เขาจำได้แม่นยำว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ซูเสี่ยวไป๋เพิ่งจะมารับเงินอุดหนุนของระดับว่าที่นักรบระดับต้นไปเอง!
ต่างจากพนักงานต้อนรับตรงที่ เขามั่นใจเต็มร้อยว่าซูเสี่ยวไป๋เพิ่งจะก้าวเข้าสู่ทำเนียบว่าที่นักรบได้ไม่เกินหนึ่งเดือนมานี้เอง... แต่ตอนนี้
ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน หมอนั่นกลับเลื่อนเป็ว่าที่นักรบระดับกลางแล้วงั้นเหรอ?!
"พร์การฝึกตนของมันจะสูงขนาดนี้เลยเหรอ?" จางเหิงซิงยืนอึ้ง
ถ้าซูเสี่ยวไป๋มาจากตระกูลที่ทรงอำนาจ มันก็พอจะเข้าใจได้—การเลื่อนระดับอย่างรวดเร็วด้วยทรัพยากรมหาศาลไม่ใช่
เื่แปลก แต่ซูเสี่ยวไป๋เห็นได้ชัดว่าไม่มีภูมิหลังอะไรแบบนั้นเลย!
คนมีเส้นสายที่ไหนจะถ่อมาถึงหอนักรบเพื่อมารับเงินอุดหนุนแค่ 100 หรือ 200 เหรียญิญญากันล่ะ?
"เป็เพราะความโอหังและลำพองใจของฉันเอง... นอกจากพวกลูกหลานตระกูลใหญ่ในห้องแล้ว ในหมู่พวกเรายังมีอัจฉริยะที่แท้จริงซ่อนู่อยู่ด้วย!"
"ฉันจะปล่อยให้เป็แบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องฝึกให้หนักขึ้นเพื่อตามให้ทัน!" จางเหิงซิงตัดสินใจในใจ
"จองห้องฝึกระดับ B ให้ฉัน... ไม่เอา เอาระดับ A เลย!"
"สามวัน!"
จางเหิงซิงไม่เชื่อว่าคนอย่างเขาที่ก้าวเป็ว่าที่นักรบได้ก่อนจะถูกแซงหน้าไปง่ายๆ ขนาดนี้... ไม่ว่าจะยังไง เขาต้องทวงคืนความก้าวหน้าที่เสียไปให้ได้!
...
ซูเสี่ยวไป๋ย่อมไม่รู้เลยว่า การแค่เดินมาเก็บเงินอุดหนุนตามปกติจะสร้างแรงสั่นะเืในใจเพื่อนร่วมชั้นได้ขนาดนี้
ต่อให้เขารู้ เขาก็ไม่สนหรอก
ต่อให้คุณจะมีทักษะการฝึกที่น่าทึ่งแค่ไหน คุณจะสามารถฝึกติดต่อกัน 24 ชั่วโมงโดยไม่พักได้หรือเปล่าล่ะ?
แต่เขาทำได้!
ไม่ต้องนั่งสมาธิให้เมื่อย ไม่ต้องพึ่งทรัพยากรการฝึกใดๆ แค่กิน ดื่ม และนอน เขาก็เลเวลอัปได้... ใครจะไปสู้ได้ล่ะ?
ดังนั้น ซูเสี่ยวไป๋จึงไม่มีความกังวลใดๆ เลย
ขอแค่มีเวลาเพียงพอ ไม่ว่าจะเป็ยอดฝีมือ อัจฉริยะ หรือผู้มีพร์หน้าไหน... ก็ต้องถูกเขาบดขยี้อย่างไม่มีทางสู้!
"หลิงเอ๋อ คืนนี้เราไปกินหม้อไฟกัน!"
หลังจากเพิ่งรับเงินมา 200 เหรียญิญญา ชีวิตของซูเสี่ยวไป๋ก็ยิ่งสำเริงสำราญขึ้นไปอีก
นี่มันเทียบเท่ากับเงินเดือนสองเดือนของคนธรรมดาเลยนะ!
