ตอนที่ 6 ธาตุดวงจิตแก่นแท้
ตูม!!
ซ่า!!
แควกกก!!?..
เสียงตูมสนั่นน้ำลำธารที่ไหลแรงม้วนเป็เกลียว พัดพาท่อนไม้จมหายลงไปในใต้ลำธาร กริชเพชรพุ่งทะยานตัวออกจากโพรงไม้ที่กำลังจม
'สงสัยจะต้องตกน้ำตายแน่งานนี้เรา'
ชายหนุ่มรำพึงในใจดำผุดดำว่าย ผุดๆโผล่ๆขึ้นเหนือน้ำ
“เฮ้ย!!”
ตูม!! ซ่า!!
บุ๋ม! บุ๋ม! บุ๋ม!
ฉับพลันเขาเห็นกงเล็บขนาดใหญ่ บินโฉบมาหมายจะจับชายหนุ่มกินเป็อาหาร กริชเพชรต้องจำใจดำน้ำลงไปอีกครั้ง เสียงตูม ตามหลังมาติดๆเขาพุ่งทะยานว่ายน้ำหนี ลัดเลาะโขดหินใต้ลำธาร หลบหลีกเ้านกประหลาดที่ตอนนี้ มันใช้หางเหมือนปลาโบกน้ำพุ่งทะยาน เข้าหาหมายจับกริชเพชรกินเป็อาหารให้ได้
ควับๆๆ!!
“ง่ะ”
ชายหนุ่มหันมาดูเ้านกชั่วร้ายด้วยความหวาดกลัว
‘โอ๊ย!..เวรกรรม..มันช่างจองล้างจองผลาญไม่เลิกราจริงๆ หนีลงน้ำมันยังว่ายน้ำตามมาอีก นี่มันเป็นกประเภทไหน..?”
เขารู้สึกประหลาดมากเมื่ออยู่ในน้ำ กลับสามารถหายใจได้สะดวก เหมือนตัวเองเป็ปลาตัวหนึ่ง กลั้นหายใจได้นานความดีใจของชายหนุ่ม ประดังขึ้นมาแทบน้ำตาไหล
ยังไงเขาก็ไม่จมน้ำตายแน่นอน กริชเพชรตะกุยตะกายด้วยแขนขา พุ่งปราดไปข้างหน้าหลบเข้าซอกหินนั้น ซอกหินนี้อย่างรวดเร็ว
ควับๆๆ!
เ้านกชั่วร้ายก็ไม่ยอมลดละ มันอ้าปากกว้างหมายจะจับชายหนุ่มกลืนกินให้ได้
"บัดซบอสูรน้ำจืดเกิดใหม่ทำไม? มีฤทธิ์เดชเกินตัวธรรมดามันไม่น่าจะว่ายน้ำได้ด้วยซ้ำ ลืมตายังลำบากนี่ะโหนีแล้วยังดำผุดดำว่าย แสดงว่าธาตุดวงจิตแก่นแท้ของมัน ต้องมีตบะสูงพอสมควร..”
เอื้อก!
เ้านกร้ายคิดในใจตามีแววประกายกระหาย อยากกลืนกินบอลแก่นแท้ ของอสูรน้อยน้ำจืดตัวนี้เหลือเกิน น้ำลายสอไหลออกจากปากไม่รู้ตัว
ควับๆ!!
สุดท้ายกริชเพชรก็เห็นซอกหินด้านซ้ายมือ พุ่งทะยานปราดเข้าไปอย่างรวดเร็ว เพราะจวนตัวเ้านกชั่วร้ายมันตามหลังมาติดๆ เขาเริ่มอ่อนแรง จึง้าหาที่หลบภัยสักแห่ง
ควับ!
“อ๊ะ!!..เฮ้ย”
พอพุ่งเข้าไปตาชายหนุ่มต้องเหลือกโพลงขึ้นทันที เพราะกริชเพชรไปเจอซอกหินทางตัน ที่มีลักษณะเป็โพรงถ้ำไม่มีทางออกจนมุมแบบไม่ทันตั้งตัว
จะว่ายน้ำกลับออกมาก็มีเ้านกปีศาจดักทาง มองเขาตาแดงก่ำด้วยความเดือดดาลมันคงจะโกรธแค้น ที่กริชเพชรทำให้มันเหน็ดเหนื่อยในการตามล่าจับเขากินเป็อาหาร
กรอด!!
‘เด็กน้อยฤทธิ์มากนะ..เดี๋ยวข้าจะเคี้ยวเ้าให้แหลกในปากแล้วค่อยๆกลืนกินทีละคำ สมกับที่ข้าเหน็ดเหนื่อยตามล่าเ้า’
เ้านกั์คำรามเดือดดาลในใจ มันฉุกคิดว่าอสูรน้อยตรงหน้ามีลักษณะที่แปลก บอลดวงจิตแก่นแท้เหมือนมีความพิเศษ สีสันแปลกไม่เหมือนใคร
จึง้าขบเคี้ยวลิ้มลองรสชาติ อสูรน้อยน้ำจืดตัวนี้ทีละน้อย ว่าจะมีความแตกต่างกับพวกอสูรที่มันเคยกลืนกินมาหรือไม่
แควกๆๆ!!
