ปณิตา ตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวั้แ่ฟ้ายังไม่สาง วันนี้เป็วันหยุดพักผ่อนของเธอ ซึ่งมีไม่บ่อยนักที่นักธุรกิจที่มีงานรัดตัวอย่างเธอจะมีวันหยุดซักครั้งหนึ่ง และวันนี้ก็เป็วันหยุดแรกในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา
เธอจึงตั้งใจที่จะไปทำบุญตักบาตรพระที่วัดในวันนี้ ซึ่งเธอไม่ได้ไปมานานมากแล้ว ปกติเธอเป็คนที่ชอบทำบุญเป็ประจำอยู่แล้ว แต่ด้วยธุรกิจของเธอที่กำลังไปได้สวยในตอนนี้ เธอจึงไม่มีเวลาว่างมากนัก เธอจึงถือโอกาสนี้ไปทำบุญชุดใหญ่สักหน่อย
ปณิตาออกเดินทางโดยใช้รถยนต์ส่วนตัวของเธอเอง เธอออกไปที่วัดใกล้บ้านและทำบุญใส่ซองพระไปหลายล้านบาทเลยทีเดียว เมื่อทำบุญเสร็จแล้ว เธอเดินออกมาจากวัดด้วยจิตใจที่อิ่มบุญและเปี่ยมสุข
ตอนเดินออกมานอกวัดได้ไม่นานเธอก็พบกับแผงลอยขายสินค้าจำพวกจี้ห้อย เครื่องราง ของขลัง แต่เธอจำได้ว่าตอนเธอมายังไม่มีแผงขายของมาก่อนหรือว่าเธออาจจะลืมหรือไม่ได้สังเกตเห็นก็เป็ได้
"แม่หนูมาดูนี่ก่อนมา"
เสียงของยายแก่ที่นั่งเฝ้าแผงอยู่ดังขึ้นเรียกให้เธอเดินไปหา เธอจึงเดินเข้าไปดูอย่างสนใจในสินค้าที่วางเรียงรายอยู่ เธอสะดุดตาเข้ากับจี้ห้อยหยกที่เป็สร้อยข้อมือเส้นหนึ่งซึ่งวางรวมอยู่กับจี้หลายแบบที่วางเรียงกันอยู่อย่างเป็ระเบียบ ตัวหยกเป็สีเขียวอ่อนบริสุทธิ์ ถูกแกะสลักเป็รูปหงส์ตัวหนึ่งที่งดงามและประณีต มือเรียวอดไม่ได้ที่จะยกจี้เส้นนั้นขึ้นมาดูและสอบถามราคา
"จี้เส้นนี้ราคาเท่าไหร่คะ"
"แล้วแต่หนูจะมีจิตศรัทธาเถอะแม่คุณ"
คุณยายบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและส่งยิ้มมาให้เธอเล็กน้อย
เมื่อได้ยินคำตอบที่ไม่ชัดเจนเธอจึงขมวดคิ้วมุ่นด้วยความจนใจ มือเรียวจึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าหยิบแบงค์พันออกมาหนึ่งใบ แล้วยื่นส่งให้คุณยายที่มีท่าทางเมตตาแล้วว่า
"แค่นี้คงพอนะคะคุณยาย" เธอยกจี้ห้อยอันนั้นขึ้นมาและลองสวมไปที่ข้อมือด้านซ้ายของเธอ ยกขึ้นมาดูก็ดูสวยงามเข้ากับผิวขาวกระจ่างของเธอเป็อย่างมากเธอจึงส่งยิ้มสดใสให้กับคุณยายคราหนึ่งและเดินไปขึ้นรถในทันทีโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองยายแก่ด้านหลังที่กำลังพยักหน้าให้กับตนเองอยู่ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยนและเปี่ยมเมตตายิ่ง
ระหว่างที่กำลังขับรถกลับบ้านนั้นอยู่ดีๆจี้หยกเส้นนั้นก็เลื่อนหลุดออกจากข้อมือขาว เมื่อสัญญาณไฟจราจรหยุดอยู่ที่สีแดง เธอจึงก้มลงไปควานหาจี้หยกของตัวเองในทันที ในขณะที่เธอคว้าได้จี้หยกแล้วจึงลุกขึ้นมานั่งและสวมกลับเข้าที่เดิม อยู่ดีๆก็มีรถบรรทุกสิบล้อขับฝ่าไฟแดงและพุ่งเข้าชนรถของเธออย่างจัง
ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความใ มือเรียวกำจี้หยกเส้นนั้นแน่น และหมดสติไปในทันที ระหว่างที่เธอหมดสติไปนั้น อยู่ดีๆก็มีแสงสว่างวาบออกจากกำมือของเธอที่กำจี้หยกเอาไว้แน่นคราหนึ่ง จากนั้นทุกอย่างก็ดับมืดลงไปเช่นเดียวกับสติของเธอ
#ฝากนิยายด้วยนะคะ
405
