“ตูม! ตูม! ตูม!” โคลนแบกร่างหญิงสาวะโหลบขาแมงลายจุดสีเหลืองขนาดสามเมตรไปมาอย่างต่อเนื่อง ขาทั้งแปดของมันทั้งแข็งแรงและแหลมคมราวกับหอกขนาดใหญ่ มันวิ่งไล่โจมตีโคลนอย่างบ้าคลั่งโดยไม่ปล่อยให้เขาหยุดพักหายใจ
“นายวิ่งหนีไปทั่วแบบนี้จะดีจริง ๆ เหรอโคลน” หมวยเกิดความรู้สึกกังวลใจ เมื่อเห็นว่าโคลนทำให้ไข่จำนวนมากฟักตัวออกมา
คนวิ่งไปทั่วได้ยินแบบนั้นจึงหยุดเท้า หลังไปมองผลจากกระทำของตน
“อ๊ากกก!!” โคลนแหกปากลั่นก่อนจะก้าวขาออกวิ่งอีกครั้ง หลังจากเห็นภาพของลูกแมงมุมครึ่งร้อยที่แยกเขี้ยวน้อย ๆ มาทางเขา
“แล้วจะให้ฉันทำอย่างไร หากฉันหยุดวิ่งถ้าไม่ตายเพราะโดนฝูงลูกแมงมุมเหยียบก็ต้องตายเพราะขาแหลม ๆ ของเ้าาาแมงมุมนั่นแน่ ๆ” โคลนพูดเสร็จก็ใช้ไข่แมงมุมเป็แท่นเหยียบ ะโขึ้นไปบนผาหินใกล้ ๆ เพื่อหวังว่าจะใช้ความสูงในการหลีกเลี่ยงการปะทะของลูกแมงมุม
ชายหนุ่มออกแรงถีบที่ขาสุดแรง ร่างสูงลอยเคว้งกลางอากาศก่อนจะตกลงบนแท่นหินอีกแท่นหนึ่ง สายตากวาดไปด้านหลังเพื่อมองดูผลลัพธ์
“ฟู่” ลูกแมงมุมพ่นใยที่ทั้งเหนี่ยวและแข็งแรงออกมาเพื่อไล่ตามโคลนไป
“โอ๊ย ตามได้ตามดีเหลือเกินนะพวกแก”
“ตูม!!”
โคลนหลบการโจมตีของาาแมงมุมได้อย่างหวุดหวิด ส่งผลให้แท่นหินที่โคลนยืนก่อนหน้านี้แตกเป็เสี่ยง ๆ มันถล่มลงไปด้านล่างเสียงดันสนั่น โคลนไม่อยากจะคิดว่าถ้าเปลี่ยนจากแท่นหินเป็ร่างกายของเขาจะเกิดอะไรขึ้น
“ฟู่!!”
ในขณะที่โคลนดีดตัวลอยค้างอยู่กลางอากาศ าาแมงมุมใช้โอกาสนี้ในการพ่นใยเข้าใส่โคลน ชายหนุ่มเห็นท่าไม่ดีจึงฝืนใจพลิกตัวหลบกลางอากาศ เส้นใยที่ทั้งเหนียวและแข็งแรงเฉี่ยวร่างของโคลนไปอย่างหวุดหวิด เมื่อปลายััแท่นหินเขาจึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น
“เหวอออ”
โคลนเสียสมดุลและร่วงหล่นลงไปด้านล่าง เมื่อมองไปที่เท้าของตนเองก็เห็นเส้นใยสีขาวรัดพันกันอยู่
“-457 HP”
“โคลน!” หมวยที่ไม่ได้รับความเสียหายมากนักะโขึ้นอย่างเป็ห่วง เธอเห็นได้อย่างชัดเจนว่าในจังหวะสุดท้ายชายหนุ่มยอมพลิกตัวสลับด้านเพื่อรับค่าความเสียหายแทนเธอ
“แค่ก!... แค่ก!...” ชายหนุ่มไอออกมาเป็เืแต่ก็ยังพยายามลุกขึ้นมา ต้องขอบคุณค่า VIT ที่สูงถึง 44 หน่วยทำให้ HP และพลังป้องกันของเขาสูงกว่าปกติ กลับกันหากเป็หมวยหรือผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่ตกลงมา หากไม่ตายก็ลุกไม่ไหวอยู่ดี
“หน็อย… พวกแก!” คนโมโหพูดเสร็จก็วิ่งเข้าใส่ฝูงลูกแมงมุมแทนที่จะวิ่งหนีอย่างที่เคย
“ฉัวะ ๆ ๆ” โคลนกระหน่ำฟันไปที่ฝูงลูกแมงมุม เขาสังหารพวกมันไปได้ถึงแปดตัว แลกกับการสูญเสีย HP ไป 135 หน่วยก่อนจะฉีกตัวหลบออกมาเมื่อสังเกตเห็นว่าาาแมงมุมกำลังจะโจมตีเข้ามา
อสูรร้ายลายจุดขนาดสามเมตรดูกังวลว่ามันจะโจมตีโดนลูก ๆ ของตนเอง จึงเน้นการโจมตีด้วยใยในระยะไกลเป็หลัก มีบ้างบางครั้งที่มันจะเข้ามาโจมตีด้วยตนเองในจังหวะที่โคลนอยู่ห่างจากพวกลูก ๆ ของมัน
