ตอนที่ 15พลังอันไม่น่าเชื่อของกระทะเหล็ก
หากเป็แบบนั้นจริง…
หากซ่งเจิงใช้กระทะเหล็กใบนี้ทุกครั้งที่ฆ่าซอมบี้เขาก็จะได้รับน้ำยาวิวัฒนาการมาร้อยเปอร์เซ็นต์!
และถ้าเป็แบบนั้นแล้วล่ะก็…เขาก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็มนุษย์สายพันธุ์ใหม่ได้อย่างรวดเร็วสินะ?
ในหัวของซ่งเจิงมีความคิดนี้เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน!
เช่นนั้นเขาก็สามารถฆ่าซอมบี้แล้วได้ทั้งน้ำยาวิวัฒนาการและอาหารไปพร้อมๆ กันน่ะสิ !
เปรียบได้กับการยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสองตัว!
แต่หากมีใครทราบเขากำลังคิดอะไรอยู่…คงจะต้องหาว่าเขาบ้าอย่างแน่นอน!
ในขณะที่คนอื่นๆ กำลังพยายามหลบซ่อนตัวจากซอมบี้ที่อาจจะออกมาฆ่าพวกตน ไม่เหมือนดังเขาที่พร้อมจะพุ่งตัวเข้าหาพวกมันเพื่อเผด็จศึกซ่งเจิงตัดสินใจแล้วว่าเขาจะต้องรีบแยกตัวออกจากกลุ่มของเฉินเฟิงโดยเร็วที่สุด
หากไม่ทำเขาคงไม่สามารถได้รับน้ำยาวิวัฒนาการเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน แต่ว่าเขาจะต้องพาว่านหลูกับคุณปู่ของเธอมาด้วย!
ถ้าหากทิ้งให้สองคนปู่กับหลานสาวอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะโดนคนอื่นกลั่นแกล้งอีกแน่นอน!
ซ่งเจิงทนไม่ได้ที่จะเห็นว่านหลูเป็เช่นนั้นเหตุผลอีกประการคือเธอดูแลเขามาตลอดสองสามวันที่ผ่านมา และเขา้าจะบอกไปว่าตนเองเป็ผู้ชายของเธอ....
"ใช่แล้ว!"เสียงของเฉินเฟิงทำให้ซ่งเจิงตื่นจากภวังค์ อีกฝ่ายกล่าวต่อ
"ในเมื่อซ่งเจิงได้แสดงความสามารถให้พวกเราเห็นแล้วอย่างนั้นพรุ่งนี้แกกับตู่ิและพวกอีกสองสามคนควรรีบไปซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่นอกเขตที่อยู่อาศัยดีไหม?เรามาถึงที่นี่ไม่ทันไร อาหารก็มีไม่พอแล้ว!"
เมื่อตู่ิได้ยินดังนั้นจึงเกิดเบ้ปากและบ่นพึมพำออกมา
"ใครจะอยากไปกับคนบ้าแบบเ้านี่ไม่แน่ว่าอาจจะต้องตายั้แ่ยังไม่ถึงซูเปอร์ด้วยซ้ำ"
ตอนแรกที่ซ่งเจิงคิดว่าจะพูดเื่การแยกตัวออกมาจากเฉินเฟิงอย่างไรดีนั้นดูเหมือนว่าหน้าที่ใหม่ของเขาจะเป็ทางออกที่ดีทางหนึ่ง
พอดีเลย!
แต่เมื่อได้ยินตู่ิพูดแบบนั้นขึ้นมาชายหนุ่มก็เกิดความโมโหจนพูดออกมาว่า
“ฉันเหมือนคนบ้า?เมื่อกี้ต่างหากนายทำอะไร? สมองนายมันก็ไม่มีเหมือนซอมบี้ตัวเมื่อครู่!เื่ของว่านหลูฉันยังไม่ได้สะสางให้เรียบร้อยไว้จบเื่นี้แล้วจงรอฉันก่อนเถอะ!”