เขาไม่ยั้งมือเลยสักนิด ไปกินข้าวนอกบ้านทุกวัน และพาสูหลิงเอ๋อไปเที่ยวเล่นทั่วทุกแห่ง
เกือบ 20 วันต่อมา ในขณะที่เงิน 200 เหรียญกำลังจะหมดลง—
ปุ๊!
เสียงเบาๆ ดังขึ้นจากในร่างกาย ซูเสี่ยวไป๋เลเวลอัปอีกครั้ง!
จากว่าที่นักรบระดับกลาง เขาะโขึ้นสู่ ว่าที่นักรบระดับสูง โดยตรง!
"อา... รู้สึกดีชะมัดเลย~"
ซูเสี่ยวไป๋ััได้ถึงกระแสความอบอุ่นที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนไหลเวียนไปทั่วร่าง เหมือนได้แช่ในบ่อน้ำพุร้อน มันสบายจนบรรยายไม่ถูก
เขาเช็คสถานะปัจจุบัน:
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ซูเสี่ยวไป๋)
ระดับพลัง: ว่าที่นักรบระดับสูง
ระดับความแข็งแกร่ง: ว่าที่นักรบระดับสูง
ระดับความอึด: ว่าที่นักรบระดับสูง
ระดับความเร็ว: ว่าที่นักรบระดับสูง
พร์การฝึกตน: ต่ำที่สุด
ทักษะยุทธ์: ไม่มี
ฟังก์ชันระบบที่ปลดล็อก: มิติฝึกฝนระบบคลิกเดียว (เลเวล 1)
ค่าสถานะทางกายภาพทั้งหมดของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากพร้อมกับการเลเวลอัป!
ซูเสี่ยวไป๋รู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังในหมัด
ของเขาเพิ่มขึ้นมหาศาลเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ และร่างกายก็รู้สึกเบาหวิว แค่วิ่งเหยาะๆ ตอนนี้เขาก็อาจจะเร็วเท่ากับ ยูเซน โบลต์ เลยทีเดียว!
"ได้เวลาไปเก็บเงินอีกระลอกแล้ว สะใจจริงๆ!"
ทุกครั้งที่เขาเลเวลอัป เขาจะสามารถไปรับเงินอุดหนุนส่วนต่างของเดือนนั้นเพิ่มได้
ภายใต้สถานการณ์ปกติ คนคนหนึ่งอย่างมากก็เลเวลอัปเดือนละครั้ง และรับเงินอุดหนุนได้แค่สองหน...
แต่ใครจะไปนึกว่าซูเสี่ยวไป๋จะเลเวลอัปถึง 3 ครั้งภายในเดือนเดียว?
ดังนั้นเมื่อซูเสี่ยวไป๋ยื่นบัตรประชาชนให้ พนักงานต้อนรับจึงถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ
เธอเห็นบันทึกในบัตรอย่างชัดเจน:
27 วันก่อน ซูเสี่ยวไป๋รับเงิน 100 เหรียญ (ระดับต้น)
20 วันก่อน เขามารับเงิน 200 เหรียญ (ระดับกลาง)
และตอนนี้ เขากลับมาเพื่อรับเงิน 300 เหรียญ (ระดับสูง)!
ความเร็วในการพัฒนานี้มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
อย่างไรก็ตาม แม้จะใ แต่เธอก็ยังมีจรรยาบรรณวิชาชีพครบถ้วน
ถึงจะหายาก แต่พวกอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่ที่มีทรัพยากรล้นมือก็อาจจะก้าวหน้าได้เร็วขนาดนี้จริงๆ...
เธอจึงจัดการเื่เงินอุดหนุนระดับสูงให้ซูเสี่ยวไป๋อย่างเงียบๆ
ฟึ่บ!