โคลนที่สังเกตเห็นได้ถึงความผิดปกตินี้จึงคิดแผนบางอย่างออก ชายหนุ่มพุ่งเข้าหาฝูงลูกแมงมุมอีกครั้งหลังจากหลบหนึ่งในขาทั้งแปดของาาแมงมุมได้สำเร็จ โคลนกระหน่ำดาบฟาดฟันไปที่ลูกแมงมุมอีกครั้ง
“เธอก็โจมตีด้วยสิ อย่าเอาแต่นั่งอยู่เฉย ๆ” โคลนพูดเสร็จก็ฟาดดาบออกไปเป็วงกว้าง ถึงแม้จะไม่สามารถสร้างความเสียหายจนถึงตาย แต่ก็พอจะซื้อเวลาให้ตนได้อีกลมหายใจ
“เอ๊ะ! ฉันเหรอ บนนี้เนี่ยนะ?” หมวยประหลาดใจเมื่อโคลนบอกให้เธอโจมตี
“ใช่! เหมือนกับขี่ม้าส่งเมืองไง เธอเป็คนขี่ ส่วนฉันก็เป็ม้า”
“พะพะพูดเื่อะไรของนายอยู่เนี่ย” หมวยใบหน้าร้อนผ่าว
“มัวคิดอะไรของเธออยู่เนี่ย รีบโจมตีเร็วเข้าก่อนที่ฉันจะตาย!” โคลนะโเรียกสติของหมวยกลับมา
“ฉันขอโทษ จะโจมตีเดี๋ยวนี้แหละ” หมวยสลัดความคิดฟุ้งซ่านและเริ่มให้ความสนใจกับการโจมตีลูกแมงมุมตรงหน้า เธอเรียกดาบยาวที่มีใบมีดสีดำแวววับออกมาจากช่องเก็บของ โคลนที่เห็นดังนั้นจึงเปลี่ยนไปถือดาบสั้นที่มือซ้ายปล่อยให้หมวยใช้มือขวาในการโจมตีได้อย่างอิสระ สองคนสองดาบฟาดฟันใส่ลูกแมงมุมไม่หยุด ทุก ๆ ก้าวที่โคลนเคลื่อนที่ผ่านจะมีซากศพของลูกแมงมุมนอนหงายท้องอยู่เสมอ
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 241 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 263 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 224 หน่วย”
“…”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 235 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 236 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 254 หน่วย”
โคลนไม่ได้ตั้งสมาธิทั้งหมดไปกับการโจมตี เขาปล่อยหน้าที่เ่าั้ให้กับหมวยเป็หลัก ด้วยค่า STR ที่สูงลิบของเธอทำให้ทุกครั้งที่เธอกวัดแกว่งดาบออกมาจะมีลูกแมงมุมถูกฟัดขาดครึ่งเสมอ โคลนใช้สมาธิส่วนมากไปกับการหลบหลีกและป้องกันพลางมองการเคลื่อนไหวของาาแมงมุม หากมันมีท่าทีว่าจะโจมตีเมื่อไหร่เขาจะฉีกตัวหลบออกมาจากฝูงลูกแมงมุมทันที
“LEVELUP: 10”
โคลนและหมวยสังหารลูกแมงมุมที่ฟักออกมาไปกว่าร้อยตัว โดยแปดในสิบเป็ฝีมือของหมวย เธอเพียงเกาะโคลนไว้แน่น ๆ แล้วฟาดดาบออกไปก็สามารถสังหารลูกแมงมุมได้หนึ่งหรือสองตัว การร่วมมือของทั้งคู่ราวกับยอดอัศวินที่ขี่ม้าศึกในตำนาน
ลูกแมงมุมที่ฟักออกมากว่าร้อยตัวและถูกสังหารไป ส่งผลให้โคลนมีพื้นที่หนึ่งในสิบของโถงถ้ำในการเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะไปทำให้ลูกแมงมุมฟักออกมาอีก
“ฉันคิดว่าเราควรจะเริ่มการโต้กลับเ้าาาแมงมุมนั่นบ้าง ก่อนที่ค่า SP ของพวกเราจะหมดลง” โคลนเอ่ยขึ้น
“ฉันเห็นด้วย”
เมื่อเห็นพ้องต้องกัน โคลนจึงพุ่งสลับฟันปลาเข้าหาาาแมงมุมด้วยความเร็วคงที่
“ฟู่ ๆ ๆ”
เส้นใยจำนวนมากถูกพ่นออกมา แต่โคลนก็ะโหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว เมื่อระยะได้ที่เขาจึงเรียกใช้ทักษะทันที
“Most!!”
