ลิขิตรักวิวาห์ด่วน

เจี่ยนหรานกลับไปถึงออฟฟิศของแผนกธุรกิจได้ยินเพื่อนร่วมแผนกกำลังวิจารณ์ท่านประธานคนใหม่อยู่

แต่ละคนพูดจนน้ำลายกระเซ็นราวเหมือนกับเข้าใจท่านประธานคนใหม่เสียมากมายเต็มประดา

เพื่อนร่วมงานชื่อหลินเม่ยมองเห็นเจี่ยนหรานก็รีบลากมาร่วมกลุ่ม “เจี่ยนหราน เธอนี่โชคดีจริงๆ ได้ทำงานข้างกายท่านประธานเป็๲ครั้งแรก”

เจี่ยนหรานยิ้มจืดๆ“ทำงานน่ะ อยู่ข้างกายใครไม่สำคัญหรอก ถ้าเธอคิดว่าทำงานข้างกายท่านประธานแล้วดีต่อไปได้เจอเ๹ื่๪๫แบบวันนี้อีกจะให้ผู้จัดการส่งเธอไปนะ”

เย่เม่ยรีบเข้ามาแกว่งมือ“ถึงจะบอกว่าท่านประธานคนใหม่ของเราเป็๲หนุ่มหล่อมีสเน่ห์เสน่ห์แต่สายตากับท่าทางนั่นไม่ใช่คนที่พวกเราเหล่ากุ้งฝอยจะเข้าใกล้ได้”

“อีกเดี๋ยวท่านประธานคนใหม่จะมาเดินตรวจสอบตามปกติทุกคนกลับไปที่นั่งตั้งใจทำงาน” จ้าวจวินฉิง ผู้จัดการแผนกธุรกิจเดินเข้ามาในออฟฟิศสั่งการผู้ใต้บังคับบัญชา

ท่านประธานคนใหม่จะมาเดินตรวจสอบตามปกติ!

พอได้ยินข่าวนี้เจี่ยนหรานก็กลืนน้ำลายอย่างช่วยไม่ได้ตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะกระเด็นกระดอนออกมาจากช่องคอ

ฉินเยว่สามีที่เพิ่งแต่งงานของเธอเป็๲ท่านประธานคนใหม่ความเป็๲จริงข้อนี้เธอยังต้องใช้เวลามาค่อยๆทำความเข้าใจ ใน๰่๥๹เวลาสั้นๆ นี้เธอยังไม่ได้เตรียมตัวจะเผชิญหน้ากับเขาเลย

เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆต่างกลับไปที่นั่งแล้ว เหลือเพียงเจี่ยนหรานที่ยังยืนเหม่ออย่างโง่เง่าอยู่ที่เดิมจ้าวจวินฉิงมองเจี่ยนหราน “เจี่ยนหราน เธอยังมีเ๹ื่๪๫อะไรอีก?”

“ไม่มีค่ะ” เจี่ยนหรานได้สติขึ้นมา แอบกำหมัด รีบกลับไปยังที่นั่งเปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบข้อมูลลูกค้า

ไม่ถึงชั่วขณะ  ลิฟท์ส่งเสียงดังติ้งต่องฉินเยว่ภายใต้การห้อมล้อมของกลุ่มคนก็ปรากฎปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งต่อหน้าเจี่ยนหราน

แต่โชคดีที่ฉินเยว่เพียงแค่ทักทายพนักงานของแผนกเท่านั้นฟังจ้าวจวินฉิงรายงานเ๱ื่๵๹งานอย่างเรียบง่ายอีกครั้งก็นำกลุ่มคนจากไป

พอฉินเยว่ไปแผนกธุรกิจก็วุ่นวายขึ้นมาอีกครั้งแม้แต่จ้าวจวินฉิงที่ปกติเอาจริงเอาจังยังอดไมไหวเม้าท์มอยกับทุกคนไปหลายประโยค

ทุกคนพูดถึงแต่เ๱ื่๵๹ท่านประธานสุดหล่อที่หล่อจนไร้เหตุผลว่ายังไม่แต่งงานหรือแต่งงานแล้วกันแน่?

เจี่ยนหรานฟังคำวิจารณ์ของพวกเขาแล้วไม่ได้พูดอะไรสักคำในใจคิดว่าถ้าให้คนกลุ่มนี้รู้ว่ามีชื่อของเธอเขียนอยู่ในทะเบียนสมรสของท่านประธานเธอจะถูกผู้หญิงกลุ่มนี้ถลกหนังทั้งเป็๞ไหมนะ?

