“หวัดดีขวัญ/ สวัสดีค่ะคุณออเวน เชิญข้างในเลยค่ะ”
เวทิดาเอ่ยชวนทั้งสองคน ขวัญสุตา ยิ้มหวานกับเพื่อนและวิ่งเข้าไปโอบกอดเพื่อนไว้ด้วยความคิดถึง ซึ่งรอยยิ้มและท่าทางดีใจนั้นทำให้คนที่ยืนมองดูอยู่ต้องเผลอยิ้ม และคิดไปว่าหากว่าเป็ตนที่หญิงสาวส่งรอยยิ้มหวานให้อย่างนั้น และพร้อมกับการวิ่งเข้าโอบกอดแสดงความคิดถึงขนาดนั้นจะดีขนาดไหนนะ ออเวน คิดไปไกลมาก
“ฉันคิดถึงเธอจังเลย และก็เ้าตัวเล็กทั้งสองด้วย ไปไหนซะล่ะ?” ขวัญสุตา เอ่ยถามเพื่อนพลางสอดส่ายสายตามองหาหลานๆ
“คนหนึ่งนอนหลับ ส่วนอีกคนกำลังเล่นอยู่กับคุณย่าเขาน่ะ ไปๆ เข้าไปในบ้านเถอะ” เวทิดา กล่าวพร้อมกับโอบรอบเอวเพื่อน
“ที่นี่เธอเรียกว่าบ้านเหรอ ฉันคิดว่ามันเป็คฤหาสน์มากกว่านะ ฮ่าๆๆ” ขวัญสุตา กล่าวพลางหัวเราะออกมา ก็มันใหญ่จริงๆ นี้ ซึ่งทุกอิริยาบถของ ขวัญสุตา ก็อยู่ในสายตาของ ออเวน ทุกอย่าง และเขาก็ประทับใจในการกระทำของสาวเ้าทุกอย่างเช่นกัน
“โอ้! สวัสดีค่ะคุณอลิซ่า สบายดีนะคะ?” ขวัญสุตา กล่าวทักทายเมื่อได้พากันเดินมาถึงห้องนั่งเล่น ซึ่งมี อลิซ่า มารดาของ ลูคัส และ จาคอป ลูกชายตัวน้อยของของ เวทิดา กับลูคัส อยู่ในห้องนั้น
“สวัสดีจ้ะ สบายดีไม่เหงา เพราะมีเ้าตัวเล็กจอมซนเป็เพื่อน” อลิซ่า หันมาบอกกล่าวทักทาย ขวัญสุตา ยิ้มๆ
“ฉันก็คิดถึงเ้าตัวเล็กมากเลยค่ะ/ มานีเลยเรามาให้อุ้มเลย จำกันได้ไหมเอ่ย?” ขวัญสุตา เอ่ยถาม จาคอป หลานชายตัวน้อยพลางยกร่างเล็กจ้ำหม่ำขึ้นมาอุ้มไว้ เ้าตัวน้อยเมียงมองดูอย่างสงสัย พลางขมวดคิ้วเล็กๆ เข้าหากันอย่างครุ่นคิด แล้วสักพักก็ส่งยิ้มแป้นให้ทันที พลางยื่นปากเข้าหาปากบางจิ้มลิ้มของ ขวัญสุตา ทันที
“ฮ่าๆๆ เ้าชู้แต่เด็กเลยนะเราน่ะ” ขวัญสุตา แซวๆ หลานชายตัวน้อยอย่างเอ็นดู
ซึ่งการกระทำที่หลานชายตัวน้อยได้ทำกับ ขวัญสุตา ทำให้ ออเวน ที่มองอยู่รู้สึกอิจฉาไม่ใช่น้อย ที่ได้จุ๊บปากบางจิ้มลิ้มก่อนชายหนุ่มเสียอีก ออเวน คิดไปไกลอีกแล้ว
“ไฮ! ออเวน มาแล้วเหรอ” ลูคัส เอ่ยทักทาย เมื่อกลับมาถึงบ้าน หลังจากที่เสร็จจากงานเรียบร้อยแล้ว ออเวน ที่นั่งอยู่บนโซฟารับแขก ก็พยักหน้าตอบรับเพื่อน
“สวัสดีค่ะ คุณลูคัส สบายดีนะคะ” ขวัญสุตา เอ่ยทักทายเ้าของบ้านด้วยรอยยิ้มพิมใจ
“สวัสดีครับ คุณขวัญ ยินดีต้อนรับสู่เยอรมันนะครับ” ลูคัส เอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปหอมแก้มผู้เป็มารดา และก่อนจะเดินเลยมาหอมแก้มและสวมกอด เวทิดา ทั้งก้มลงจูบปากบางจิ้มลิ้มของภรรยาด้วยหนึ่งที ต่อหน้าทุกๆ คน
“โอ้! หวานซะ” ขวัญสุตา กล่าวแซวเพื่อนยิ้มๆ จนทำให้ เวทิดา หน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที
“บ้าจริง คุณนี้ก็ทำอะไรประเจิดประเจ้อจริงเลยเชียว” เวทิดา หันมาต่อว่าสามีสุดที่รัก ที่ยังคงกอดร่างบางไว้แน่นไม่ยอมปล่อย และส่งยิ้มให้กับคำต่อว่านั้นอย่างไม่รู้ไม่ชี้
“อะไร! แสดงความรักต่อกันอย่างนี้ ดีออกจะตาย เป็อาหารตาของฉันด้วย ฮ่าๆๆ” ขวัญสุตา กล่าวแซวเพื่อนอย่างทะเล้นไม่เลิก
“เธอก็นะ หยุดเดี๋ยวนี้เลย ฉันอายนะยะ” เวทิดา ว่าอย่างงอนๆ
“ไม่ล้อแล้วก็ได้ เนอะจาคอปเนอะ แม่เขางอนแล้วดูสิ” ขวัญสุตา ว่าพลางหันกลับมาหาหลานชายตัวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของตน
“คิดถึงจังเลย รู้ไหมเ้าตัวเล็ก”
ขวัญสุตา ว่าพลางยกหลานชายตัวน้อยขึ้นสุดแขนแล้วยกลง ทำให้หลานชายตัวน้อยชอบใจเป็การใหญ่ หัวเราะออกมาทันที ซึ่งการกระทำนี้ยิ่งสร้างความประทับใจให้กับ ออเวน เป็อย่างยิ่ง ออเวน มองการกระทำนั้นตาไม่กระพริบเลยก็ว่าได้ จน เวทิดา สังเกตเห็นได้ จึงหันไปยิ้มกริ่มกับผู้เป็สามี ซึ่ง ลูคัส ก็เห็นเช่นนั้นเหมือนกัน พลางคิดสงสัยว่า ขวัญสุตา จะได้เจอเนื้อคู่เร็วๆ นี้แน่นอนเชียว
๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖
285