“นะนี่นาย...”
โคลนไม่สนใจเสียงร้องทักของหมวย เขาะเิความเร็วสูงสุดออกมา ไม่นานร่างกายก็หายวับไปจากสายตาของาาแมงมุม
“เคร้ง!!”
“ได้อย่างไร?” โคลนมีสีหน้าแตกตื่นทันทีเมื่อเห็นว่าาาแมงมุมใช้ขาที่หนึ่งรับการโจมตีของเขาได้ ไม่เพียงเท่านั้น มันยังใช้ขาที่สองรับการโจมตีของหมวยต่ออย่างง่ายดาย
“ปึก!”
โคลนที่ตกอยู่ในอาการช็อกก็ถูกขาที่สามและสีของาาแมงมุม กระแทกเข้าที่หน้าอกจนลอยกระเด็นไปไกล ค่า HP ของเขาลดวูบวาบน่าใจหาย หากไม่มีชุดเกราะหนังสัตว์ตัวเก่ง ป่านนี้หน้าอกนั่นคงมีรูขนาดอยู่ตรงกลาง
“ฟู่”
าาแมงมุมโจมตีต่อเนื่อง โคลนรีบแบกหมวยขึ้นหลังการจะหลบเส้นใยสีขาวได้ทันเวลา ขาที่แหลมคมของมันน่ากลัวก็จริง แต่โคลนคิดว่าเส้นใยที่มีความสามารถกล่อมประสาทนั้นน่ากลัวกว่า หากเขาถูกมันจับตัวได้นั่นหมายถึงการนอนรอความตายเท่านั้น
“ฉันจะเข้าโจมตีอีกครั้ง หากเธอเห็นโอกาสเมื่อไหร่ก็โจมตีได้เลย” โคลนไม่รอให้หมวยตอบรับ วิ่งเข้าชาร์จด้วยความเร็วทันที
“Most!”
“เคร้ง!”
“เคร้ง”
าาแมงมุมใช้ขาทั้งสองข้างรับการโจมตีของพวกเขาได้อีกครั้ง แต่คราวนี้โคลนรีบดีดตัวออกมาก่อนที่มันจะทันได้โจมตีสวนกลับ
“Most!”
“Most!”
“Most!”
“เคร้ง!” ดาบสั้นในมือของโคลนแตกร้าวทันทีที่ปะทะกัน เนื่องจากขาของแมงมุมมีความแข็งแกร่งกว่ามาก
“ฉึก!” าาแมงมุมอาศัยจังหวะนี้กัดเข้าไปที่แขนซ้ายของโคลน มันเหวี่ยงทั้งสองไปมาจนในที่สุดร่างของทั้งคู่ก็กระเด็นแยกออกจากกัน
“ตุบ...ตุบ...” ร่างของทั้งสองตกลงพื้น หมวยสูญเสีย HP เล็กน้อยจากแรงปะทะ แต่โคลนนั้นหนักกว่ามาก เขาถูกมันกัดที่แขนจนเกิดาแลึกถึงกระดูก เมื่อโคลนสำรวจาแของตนเองก็ต้องเบิกตาโพลง รอบ ๆ ปากแผลของเขาประมาณหนึ่งฝ่ามือปรากฏจุดสีม่วงจำนวนมาก
‘แย่แล้วฉันโดนพิษบางอย่าง!’ เขาคิด
โคลนรีบดึงหญ้าแดงออกมาโยนเข้าปากและสังเกตอาการ แต่นั่นยิ่งทำให้เขาตื่นตระหนก ค่า HP ของเขาเพิ่มขึ้นทีละเล็กน้อยจากความสามารถในการฟื้นฟู (HP Regen) ก็จริง แต่าแกลับไม่ได้รับการรักษาเช่นทุกที แถมค่า HP ของเขาก็ยังลดลงเรื่อย ๆ เช่นกัน
“+1HP”
“+1HP”
“..”