๰่๥๹เวลาทำงานของวันนี้ภายใต้ความตื่นตระหนกและวุ่นวายใจนับว่าผ่านไปแล้วบรรดาเพื่อนร่วมงานต่างกลับไปหมดแล้วเจี่ยนหรานถึงเพิ่งจะเลิกงาน

งานตอนกลางวันเสร็จแล้วตอนกลางคืนเธอควรจะใช้จิตใจเช่นไรไปเผชิญหน้ากับฉินเยว่ดี?

เจี่ยนหรานไม่รู้จริงๆไม่รู้แม้แต่ว่าควรจะกลับไปยัง“บ้าน” ของเธอกับฉินเยว่หรือไม่

ออกจากประตูใหญ่ของบริษัทเจี่ยนหรานเคยชินกับการเลี้ยวขวามาถึงเพื่อไปยังทางเข้าบีB ของสถานีรถไฟใต้ดินสวนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของรถไฟใต้ดินเดินมาได้ระยะทางสั้นๆ ถึงก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตอนนี้เธออยู่ด้วยกันกับสามีที่เพิ่งแต่งงานกัน

อพาร์ทเมนต์ของฉินเยว่ห่างจากบริเวณสวนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีไม่ไกลนั่งรถบัสแค่สามสถานี ป้าย ถ้าเดินน่าจะประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงแล้ว

เจี่ยนหรานมองดูเวลาตอนนี้เพิ่งห้าโมงกว่า ยังไงเสียก็ยังไม่ได้คิดให้ดีว่าจะเผชิญหน้ากับฉินเยว่อย่างไรเธอเลยเลือกจะเดินกลับบ้าน จะได้คิดเ๹ื่๪๫ของทั้งสองคนให้ดีๆพอดี

เมื่อกลับมาถึงด้านล่างของอาคารที่พักเจี่ยนหรานตัดสินใจไปซื้อพวกผักและเนื้อที่ซูเปอร์มาเก็ตของสดด้านข้างไม่ว่าเ๱ื่๵๹ใหญ่แค่ไหน เติมท้องให้เต็มสิถึงจะสำคัญที่สุด

เธอไม่รู้ว่าฉินเยว่ชอบทานอะไรจึงเอามือถือออกมาคิดจะโทรถามแต่ก็กังวลอีกว่าอีกฝ่ายจะไม่สะดวกรับโทรศัพท์ดังนั้นเลยวางมือเก็บมือถือคืนที่เดิม

เลือกซื้อวัตถุดิบทำอาหารเสร็จแล้วก็หิ้วกลับบ้าน

ห่างจากลิฟท์ไม่เท่าไหร่เจี่ยนหรานเห็น เงาร่างที่ทั้งแปลกหน้าและคุ้นเคยเขาหันหน้าเข้าหาลิฟท์ ยืนตัวตรงแน่ว ชุดสูทสีเทาอ่อนเมื่อถูกเขาสวมแล้วแลดูดีมาก

ฉินเยว่ยืนตัวตรงอยู่ตลอดเขารูปร่างดีมาก มองไกลๆ แล้ว เหมือนทิวทัศน์ที่งดงาม

จนถึงตอนนี้เจี่ยนหรานยังคงไม่เข้าใจผู้ชายที่รูปร่างโดดเด่นเช่นนี้แถมยังเป็๞ประธานของบริษัทใหญ่ทำไมถึงมานัดบอดได้ แถมยังชอบเธอที่ “แสนจะธรรมดา” ด้วย?

“คุณกลับมาแล้วหรือ” เจี่ยนหรานเดินเข้าไป พยายามทักทายเขาอย่างธรรมดาที่สุด

“อืม” ฉินเยว่หันมามองเธอ บนใบหน้าไม่มีสีหน้าแปลกใจที่ได้เห็นเธอยังคงเรียบเฉย

เจี่ยนหรานยิ้มบางๆให้ และยืนนิ่งอยู่ข้างกายเขา

เธอเพียงแค่มองเขาแวบหนึ่งรู้สึกราวกับว่าวันนี้ผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนเดิมอยู่บ้างแต่ตรงไหนไม่เหมือนเดิมนั้นในเวลาสั้นๆ ยังนึกไม่ออก

แอบเหลือบลอบมองแวบทางหางตาแวบหนึ่งที่แท้วันนี้เขาสวมแว่นตากรอบสีทองทั่วร่างทำให้ยิ่งดูเงียบสงบและเก็บตัวมากขึ้น

เจี่ยนหรานแอบถอนหายใจในใจผู้ชายคนนี้เพียงแต่พูดเยอะหน่อยตอนพบกันครั้งที่สองเท่านั้นปกติแล้วเป็๞คนสงวนคำพูด เธออยากจะเป็๞ฝ่ายกระชับความสัมพันธ์แต่ก็ไม่รู้จะลงมือเริ่มอย่างไร

แถมตอนนี้รู้ฐานะที่ทำให้คนช็อกของเขาอีกเจี่ยนหรานยิ่งไม่รู้ว่าควรจะเริ่มเข้าใกล้เขาอย่างไรดี

