ตอนที่ 20 การค้นหาเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์
หลังจากที่หลงเหยียนรับภารกิจล่าสัตว์และค้นหาสมุนไพรจากโรงหมอตระกูลหลี่ เขาเริ่มต้นการเดินทางเข้าสู่ป่าลึกเพื่อค้นหาสมุนไพรมรกตวารี สมุนไพรที่มีคุณสมบัติช่วยบำรุงเืและเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน
หลงเหยียนเดินตามลำธารที่ไหลผ่านกลางป่า เขาสังเกตทุกสิ่งรอบตัวอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้พลาดสมุนไพรหายากนี้ ลำธารน้ำใสไหลเอื่อยผ่านโขดหินและต้นไม้ใหญ่สองฝั่ง เสียงน้ำไหลกระทบหินสร้างความผ่อนคลายและสงบเงียบ
ป่าลึกที่หลงเหยียนเดินผ่านเต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่และพืชพรรณเขียวชอุ่ม ใบไม้ร่วงหล่นกระจายทั่วพื้นดินสร้างพรมธรรมชาติที่นุ่มนวล
แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านช่องว่างของใบไม้ใหญ่ ทำให้เกิดแสงและเงาที่สวยงาม ดอกไม้ป่าสีสดใสเบ่งบานอยู่ทั่วบริเวณ เสียงนกร้องและเสียงลมพัดผ่านใบไม้ทำให้บรรยากาศดูสงบและผ่อนคลาย
หลงเหยียนก้มลงสำรวจบริเวณริมลำธารที่น้ำใสไหลผ่าน เขาเห็นใบไม้สีเขียวสดใสที่มีแสงสะท้อนจากแสงแดด มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยมา เขารู้ทันทีว่านี่คือสมุนไพรมรกตวารีที่เขากำลังมองหา
เขาค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้สมุนไพร ริมลำธารมีความชื้นสูงทำให้สมุนไพรเติบโตได้ดี รากของสมุนไพรบางส่วนจมอยู่ในน้ำใสที่ไหลเอื่อย ใบสีเขียวมรกตส่องแสงระยิบระยับในแสงแดด
หลงเหยียนยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นสมุนไพรมรกตวารีอยู่เบื้องหน้า เขานั่งลงข้างลำธารและเริ่มเก็บสมุนไพรอย่างระมัดระวัง เขารู้ว่าสมุนไพรนี้มีคุณค่าและสามารถนำไปใช้ในการทำยารักษาโรคได้หลายอย่าง
ในขณะที่เขากำลังเก็บสมุนไพร บรรยากาศรอบๆ ยังคงสงบเงียบ ลำธารใสไหลผ่านไปอย่างต่อเนื่อง ต้นไม้ใหญ่ยืนเรียงรายอย่างสง่างาม เสียงนกร้องและเสียงลมพัดผ่านใบไม้ยังคงสร้างบรรยากาศที่ผ่อนคลายและเงียบสงบ
การล่ากระต่ายทองคำ
หลังจากเก็บสมุนไพรมรกตวารีเสร็จ หลงเหยียนเดินทางต่อไปยังทุ่งหญ้ากว้างในป่าเพื่อล่ากระต่ายทองคำ อาวุธเดียวที่เขาใช้คือธนูมัจฉาเวหาที่ได้รับการสร้างขึ้นอย่างประณีต เขา้าทดสอบความสามารถในการยิงวิถีโค้งเพื่อพิสูจน์ความแม่นยำของอาวุธนี้
หลงเหยียนเดินลัดเลาะผ่านทุ่งหญ้ากว้าง เขาสังเกตเห็นรอยเท้ากระต่ายและสัญญาณต่างๆ ที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของกระต่ายทองคำ เขาใช้ทักษะในการติดตามรอยเท้ากระต่ายและสังเกตสัญญาณต่างๆ จนกระทั่งเห็นกระต่ายขนสีทองที่ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้