ในจังหวะเดียวกันนั้น ประตูห้องฝึกระดับ A ก็เปิดออก จางเหิงซิงเดินออกมาในสภาพเหงื่อโชก
"เหิงซิง นายนี่สุดยอดจริงๆ! ฝึกในห้องระดับ A ติดต่อกันตั้ง 4 ชั่วโมง... ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป นายคงถึงระดับกลางได้ภายในครึ่งปีแน่ๆ!"
เพื่อนคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมยื่นขวดน้ำให้พลางยิ้ม
"ครึ่งปีมันนานไป สามเดือน ฉันต้องถึงระดับกลางให้ได้ในสามเดือน!" จางเหิงซิงประกาศกร้าว
ถ้าเขาทำไม่ได้ เขาอาจจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แล้วเขาจะหวังเป็นักรบ หรือเป็ปรมาจารย์ได้ยังไง?
แม้พร์จะต่ำ แต่เป้าหมายในชีวิตของเขาคือการก้าวข้ามขีดจำกัด
ปรมาจารย์และกลายเป็ 'ขุนพล' ที่แท้จริงให้ได้!
พรวด!
ทันทีที่จางเหิงซิงจิบน้ำ สายตาเขาก็เหลือไปเห็นซูเสี่ยวไป๋ที่กำลังยืนรอรับเงินอยู่ที่เคาน์เตอร์พอดี จนเขาเผลอพ่นน้ำออกจากปาก!
"เป็อะไรไปน่ะ?" เพื่อนถามอย่างงงๆ
"ไอ้... ไอ้หมอนั่น..."
จางเหิงซิงตาค้าง จ้องเขม็งไปที่ซูเสี่ยวไป๋
เขาเห็นพนักงานต้อนรับนับเงิน 300 เหรียญิญญาแล้วยื่นให้ด้วยรอยยิ้ม
ซูเสี่ยวไป๋กล่าวขอบคุณ แล้วก็เดินฮัมเพลงถือเงิน 300 เหรียญเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี
"300 เหรียญ... ว่าที่นักรบระดับสูง!"
"ขะ... เขา... เป็ไปไม่ได้... ไม่... นี่มันเป็ไปได้ยังไงกัน?!"
ใบหน้าของจางเหิงซิงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
มันเพิ่งผ่านไปแค่ 20 วันเองนะ!
แค่ 20 วันหลังจากที่ซูเสี่ยวไป๋มารับเงินระดับกลาง!
แล้วตอนนี้เขาเป็ว่าที่นักรบระดับสูงแล้วเหรอ ถึงได้มารับเงินอุดหนุนขั้นนั้น?
นั่นหมายความว่าซูเสี่ยวไป๋ใช้เวลาแค่ 20 วันในการเลื่อนจากระดับกลางไปสู่ระดับสูง!
ความเร็วในการฝึกแบบนี้... มันน่าสยดสยองเกินไปแล้ว!
"เหิงซิง นายเป็อะไร? ทำไมทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นล่ะ?"
เพื่อนของเขาถามอย่างสงสัย
"ไม่จริง... มันเป็ไปไม่ได้!"
"บางทีเขาอาจจะแค่มารับรางวัลจากภารกิจอะไรสักอย่างก็ได้!"
จางเหิงซิงพยายามหลอกตัวเองแล้วเดินดุ่มๆ เข้าไปที่เคาน์เตอร์
"เมื่อกี้หมอนั่นมาทำอะไรเหรอครับ?" เขาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
คำตอบที่ได้รับบดขยี้ความหวังของเขาจนแหลกละเอียด
"อ้อ เขาเพิ่งมารับเงินอุดหนุนรายเดือนของระดับว่าที่นักรบระดับสูงค่ะ!"
พนักงานตอบพร้อมรอยยิ้ม
เปรี้ยง!
เหมือนมีสายฟ้าฟาดลงมากลางหัวของจางเหิงซิง
เขา... เขาเลเวลอัปอีกแล้วจริงๆ!T_T