หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

ตอนที่ 148: ประตูสู่บรรพกาล และโถงแห่งการต้อนรับ (无名剑冢之门与迎客之殿)

เสียงพึมพำด้วยความยำเกรงของศิษย์พี่หญิงเยว่ชิงหลิง (月清灵) ที่ว่า "นี่คือ...สุสานกระบี่ไร้นาม!" (无名剑冢) ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนที่ยืนอยู่ ณ ใจกลางห้องโถงใต้ดินขนาดมหึมาแห่งนั้น ประตูศิลา (石门) บานใหญ่ที่พวกเขาเพิ่งจะก้าวผ่านเข้ามาด้วยกลไกอันน่าอัศจรรย์ที่ "ขาวน้อย" (小白) เป็นผู้ไขปริศนา บัดนี้ได้เลื่อนปิดผนึกเส้นทางเบื้องหลังไปแล้วอย่างเงียบงัน ตัดขาดพวกเขาจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงเจี้ยนหลิน (剑林) กวาดตามองไปรอบๆ ด้วยความตกตะลึงระคนความยำเกรง ห้องโถงแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาลจนมิอาจประเมินขนาดได้ด้วยสายตา เพดานสูงลิบจนมองไม่เห็นยอด ผนังโดยรอบแกะสลักจากหินศิลาสีดำสนิทที่ดูเก่าแก่และมั่นคง แสงสว่างภายในห้องโถงนี้มิได้มาจากคบเพลิงหรือดวงอาทิตย์ แต่มาจาก "ผลึกกระบี่" (剑晶) ขนาดน้อยใหญ่ และ "กระบี่ศิลา" (石剑) นับไม่ถ้วนที่ปักอยู่ตามผนังและเพดาน หรือบางเล่มก็ลอยคว้างอยู่ในอากาศอย่างน่าอัศจรรย์! กระบี่แต่ละเล่มมีรูปทรงและขนาดที่แตกต่างกันไป บางเล่มก็ดูเรียบง่ายและโบราณ บางเล่มก็สลักลวดลายที่วิจิตรบรรจง แต่ทุกเล่มล้วนแผ่ "ไอกระบี่" (剑气) ที่เฉียบคมและหลากหลายออกมาจางๆ สร้างบรรยากาศที่ทั้งน่าเกรงขาม ลึกลับ และเต็มไปด้วยพลังงานที่พร้อมจะทดสอบผู้มาเยือนเสียงลมหวีดหวิวแผ่วเบาพัดผ่านเข้ามาในห้องโถงเป็นระยะ คล้ายเสียงกระซิบจากอดีตอันไกลโพ้น ทำให้บรรยากาศยิ่งดูลึกลับและน่าค้นหา"ขาวน้อย" ที่บัดนี้กลับมาเกาะอยู่บนไหล่ของเจี้ยนหลินอย่างรวดเร็ว ดวงตากลมโตสีดำขลับของมันสอดส่ายไปรอบๆ อย่างตื่นตัวและใคร่รู้ มันส่งเสียง "คิกๆ" แผ่วเบา ราวกับกำลังสัมผัสถึงพลังงานอันเป็นเอกลักษณ์ของสถานที่แห่งนี้ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องโถงนี้ ทุกคนต่างรู้สึกได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาลจากไอกระบี่เหล่านั้น ศิษย์ตำหนักในที่ติดตามเยว่ชิงหลิง (ผู้ที่ยังคงมีสภาพร่างกายพอจะเดินทางต่อได้) ถึงกับมีสีหน้าซีดเผือดและหายใจติดขัดเล็กน้อย พวกเขารู้สึกราวกับว่ากำลังถูกคมกระบี่นับพันเล่มจ่ออยู่ที่ลำคอ ต้องรีบโคจรพลังปราณ (灵气) เพื่อต้านทานแรงกดดันนั้นทว่า ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็สัมผัสได้ว่าการได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยไอกระบี่บริสุทธิ์เช่นนี้ มันช่วยขัดเกลาความเข้าใจในวิถีกระบี่ของพวกเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์ ศิษย์ตำหนักในบางคนถึงกับนั่งลงขัดสมาธิในทันที พยายามจะซึมซับและทำความเข้าใจในเจตจำนงกระบี่ที่แผ่ออกมาจากกระบี่ศิลาเหล่านั้น