หลังจากจัดการอะไรเรียบร้อยแล้ว กันแจ็คมอบอุปกรณ์ต่าง ๆ ให้กับฉลามก่อนจะหันมามองทางอาหลิน
"เธอเปิดมันเป็ใช่ไหม สาวน้อย?"
"ค่ะลุงแจ็ค เดี๋ยวหนูจัดการเอง"
"เยี่ยม ฮ่าฮ่า"ชายชราเดินกลับเข้าไปภายในก่อนที่จะมายืนคุยโม้โอ้อวดเกี่ยวกับชิ้นส่วนของัที่มีภายในร้าน
เพียงไม่นาน ทุกคนก็เดินออกมาจากสถานที่ห้างก่อนจะเดินลงไปยังชั้นล่างสุด
"ฉลาม มีของที่ยังอยากได้อยู่เหรอ?"
"ผมจะไปซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหารแล้วก็ ไปซื้อมอเตอร์ไซต์ครับ"
"เข้าใจแล้ว"
ชายหนุ่มพาทุกคนเดินออกมาจนถึงโชว์รูมมอเตอร์ไซค์
"สวัสดีครับท่าน มีอะไรให้ช่วยไหมครับ"
"ผมมารับรถที่จองเอาไว้ครับ"
"เอ่อ... คือเื่นั้น"
"ขอโทษด้วยนะ มันไม่คู่ควรกับนายหรอก"
มีเสียงดังออกมาจากโซนปีกขวาทันที พบเป็ชายร่างอ้วน กำลังคร่อมมอเตอร์ไซต์อยู่ ด้านข้างของเขาเป็หญิงที่มีร่างกายอวบอึ้ม และแต่งกายด้วยชุดที่เร่าร้อน
"ฉัน้าให้นายยกเลิกการจอง แล้วฉันจะให้เงินที่นายจองไปกลับคืน 2 เท่า เป็ยังไง? น่าสนใจใช่ไหมล่ะ"
เมื่อเขาหันมามองชายหนุ่ม ก็ตกตะลึงในทันที ชายสวมหน้ากากที่เ้าของโชว์รูมนั้นพูดถึง มีบอดี้การ์ดที่ท่าทางน่ากลัวอยู่ด้วย ที่สำคัญ เขามีสาวงามอยู่ด้วยถึงสามคน ทั้งน่ารักวัยใส ร้อนแรง และอีกคนที่ดูลึกลับ
"อะแฮ่ม... แต่นายน้อยอย่างฉันนั้นเป็คนใจดี ฉันอยากได้รถคันนี้จริง ๆ หวังว่านายจะเข้าใจนะ"
ชายอ้วนลงมาจากรถก่อนจะจัดท่าทางของตัวเองให้ดูดีที่สุด เขาไม่ลืมกะแอมไปเล็กน้อยเพื่อกลบเกลือนท่าทางแย่ ๆ ก่อนหน้านี้หลังจากที่เห็นสาวงาม
"เอาอย่างงี้เป็ยังไง~ เดี๋ยวฉันจะเป็เ้าภาพให้กับนายมื้อใหญ่เลยละ เพื่อน ๆ ของนายก็สามารถไปด้วยได้นะ ที่สำคัญ ฉัน ยอง อู จะให้นายเป็น้องชายของฉันอีกด้วย"
แม้ว่าจะพูดอย่างนั้น แต่สายตาของเขานั้นก็จับจ้องไปยังหญิงสาวด้านหลัง แม้ว่าทั้งสามคนนั้นจะมีลักษณะที่แตกต่าง แต่ก็นับเป็สาวงามด้วยกันทั้งคู่ จะผิดอะไรละถ้าดอกไม้จะมีลักษณะและสีสันที่แตกต่าง ดอกไม้งามยังไงก็ยังเป็ดอกไม้งามอยู่วันยังค่ำ สิ่งเลอค่าแบบนี้ จะเอามาประดับแจกันราคาถูก ๆ อย่างเขา สู้เอามาประดับแจกันชั้นสูงแบบฉันไม่ดีกว่าเหรอ?
"2เท่าเหรอ?"
หึ หึ ~
ชายอ้วนหัวเราะในลำคอ แม้ว่าจะมีเงินแค่ไหน การจะได้ค่าจองคืนกลับไปก็ราวกับได้ค่าขนมฟรี ๆ รถแบบนี้ เต็มที่ค่าจองก็ราว ๆ 5000
"สำลอกอะไรออกมาเหรอครับ? แล้วเวลาคุยกับใครก็มองคนนั้นสิครับ จะโรคจิตไปไหน?"
"แก!!!"
"ฉันคือ ยอง อู ลูกของทนายคนสำคัญของกรุงโซล เส้นสายของพ่อฉันมากมายมหาศาล คนอย่างแกจะเข้าใจด้วยเหรอ?"
"พูดเสร็จหรือยัง?"
ชายอ้วนเริ่มสงบสติอารมณ์ เมื่อคุยกับคนบ้าหรือคนที่ไม่รู้ความยิ่งใหญ่ของสิ่งที่พูดไปเขาต้องคุยทางอื่น
"ถ้าอย่างงั้น ฉันจะให้นาย 5 เท่าเลยเป็ยังไง?"