“-18HP”
“เวรล่ะ” โคลนสบถก่อนที่จะเงียบและแสดงสีหน้าครุ่นคิดออกมา “ฉันกำลังจะตายภายในสิบนาที!!” เขาไม่มีเวลามากพอและกำลังลนลาน เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเลขนั้นถูกต้องหรือไม่ แต่ก็รู้ตัวดีว่าไม่น่าจะคลาสเคลื่อนจากที่คิดไว้เท่าไหร่ ชีวิตของเขากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตายอย่างแท้จริง
“เธอมียาแก้พิษหรือเปล่า” โคลนะโเสียงดังเพื่อให้หมวยที่อยู่อีกฟากหนึ่งได้ยิน
“ฉันไม่มี! โคลน...เกิดอะไรขึ้น?”
“ฉันถูกพิษบางอย่าง มันน่าจะมีผลทำให้เืไม่แข็งตัว” โคลนตอบกลับไป
“โคลนระวัง!” หมวยร้องเตือนเมื่อเห็นว่าาาแมงมุมเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ชายหนุ่มแล้ว
“ตูม” โคลนกลิ้งตัวหลบไปมา พื้นหินที่เขานั่งอยู่ก่อนหน้านี้กลายเป็รูขนาดเท่ากำปั้นหลายแห่ง คนผมเทาเรียกดาบอีกเล่มออกมาจากช่องเก็บของ มันเป็ดาบของพวกโจรปล้นสมบัติที่เขาเก็บไว้ใช้สำรอง โคลนกลับมาถือดาบที่มือขวาเช่นเดิม เนื่องจากอาการาเ็ของแขนซ้าย
“ฉันนึกออกแล้ว จอนนี่มียาแก้พิษ รังไหมที่อยู่บนตัวของมันต้องเป็จอนนี่กับดัสตินแน่ ๆ” หมวยะโบอกอย่างเร่งรีบ เธอรู้ว่าโคลนกำลังยืนอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตาย
“เยี่ยมมากจอนนี่ สมแล้วที่เป็นาย” โคลนะโออกมาอย่างมีความหวัง
ชายหนุ่มคลื่นที่ด้วยความเร็วและใช้โมสต์อีกครั้ง คราวนี้เขามีเป้าหมายในการทำลายรังไหมสีขาวทั้งสองบนหลังของาาแมงมุม แต่มันกลับรู้ตัวและใช้ขารับการโจมตีของเขาได้อีกครั้ง แถมดาบที่เพิ่งเรียกออกมาดันส่งเสียงร้องดัง “แครก” ก่อนจะเกิดร้อยราวเล็ก ๆ บนตัวดาบ
‘นี่ไม่ถูกต้อง มันเห็นการโจมตีของฉันได้อย่างไร คราแรกฉันคิดว่าเป็เพราะความเร็วของฉันลดลงหลังจากแบกหมวยไว้ที่หลัง แต่ตอนนี้ไม่มีหมวยแล้วมันก็ยังมองเห็นการโจมตีของฉันอยู่’
“เคร้ง” ในที่สุดดาบก็หักลงหลังจากที่โคลนใช้มันรับการโจมตีซ้ำ ๆ
“รับนี่ไป” หมวยะโ
เสียงวูบวาบแหวกอากาศดังขึ้นก่อนที่โคลนจะดึงดาบสีดำยาวครึ่งตัวออกมาจากพื้นดิน
“เคร้ง!” โคลนรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความแข็งแกร่งของดาบยาวในมือ หากเป็ดาบเล่มนี้เขามั่นใจว่าจะใช้มันรับการโจมตีได้โดยไม่มีทางหักแน่นอน
โคลนต้องแข่งกับเวลา เขาพยายามลองโจมตีจากทิศทางที่แตกต่างกันแต่าาแมงมุมก็ราวกับมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาอยู่ตลอดเวลา
‘เกิดอะไรขึ้นกับทักษะของฉัน? ขนาดพวกหุ่นกระบอกหลายสิบตัวยังมองไม่ทันเลยแท้ ๆ แต่ทำไมเ้าาาแมงมุมถึงมองการเคลื่อนไหวของฉันได้ทัน’ โคลนเคลื่อนที่ไปมาเพื่อหลบการโจมตีพลางครุ่นคิดอย่างสับสน
