Room 1
เกมรูม
รูม…
แพล็ตฟอร์มเสมือนจริงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปัจจุบัน มันคือแหล่งพบปะสังสรรค์เพื่อทำกิจกรรมร่วมกันของกลุ่มลูกค้าผ่านโลกเสมือนจริง หลังจากแพล็ตฟอร์มเปิดให้บริการไม่ถึงปี มันสามารถครองกระแสทั่วโลก จนสร้างรายได้มหาศาลให้แก่บริษัทผู้พัฒนา
ผ่านการปรับปรุงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อตอบสนองความ้าอันหลากหลายของลูกค้า ปัจจุบันมีรูมสำหรับบริการหลากหลายรูปแบบ ทั้งเกมรูม ทาวน์รูม แอดเวนเจอร์รูม เรสเตอรองรูม สปอร์ตรูม คลับรูม คิชเช่นรูม เพตรูม และอื่นๆ อีกมากมาย โดยแต่ละรูมจะมีกิจกรรมและเป้าหมายลูกค้าต่างกันออกไป
ในบรรดารูมนับไม่ถ้วน เกมรูมถือเป็รูมที่ได้รับความนิยมสูงสุด มันมีไว้เพื่อบริการเกมเสมือนจริงทั้งเกมยอดนิยมและไม่นิยม เกมรูมแต่ละแห่งจะมีเกมให้บริการแตกต่างกันออกไป แล้วแต่ว่าเ้าของรูมจะซื้อหรือเช่าลิขสิทธิ์เกมไหนมา รูมประเภทนี้ เกมที่ให้บริการถือเป็จุดขายสำคัญของรูม หากเกมสนุก ผู้คนมากมายย่อมเข้ามาสมัครเป็สมาชิก ซึ่งมันส่งผลโดยตรงต่อรายได้เ้าของรูม
รายได้ส่วนใหญ่ของรูมมาจากค่าสมัครสมาชิก พวกเขาจะจ่ายเงินรายเดือนเพื่อเข้ามาใช้บริการรูม ส่วนบริการเสริมอื่นๆ แล้วแต่ว่าเ้าของรูมแต่ละแห่งจะเก็บอย่างไร
เกมรูมส่วนใหญ่มักให้บริการโดยนักออกแบบเกม เพราะพวกเขามีเกมลิขสิทธิ์ในการจำนวนมาก เกมบางเกมนักออกแบบสร้างขึ้นมาเอง และเปิดให้เล่นเฉพาะในรูมของตัวเอง หากลูกค้าอยากเล่นก็ต้องสมัครสมาชิกของรูมเสียก่อน
ด้วยเหตุนี้ลิขสิทธิ์เกมจึงมีค่ามาก ปัจจุบันก็มีกฎหมายและมาตรการรองรับมากมาย ทำให้ยากจะมีใครกล้าละเมิดลิขสิทธิ์
นพเป็นักออกแบบเกมที่เพิ่งเปิดรูมได้ไม่นาน รูมของเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายปีนหอคอยชื่อดังเมื่อสองสามปีก่อน มันแบ่งออกเป็ชั้นๆ แต่ละชั้นมีทัศนียภาพและเกมให้เล่นไม่เหมือนกัน ซึ่งรูปแบบนี้สามารถดึงดูดนักเล่นเกมให้เข้ามาเล่นใน่แรกก็จริง ทว่าก็แค่่ทดลองเล่นเท่านั้น
ไม่รู้เพราะอะไร หลังผ่าน่ทดลองเล่นเจ็ดวัน คนเหล่านี้ไม่ยอมสมัครสมาชิกต่อ แม้นพจะใช้ยุทธวิธีการตลาดมากมายเพื่อดึงตัวพวกเขาไว้ สุดท้ายก็เปล่าประโยชน์
แต่อย่างน้อยก็มีสามคนยอมสมัครสมาชิก พวกเขาถือเป็นักเล่นเกมที่มีความสามารถสูง ใช้เวลาไม่ถึงสองเดือนก็ผ่านชั้นที่หนึ่ง และตอนนี้ก็ติดอยู่บนชั้นสอง
เปิดให้บริการรูมมาสามเดือน ในสามเดือนนี้กลับมีลูกค้าเพียงแค่สามคน หลังจากเื่นี้แพร่ออกไป บรรดาญาติพี่น้องต่างพากันหัวเราะเยาะดูถูก บอกว่าหลานคนดีของปู่ไม่เป็โล้เป็พาย ในอนาคตไม่ควรมอบธุรกิจครอบครัวให้ดูแล ไม่อย่างนั้นก็มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง
ปู่ของเขาทนเห็นหลานถูกตราหน้าว่าเป็คนล้มเหลวไม่ไหว จึงตัดสินใจทำการใหญ่ ควักเงินซื้อระบบผู้ช่วยเป็ของขวัญวันเกิดครบรอบ 23 ปีให้แก่เขา บอกว่าอย่าไปสนใจคนพวกนั้น ชีวิตคนเรามันก็ต้องมีล้มลุกคลุกคลานกันบ้างถึงจะดี
นพไม่อยากให้ปู่คิดมาก จึงรับมันมาด้วยความรู้สึกขอบคุณ และเขาก็้าระบบผู้ช่วยจริงๆ ต่อให้ปู่ไม่ซื้อให้ ชายหนุ่มก็คิดจะซื้อเองอยู่แล้ว
