เมื่อเห็นไป๋ฉีทำหน้าตกตะลึงสาวน้อยที่นั่งอยู่บนไหล่ก็หัวเราะอย่างขบขัน "นายท่านช่างไม่เข้าใจอะไรเสียเลย ด้วยความสามารถของผู้สร้างสรรค์ การที่นายท่านเป็ผู้สืบทอดของเขานั้นย่อมได้รับประโยชน์อย่างมหาศาลเป็ธรรมดา"
"แล้วนายท่านที่ว่าเขาเป็ใครมาจากไหนกัน?"ไป๋ฉีหันไปกล่าวถาม
สาวน้อยพลันส่ายหน้า "ข้อมูลนี้ยังไม่ใช่สิ่งที่นายท่านจะล่วงรู้ได้ตอนนี้ ต้องอยู่ในระดับเทพาเท่านั้นข้าถึงจะเปิดเผยมันให้นายท่านได้"
"อ่า ผมเข้าใจแล้ว"
"เอาละนายท่าน พวกเรามาดูพลังที่ผู้สร้างสรรค์มอบให้ท่านกันดีกว่า"สาวน้อยกล่าวอย่างร่าเริง ไป๋ฉีก็พลันพยักหน้ายอมรับแต่โดยดี
"อย่างแรกเลยก็คือละอองสีทองความสามารถของมันคือแสง ละอองสีแดงแน่นอนว่าต้องเป็เปลวเพลิง ละอองสีม่วงคือสายฟ้า ละอองสีขาวคือความว่างเปล่า ละอองสีดำคือความมืด ละอองสีเทาคือเวลาและอวกาศ"เมื่อได้ยินความสามารถทั้งหมด ไป๋ฉีแทบจะหยุดหายใจ
"ดะ เดี๋ยว! แสง ความมืด สายฟ้า และเปลวเพลิง ผมเคยได้ยินจากในข่าวมาบ้าง แต่อีกสองความสามารถผมไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนและมั่นใจว่าไม่มีในโลกนี้อย่างแน่นอน! มันคืออะไรงั้นหรือ"
"ฮิฮิ ข้าว่าแล้วว่านายท่านต้องถาม แต่ต้องบอกก่อนว่านายท่านเ้าใจผิดแล้ว ความสามารถเหล่านี้ของนายท่านล้วนแต่พิเศษกว่าคนทั่วไปทั้งสิ้น โดยเฉพาะความมืดเพราะมันเกิดมาจากแก่นของหลุมดำ"
"ส่วนความว่างเปล่านี่ออกจะโกงไปสักหน่อยความสามารถของมันคือปิดผนึกและลบล้างพลังของคนอื่นละนะแถมยังใช้มันเพื่อสร้างมิติสัตว์อัญเชิญได้อีกด้วย"
"อย่างสุดท้ายคือเวลา นายท่านโชคดีมากที่ผู้สร้างสรรค์ยกมันให้ท่าน ความสามารถของมันก็ตามชื่อหน่วงเวลา หยุดเวลา ย้อนเวลา หรือแม้แต่ขโมยเวลาก็สามารถทำได้หากว่านายท่านแข็งแกร่งพอล่ะนะ"สาวน้อยกล่าวราวกับมันไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรผิดกับไป๋ฉีที่ตอนนี้เหม่อลอยราวกับิญญาออกจากร่าง
พระเ้า! ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันถึงได้เอาหลุมดำมาเป็พลังได้ แล้วไอ้ความสามารถว่างเปล่ากับเวลานั่นมันอะไรกัน นี่มันความสามารถของพระเ้าหรืออย่างไร ชายคนนั้นต้องบ้าไปแล้วแน่ๆที่มอบพลังเหล่านี้ให้แก่เขา