“-18HP”
“-18HP”
“เฮ้…คนสวย! นี่เธอจะไม่มาช่วยฉันหน่อยหรือ ทำไมถึงนั่งสบายใจเฉิบอยู่ได้ ฉันกำลังจะตายแล้วนะ” คนหมดหนทางเริ่มร้องะโขอความช่วยเหลือ
“แล้วฉันจะช่วยนายได้อย่างไร ขนาดลุกเดินยังทำไม่ได้เลย การที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้แล้วไม่ถูกเ้าาาแมงมุมโจมตีใส่ก็ดีเท่าไหร่แล้ว” หมวยบ่นออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ใจจริงเธออยากจะเข้าไปร่วมต่อสู้ด้วยใจจะขาด
‘เอ๊ะ! / เอ๊ะ!’ ทั้งคู่คิดบางอย่างขึ้นมาได้พร้อมกัน
“มันไม่ได้ใช้ตามอง แต่มันใช้ขนในการจับแรงสั่นะเื” ทั้งคู่ะโออกมาพร้อมกัน โคลนที่คิดขึ้นมาได้ว่าหมวยนั้นนั่งอยู่เฉย ๆ ตรงนั้นมาสักพักแล้ว แต่เ้าาาแมงมุมกลับไม่โจมตีเธอเลย มันดันเอาแต่โจมตีเขาที่เคลื่อนไหวไปมา ถ้าหากว่ามันมองเห็นจริง ๆ ก็ควรจะเลือกโจมตีหมวยที่เป็เป้านิ่งเสียก่อน
และที่มันไม่ยอมโจมตีโคลนอย่างเต็มที่ใน่ที่เขาสังหารลูกแมงมุม ไม่ใช่เพราะว่ามันกลัวจะโจมตีโดนลูกของมันอย่างเดียว แต่ที่จริงแล้วมันกำลังใช้เวลาในการแยกแยะว่าการการสั่นะเืใดเป็ของโคลนกันแน่
คิดได้ดังนั้นโคลนก็ลองพิสูจน์ด้วยการปีนขึ้นไปบนแท่นหิน และโยนก้อนหินขนาดเท่ากับกำปั้นไปที่พื้นดินใกล้ ๆ กับจุดที่มันยืน
“ตูม!” มันใช้ขาแหลมคมแทงเข้าไปบริเวณที่หินตกกระทบอย่างรุนแรง
“ฮ่า ๆ ๆ ฉันกะแล้วเชียว”
“หมวย เธอหยิบก้อนหินใหญ่ ๆ แถวนั้นมาสักก้อน ถ้าฉันส่งสัญญาณเมื่อไหร่ ให้เธอรีบโยนมันไปที่พื้นด้านหลังของเ้าาาแมงมุมนั่นซะ ถึงจะดูไกลไปหน่อย แต่ระดับ STR ที่สูงลิบของเธอคงไม่มีปัญหาด้านพละกำลังหรอกใช่ไหม” โคลนวางแผน
“ไม่มีปัญหา” หมวยไม่ตอบอย่างเดียวแต่ทำท่าแบ่งกล้ามออกมาทั้ง ๆ ที่แขนของเธอเล็กนิดเดียว
เมื่อหมวยตอบรับโคลนก็ะโลงจากแท่นหินโดยมีเป้าหมายไปที่ลำตัวของาาแมงมุม
“ตอนนี้แหละ!” หลังจากโคลนให้สัญญาณ หมวยก็โยนก้อนหินที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งฟุตด้วยมือข้างเดียวราวกับกำลังชู้ตบาส
“ตูม!!” ในจังหวะที่แมงมุมโจมตีไปที่พื้นที่ว่างเปล่า โคลนทิ้งตัวเสือกแทบดาบลงไปที่แผ่นหลังของมันอย่างรุนแรง ถึงแม้ขาทั้งแปดของมันจะแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า แต่ลำตัวกลับเปราะบางยิ่งกว่าไม้อัด ประกอบกับความคมกล้าของดาบชั้นดี (ที่ยืมเพื่อนมา) ทำให้ใบดาบสีดำจมลึกลงไปจนมิดด้าม