ระบบผู้ช่วยเป็เทคโนโลยี AI ใหม่ล่าสุดที่บริษัทไดนามิกสร้างขึ้นมาเพื่อช่วยจัดการรูมให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น หน้าที่หลักของมันคือประเมินคุณภาพของรูม ให้คำปรึกษาแก่เ้าของ อำนวยความสะดวกแก่สมาชิก รวมไปถึงจัดการบริหารรูมเมื่อใน่เวลาที่เ้าของรูมไม่อยู่
คุณสมบัติและความฉลาดจะขึ้นอยู่กับรุ่นและราคา ของนพเป็รุ่นราคาไม่สูงนัก จากข้อมูลที่อ่านในบอร์ดสนทนา ความฉลาดของรุ่นนี้มีแค่ปานกลาง แถมยังชอบมีการโฆษณาเกินความจำเป็ ทว่าก็ดีกว่ารุ่นอื่นๆ ในราคาใกล้กันมาก
ต่อให้ไม่ใช่รุ่นดีที่สุด แต่ระบบการทำงานของมันก็มากพอต่อการพัฒนารูมในระยะยาว สำหรับนพแค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว กลับกันเขาอาจละอายใจหากปู่ซื้อระบบผู้ช่วยราคาหลายล้านมาให้
วันนี้เป็วันแรกที่ระบบผู้ช่วยส่งมาถึง ชายหนุ่มอ่านคู่มือการใช้งานพบว่ามันใช้ง่ายกว่าที่คิด แค่พูดคุยสั่งการด้วยเสียงก็พอ ระบบผู้ช่วยตัวนี้ยังสามารถโต้ตอบสนทนากับเขาได้อย่างเป็ธรรมชาติ หลังลองใช้งานพักใหญ่ เขาก็เริ่มชื่นชอบมันมากขึ้น
“ระบบ ช่วยประเมินสถานการณ์ของรูมให้หน่อย”
ระบบผู้ช่วยส่งเสียงตอบรับ ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเริ่มบอกรายละเอียดที่ได้จากการประเมิน “ระบบทำการประเมินเสร็จสิ้น ระดับคุณภาพของล็อบบี้ D- ระดับคุณภาพของการให้บริการ F ระดับคุณภาพของเกม F+ ระดับคุณภาพของสภาพแวดล้อม F- ระดับสมาชิก G ระดับสภาพแวดล้อมชั้น 1 E ชั้น 2 E- ชั้น 3 D- ระบบแนะนำให้มีการปรับระดับคุณภาพล็อบบี้ดังนี้... สภาพแวดล้อมดังนี้... การให้บริการดังนี้...”
ระบบยังคงพูดต่อไป ชายหนุ่มอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าเกมรูมของเขาจะได้รับการประเมินแย่จนแทบเอาหน้าซุกแผ่นดิน ทั้งที่มันสวยยิ่งกว่าเกมรูมของสตรีมเมอร์หลายคนเสียอีก
ระบบแนะนำการปรับแก้มากมาย มันไม่ใช่อะไรที่จะทำได้ในวันเดียว ต้องทำไปทีละส่วน ทั้งยังต้องใช้เงินจำนวนมาก เขาคิดทบทวนครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจปรับปรุงล็อบบี้ เพราะมันคือจุดแรกในการเรียกความประทับใจจากลูกค้า
ตอนนี้ล็อบบี้ของเขาเหมือนห้องนั่งเล่นตามบ้าน มันมีขนาดไม่ใหญ่นัก เพียงพอรับรองลูกค้าแค่สิบกว่าคนโดยไม่อึดอัด แต่ระบบดูเหมือนจะไม่พอใจการตกแต่ง บอกว่าตกแต่งแย่ ความจุน้อยเกินไป ในอนาคตอาจมีปัญหาเมื่อมีลูกค้ามากขึ้น และมันยังให้เหตุผลอีกมากมายทำให้เขาเถียงไม่ออก
นพทนฟังไม่ไหวจึงตัดสินใจซื้อพื้นที่เพิ่ม พอเห็นเขาตอบตกลง ระบบก็เรียกหน้าต่างร้านค้าเสมือนจริงขึ้นมา ร้านค้าเหล่านี้ให้บริการสิ่งของเสมือนจริงมากมาย บางชิ้นจำลองมาจากโลกจริง บางชิ้นก็ออกแบบโดยนักออกแบบหรือคนทั่วไป ราคาที่ขายจะขึ้นอยู่กับคุณภาพและรายละเอียดของมันอีกที
นพไล่ดูสินค้าตกแต่ง บางชิ้นเลือกตามคำแนะนำของระบบ บางชิ้นเลือกตามใจตัวเอง หลังวุ่นวายพักใหญ่ ไม่นานล็อบบี้ก็ถูกแปลงโฉมจนไม่เหลือเคล้าเดิม
ชายหนุ่มถอนหายใจขณะมองสภาพรูมที่เปลี่ยนไป มันมีโต๊ะ เก้าอี้ โซฟาคุณภาพสูงหลายสิบชุด คอยรับรองสมาชิกมากกว่าร้อยคน ตรงกลางเป็ลานน้ำพุ มีรูปปั้นหญิงสาวเทน้ำตั้งอยู่ใจกลางลาน รอบๆ ประดับด้วยไม้ประดับสวยงามทำให้ดูร่มรื่นราวจัสตุรัสกลางเมือง
รอบรูมตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ รูปภาพ และของประดับจำนวนมาก มีจอมอนิเตอร์ขนาดั์คอยฉายหนัง เพลง และรายการออนไลน์ ด้านข้างเคาท์เตอร์มีจอแสดงผลแบบตั้งพื้นสำหรับแสดงรายชื่อผู้เล่นออนไลน์ มีมุมสำหรับของว่างเสมือนจริง มีตู้ขายอาหารสำเร็จรูป ขนมขบเคี้ยว และเครื่องดื่มกระป๋อง
นพรู้สึกพูดไม่ออกกับสภาพล็อบบี้ในปัจจุบัน มันดูหรูหรายิ่งกว่าล็อบบี้โรงแรมระดับไฮเอ็นเสียอีก
การปรับแต่งครั้งใหญ่ย่อมต้องใช้เงินจำนวนมาก ชายหนุ่มรู้สึกปวดใจกับเงินเครดิตที่จ่ายไป แต่มันช่วยไม่ได้ หาก้าให้มีสมาชิกมากขึ้น ยังไงก็ต้องมีการลงทุน
ขณะกำลังสำรวจรูมโฉมใหม่ เสียงลิฟต์พลันดังขึ้น ก่อนหญิงสาวท่าทางทะมัดทะแมงจะเดินออกจากลิฟต์ เธอหันมองซ้ายขวาพร้อมกับตาลุกวาว
“คุณเ้าของห้องปรับแต่งล็อบบี้ใหม่เหรอ มันยอดมาก”
หญิงสาวคนนี้คือหนึ่งในสมาชิกสามคนของรูม ชื่อในเกมของเธอคือจัสมิน ดูเหมือนว่าเธอเพิ่งจะออกจากเกมสักเกมในชั้นสอง
“เพิ่งซื้อระบบผู้ช่วยมาน่ะ มันแนะนำให้ตกแต่งล็อบบี้ใหม่ ดูเหมือนว่าจะไม่เสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ซะแล้ว”
“มีระบบผู้ช่วยก็ดีค่ะ ฉันเห็นเกมรูมดังๆ ก็ใช้ทั้งนั้น คราวนี้ก็ไม่ต้องห่วงเื่สมาชิกแล้ว” จัสมินกล่าวอย่างอารมณ์ดี
“ผมก็หวังไว้แบบนั้น” นพไม่ได้พูดเล่น เขาหวังให้เกมรูมของเขาเต็มไปด้วยผู้คนจริงๆ
“ฉันขออวยพรนะคะ” จัสมินว่า “พอดีฉันมีธุระในโลกจริง ยังไงก็ขอตัวก่อน ตอนค่ำจะมาเยี่ยมชมล็อบบี้ใหม่อย่างละเอียด”
“ด้วยความยินดีครับ” ชายหนุ่มมองส่งอีกฝ่ายล็อกเอาท์ออกจากรูม จากนั้นก็หันมาระบบพูดคุยกับระบบผู้ช่วยเื่การปรับแก้รูมส่วนต่อไป ระบบเสนอให้เขาแก้ไขเกมที่มีอยู่ เพราะมันค่อนข้างไม่ได้มาตรฐาน คำพูดนี้มันทำให้ชายหนุ่มพูดไม่ออกอยู่เล็กน้อย
ปัจจุบันรูมของเขาถูกแบ่งออกเป็ห้าชั้น ชั้นแรกคือชั้นใต้ดิน ในนั้นเต็มไปด้วยเกมเช่ามากมาย เกมประเภทนี้นพไม่ได้ลิขสิทธิ์ ต้องจ่ายเงินค่าเช่าแบบรายเดือนหรือรายปี ส่วนใหญ่จะเป็เกมออนไลน์หรือเกมยอดนิยมในยุคนี้
ชั้นต่อมาคือชั้นล็อบบี้สำหรับคอยบริการลูกค้า จากนั้นก็เป็ชั้นหนึ่งของรูม มีเกมให้บริการทั้งหมด 10 เกม ส่วนใหญ่เป็เกมขนาดเล็กและง่ายต่อการเคลียร์ ต่อไปคือชั้นสอง มีเกมให้บริการทั้งหมด 8 เกม ระดับความยากมากกว่าชั้นหนึ่ง และสุดท้ายชั้นสาม มีเกมให้บริการทั้งหมด 5 เกม สามในห้าเป็เกมที่เขาสร้างขึ้นเอง
เกมทั้งสามชั้นทุกเกมเป็เกมลิขสิทธิ์ที่นพ มีให้บริการเฉพาะในรูมของเขา ถ้าลูกค้าอยากจะเล่นจำเป็ต้องสมัครสมาชิกก่อน
การปรับแก้เกมจะว่างง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยาก ส่วนที่ง่ายคือการแก้ไขกราฟฟิค เพิ่มอุปกรณ์ประกอบฉาก เพิ่มมอนสเตอร์หรือ NPC ที่ไม่ค่อยสำคัญในเกม เปลี่ยนแปลงการตั้งค่าส่วนที่ยากคือปรับเปลี่ยนระบบเกม ปรับแต่งเนื้อเื่ เพิ่มตัวละครสำคัญ เพิ่มฉากเป็ต้น
ระบบเสนอให้แก้ไขเกมไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่การแก้ไขมักจะมาพร้อมกับรายจ่ายจำนวนมากเสมอ มันทำให้เขารู้สึกลังเลใจ
“เื่นี้…” ขณะกำลังตัดสินใจว่าจะแก้ไขเกมดีหรือไม่ ในที่สุดเกมรูมแห่งนี้ก็มีลูกค้าคนใหม่มาเยือนสักที
.......................................................