ตู่ิรีบสวนกลับทันที
"คิดหรือว่าฉันจะกลัวคนบ้าอย่างแก?อย่าคิดว่าฆ่าซอมบี้ได้ไม่กี่ตัวแล้วจะมากร่างแถวนี้ได้นะ ก่อนหน้านี้ที่ฉันฆ่าซอมบี้ได้นายไปมุดหัวอยู่ที่ไหนกันล่ะ?"พูดจบตู่ิก็ถกแขนเสื้อขึ้นพร้อมกับกำหมัดแน่นเตรียมจะพุ่งเข้าไปหาชายหนุ่มแต่ซ่งเจิงก็ไม่ยอมเช่นกัน โดยเขารีบยกกระทะเหล็กในมือขึ้นมาทันที!
"พอได้แล้ว"เฉินเฟิงะโออกมาเสียงดัง "ตู่ินายจะทะเลาะกับเขาไปทำไม ?มีเื่อะไรมาหาฉันนี่! นายจะรังแกเด็กใหม่ทำอะไร? ไม่ละอายใจบ้างหรือไง?!" ตู่ิหดคอลงทันที
บรรดาสมาชิกในทีมสำรวจเขาไม่เคยกลัวใครแม้สักคนเดียว แต่จะกลัวก็เพียงหัวหน้าทีมเฉินเฟิงเท่านั้นเพราะเขาคนนี้ได้น้ำยาวิวัฒนาการถึงหกครั้งแล้วแม้จะได้น้ำยาจากซอมบี้ระดับต่ำที่สุดก็ตาม
เมื่อเทียบกับตู่ิแล้วเขายังไม่เคยได้รับน้ำยาวิวัฒนาการเลยสักครั้งเดียว แต่เพื่อเป็การรักษาหน้าของตัวเองไว้จึงหันไปพูดกับซ่งเจิงว่า
“ไอ้หนู!วันนี้เพราะเห็นแก่หัวหน้าหรอกนะ! ถึงตอนนี้แยกย้ายแต่ฉันจะจำเอาไว้ถึงความเกลียดชังที่มีต่อแก พรุ่งนี้เราจะได้เห็นดีกันแน่!”
เช้าวันถัดมาทุกคนเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางกันอีกครั้งและก่อนออกเดินทางหัวหน้าได้เน้นย้ำอีกครั้ง
"เื่อาหารพวกเราจะหารือกันอีกครั้งหนึ่งแต่จะต้องไม่ทำให้ภารกิจล้มเหลว!เนื่องจากทุกครั้งที่ล้มเหลวพ่อเเม่พี่น้องของเราจะต้องเสียใจ!หวังว่าพวกนายจะกลับมาในสภาพครบสามสิบสองทุกคนนะ"
รองหัวหน้ากุ้ยลูบผมตัวเองพลางพูดออกมา
"พวกนายต่างก็เป็พี่น้องของฉันพวกนายจะต้องรอดกลับมาให้ได้"
ตู่ิซ่งเจิงและคนอื่น ๆ ออกเดินทางกันไปแล้ว เนื่องจากพวกซอมบี้ที่อยู่บริเวณเขตที่พักอาศัยได้ถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้นทำให้พวกเขาไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่นอกเขตอาศัยได้อย่างรวดเร็ว
ผู้รอดชีวิตที่อยู่นอกเขตเมืองไม่ได้มีเพียงพวกเขาดังนั้นซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้จึงถูกคนอื่นมาปล้นข้าวของหรืออาหารไปหมดแล้วทำให้ตอนนี้มันเหลือน้อยเต็มที! แต่หากค้นหาให้ละเอียดอาจจะยังพอเจอของดีหลงเหลืออยู่บ้าง
ในตอนที่ซ่งเจิงเดินเข้ามาด้านในซูเปอร์มาเก็ตทุกคนต่างััได้ถึงบรรยากาศอันน่าขยะแขยงทันทีขณะที่ตู่ิยกมือโบกปัดไปมาก่อนจะพูดขึ้นว่า
"รีบหาอาหารเถอะเราจะได้รีบออกจากที่บ้า ๆ นี่สักที… เสี่ยวโจวกับเหล่ากัว!พวกนายไปที่ล็อคอาหารเลย รีบไปเร็วเข้า! อีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ประตูทางเข้า!ส่วนซ่งเจิงกับฉันจะไปที่คลังเก็บของเอง!"หลังจากพูดจบเขาก็เดินไปยังคลังเก็บของอย่างไม่สนใจอะไรอีก
คลังเก็บของ!เป็ไปตามชื่อของมัน!