ควับ!!
นกประหลาดอ้าปากกว้างหยุดลอยอยู่เหนือหัวอสูรน้อยตาถมึงทึง พุ่งทะยานเข้าหากริชเพชรอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มไม่มีทางหนีรอดอีกต่อไป ที่สำคัญเขาเหน็ดเหนื่อยสุดสายป่าน ได้แต่ว่ายน้ำติดฝาผนังหิน ปลงอนิจจังหลับตาลงอ้าปากรอรับความตาย
แฮกๆๆ!!
“เอ๊ะ!!?”
ครึด! ครึด! ครึด!
ฉับพลันด้านขวามือของเขามีสิ่งหนึ่ง คล้ายงูั์เลื้อยเข้ามาหาทั้งคู่ ตัวของมันเป็เกร็ดสีมรกต มีหงอนสีน้ำเงินอยู่ตรงกลางศีรษะ ลอยวนเวียนกลับไปกลับมา ระหว่างซอกหินดวงตาของมันไร้แวว
“...?!”
เ้านกร้ายมันหยุดลงอย่างกะทันหัน เมื่อเห็นเ้างูประหลาดผ่านมาตรงหน้า กริชเพชรกลั้นหายใจเพราะลำตัว ของมันใหญ่ กว่าเ้านกั์เกือบสามเท่า งูที่มีสายตาไร้แววมันค่อยๆ เคลื่อนผ่านตรงกลางระหว่างเขา กับศัตรูร้ายอย่างเชื่องช้า เหมือนกับว่าในใต้ลำธารหยุดนิ่ง ไอ้นกชั่วร้ายก็ไม่ยอมขยับเหมือนมันหวาดกลัวงูสีน้ำเงินมีหงอนตัวนี้ สุดท้ายมันค่อยๆเคลื่อนตัวเลื้อยผ่านไป
ครึด! ครึด! ครึด!
วาบๆ!!
งูั์คล้อยหลังไปไอ้นกชั่วร้าย มีประกายตาวาววับขึ้นอีกครั้ง จ้องมองกริชเพชรอย่างกระหายเื มันเริ่มเคลื่อนตัวเข้าหาเขาอย่างระมัดระวังเชื่องช้า คล้ายกับว่าจะไม่ให้ชายหนุ่ม หลุดรอดจากกรงเล็บ และจะงอยปากของมันไปได้อีก กริชเพชรถอยหลังกรูดดันผนังหินไถลตัว ขึ้น้าช้าๆ ตาจ้องมองเ้านกอุบาท
“...”
‘เอาไงดีเรา..งูตัวนั้นมันก็เหมือนจะไม่มีิญญา..ไปมายังกับซอมบี้เอาไงดีล่ะ?!..’
กริชเพชรตัดสินใจเด็ดเดี่ยวเขาไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี นอกจากะโร้องสุดเสียงให้งูที่เลื้อยผ่านไปช่วย
(อู๊ อู้ อี๊.อี๊!! กรี๊ดดดด) “ช่วยด้วยครับพี่!! ช่วยด้วย~”
แต่เสียงของชายหนุ่มกับหวีดหวิวแหลมเล็กไม่เป็ภาษา และมันก็ไม่ช่วยให้งูตัวนั้นหันหลังกลับมา แต่ไอ้นกั์มันกลับปรับเปลี่ยนปฏิกิริยาอย่างกะทันหัน พุ่งปราดเข้ามาหากริชเพชรอย่างรวดเร็ว
“โอ๊ยยย!! ช่วยด้วย!!” (โอ๊ะ..โอ้วว!!)
ชายหนุ่มพยานถีบน้ำหมายจะพุ่งขึ้นด้านสูง แต่ติดผนังเขาอ้าปากกว้างร้องะโสุดเสียง
วูบ!!
วาบๆๆ!!
ฉับพลันบอลสีรุ้งก็ทะลักจากท้องขึ้นสู่ปากของกริชเพชรอย่างอัตโนมัติ แสงประกายเจ็ดสีพุ่งกระจาย รอบบริเวณปกคลุมซอกหินจนสว่างระยิบระยับละลานตา มันค่อยๆดับวูบลงแล้วรวมกันเป็แสงเลเซอร์สีเขียว
ปรี๊ดดดดดดด
ตูม!
เฮือก!