บนถนนเซาท์วู้ด เขตเชสเตอร์ เมืองล็อค ชายชราในชุดสูทตะวันตกย้อนยุครีบสาวเท้าเดินอย่างเร่งรีบ มือข้างหนึ่งกำไม้ค้ำเหลี่ยมเงินแน่น อีกข้างกดหมวกเพื่อปกปิดใบหน้า ท่าทางราวกับกำลังหลบหนีใครบางคน
“สุภาพบุรุษท่านนี้ สนใจทานอาหารในร้านของเราหรือไม่” พนักงานเรียกลูกค้าจากภัตราคารแห่งหนึ่งเห็นชายชราแต่งกายดูดีอดไม่ได้ที่จะเข้ามาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
“ไม่” ชายชราเงยหน้าตอบน้ำเสียงเ็าติดร้อนใจ ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความมืดมิดสบเข้ากับพนักงานคนนั้น ก่อนอีกฝ่ายจะมีใบหน้าเลื่อนลอยคล้ายตกในภวังค์
ชายชรารีบเดินจากไป ไม่นานก็มีคนกลุ่มใหญ่วิ่งตามเส้นทางอย่างอึกทึก เหล่าชาวเมืองพากันหลบพัลวัน สายตามองชุดคลุมที่คนกลุ่มนี้สวมก่อนจะหันมาซุบซิบกันสนุกปาก
“คนของโบสถ์รุ่งอรุณกำลังทำอะไรกัน หรือว่ามีคนบาปอยู่แถวนี้”
“ต้องเป็พวกนอกรีตอีกแล้วแน่นอน พวกนี้วันๆ ไม่ทำอะไร คอยแต่ก่อเื่วุ่นวายไปทั่ว ฉันหวังว่าสักวันพวกมันจะหมดไปจากโลกสักที”
บทสนทนาทำนองนี้ดังก้องตลอดทาง โชคดีชายชรามัวแต่ตั้งสมาธิกับการหลบหนี ไม่อย่างนั้นคงได้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นบนถนนเซาท์วู้ดไปแล้ว
ชายชราคนนี้คือฝันร้ายอันมืดมิด ‘โจเซฟ คอฟท์แมน’ วายร้ายอันดับหนึ่งของเมืองล็อค บุคคลที่บรรดาโบสถ์ทั้งหลายต่าง้าตัว โดยเฉพาะโบสถ์รุ่งอรุณซึ่งมีความขัดแย้งกันมากที่สุดในหลายปีที่ผ่านมา
“บ้าจริง! มันหนีไปอีกแล้ว” นักบวชจากโบสถ์รุ่งอรุณสบถอย่างหัวเสีย เขาหยุดวิ่งแล้วมองพนักงานผู้มีใบหน้าบิดเบี้ยวคล้ายกำลังตกอยู่ในฝันร้าย ลังเลครู่หนึ่งก็รีบสั่งลูกน้องดำเนินการชำระล้างทันที
“ตอนนี้คุณพ่อเมเยอร์ลงมือด้วยตัวเองแล้ว มันหนีไปไม่รอดหรอก” นักบวชอีกคนบอก
หลายวันมานี้ทางโบสถ์ส่งนักบวชและสาวกมากมายไล่ตาม แต่ก็ยังเสียท่าจนปล่อยให้ชายชราหนีรอดไปได้ทุกครั้ง หลังเบื้องบนปรึกษากัน พวกเขาก็ตกลงให้คุณพ่อ ‘เมเยอร์ นากัน’ ออกโรงไล่ตามด้วยตัวเอง
คุณพ่อเมเยอร์คือผู้ทำให้โจเซฟาเ็เมื่อก่อนสองเดือนก่อน มีอีกฝ่ายไล่ตาม พวกเขาเชื่อว่าไม่มีทางที่ชายชราจะหนีรอดเงื้อมมือของโบสถ์รุ่งอรุณจากการไล่ล่าในครั้งนี้ไปได้
ด้วยความเชื่อมั่นนี้ ทำให้ทั้งนักบวชและสาวกมีกำลังใจไล่ตาม ต่อให้จะพลาดอีกสักกี่ครั้งก็ไม่เป็ไร และความเชื่อนั่นก็เป็จริง หลังหลบหนีอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดโจเซฟก็ถึงทางตัน
ชายชรายืนอยู่ตรอกที่ซ่อนลับพลางสบถอย่างหัวเสีย ด้านหน้าของเขาเต็มไปด้วยผู้คนขนสมบัติวิเศษมามากมาย ด้านหลังยังมีเมเยอร์ไล่ตาม เขาไม่มีทางหนีรอดไปได้แน่
หากเป็ตอนที่ยังไม่าเ็ ชายชรายังพอมองหาหนทางหนีได้บ้าง แต่ตอนนี้อาการาเ็เมื่อสองเดือนก่อนยังไม่หายดี โจเซฟย่อมไม่มีพลังมากพอจะขัดขืน
ฝันร้ายอันมืดมิดต้องมาจบสิ้นตรงนี้เหรอ...