“กรีซซซ” โคลนรีบถอนดาบออกมาส่งผลให้เกิดบ่อน้ำพุสีน้ำเงินพวยพุ่งอาบย้อมเพดานถ้ำ ชายหนุ่มไม่สนใจเสียงร้องของมัน รีบเคลื่อนที่อย่างต่อเนื่องเพื่อไปตัดเส้นใยที่เชื่อมต่อกับรังไหมทิ้ง จากนั้นผลักรังไหมทั้งสองลงไปด้านล่างและะโตามลงไป หมวยที่เห็นโคลนช่วยจอนนี่และดัสตินได้สำเร็จก็รีบโยนหินอีกก้อนไปทันที
“ตูม!” าาแมงมุมโจมตีมั่วซั่ว โคลนลอบชื่นชมไหวพริบของเธอ เขาอาศัยจังหวะนี้ทำลายรังไหมและเรียกสติคนทั้งสองกลับมา
“ไม่ต้องพูดอะไร ส่งยาแก้พิษมาให้ฉันก่อนค่อยว่ากัน เร็วเข้า!” โคลนชิงพูดก่อนที่จอนนี่จะเอ่ยบางอย่างออกมา
จอนนี่มองไปที่แขนซ้ายของโคลนจึงเข้าใจสถานการณ์ของคนตรงหน้าได้ทันที โคลนที่ได้ยาแก้พิษมาก็รีบโยนเข้าปากก่อนจะสำรวจ HP ของตัวเอง
“295/2695”
“ลุกไหวไหม” โคลนถามคนทั้งสอง
“อืม” ทั้งคู่ตอบ
“ฉันจะล่อมันออกไปอีกทาง พวกนายไปช่วยตี๋กับซานะทางนั้น” โคลนพูดเสร็จก็ออกวิ่งทันที เขาจงใจลงน้ำหนักไปที่พื้นมากกว่าปกติเพื่อดึงดูดความสนใจของาาแมงมุม าาแมงมุมตอบรับคำเชิญของโคลน มันวิ่งไล่ตามโคลนไปติด ๆ
จอนนี่และดัสตินอาศัยจังหวะนี้ช่วยกันตัดเส้นใยที่ยึดโยงกับรังไหมส่งผลให้ร่างทั้งสองที่ลอยอยู่กลางอากาศตกลงมา ต้องขอบคุณเส้นใยที่เหนี่ยวและแข็งแรงพวกนี้ทำให้ตี๋และซานะไม่ได้รับาเ็ใด ๆ
ตี๋ที่ลืมตาขึ้นมาได้ก็ร้องโหวกเหวกโวยวาย ด้วยนึกว่าตัวเองจะต้องตายและสูญเสียเลเวลไปเสียแล้ว
“เงียบซะเ้าตี๋ ถ้ายังไม่หยุดโวยวายนายได้ตายจริง ๆ แน่ โคลนบอกว่าาาแมงมุมนั่นมองเห็นพวกเราได้โดยการใช้ขนในการรับรู้แรงสั่นะเื ฉะนั้นเงียบ ๆ ไว้ก่อนจะดีกว่า”
จอนนี่ ดัสติน ตี๋ และซานะใช้เวลาฟื้นคืนร่างกายสองถึงสามนาที จากนั้นจึงเข้าไปสมทบโคลนที่กำลังรับมือกับาาแมงมุมอยู่ ความได้เปรียบตกเป็ของฝ่ายโคลนอย่างเห็นได้ชัด ด้วยเพราะจำนวนที่เหนือกว่าและอาการาเ็ขั้นรุนแรงของาาแมงมุม ไม่นานาาแมงมุมก็ถูกหมวยที่เพิ่งหายจากอาการขาหัก ต่อยเข้าไปบริเวณใต้ท้องอย่างรุนแรง ปิดค่าความเสียหายสุดท้ายที่ขาดไปได้อย่างสวยงาม
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 4166 หน่วย”
“ทุกคนไปเก็บเลือกของาาแมงมุมกันเถอะ” โคลนหยิบหลอดแก้วจำนวนมากออกมาจากช่องเก็บของ อุปกรณ์พวกนี้หมอเถื่อนเอสก้าเป็คนมอบให้พวกเขามา เมื่อทุกคนเก็บเืจนพอใจแล้วก็แบ่งหน้าที่กันจัดการศพ พวกเขาแยกเฉพาะส่วนสำคัญหลัก ๆ ออกมา ได้แก่ ขาทั้งแปด เขี้ยว และดวงตาทั้งสี่
โคลนได้รับสิทธิ์ในการเลือกรางวัลก่อนอีกครั้ง เขาจึงเลือกเขี้ยวทั้งสองของาาแมงมุมและมีแผนจะนำมันไปผลิตเป็อาวุธสักชิ้น าาแมงมุมทำให้เขารู้ซึ้งถึงความสำคัญของอาวุธ เขาไม่สามารถใช้อาวุธระดับต่ำไปต่อกรกับมอนสเตอร์ระดับสูงได้
