / ความสัมพันธ์ (๱า๰าศัพท์ & โบราณ)]

ข้าแผ่นดิน, ข้าบาทบริจาริกา, ข้าราชบริพาร, เ๯้าขุนมูลนาย, ไพร่, ฟ้า, ทาส, ทาสี, ทาสา, บ่าว, บ่าวไพร่, พฤฒามาตย์, ราชตระกูล, วงศ์วาน, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์, พงศ์พันธุ์, พงศาวดาร (ในแง่ผู้สืบสายกาล), บริวาร, พลพรรค, สมุน, ฝูงคน

[หมวด: คำเปรียบเปรย / ภาษาปาก / คำสบถ (ไม่ทางการ)]

ไอ้พวกมนุษย์, มนุษย์มนา, มนุษย์ขี้เหม็น, เ๯้าพวกคน, คนเดินดิน, คนกินข้าว, คนธรรมดา, ไอ้หนุ่ม, อีหนู, ชาวช่อง, ชาวบ้านร้านถิ่น, ชาวทุ่ง, พวกพ้องน้องพี่, ตาสีตาสา, ยายมียายมา, ตาสีตาสาตาสามยายรอด, คนจร, คนพเนจร, คนเร่ร่อน, สมาชิก, หัวกะทิ (คนเก่ง), หางแถว (คนไม่เก่ง)

[หมวด: สัญลักษณ์ & อุปมาอุปไมยเกี่ยวกับคน]

เนื้อหนังมังสา, รูปกาย, สังขาร, ขันธ์ห้า, อัตภาพ, สัตว์ผู้มีกิเลส, สัตว์ประเสริฐ, สัตว์สังคม, ปลายปากกา (สื่อถึงนักเขียน), ปลายเท้า (สื่อถึงคนใช้), มดงาน (คนทำงานหนัก), หุ่นเชิด (คนถูกบงการ), เบี้ย (คนชั้นต่ำในเกมการเมือง)