โจเซฟแค่นเสียงอย่างสมเพช มีชีวิตอยู่จนอายุปูนนี้ มือเปื้อนเืไปไม่น้อย ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อหนทางสำหรับวิวัฒนาการขั้นถัดไป แต่สุดท้ายกลับต้องสูญเปล่า
ไม่ได้!
แววตาของชายชราเปลี่ยนเป็มุ่งมั่น เขาใช้พลังทำให้นักบวชและสาวกเบื้องหน้าตกอยู่ในห้วงฝันร้าย ทุกคนดวงตาเลื่อนลอย ก่อนจะมีแสงสว่างส่องลงมาชำระล้าง
ทุกคนกลับมามีสติอีกครั้ง โจเซฟแค่นเสียงเ็า พุ่งหนีไปยังทิศทางหนึ่ง ขณะกวาดสายตามองหาหนทางรอด ด้วยปณิธานอันหนักแน่น แหวนบนนิ้วมือพลันส่องแสงเรืองรอง จากนั้นก่อตัวเป็ประตูบานหนึ่งปรากฏเบื้องหน้า เขาหยุดชะงัก จ้องมองประตูบานนั้น ก่อนจะตัดสินใจกัดฟันวิ่งเข้าไป
พริบตาร่างของโจเซฟก็หายเข้าไปในประตู พอรับคนสำเร็จ ประตูบานนั้นก็หายวับราวกับไม่เคยอยู่ตรงนั้นมาก่อน คุณพ่อเมเยอร์ทะยานลงมาจากฟ้า กวาดสายตามองรอบตัว ก่อนจะถอนหายใจ
ร่องรอยของชายชราหายไปแล้ว...
..........................................................
นพมองชายชราตรงหน้าด้วยความรู้สึกยากอธิบาย แม้ร่างอวตารภายในเครือข่ายเสมือนจริงจะสามารถปรับแต่งได้ แต่อายุไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ คนแก่ต่อให้แต่งออกมาสวยหล่อแค่ไหน ก็ไม่อาจลบร่องรอยแห่งวัยให้หายไป เื่นี้มีการร้องเรียนไม่น้อย แต่ทางผู้ดูแลเครือข่ายเสมือนจริงกลับไม่แก้ไข สุดท้ายคนร้องเรียนก็ยอมแพ้ไป
ชายชราคนนี้ทำท่าทางคล้ายกับเพิ่งเข้าสู่โลกเสมือนจริงครั้งแรก ดวงตาฉายแววสับสน ตื่นตะลึง หวาดกลัว และประหลาดใจ มันเป็อาการที่แสดงออกเมื่ออยู่ในสถานที่ไม่คุ้นเคย
“ยินดีต้อนรับสู่เกมรูมหมายเลขเก้า” นพกล่าวทักทาย ขณะเดียวกันก็สำรวจชายชราอย่างละเอียด
ผมสีขาวโพลน ดวงตาสีดำสนิท ใบหน้าคล้ายชาวยุโรป ผิวดูละเอียดลออแม้จะเหี่ยวย่น แต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำล้าสมัย มองแวบแรกให้ความรู้สึกเหมือนผู้ดีหลงยุค
ท่าทางการแสดงออกคล้ายหวาดกลัวมากกว่าประหลาดใจ คงไม่คุ้นชินกับการเข้าสู่โลกเสมือนจริง คนแบบนี้ไม่น่าจะรู้วิธีเข้ารูม ดูแล้วคงหลงเข้ามามากกว่า
“คุณตามาที่นี่ครั้งแรกใช่ไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเพื่อให้อีกฝ่ายลดความระแวงลง
“ใช่ ฉันมาที่นี่ครั้งแรก” ชายชราพยายามสะกดน้ำเสียงสั่นเครือ พอมองแววตาอ่อนโยนของชายหนุ่ม ไม่รู้ทำไมจึงเริ่มรู้สึกผ่อนคลาย แต่โจเซฟก็ไม่ได้ลดการระวังตัวลง
ั้แ่มาเยือนสถานที่ไม่คุ้นตาแห่งนี้ เขาััได้ว่าพลังวิเศษของตัวเองถูกปิดกั้น ตอนนี้โจเซฟไม่ต่างจากชายชราธรรมดาคนหนึ่ง นอกจากนี้อาการาเ็ภายในก็เริ่มทุเลาลง คล้ายกับมีบางอย่างคอยเยียวยาอย่างช้าๆ