“เฮ้พวกพี่ๆ ตรงนั้นมีกล่องบางอย่างอยู่ด้วยแหละ” ตี๋ชี้ไปที่ปลายสุดของโถงถ้ำ ด้านหลังไข่แมงมุมจำนวนมากปรากฏกล่องสีขาวปนทองอยู่หนึ่งใบ
“ว่าไงนะ!” โคลนถ้ำซ้ำทั้ง ๆ ที่ได้ยินอย่างชัดเจน
“กล่องสมบัติ! มันเป็กล่องสมบัติ!” ซานะร้องะโออกมาด้วยความดีใจ
“เอาอย่างไรดี” หมวยถาม
“แน่นอนเราต้องเปิดมัน” โคลนกับตี๋ตอบพร้อมกัน พวกเขาทั้งคู่มีสีหน้าลิงโลดราวกับเด็กพบเห็นของเล่นใหม่
“แล้วเราจะเข้าไปได้อย่างไร ไข่พวกนี้ขวางทางเราไว้อยู่” ดัสตินพูดขึ้น
“พวกเราให้คนที่ตัวเบาที่สุดย่องไปเปิดหีบสมบัติดีไหม” ตี๋พูดพลางมองมาที่โคลน เมื่อโคลนเห็นดังนั้นก็รีบส่ายหัวปฏิเสธทันที
“แกจะบ้าเหรอไงเ้าตี๋ ถ้าฉันเกิดพลาดขึ้นมาได้โดนฝูงแมงมุมรุมขย้ำแน่นอน ทั่วทั้งห้องนี้มันมีไม่ต่ำกว่าพันใบ หากมันฟักออกมาคงไม่มีที่ให้ฉันหนีแน่” โคลนพูด
“เราทำให้มันฟักออกมาทีละตัวได้ไหม เราจะกำจัดพวกลูกแมงมุมเพื่อเปิดทางเดินไปสู่กล่องสมบัติเท่านั้น ไม่จำเป็ต้องกำจัดพวกมันทั้งหมด” จอนนี่ถาม
“ฉันมีวิธี ให้หมวยขึ้นไปบนแท่นหินนี้และโยนก้อนหินใส่พวกมันทีละใบ จากนั้นพวกเราก็ส่งเสียงล่อมันมาจัดการทีละตัวไง” โคลนพูดอย่างตื่นเต้น เขาอยากจะเห็นสมบัติภายในจะแย่อยู่แล้ว
“ดะเดี๋ยวก่อนสิ ถึงฉันจะปาได้ไกลก็จริง แต่จากจุดนี้เป้าหมายมันไม่เล็กเกินไปหน่อยเหรอ” หมวยเอ่ยขึ้นมาด้วยความวิตก
“เป็วิธีที่ดีนี่! แต่เื่หน้าที่ปาหินให้ฉันจัดการเองดีกว่า หมวยเธออยู่ด้านล่างและคอยจัดการแมงมุมกับคนอื่น ๆ ซะ” พูดเสร็จจอนนี่ก็ปีนขึ้นไปบนแท่นทันที
“เอ๋ นายจะไหวเหรอจอนนี่ มันทั้งไกลทั้งเล็กมากเลยนะถ้านายปาจากจุดนี้” โคลนไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
“อย่าห่วง เห็นแบบนี้ฉันก็วางแผนที่จะเปลี่ยนอาชีพเป็ฮันเตอร์อยู่แล้ว” พูดเสร็จจอนนี่ก็ปาก้อนหินก้อนเล็กขนาดพอดีมือออกไปอย่างรวดเร็ว
“โพละ ๆ” ก้อนหินพุ่งใส่ไข่แมงมุมกลางเป้าก่อนจะกระดอนไปถูกไข่อีกใบ จนทุกคนได้แต่ลอบชื่นชมในความแม่นของจอนนี่ จากนั้นช่วยกันเคาะอาวุธส่งเสียงล่อให้ลูกแมงมุมทั้งสองเข้ามา
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 72 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 71 หน่วย”
”...”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 79 หน่วย”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 75 หน่วย”
ในที่สุดไข่ทุกใบที่ขวางทางเดินก็ถูกจัดการลง ทุกคนจึงล้อมวงกันเพื่อปรึกษาว่าใครจะเป็คนเปิดหีบสมบัติกล่องนั้น ทุกคนต่างมีสีหน้าตื่นเต้นและกระหายอยากจะเปิดหีบสมบัติมาก