มันพุ่งตรงไปหางูประหลาดสีน้ำเงินมีหงอน เสียงดังตูมสนั่นเหมือนเ้างูั์ จะตื่นจากภวังค์ มันสะดุ้งเฮือกขึ้นทันที หันกลับมาตามแสงสีเขียวที่พุ่งชน
"อ๊าสสสสสส!.."
มันเปล่งเสียงร้องก้องกังวานใต้ลำธาร เหมือนถูกสะกดกลั้นมาหลายร้อยหลายพันปี
(อึกๆอักๆอูๆอี๊ๆ!!) “พี่ครับช่วยผมหน่อยครับ”
กริชเพชรเมื่อเห็นปฏิกิริยา ที่เปลี่ยนไปของเ้างูใหญ่ รีบร้องขอความช่วยเหลือ
เ้านกประหลาดผู้ชั่วร้าย ตะลึงงันกับสิ่งที่เกิดขึ้น ะโร้องสุดเสียง
“เป็ไปไม่ได้?ดวงจิตแก่นแท้อสูรวารีน้ำจืด ปลุกภูตอสูรระดับสี่ได้ยังไง?!!..”
มันพูดไม่ทันขาดคำก็ม้วนตัวใช้หางที่เหมือนปลา กระทุ้งน้ำหนีอย่างรวดเร็ว งูมีหงอนสีน้ำเงินอ้าปากกว้าง แสงวาบเป็มวลน้ำวงกลมสีใสขนาดใหญ่ ออกมาจากปากของมันดุจกงจักรน้ำ พุ่งเข้าหาเ้านกประหลาดผู้โหดร้ายกระหายเื
สวบ!!
ฉับ!!
“อ๊ากก!.”
เสียงดังสวบกริชเพชรอ้าปากค้าง เมื่อกงจักรน้ำที่หมุนใต้ธารา บั่นคอนกั์ขาดอย่างกะทันหัน ร่างกับหัวแยกกันคนละทิศคนละทาง
บอลสีเขียวพุ่งกระเด็นออกมาจากปากของมัน ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตาแบบปัจจุบันทันด่วน กริชเพชรขนลุกซู่ทั้งดีใจทั้งตกตะลึง กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
วูบๆๆ!!
เขาใเมื่อพลังดึงดูดบอลประกายรุ้งในปากของกริชเพชร สูบเอาพลังบอลเขียวของนกชั่วร้ายเข้ามาหาชายหนุ่มอย่างน่าอัศจรรย์
วาบๆ
เหมือนตัวเขาจะได้รับพลังเข้ามาในร่างกาย หมุนเวียนจนสมองโป่งพอง สุดท้ายแสงสีเขียวของเ้านกชั่วร้าย ก็ดับวูบลงหายเข้าไปในบอลสี่รุ้งของชายหนุ่มจนหมดสิ้น
วาบๆๆ!!
กริชเพชรรู้สึกว่าในร่างกายมีพลังกดทับลงมา อย่างมหาศาลท้องไส้ปั่นป่วน มันกระแทกกระโชกไหลเข้าไปสู่สมองชายหนุ่ม
คล้ายๆกับพลังของหิ่งห้อย ที่เคยดูดซับมาตลอดสามเดือน แต่ครั้งนี้กลับรุนแรงมาก มันหมุนเวียนไปทั่วร่างกายคล้ายกับว่าจะอัดแน่นเข้าไปในสมองให้ได้
กริชเพชรตัวแข็งทื่อ ประกายแสงสีเขียววูบวาบ รอบๆตัวเขาดุจหมอกควันส่องประกายเจิดจ้า แต่ดูสภาพไม่นิ่งสั่นไหวเหมือนดวงไฟที่ไม่มั่นคง แล้วก็กระจายหายวับไป
ขณะที่เขากำลังหน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็ลม หัวใจที่เต้นแรงไม่เป็จังหวะค่อยๆผ่อนคลายลงช้าๆ แล้วได้ยินเสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้น เขาต้องหันกลับไปมองดูด้วยความตกตะลึง
'โอ้แม่เ้า!!'
ชายหนุ่มถอยหลังหดตัวหนี และแปลกใจกับเสียงที่ได้ยิน เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่า ตัวเองจะเข้าใจภาษาของงูประหลาดตรงหน้า
"เฮ้อ..น่าเสียดาย...นายน้อยไม่สามารถผนึกพลังอสูรนกปีศาจได้..ไม่อย่างนั้นเขาคงจะเลื่อนระดับที่หนึ่งขึ้นมาได้อย่างสบาย สงสัยพลังกายภาพยังไม่เหมาะสม
ที่จะรับคลื่นพลังดวงจิตมหาศาลขนาดนี้ แต่ก็คงอีกไม่นานหรอก..ให้มันกระจายอยู่ในร่างกายไปก่อน ผนึกได้เมื่อไหร่ร่างกายภาพคงเปลี่ยนแปลง และเติบโตขึ้นแบบก้าวะโ"
....................................................................................................
511