"ผู้จัดการครับ เขาจองไปเท่าไหร่?"
"เอ่อ... คือ"
"คืออะไรละครับ? หรือไม่ได้จ่ายเงินในการจอง แหม่ แหม่~"
สายตาดูถูกของชายอ้วนยังคงมองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเห็นเหรียญทองบางอย่างจากมือของเขา
"นะ...นั้นมันเหรียญทองในงานประมูล"
"ไม่ใช่อะไรหรอก แกยังไม่เลิกเอาสายตาที่สกปรกหยุดมองยังไงละ โน้น"
ชายหนุ่มชี้ไปยังมือของผู้จัดการก่อนที่จะเก็บเหรียญเข้ากระเป๋า ชายอ้วนหันมองตามด้วยความใ จองรถด้วยเหรียญที่มีค่าแบบนั้นเหรอ!!! เป็บ้าไปแล้วหรือยังไง
"อ่อ ฉลาม พี่ลืมบอกเราไป การประมูลเพื่อให้ได้เหรียญนั้นมา นอกจากเงินค่ากลางแล้ว เขายังวัดสถานะต่าง ๆ อีกด้วย "
"เข้าใจแล้วครับ คนที่มีระดับไม่ถึง ไม่มีโอกาสที่จะได้เข้าไปประมูลสินะ"
"ใช่แล้วละ ถึงยังไงมันก็คือเหรียญทองธรรมดา ๆ เพียงแต่มันไม่สามารถหาได้จากพื้นที่ทั่ว ๆ ไปเท่านั้น และในปัจจุบัน เงินมันกลายเป็สิ่งที่มีค่าน้อยลงมาแล้ว ถ้ามีระดับถึง ก็สามารถเก็บเหรียญกลับไปได้เมื่ออยู่ในระดับการประมูลที่เหมาะสม แต่พวกเขาก็จะมีเพียงแค่เหรียญเดียวเพียงเท่านั้นแหละ"
"อ่อเหรอ ~"
"งั้นเอาสิครับ 5เท่า เพียงคุณให้ผมมา 5 เหรียญทอง ผมจะออกไปทันที"
ชายอ้วนกัดฟันจนเสียงดังสนั่น ภายในใจรู้สึกโมโหเป็อย่างมาก บุคคลที่ได้รับความสำคัญมาโดยตลอด ทำไม... ทำไมคนแบบเขาถึงไม่ได้รับพลังพิเศษอะไรเลย
"ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!"
"เดี๋ยวสิ จะเดินไปไหน?"
"มีปัญหาอะไรอีก ห๊ะ?"
เพลีย!
"อัก! น..."
เพลีย!!
เพลีย!!!
ใบหน้าของชายอ้วนถูกตบเข้าไปอย่างจังถึงสามครั้ง และแต่ละครั้งมันรุนแรงมากกว่าเดิมขึ้นอีกหลายเท่า ใบหน้าของเขาบวมเป่งน่าเกลียดน่ากลัวขึ้นมาทันที ด้วยร่างกายที่ใหญ่โต ใบหน้าของเขาในปัจจุบันนับว่าสมส่วนกับร่างกายแล้ว
"อัก... อะ"
ชายอ้วนพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เขา้าที่จะหันกลับไปสวนชายที่สวมหน้ากาก ก่อนจะเห็นรังสีที่น่ากลัวเกิดขึ้น มันราวกับ กลิ่นอายของยมทูตที่พร้อมจะรับตัวเขาไปถ้าหากยังคงทำอะไรอยู่อีก
เพียงไม่นานที่เขาตั้งหลักได้ เขาก็วิ่งหายไปในทันที
"ฟู้ว~ ทำไมกันนะ ถึงมีเื่ราวเยอะแยะมากมายวิ่งเข้ามาหา"
"พี่คะ... จะไม่เป็อะไรเหรอ?"
"ไม่เป็อะไรหรอก สมัยนี้นะ กำปั้นใครใหญ่คนนั้นเป็จ้าวยังไงละ~ แถมในตอนนี้กำปั้นของพี่ก็ใหญ่มากด้วย"
"ขี้โม้~ ฮ่าฮ่า"
ชายหนุ่มขยี้หัวน้องสาวก่อนจะเดินไปทางผู้จัดการร้าน
"ขอโทษด้วยนะครับ พอดีเฒ่าแก่ไม่อยู่จึงเกิดเื่วุ่นวายขึ้น"
"ไม่เป็ไรครับ ผมเข้าใจ"
น้ำเสียงของชายหนุ่มทำให้ผู้จัดการร้านสีหน้าดูดีขึ้น เขากระตือรือร้นที่จะแนะนำสิ่งต่าง ๆ และพูดถึงรายละเอียดของ H4RR
"คุณลูกค้าจะชำระเป็แบบไหนดีครับ" แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่าลูกค้าระดับนี้จะซื้อโดยจ่ายเป็เงินเกือบครึ่งหรืออาจจะมากกว่า แต่ก็ต้องถามตามระเบียบการปฏิบัติ
"ทั้งหมดเท่าไหร่เหรอครับ?"