“ฉันขอเปิด ๆ” หมวยชูมือขึ้นสูง
“ฉันก็อยากเปิด ให้ฉันเถอะ ๆ” ซานะพูด
“ให้ฉันเปิดเถอะ ฉันคนนี้มีค่า LUK สูงที่สุด” จอนนี่พูดอย่างภูมิใจ
“พวกเราฉันไม่สน เื่นี้ไม่เกี่ยวกับค่าสถานะ แต่มันคือหีบสมบัติใบแรกเชียวนะ ฉัน้าเปิดมัน ฉันมีความรู้สึกว่า สมบัติล้ำค่ากำลังรอฉันอยู่ด้านใน” หมวยดูเหมือนจะไม่สนใจตรรกะใด ๆ แล้วในตอนนี้ เธอใช้ความรู้สึกล้วน ๆ
“พวกเรามาตัดสินด้วยโอน้อยออกกันเถอะ” โคลนพูด
“ดี! พวกมันมาโอน้อยออกกัน”
“โอ...น้อย...ออก”
“โอ...น้อย...ออก”
“เย่ ฉันชนะ!” หมวยร้องะโออกมาอย่างดีใจ
“เดี๋ยวก่อนนะ...” โคลนพูด
“ไม่มีเดี๋ยวอะไรทั้งนั้น นายเป็คนเสนอกติกานี้ขึ้นมาเอง นายต้องเคารพมันนะ คิกคิก” หมวยพูดดักทาง
“ฉันไม่ได้จะพูดเื่นั้น...แต่ฉันกำลังจะบอกว่า ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีพวกเราหายไปคนหนึ่งั้แ่ตอนไหนก็ไม่รู้” ทันทีที่โคลนพูดเสร็จก็มีเสียงเอี๊ยดดังขึ้นมา ทุกคนที่มองไปยังต้นเสียงก็เห็นตี๋ที่กำลังเปิดหีบสมบัติอยู่
“ฮ่า ๆ ทุกคนผมขอโทษ แต่สมบัติใบแรกให้ผมเปิดมันเถอะ” ตี๋พูดอย่างสำนึกผิด แต่ก็เปิดมันขึ้นมา ทุกคนที่เห็นแบบนั้นก็ได้แต่จนใจ พวกเขาได้พลาดโอกาสที่จะได้เปิดหีบสมบัติชิ้นนั้นไปเสียแล้ว
“แล้วเป็ไงบ้าง มันมีอะไรอยู่ข้างใน” โคลนะโถาม
“แปลก...” ตี๋พูด
“อะไรแปลก” หมวยถามบ้าง
“แปลกมาก” ตี๋พูด
“โอ๊ยก็แล้วอะไรที่แปลกเล่า...” โคลนทนไม่ไหว จึง้าเดินเข้าไปดูด้วยตนเอง
“ไม่มี...มันไม่มีอะไรอยู่ด้านในเลย” ตี๋หันหน้ามาหาทุกคนด้วยใบหน้าผิดหวัง
“ไหน...นายหาดีหรือยัง” เมื่อโคลนเดินมาถึง ก็พยายามมองหาให้ทั่วกล่องสมบัติทั้งด้านนอกและด้านใน แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
“เป็ไปได้อย่างไร กล่องเปล่าหรือ” โคลนคิดอย่างสงสัย แต่ในจังหวะนี้เองเหมือนมีอะไรบางอย่างพุ่งผ่านร่างของโคลนไป เมื่อหันไปดูก็พบว่าร่างของตี๋ถูกใยสีขาวลากขึ้นไป้า
“หงับ”
ภาพที่โคลนเห็นคือร่างของแมงมุมตัวสีน้ำตาลขนาดใหญ่กว่าหกเมตรกำลังกลืนกินตี๋เข้าไปทั้งตัว ดวงตาทั้งสี่ของมันจ้องเหยื่อราวกับกำลังเล่นสนุก มันใช้คมเขี้ยวขนาดใหญ่ตัดร่างของตี๋ออกเป็สองท่อนก่อนจะกลืนลงท้องไป
“กรีซซซซซซซซซซซซซซ!!”
แมงมุมขนาดหกเมตรกรีดร้องเสียงดังออกมาจนทุกคนต้องเอามือปิดหู พริบตาต่อมาก็มีเสียงดังแกรก ๆ ทั่วทั้งโถงถ้ำ
“มันเป็กับดัก...พวกเราวิ่งงงงงงงงง”
17K
![ลำปางหนาวมาก [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1580925244_39552430.webp)