ในซูเปอร์มาเก็ตนี้พวกอาหารจะต้องถูกเก็บเอาไว้ข้างในอย่างแน่นอน!
เมื่อเดินตามทางไปจะพบว่ามีชิ้นส่วนของสินค้าและพัสดุวางระเกะระกะอยู่เต็มไปหมดดังนั้นซ่งเจิงจึงเลือกหยิบเอาของดี ๆทั้งหมดยัดลงกระเป๋าเป้ที่ตัวเองสะพายมาด้วยอย่างไม่เกรงใจทันที!สำหรับตู่ินั้นไม่ได้สนใจอะไร ดูเหมือนว่าหน้าที่นี้จะตกเป็ของซ่งเจิงไปโดยปริยาย
ตู่ิเดินชิดเข้าด้านช้ายของคลังสินค้าอย่างระมัดระวังก่อนจะพูดขึ้นมาเสียงเบาว่า
"ซ่งเจิงนายไปทางขวา แล้วเรามาเจอกันตรงนี้"ซ่งเจิงถือกระทะในมือแน่นพร้อมเดินไปทางด้านขวาที่มืดมิดส่วนในมือของตู่ินั้นถือมีดสปาต้าเอาไว้ โดยเขาเดินตามเสียงของซอมบี้ไประหว่างนั้นเขาก็หยิบของติดไม้ติดมือมาไม่น้อยที่เขาทำแบบนี้ก็เพราะว่าอยากจะยืมมือของซอมบี้ในการฆ่าซ่งเจิง!
เพราะตอนนี้ยังมีคนอีกสองคนที่อยู่บริเวณชั้นเก็บของด้านนอกดังนั้นหากพวกเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรและซ่งเจิงถูกฆ่าตาย นั่นจะทำให้เขาไม่ถูกสงสัย!
ทันใดนั้น!เสียงหายใจต่ำก็ดังขึ้น ความสนใจของตู่ิถูกหันเหโดยทันที
์โปรด!ซอมบี้ระดับต่ำสุดหกตัว! พอดีเลย! ฉันจะขอยืมมือพวกแกหน่อยก็แล้วกันฆ่าไอ้ซ่งเจิงซะ! ตู่ิหยิบแอปเปิ้ลที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาและขว้างออกไป ส่งผลให้พวกซอมบี้ไร้สมองทั้งหกตัวมองตามเสียงนั้นไปทันที!
ดวงตาของมันเปลี่ยนเป็สีแดงเืราวกับสัตว์ที่เห็นอาหารหลังหิวโหยมาหลายวัน!พวกมันวิ่งกระโจนออกไปในทันที ขณะที่ตู่ิรีบร้องะโออกมา
"ซอมบี้!"
กลุ่มซอมบี้วิ่งไปทางซ่งเจิงที่อยู่ทางขวาในตอนนั้นซ่งเจิงก็ได้ยินเสียงร้องะโเช่นกันจึงหันกลับไปดูทันทีพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากัน
พวกมันโผล่ออกมาแล้ว?เราเดินเข้ามายังไม่ถึงสองนาทีเลยนะแถมเสียงของมันก็ใกล้เข้ามาแล้วด้วย! เขาครุ่นคิดและกระชับกระทะในมือให้แน่นขึ้น
"อ๊าก!ซ่งเจิง ช่วยด้วย !" ตู่ิมองตรงไปยังชายหนุ่มและพบว่าท่าทางของซ่งเจิงดูหวาดกลัวอยู่ไม่น้อยมันถึงขั้นทำตู่ิรู้สึกยินดี
ฉันบอกแล้วว่าแกน่ะมือใหม่มันกลัวซอมบี้จนกลายเป็แบบนี้ไปเลย! สมน้ำหน้า! กล้ามายั่วโมโหฉันดีนัก!