"เหอะๆนี่ฉันกลายเป็ตัวอะไรไปแล้วเนี้ย"ไป๋ฉีกล่าว แค่ได้อัตราดูดซับคืนมาเขาก็ดีใจแล้ว แต่นี่เขาถึงกับได้รับคอสมิคฟรอสมาตั้งมากมายแถมความสามารถของมันก็ไม่ใช่ธรรมดาอย่างที่มนุษย์เขามีกัน จากเดิมที่ควรดีใจก็กลายเป็ความรู้สึกกลัวแปลกๆ ใช่! ไป๋ฉีกลัวว่าพลังอันมากมายนี้จะทำให้ตัวเองและครอบครัวต้องพบเจอกับเื่ยุ่งยากในอนาคต
"อ๊า นี่คุณคู่มือแล้วละอองสีน้ำเงินนั่นคืออะไรหรือ"ไป๋ฉีชี้ไปยังพื้นที่ๆเต็มไปด้วยละอองสีน้ำเงินพร้อมกับกล่าวถามด้วยความสงสัย
"โอ้ ส่วนนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้สร้างสรรค์ให้ไว้นะเ้าคะ แต่เป็คอสมิคฟรอสที่ซ้อนลึกอยู่ในตัวของนายท่านเองคงเป็เพราะโดนหอคอยจักรวาลกระตุ้นมันเลยตื่นขึ้นมาส่วนความสามารถของมันนั้นจากการวิเคราะห์แล้วน่าจะเป็แม่เหล็ก"
"ห๊ะ แม่เหล็ก!! นี่ฉันมีความสามารถแปลกๆติดตัวอีกแล้วหรือนี่"ไป๋ฉีตอนนี้ใจนชินชาไปเสียแล้ว สรุปคร่าวๆตอนนี้เขามีพลังคอสมิคฟรอสถึงเจ็ดอย่างด้วยกันคือ แสงสว่าง ความมืด สายฟ้า เปลวเพลิง ความว่างเปล่า เวลา และแม่เหล็ก ความสามารถพวกนี้แค่ความสามารถเดียวก็แทบจะทำให้โลกทั้งโลกเกิดความบ้าคลั่งได้เลย อีกทั้งเขายังไม่รู้เลยว่าควรต้องฝึกฝนมันอย่างไร
"ถึงยังมีพลังมากขนาดนี้ แต่คู่มืออย่างข้าขอเตือนเอาไว้เลยนะว่าถ้ายังไม่แข็งแกร่งพอไม่ควรเปิดเผยความสามารถทั้งหมดเด็ดขาดไม่อย่างนั้นนายท่านอาจจะถูกจับไปทดลองได้ หากอยากจะใช้ก็ใช่เปลวเพลิงหรือไม่ก็แม่เหล็กไป เพราะเปลวเพลิงนั้นพบเจอได้ง่ายที่สุดในบรรดาคอสมิคฟรอสแล้ว ส่วนแม่เหล็กแม้จะดูหายากแต่ก็มันก็มีคอสมิคฟรอสที่สะดวกกว่านั่นคือพลังจิต ดังนั้นจึงไม่ค่อยเป็จุดสนใจเท่าไรนัก"
"เหอะๆถึงไม่บอกผมก็คงไม่เปิดเผยมั่วๆหรอกครับ ผมเองก็กลัวโดนจับไปทดลองเหมือนกัน"ไป๋ฉีกล่าว สาวน้อยพลันพยักหน้าอย่างพอใจ