โจเซฟไม่รู้ว่าชายหนุ่มคนนี้ใช้วิธีไหนทำให้พลังวิเศษของเขาใช้งานไม่ได้ แต่ไม่ว่าจะวิธีใดก็ตาม ตัวตนของคนตรงหน้าย่อมไม่ใช่อะไรที่เขาจะกล้าประมาท สามารถทำให้ผู้วิวัฒนาการลำดับ 4 หมดหนทางสู้ อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ต้องเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับ 5 ขึ้นไป แม้ไม่รู้ว่ามากจากเส้นทางไหน เขาก็ต้องเตรียมรับมือเท่าที่ทำได้
ในโลกโนอามีตำนานกำเนิดพลังวิเศษมากมาย แต่ไม่ว่าจะเป็ตำนานไหน ทั้งหมดต่างกล่าวถึงผลวิวัฒนาการซึ่งเป็สิ่งทำให้คนธรรมดากลายเป็ผู้มีพลังวิเศษที่เรียกกันว่า ‘ผู้วิวัฒนาการ’ และผลดังกล่าวก็มีทั้งหมด 20 ประเภท เป็ตัวแทนของ 20 เส้นทาง แต่ละเส้นทางแบ่งการวิวัฒนาการออกเป็ 9 ครั้ง เมื่อวิวัฒนาการครั้งที่ 9 พวกเขาจะกลายเป็เทพที่อยู่เหนือสิ่งมีชีวิตทั้งมวล
ปัจจุบันโลกโนอามีเทพทั้งหมด 14 องค์ แบ่งเป็เทพจารีต 8 องค์และเทพนอกรีตอีก 6 องค์ โดยเทพทั้ง 14 องค์ต่างพยายามเผยแพร่อิทธิพลของตัวเอง จนเกิดเป็าระหว่างศาสนาขึ้นมาจวบจนทุกวันนี้
แม้ว่าโจเซฟจะอยู่ในเส้นทางรัตติกาล แต่กลับไม่ใช่คนของลัทธิผู้หลับใหล ตัวเขาเป็ผู้มีพลังวิเศษอิสระที่ใช้ทั้งชีวิตเพื่อไขว่คว้าโอกาสวิวัฒนาการครั้งแล้วครั้งเล่า
นั่นเป็สาเหตุให้มือของชายชราเปื้อนเืไม่น้อย ท้ายที่สุดก็ถูกองค์กรและโบสถ์ต่างๆ ตามล่าจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน เมื่อสองปีก่อนเขามากบดานยังเมืองล็อคเพราะได้ยินข่าวว่าโบสถ์รุ่งอรุณพบบันทึกเงื่อนไขลำดับ 5 ขณะสำรวจซากโบราณสถานแห่งหนึ่ง แม้ไม่รู้ว่าเส้นทางไหนแต่ชายชรายินดีเสี่ยงขโมยมัน
ทว่าโจเซฟกลับขโมยล้มเหลวมาหลายครั้ง จนครั้งล่าสุดพบเจอกับดักจนาเ็สาหัส หลังจากนั้นชายชราก็แอบซ่อนตัวอย่างลับๆ ไม่นึกว่าจะถูกหาเจอจนได้
ขณะกำลังสิ้นหวัง ประตูบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้น เขากอดความหวังสุดท้ายแล้วะโเข้ามา ไม่นึกว่าจะโผล่มาสถานที่ประหลาดอย่างนี้
ชายหนุ่มยังคงส่งยิ้มมาให้ ทวีปไอเดนมีผู้แข็งแกร่งที่สุดเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับ 6 และมีไม่ถึงสามสิบคน โจเซฟสงสัยว่าคนตรงหน้าจะเป็หนึ่งในนั้น
เพราะความสงสัยนี้ ผู้ที่ทำให้คนมากมายหวาดกลัวกลับทำตัวสงบเสงี่ยม หากคนเ่าั้มาเห็น ต้องพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง
เื่นี้ชายชราเก็บความขมขื่นไว้ในใจ ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้คนตรงหน้าทั้งแข็งแกร่งทั้งลึกลับกันล่ะ
“แม้ว่ารูมแห่งนี้จะเน้นการเล่นเกมเป็หลัก แต่ก็มีสื่อบันเทิงไม่น้อยเหมือนกัน เอาอย่างนี้แล้วกัน เดี๋ยวผมจะเปิดหนังให้ คุณตาก็ดูมันไปก่อน มีเื่ที่ชอบเป็พิเศษไหม”
หนัง? หมายถึงสิ่งที่กลุ่มนักเล่านิทานสร้างขึ้นสำหรับมอมเมาผู้คน?