ตู่ิคงคิดไม่ถึงว่าที่ซ่งเจิงมีท่าทีตื่นตระหนกไม่ใช่เพราะเขาใกลัวแต่ซ่งเจิงคิดว่าตู่ิน่าจะดึงดูดซอมบี้ได้มากกว่านี้สักหน่อยเพราะนี่เพียงหกตัวเท่านั้น ซ่งเจิงรู้สึกไม่พอใจกับจำนวนที่น้อยนิดเช่นนี้
ซอมบี้เหล่านี้เมื่อนำไปเปลี่ยนเป็อาหารยังไม่สามารถเลี้ยงเขากับว่านหลูและคุณปู่ของเธอได้อย่างเพียงพอในหนึ่งวันด้วยซ้ำ!
ซ่งเจิงยกกระทะขึ้นมาพร้อมทุบลงไปที่หัวของซอมบี้โดยตรง
"ปัง"
เสียงกระทะกระแทกหัวซอมบี้ดังขึ้นส่วนหัวของมันถึงขั้นหลุดกระเด็น
[ติง!] ในหัวของเขาได้ยินแต่เสียงกระทะทุบซอมบี้
[ได้รับน้ำยาวิวัฒนาการเพิ่มขึ้น!]
จากนั้นไม่รู้ว่าั้แ่ตอนไหนที่ซ่งเจิงเดินเข้าไปชนกับตู่ิอย่างจงใจ!ทำให้ร่างของตู่ิกระเด็นไปอยู่ด้านข้างซอมบี้!
ส่วนบรรดาซอมบี้ที่อยู่ใกล้เคียงพวกมันพุ่งตัวเข้าหาตู่ิพร้อมกัดเขาเข้าเต็มปาก!
ซ่งเจิงเข้าใจแล้ว!โลกนี้ไม่มีกฎเกณฑ์ทางสังคมเหมือนโลกก่อน! ที่นี่ไม่มีกฎหมาย!
พลังอาหาร และอาวุธเท่านั้นที่จะทำให้อยู่รอดในโลกใบนี้ได้!
เมื่อชายหนุ่มทราบว่าตู่ิคิดจะฆ่าตนเองเขาจึงตัดสินใจที่จะฆ่าตู่ิเช่นกัน
ผ่านไปเพียงเสี้ยววินาทีเสียงร้องของตู่ิดังขึ้นพร้อมพยายามต่อสู้อย่างสุดความสามารถแต่เขาก็ยังโดนซอมบี้กัดเข้าไปที่คออยู่ดี จนทำให้เืไหลเจิ่งนองออกมาอย่างชวนตื่นตระหนก
เมื่อตู่ิใช้มีดฟันร่างกายของซอมบี้ไปนับสิบครั้งจนมันตายไปแล้วเขาก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังซ่งเจิง
“แกทำให้พวกพ้องต้องกลายเป็ซอมบี้จงตายอยู่ที่นี่ด้วยกัน!”
ตอนนั้นเองที่เสี่ยวโจวกับเหล่ากัวเข้ามาถึงที่เกิดเหตุพอดีก่อนหน้านี้ในตอนที่กำลังวุ่นวายกับการรวบรวมอาหารอยู่นั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดังขึ้น ทั้งสองคนจึงรีบมาที่นี่ทันที!
"ตู่ินายคิดจะทำอะไร? นายจะฆ่าเพื่อนร่วมทีมอย่างนั้นเหรอ ?นายไม่กลัวว่ากลับไปแล้วจะโดนหัวหน้าทำโทษหรือยังไง? หากนายคิดจะทำอะไรซ่งเจิงล่ะก็ พวกฉันจะฆ่านายทันที!"
454
![[Ebook] ลืมรักแม่ทัพไร้ใจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1754509335_30826023.webp)