"ครับ?"
เกิดเป็การงุนงงทั้งสองฝ่าย
"ผมหมายถึงถ้าผม้าซื้อ H4RR และบริการทั้งหมด ผมจะต้องจ่ายเท่าไหร่"
"อ่อ ราคาทั้งหมดสินะครับ "
ผู้จัดการหยิบเครื่องคิดเลขขึ้นมาก่อนจะกดอย่างรวดเร็ว
"ราคารวมกับค่าบริการของทาง รวมเป็เงินทั้งหมด 21ล้านบาทครับ"
"โอเคครับ รูดได้เลย"
"ครับ!"
แม้ว่าจะตอบไปอย่างนั้น แต่ภายในใจของเขาก็ใไม่น้อย ฟังจากน้ำเสียง อายุของเขาคงจะ 20กลาง ๆ เท่านั้น แต่การใช้จ่ายเงินทีเดียว 20 ล้าน นับเป็อะไรที่ทรงพลัง เพราะลูกหลานตระกูลใหญ่ ๆ ภายในประเทศนั้น ใช้ได้เพียง 5 - 20 ล้านต่อปีเท่านั้น และมากกว่านั้นก็ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะนำมาใช้จ่ายด้วยรูปแบบนี้
"เรียบร้อยแล้วนะครับ จะให้ผมส่งไปที่ไหนดีครับ?"
"ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวผมขี่กลับไปเอง"
"เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณที่ไว้ใจเราและเลือกใช้บริการจ้างทางเรานะครับ"
ผู้จัดการโค้งให้กับเขาเล็กน้อยก่อนที่จะออกไป
ชายหนุ่มขึ้นคร่อม H4RRที่มีขนาดใหญ่ราวกับเครื่องจักรกล มันถูกยกระดับมาจาก H2r ที่ใช้แข่งในสนาม และปรับเปลี่ยนให้คลาสสิคเมื่อกลายเป็ H3rr
มันคือรถมอเตอร์ไซต์ที่มีขนาดใหญ่ไม่ต่างกับชอปเปอร์ แต่เป็รูปทรงที่ทันสมัย ลวดลายที่ดุดัน แถมยังรวดเร็วไม่ต่างกับรถยนต์ระดับ ซูเปอร์คาร์
"ว้าวใหญ่จัง รถแบบนี้เหรอคะที่พี่ชอบ?"
"ไม่รู้สิ เมื่อก่อนพี่ก็แค่ชอบที่มันสวยดี แต่มันอันตรายเกินไป แต่ในตอนนี้การตอบสนองของพี่มันเร็วขึ้น พี่เลยอยากได้รถเร็ว ๆ เอาไว้เดินทางเท่านั้นเอง"
แม้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่ก็ปฏิเสธอาการตื่นเต้นของชายหนุ่มไม่ได้ มันเห็นชัดผ่านน้ำเสียงที่แสดงออกมา
"งั้นพวกเรากลับกันเถอะ"
"งั้นหนูขอไปกับพี่ได้ไหม?"
"แต่พี่ขี่เร็วนะ?"
"เอาเร็วสุด ๆ ไปเลย เย่~"
เมื่อเห็นความตื่นเต้นและร่าเริงของเธอ ชายหนุ่มก็ได้แต่ยิ้มไปพร้อมกับส่ายหน้า ยังไง่เวลานี้ก็นับว่ามีความสุขจริง ๆ ความเครียดที่มีเรียกได้ว่าหายไปหลายส่วน เหลือเพียงบางเื่ที่ยังปัดตกไปไม่ได้เพียงเท่านั้น
"เอาสิ ไปเลือกหมวกกันน็อคกับชุดกัน"
"เย่~"
ทุกคนหัวเราะไปด้วยกันก่อนจะเลือกซื้อเสื้อผ้ากันอย่างมีความสุขแล้วพากันกลับบ้าน
ชายหนุ่มเลือกเป็ชุดสีดำสนิทพร้อมกับหมวกกันน็อคที่เป็รูปหนุมานสีแดงดำ ส่วนหญิงสาวเลือกเป็ชุดสีฟ้าพร้อมกับตัวการ์ตูนรูปหมี แม้ว่าจะขัดกันเล็กน้อย แต่เมื่อพวกเขาขี่รถไปด้วยกัน มันกลับดูดีและเท่ไปอีกแบบ
ใช้เวลาไม่นานทุกคนก็กลับมาถึงบ้านบนเขากัน ชายหนุ่มขี่ด้วยความเร็วแต่มันไม่ได้ทำให้หญิงสาวหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เธอนั้นหัวเราะอย่างมีความสุขไปตลอดทาง
"เย่~ สนุกจังเลย ไว้มาพาหนูไปอีกนะคะ"
"ได้สิ"
ชายหนุ่มลูบหัวของเธอก่อนจะพากันกลับเข้ามาในบ้าน
1K