ชายชราเคยดูสิ่งที่เรียกว่าหนังเมื่อนานมาแล้ว มันถูกสร้างมาเพื่อมอมเมาประชากร ไม่ว่าใครก็ตามได้ดู มักจะหลงใหลไปกับมันโดยไม่รู้ตัว ดีที่ตอนนั้นชายชราเป็ผู้วิวัฒนาการลำดับ 3 ทำให้มีภูมิคุ้มกันการสะกดจิตของสิ่งที่เรียกว่าหนัง
โจเซฟนึกถึงเื่ราวในอดีตจนลืมตอบนพ ชายหนุ่มไม่คิดอะไรมาก คาดว่าชายชราคงไม่มีเื่อะไรชอบเป็พิเศษ เขาให้ระบบผู้ช่วยค้นหาหนังเก่าหลายเื่ แล้วเลือกสองสามเื่ก่อนจะใส่ลงในลิสต์เพื่อให้มันเปิดวนไป
มันเป็ภาพยนตร์ต่างชาติเมื่อสี่สิบปีก่อนทั้งสามเื่ นพเองก็ไม่เคยดูมาก่อน เขาตัดสินใจซื้อพวกมันหลังอ่านเื่ย่อ เพราะคิดว่ามันน่าจะทำให้ชายชราสนใจ
ภาพยนตร์เื่แรกมีชื่อว่าจอมขมังเวท เป็เื่ราวเกี่ยวกับหมู่บ้านหนึ่งที่จู่ๆ ต้องเผชิญกับสิ่งเหนือธรรมชาติจนกลายเป็โศกนาฏกรรม และเื้ัก็มาจากผู้ชายที่เรียกตัวเองว่าจอมขมังเวท
นพกดเล่นภาพยนตร์ทันที บนหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดั์ปรากฏภาพของหมู่บ้านยากจนทางแถบพื้นที่ชนบท ผู้คนกำลังง่วนอยู่กับการทำงานประจำวัน
เมื่อหนังเริ่มฉาย ชายชราก็สะดุ้งตัวโยน เขากำลังจะกล่าวปฏิเสธชายหนุ่ม แต่ไม่นานก็รู้สึกเหมือนิญญาครึ่งถูกดูดเข้าไปในหนัง ทำให้รับรู้ทั้งบรรยากาศในหนังและบรรยากาศในล็อบบี้เวลาเดียวกัน
โจเซฟจ้องมองหมู่บ้านอันสงบสุขกำลังต้อนรับบาทหลวงคนใหม่ด้วยความอบอุ่น บาทหลวงหนุ่มส่งยิ้มอ่อนโยนพลางกล่าวทักทายพวกเขา ก่อนจะขอตัวเพื่อกลับไปสวดมนต์
คืนนั้นจู่ๆ ที่ป่าช้าก็มีร่างหนึ่งลุกจากโลงศพอย่างขลุกขลัก ร่างนั้นเดินโซซัดโซเซไปยังต้นไม้บริเวณใกล้เคียงพลางเอาหัวโขกไม่หยุด มีชาวบ้านมาพบเห็นโดยบังเอิญ ชาวบ้านผู้โชคร้ายกรีดร้องลั่นวิ่งหนีออกจากป่าช้า ปากร้องะโว่า ‘คุณพ่อคนก่อน’
รุ่งเช้าเื่ที่บาทหลวงคนก่อนลุกจากโลงศพเองก็เล่าลือไปทั้งหมู่บ้าน บาทหลวงคนใหม่จำต้องเข้ามาตรวจสอบและทำการลงอาคมสะกดิญญา ั้แ่นั้นมาหมู่บ้านก็ไม่เจอเหตุการณ์ประหลาดอีก
โจเซฟถูกเนื้อเื่ดึงดูดโดยไม่รู้ตัว เขาหรี่ตาลงจ้องมองการกระทำของบาทหลวงคนใหม่เขม็ง ก่อนจะเริ่มกระจ่างแจ้งในบางเื่
ที่แท้มนต์ดำก็สามารถใช้แบบนี้ได้!