ทุ่งหญ้ากว้างที่มีดอกไม้ป่าและต้นหญ้าสูงล้อมรอบ บรรยากาศเงียบสงบ เสียงลมพัดผ่านทุ่งหญ้าทำให้เกิดเสียงซ่าเบาๆ แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาทำให้เกิดเงาเลือนลางระหว่างต้นหญ้า ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสมีเมฆลอยผ่านอย่างช้าๆ
หลงเหยียนยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้า เขาหยิบธนูมัจฉาเวหาออกมาพร้อมกับลูกธนูเหล็กทมิฬ เขานิ่งเฉยและหายใจลึกเพื่อรักษาความสงบและสมาธิ เมื่อกระต่ายทองคำปรากฏตัวออกมาจากพุ่มไม้ หลงเหยียนยกธนูขึ้นและเล็งไปที่เป้าหมาย
เขาดึงสายธนูอย่างเงียบเชียบและมั่นคง สายธนูยืดหยุ่นในมือของเขา ความรู้สึกถึงพลังและความแม่นยำของธนูมัจฉาเวหาทำให้เขามั่นใจยิ่งขึ้น เขาตัดสินใจใช้เทคนิคยิงวิถีโค้งเพื่อหลบสิ่งกีดขวางและโจมตีเป้าหมายที่ซ่อนอยู่
ลูกธนูถูกปล่อยออกจากคันธนูด้วยความเร็วสูง มันพุ่งออกไปในแนวโค้งอย่างงดงาม ทะลุผ่านอากาศและหลบสิ่งกีดขวางตามเส้นทางโค้งที่หลงเหยียนคำนวณไว้ กระต่ายทองคำที่เคลื่อนไหวรวดเร็วถูกลูกธนูวิถีโค้งยิงตรงเป้าหมาย มันล้มลงกับพื้นหญ้าทันที
หลงเหยียนเดินเข้าไปใกล้และตรวจสอบกระต่ายทองคำที่เขาล่าได้ เขารู้สึกถึงความสำเร็จและความภูมิใจในการล่าครั้งนี้ เขารู้ว่าเทคนิคการยิงวิถีโค้งของเขามีประสิทธิภาพและทำให้เขาสามารถล่ากระต่ายทองคำได้สำเร็จ
การพบดอกไม้เพลิงฟ้า
หลังจากล่ากระต่ายทองคำได้สำเร็จ หลงเหยียนเดินทางต่อไปยังเนินเขาสูงเพื่อค้นหาดอกไม้เพลิงฟ้า ดอกไม้ที่มีสีฟ้าสดใสและแสงเรืองรองในที่มืด ซึ่งเป็สมุนไพรหายากที่ต้องใช้ในการทำยารักษาโรค
หลงเหยียนปีนขึ้นเนินเขาที่สูงชัน แม้ว่าเขาจะเหนื่อยล้าแต่เขาไม่ยอมแพ้ เมื่อเขามาถึงยอดเขา เขาเห็นดอกไม้เพลิงฟ้าที่เรืองแสงในแสงแดดตอนเย็น ดอกไม้สีฟ้าสดใสที่เบ่งบานบนยอดเขา
เนินเขาสูงชันที่หลงเหยียนปีนขึ้นเต็มไปด้วยพืชพรรณที่หลากหลาย ต้นไม้ใหญ่ที่มีรากเกาะแน่นอยู่กับหิน และพุ่มไม้ที่สูงทำให้การปีนขึ้นเป็ไปอย่างยากลำบาก แสงแดดส่องลงมาทำให้ภูมิประเทศดูงดงามและมีชีวิตชีวา แม้ลมพัดแรง แต่บรรยากาศกลับให้ความรู้สึกสดชื่น
เมื่อเขาเดินไปบนยอดเขา เขาสังเกตเห็นดอกไม้สีฟ้าที่มีแสงเรืองรองในแสงแดดตอนเย็น ดอกไม้เพลิงฟ้าบานสะพรั่งอยู่ท่ามกลางพุ่มไม้สูง รอบๆ ดอกไม้มีผีเสื้อและแมลงต่างๆ บินมาเก็บน้ำหวาน แสงแดดที่อ่อนลงทำให้สีฟ้าของดอกไม้ดูสดใสและเปล่งประกาย
หลงเหยียนเดินเข้าไปใกล้ดอกไม้เพลิงฟ้า เขารู้สึกถึงความสงบและความงดงามของธรรมชาติ เขานั่งลงข้างๆ ดอกไม้และเริ่มเก็บดอกไม้เพลิงฟ้าอย่างระมัดระวัง กลีบดอกไม้ที่บอบบางและแสงเรืองรองทำให้เขาต้องใช้ความระมัดระวังเป็พิเศษ
บรรยากาศรอบๆ ยังคงเงียบสงบ เสียงลมพัดผ่านใบไม้และเสียงนกร้องทำให้หลงเหยียนรู้สึกผ่อนคลายและมีสมาธิ เขาใช้เวลาในการเก็บดอกไม้เพลิงฟ้าอย่างพิถีพิถัน เพื่อให้ได้ดอกไม้ที่สมบูรณ์และสามารถนำไปใช้ในการทำยารักษาโรคได้
การเผชิญหน้าเสือดาวเขียว