ขณะกำลังคิดอยู่จู่ๆ ฉินเยว่ก็ยื่นมือข้างหนึ่งมาหาเธอเจี่ยนหรานถอยหลังไปก้าวนึงตามสัญชาตญาณเพิ่มระยะห่างระหว่างเธอกับเขา

“เอาของมาให้ผมหิ้วเถอะ” เขาพูดเสียงนุ่มนวล ไม่ได้โกรธที่เธอรักษาระยะห่างระหว่างกันอย่างไม่ได้ตั้งใจเข้ามาเอาเพียงแค่ยื่นมือมารับถุงในมือของเธอไปตามใจชอบ

เจี่ยนหรานรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวเขาแค่คิดจะช่วยเธอหิ้วถุงเท่านั้นส่วนเธอกลับคิดเหลวไหลไร้สาระไปถึงไหนๆแล้ว

ก้มศีรษะมองมือใหญ่แข็งแรงของฉินเยว่หิ้วของถุงใหญ่เหมือนไม่หนักเท่าไหร่ความอบอุ่นก็แผ่ซ่านในหัวใจเธอ

เจี่ยนหรานคิดในแง่ดีว่าต่อให้ไม่มีความรัก ต่อให้เขาเป็๞ประธานใหญ่ของบริษัทแต่ขอเพียงทั้งสองคนร่วมแรงร่วมใจในการแต่งงานนี้ก็จะสามารถอยู่ร่วมกันได้เป็๞อย่างดี

พวกเขาเข้าไปในลิฟท์ในขณะที่ลิฟท์เคลื่อนตัวก็ไม่มีใครพูดอะไรเลย

พอกลับถึงบ้านฉินเยว่นำสิ่งของไปวางไว้ในครัวแล้วพูดเสียงนุ่มนวลอีกว่า“ผมทำอาหารไม่ค่อยเป็๞ คืนนี้ต้องรบกวนคุณแล้ว”

“คุณไปทำธุระของคุณเถอะ เ๱ื่๵๹ทำอาหารไว้เป็๲หน้าที่ของฉันเอง” เจี่ยนหรานวางกระเป๋าเสร็จ ก็ถอดเสื้อนอกออกสวมผ้ากันเปื้อน

“ขอบใจ!” เขาพูดเสียงเบา

“คุณเกรงใจเกินไปแล้ว” เจี่ยนหรานเค้นรอยยิ้มขึ้น ยิ้มจนเก้อเขินเล็กน้อย

พวกเขาเป็๞สามีภรรยากันแล้วแต่การอยู่ด้วยกันกลับยังเหมือนคนแปลกหน้าสองคน

เธอคิดว่าภรรยาทำอาหารให้สามีทานเป็๲เ๱ื่๵๹ที่ถูกต้องเหมาะสมส่วนท่าทีที่เขาพูดกับเธอ แทบไม่รู้สึกว่าเว้นระยะห่างระหว่างทั้งสองคนเลย

เจี่ยนหรานคิดว่าถึงแม้จะเป็๞การแต่งงานที่ไม่มีความรักเป็๞พื้นฐานก็ไม่ควรจะอยู่ด้วยกันเหมือนคนแปลกหน้า

เธอไม่คิดมากอีกต่อไปหันหลังเข้าห้องครัว ซาวข้าวแล้วเทลงในหม้ออย่างคล่องแคล่วเลือกผัก ล้างผัก ...

ผ่านไปครู่หนึ่งหางตาของเจี่ยนหรานเหลือบไปเห็นเงาร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าห้องครัว

“ถ้ามีอะไรให้ช่วย คุณบอกมาได้นะ” ฉินเยว่ยืนตัวตรงแน่วอยู่ที่นั่น น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลเหมือนปกติ แต่กลับน่าฟังและมีความละอายปนนิดๆ

“คุณรออีกหน่อย เดี๋ยวก็ทำเสร็จแล้ว” เจี่ยนหรานชะโงกศีรษะออกมาดูนาฬิกาที่แขวนไว้บนผนังห้องนั่งเล่นตอนนี้หนึ่งทุ่มครึ่งแล้ว เขาคงจะหิวแย่

ในใจครุ่นคิดพรุ่งนี้เลิกงานจะต้องตรงกลับมาเลยทำอาหารให้เสร็จเร็วขึ้นหน่อยเขากลับบ้านมาจะได้ทานอาหารที่เธอลงมือทำเอง

ไม่ว่าฉินเยว่จะมีศักดิ์ฐานะเช่นไรแต่การแต่งงานครั้งนี้เธอเป็๲คนตัดสินใจเองจะต้องพยายามทำให้เป็๲๰่๥๹เวลาที่ดี