เขาััถึงพลังวิเศษในร่างกายได้อีกครั้ง คราวนี้มันเพิ่มขึ้นเล็กน้อยหลังชายชราเข้าใจในบางเื่ จากนั้นยิ่งเขาถลำลึกเข้าไปในเื่ราวมากเท่าไหร่ พลังวิเศษก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันก็ได้รับความรู้และเทคนิคการใช้มนต์ดำมากมาย
เป็ที่รู้กันอยู่แล้วว่าวิธีเพิ่มพลังวิเศษมีหลายวิธี ทั้งการใช้ยา การกินเนื้อสัตว์วิเศษ การกินพืชวิเศษ การใช้สมบัติวิเศษเข้าช่วย หรือการฝึกฝนด้วยตนเองที่เรียกว่า ‘การรู้แจ้ง’
การรู้แจ้งหมายถึงการกระทำใดๆ ที่ทำให้เข้าใจพลังวิเศษในลำดับนั้นๆ หรือต่ำกว่ามากขึ้น ซึ่งขณะรู้แจ้งจะทำให้ร่างกายซึมซับพลังวิเศษรอบตัวโดยอัตโนมัติ บางคนอาจใช้พลังวิเศษให้บ่อย บางคนอาจฝึกฝนซ้ำๆ บางคนอาจคิดค้นเทคนิคใหม่ๆ บางคนอาจเรียนรู้จากผู้มีประสบการณ์มาก่อน หรือบางคนอาจจะนั่งทำสมาธิก็ได้
และเมื่อใช้ยาหรือสมบัติวิเศษบางประเภทควบคู่ไปกับการรู้แจ้ง ผลลัพธ์ก็จะดีขึ้นยิ่งกว่าเดิม
โจเซฟยกยิ้มมุมปาก สายตาจ้องจอมอนิเตอร์เขม็ง ภาพยนตร์เื่นี้ยังคงดำเนินต่อไป หนึ่งปีต่อมาในหมู่บ้านเกิดเื่เหนือธรรมชาติหลายต่อหลายครั้ง เมื่ออับจนหนทางเหล่าชาวบ้านก็ไปขอความช่วยเหลือจากบาทหลวง แต่นั่นกลับทำให้สถานการณ์ยิ่งแย่ลง ชาวบ้านคนแล้วคนเล่าต้องตายอย่างอเนถอนาถ ไม่ว่าพวกเขาจะหนีไปที่ไหนก็มีชะตากรรมเดียวที่รออยู่ นั่นคือความตาย
โจเซฟมองการกระทำของบาทหลวงอย่างละโมบ เขาอยากกอบโกยเทคนิคทั้งหมดที่อีกฝ่ายใช้ แต่จนกระทั่งภาพยนตร์จบลง ชายชราก็เข้าใจแค่บางเื่เท่านั้น มันทำให้รู้สึกเสียดาย
หลังหน้าจอเปลี่ยนเป็สีดำสนิท โจเซฟมองไปทางชายหนุ่มด้วยความเคารพยำเกรง ขณะเดียวกันก็รู้สึกขอบคุณอีกฝ่ายจากก้นบึ้งหัวใจ
ชายหนุ่มคนนี้กำลังช่วยเขาพัฒนาตัวเองสินะ...
นพมองแววตาชื่นชมของชายชราด้วยความมึนงง ก่อนจะสรุปเอาเองว่าอีกฝ่ายคงชอบภาพยนตร์เื่นี้มากจนซึ้งใจ เขาก็คิดว่าเื่นี้ค่อนข้างดีเหมือนกัน โดยเฉพาะความหลังของบาทหลวงทำเอาชายหนุ่มเกือบร้องไห้ด้วยความสงสาร ไม่นึกเลยว่าชาวบ้านที่ดูเหมือนปกติพวกนั้นคือพวกโรคจิตทำร้ายเด็ก สมควรแล้วที่พวกเขาจะต้องตายอย่างน่าสยดสยอง
ชายหนุ่มรู้สึกหดหู่กับเื่ที่ได้ดู แต่ในเมื่อชายชรากำลังแสดงไมตรีเขาก็ควรส่งยิ้มตามมารยาท ด้วยความรู้สึกผสมปนเป รอยยิ้มที่ออกมาจึงดูแปลกพิกล
มองรอยยิ้มบุคคลลึกลับ จิตใจโจเซฟพลันสั่นสะท้าน ในสายตาของเขารอยยิ้มนี้มีนัยแฝงบางอย่าง คล้ายรอยยิ้มปีศาจที่ล่อลวงลูกแกะให้หลงทางสำเร็จ
ทว่าแม้จะเป็ความช่วยเหลือของปีศาจ โจเซฟก็จะอ้าแขนรับ พอเพียงทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นก็พอ
“ถ้าอย่างนั้นเรามาดูเื่ถัดไปกันเถอะ”
“ระ... เื่ถัดไป” ชายชราตื่นตะลึงกับความใจกว้างของชายหนุ่ม ขณะเดียวกันก็อยากจะยืมสมองของพวกเส้นทางปัญญามาใช้ ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนคนโง่ที่อ่านหนังสือออกไม่กี่ตัวแล้วได้รับหนังสือสอนวิธีทำเงินมหาศาลมา ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันเ็ปใจขนาดไหน
321
![[จบ] ย้อนเวลาไปเป็นมารดาปากแซ่บในยุค 70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760592296_78652917.webp)