หลังจากที่หลงเหยียนเก็บดอกไม้เพลิงฟ้าได้สำเร็จ เขาเริ่มเดินทางกลับลงจากยอดเขา ขณะที่เขากำลังเดินผ่านป่าลึก เสือดาวเขียวที่เป็สัตว์ร้ายและมีพลังมหาศาลก็ปรากฏตัวขึ้นและโจมตีเขาโดยไม่ทันตั้งตัว
หลงเหยียนต้องเผชิญหน้ากับเสือดาวเขียวที่กระโจนออกมาจากพุ่มไม้ มันมีขนสีเขียวเข้มและลายด่างที่ทำให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมในป่า มันกระโจนเข้าใส่หลงเหยียนด้วยความรวดเร็วและรุนแรง
ป่าลึกที่มีต้นไม้หนาทึบและพืชพรรณเขียวชอุ่ม ใบไม้ใหญ่ที่ล้อมรอบทำให้บรรยากาศดูมืดมัว เสียงลมพัดผ่านใบไม้สร้างบรรยากาศที่ตึงเครียด ท้องฟ้าคลึ้มทำให้แสงสว่างน้อยลง เสียงสัตว์ป่าและเสียงใบไม้กรอบแกรบทำให้ทุกอย่างดูระทึกใจ
หลงเหยียนยืนมั่นในท่าทางเตรียมพร้อม เขาดึงธนูมัจฉาเวหาออกมาและใส่ลูกธนูเหล็กทมิฬเข้ากับคันธนู เขารู้ว่าการเผชิญหน้ากับเสือดาวเขียวไม่ใช่เื่ง่าย เขาต้องใช้เทคนิคยิงที่ฉวัดเฉวียนและรุนแรงของวิชามัจฉาเวหา
เขานิ่งเงียบและหายใจลึก เพื่อรักษาความสงบและสมาธิ สายตาของเขาจับจ้องที่เสือดาวเขียวที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เมื่อเสือดาวเขียวกระโจนเข้าใกล้ หลงเหยียนยกธนูขึ้นและเล็งไปที่เป้าหมาย
เขาดึงสายธนูและปล่อยลูกธนูออกไปด้วยความเร็วสูง ลูกธนูพุ่งออกไปในแนวฉวัดเฉวียนและวิถีโค้งที่รุนแรง มันทะลุผ่านอากาศและตรงไปยังเป้าหมายอย่างแม่นยำ เสือดาวเขียวพยายามหลบหนีแต่ไม่สามารถหลบพ้น ลูกธนูเหล็กทมิฬพุ่งเข้าใส่มันอย่างจัง
เสือดาวเขียวร้องคำรามและล้มลงกับพื้น มันพยายามลุกขึ้นมาอีกครั้งแต่ไม่สามารถทำได้ หลงเหยียนเดินเข้าไปใกล้และตรวจสอบเสือดาวเขียวที่เขาล่าได้ เขารู้สึกถึงความสำเร็จและความภูมิใจในการเผชิญหน้าครั้งนี้
การค้นหาเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์
หลังจากเอาชนะเสือดาวเขียวและเก็บดอกไม้เพลิงฟ้าได้สำเร็จ หลงเหยียนเดินทางต่อไปยังถ้ำที่มีความชื้นสูงเพื่อตามหาเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็สมุนไพรที่มีคุณสมบัติช่วยบำรุงระบบประสาทและเพิ่มพลังงาน
หลงเหยียนมาถึงปากถ้ำที่ตั้งอยู่ลึกในป่า ถ้ำนี้มีชื่อเสียงว่ามีความชื้นสูงและมืดมิด ภายในถ้ำมีเห็ดเงินศักดิ์สิทธิ์ที่หายากและมีคุณค่ามาก เขาต้องเข้าไปในถ้ำและค้นหาเห็ดนี้ในความมืดและความชื้นที่สูง
ปากถ้ำที่หลงเหยียนยืนอยู่มีเถาวัลย์และพืชพรรณหนาทึบปกคลุม ทำให้ปากถ้ำดูมืดและลึกลับ ลมเย็นพัดผ่านปากถ้ำออกมาสร้างความรู้สึกเย็นสบายและหนาวเย็น ขณะที่หลงเหยียนก้าวเข้าไปในถ้ำ ความมืดมิดก็โอบล้อมเขา เสียงน้ำหยดลงมาจากเพดานถ้ำดังอย่างต่อเนื่อง
ภายในถ้ำ ผนังถ้ำเปียกชื้นและมีตะไคร่น้ำปกคลุม ทำให้พื้นดินลื่นและต้องระมัดระวังในการเดิน แสงไฟจากคบเพลิงที่หลงเหยียนถืออยู่เป็แหล่งแสงเดียวในความมืด ทำให้เงาของเขาเต้นระยิบระยับไปตามผนังถ้ำ ข้างในถ้ำกว้างและลึก มีหลายทางแยกที่ดูคล้ายกัน