แม้จะทำได้เพียงเล็กน้อย แต่ก็เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งเยว่ชิงหลิงเองก็มีแววตาที่ทอประกาย นางสัมผัสได้ถึงไอกระบี่ธาตุลมที่บริสุทธิ์และเก่าแก่สายหนึ่ง ซึ่งสอดรับกับพลังของนางเป็นอย่างดี นางค่อยๆ หลับตาลง ปล่อยให้จิตใจหลอมรวมเข้ากับกระแสพลังงานนั้น ความเข้าใจในเพลงกระบี่ธาตุลมของนางดูจะลึกซึ้งยิ่งขึ้นทีละน้อยส่วนเจี้ยนหลินนั้น ปฏิกิริยาของเขาแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง! ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องโถงนี้ พลังลึกลับภายในกายของเขาก็พลันสั่นพ้องอย่างรุนแรง! เขามิได้เพียงแค่รู้สึกถึงไอกระบี่ แต่เขากลับมองเห็นมัน! ในสายตาของเขา ปรานกระบี่เหล่านั้นมิได้เป็นเพียงพลังงานที่มองไม่เห็น แต่กลับปรากฏเป็นเส้นสายพลังงานสีเงินและสีทองจางๆ นับไม่ถ้วนที่ไหลเวียนและสอดประสานกันอยู่ในอากาศ! บางเส้นก็เฉียบคมดุจใบมีด บางเส้นก็อ่อนโยนดุจสายลม และบางเส้นก็หนักแน่นดุจขุนเขา!พร้อมกันนั้น เขาก็ได้ยินเสียงกระซิบที่เลือนรางและเก่าแก่ดังแว่วขึ้นในห้วงคำนึง มันมิใช่คำพูดที่ชัดเจน แต่เป็นท่วงทำนองหรือเจตจำนงของกระบี่แต่ละเล่มที่กำลังขับขานเรื่องราวของตนเอง! ความเข้าใจในเพลงกระบี่ "เมฆาไหล" (流云剑法) ของเขาพลันกระจ่างชัดขึ้นอีกหลายส่วน! และ "หน่ออ่อนแห่งกระบี่" (剑之嫩芽) ในทะเลจิตของเขาก็ดูจะสั่นไหวและเติบโตขึ้นเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด!'สถานที่แห่งนี้...มันคือ "ขุมทรัพย์" สำหรับผู้ฝึกตนสายกระบี่อย่างแท้จริง! และดูเหมือนว่า...มันจะ "ต้อนรับ" ข้าเป็นพิเศษเสียด้วย' เจี้ยนหลินตระหนักด้วยความตื่นเต้นระคนความยำเกรงหลังจากที่ทุกคนได้ปรับตัวเข้ากับพลังงานในห้องโถงนี้ได้บ้างแล้ว เยว่ชิงหลิงก็ลืมตาขึ้น นางมองไปยังส่วนลึกของห้องโถง ซึ่งมี "ประตูศิลา" อีกบานหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ปิดกั้นเส้นทางสู่ห้องโถงชั้นใน บนบานประตูนั้น มี "อักขระกระบี่" (剑文) โบราณสลักเป็นลวดลายที่ซับซ้อนและดูเหมือนจะเป็น "ค่ายกล" (阵法) บางอย่าง"ดูเหมือนว่า...การจะเข้าไปยังส่วนที่ลึกกว่านี้ได้ พวกเราคงจะต้องไขปริศนาของค่ายกลกระบี่นี้เสียก่อน" เยว่ชิงหลิงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง แววตาของนางจับจ้องไปยังอักขระเหล่านั้นอย่างพิจารณา "อักขระเหล่านี้...มันคล้ายกับอักขระพฤกษาบรรพชน (始源草木古文) ที่เราเคยเจอในห้องโถงก่อนหน้านี้ แต่กลับมีความซับซ้อนและแฝงไว้ด้วย 'เจตจำนงกระบี่' ที่เฉียบคมกว่ามากนัก"เจี้ยนหลินมองตามไปยังอักขระเหล่านั้น เขารู้สึกได้ถึง "ความเชื่อมโยง" บางอย่างกับพลังลึกลับภายในกายของตนเองอีกครั้ง 'หรือว่า...พลังนี้จะช่วยให้ข้าเข้าใจอักขระเหล่านี้ได้?'

(จบตอนที่ 148)