"เอาละนี่คือทั้งหมดที่ข้าจะแนะนำนายท่านได้ในตอนนี้เ้าค่ะ ส่วนเื่ร่างพลังงานจักรพรรดิักลืนดวงดาวนั้นตอนนี้นายท่านยังใช้งานไม่ได้ สุดท้ายคือชุดเกราะ ดาร์กเอ็มเพอเรอร์ และมิติเก็บของหากนายท่านอยากใช้ก็สามารถเรียกใช้ได้เลยเพียงแค่นึกคิด เพราะั้แ่หอคอยจักรวาลติดตั้งเสร็จสิ้นชุดเกราะและมิติเก็บของก็ผสานเข้ากับพันธุกรรมของนายท่านแล้ว"สาวน้อยกล่าวอธิบายไป ไป๋ฉีไม่ตกตะลึงอะไรไปมากกว่านี้อีกแล้ว ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะตายได้
่ระยะเวลาห้าปีที่อัตราการดูดซับของเขาหายไป เขาคิดว่ามันเป็โชคร้ายเอามากๆแต่ใครจะคิดกันว่ามันจะกลายเป็โชคดีที่มหาศาลยิ่งกว่าไปซะอย่างนั้น
"ส่วนเื่การฝึกฝนพลังนายท่านก็ไม่ต้องกังวล เพราะเดี๋ยวคู่มืออย่างข้าจะช่วยเหลือนายท่านเอง"สาวน้อยครึ่งักล่าวอย่างมั่นใจ
"เอ่อ.....จะว่าไปแล้วเธอไม่มีชื่องั้นหรือ ให้เรียกแต่คู่มือๆมันก็แปลกๆอยู่นะ"ไป๋ฉีกล่าวถาม
"ไม่มีเ้าค่ะ แต่หากนายท่านตั้งให้ข้าก็จะรับไว้"
"โอ้ งั้นหรือ แบบนั้นเอาเป็เสี่ยวไป๋เป็ไง ไป๋ที่มาจากแซ่ของผมเอง"ไป๋ฉีกล่าว สาวน้อยหรือเสี่ยวไป๋พยักหน้าและยกยิ้มออกมาอย่างน่ารัก เห็นได้ชัดเลยว่าเธอชอบชื่อนี้เอาเสียมากๆ
หลังจากได้ล่วงรู้เื่ราวคร่าวๆจากเสี่ยวไป๋ ในที่สุดก็ถึงเวลาเช้าวันใหม่ ไป๋ฉียังคงนั่งดูดซับพลังงานเข้าสู่ร่างกาย รอบตัวของเขาในตอนนี้สิ่งของที่ทำจากโลหะลอยขึ้นมาจากพื้น นี่คืออิทธิพลของคอสมิคฟรอสแม่เหล็กของตัวเขาเอง ซึ่งชายหนุ่มจะใช้พลังนี้เป็หลักหากจำเป็ต้องเปิดเผยมันออกมา
"โคลม"
เมื่อไป๋ฉีลืมตาขึ้นมา ทุกอย่างที่ลอยอยู่ก็พลันร่วงหล่นลงในทันใด ชายหนุ่มยกยิ้มด้วยความดีใจ เพียงแค่ใช้เวลาดูดซับพลังแค่วันเดียวสามารถเลื่อนขั้นกลายเป็ระดับนักรบขั้นต้นได้แล้ว
"การใช้อำนาจของหลุมดำในการดูดกลืนช่างวิเศษจริงๆ ทำเอาอัตราการดูดซับไร้ความหมายไปเลย"
"ฮิฮิ แน่นอนอยู่แล้วเ้าค่ะนายท่าน หลุมดำสามารถดูดกลืนได้แม้แต่แสง หากนายท่านมีพลังมากพอท่านจะดูดกลืนทั้งจักรวาลเอามาไว้ในตัวก็ย่อมได้ แต่กว่าจะถึงขั้นนั้นนายท่านก็น่าจะเหนื่อยหน่อย เพราะทะเลพลังงานของท่านใหญ่กว่าคนอื่นสิบเท่าและท่านมีคอสมิคฟรอสเจ็ดอย่างอยู่ในร่างกายหากรวมกับฟรอสธรรมดาที่เป็พื้นฐาน ท่านจะต้องดูดกลืนพลังงานมากกว่าคนอื่นถึงแปดสิบเท่าด้วยกัน แม้จะมีความสามารถของหลุมดำช่วยเหลือก็ไม่ใช่เื่ง่ายๆ"
ไป๋ฉีพยักหน้า "เข้าใจแล้ว"
11K
