บ้านตระกูลมู่คฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ ด้านหลังหอการค้ามู่ชิงหลง มู่ซุนกวนปิดห้องพักเงียบหลังจากออกไปข้างนอกกลับมา มู่ซุนกวนนั่งจ้องมองขวดยาสีขาวนวล ด้านข้างมีมีดสั้นขนาดเจ็ดชุ่นด้ามจับพันด้วยผ้าสีดำ มู่ซุนกวนนั่งครุ่นคิดอยู่นานเกือบครึ่งชั่วยาม หากาแหายดี ตนคงต้องสนับสนุนสองปู่หลานเป็แน่และพร้อมให้ความช่วยเหลือ แต่หากาแไม่มีขึ้น คงต้องคิดลงมือสังหารทั้งสอง เมื่อตัดสินใจได้เช่นนั้นแล้ว มุ่ซุนกวนก็ถอดเสื้อผ้าออกเปลือยกายท่อนบน มือซ้ายค่อยๆเอื้อมไปเปิดจุกยา เทเม็ดยาออกจากขวดยา หลังจากนั้นใช้มือขวาคว้าเม็ดยาสีดำโยนเข้าไปในปาก ใช้มือซ้ายคว้ามีดสั้นมาไว้ในมือ
ความเ็ปแทรกเข้ามาระหว่างที่คมมีดสั้นกรีดไปที่าแ มู่ซุนกวนนั่งตัวสั่นสะท้านไปด้วยความเ็ป มีดสั้นค่อยๆกรีดไปที่าแั้แ่หัวไหล่ลงมาจนถึงหลังมือ เืสีแดงสดไหลรินลงสู่พื้น เสียงกัดฟันกรอดดังออกมาจากห้องเป็ระยะๆ มู่ซุนกวนรีบโยนมีดสั้นลงพื้นคว้าเม็ดยาสีแดงขยี้ใส่ลงไปในาแ หลังจากนั้นไม่นานมู่ซุนกวนก็สิ้นสติลงไปนอนกับพื้นเพราะความเ็ปที่ได้รับ
โรงเตี๊ยมขนาดกลาง ห้องพักชั้นสอง ชายชราผู้หนึ่งนั่งฟังผู้เป็หลานชายเอ่ยวาจาถึงคุณสมบัติของเม็ดยาทั้งสองเม็ดที่ให้มู่ซุนกวนไป แน่นอนว่าชายชราล้วนแล้วแต่ตื่นใเมื่อได้ยิน รวมไปถึงตัวสมุนไพรที่นำมาปรุงยาอีก เพราะบางอย่างตัวชายชราเองได้ยินเพียงชื่อแต่ไม่เคยพบเห็น ถึงแม้ตัวชายชราเองจะเป็ผู้หนึ่งที่มีความรู้เื่การปรุงยาแต่ก็สร้างได้เพียงเม็ดยาระดับไม่เกินสีม่วง เหตุเพราะหากเป็เม็ดยาระดับสีม่วงขึ้นไปต้องใช้แก่นพลังปราณเป็ส่วนประกอบอีกด้วย
“ ข้ายินดีกับเ้ายิ่งนักลูกฟง ข้าอยากพบอาจารย์ของเ้ายิ่งนัก เวลาไม่กี่ปีสั่งสอนเ้าได้ดีถึงเพียงนี้ หากว่าพ่อและแม่ของเ้ายังอยู่ พวกเขาคงภูมิใจในตัวเ้าไม่น้อย ”
“ ท่านปู่พ่อและแม่ของข้าคือใครกันและพวกเข้าทั้งสองอยู่ที่ไหน เหตุใดผู้คนในตระกูลเนี่ยถึงไม่มีผู้ใดกล่าวถึงเื่นี้ ”
ชายชราชะงักไปชั่วครู่ พร้อมกับจ้องมองดูเด็กหนุ่มด้านหน้า
“ เอาไว้ถึงเวลาแล้วข้าจะแจ้งต่อเ้า เ้ารู้รายละเอียดเล็กน้อยไปก่อนก็แล้วกัน ”
เด็กหนุ่มรีบหันมาต้องมองผู้เป็ปู่พร้อมกับกล่าวตอบ
“ ได้ขอรับท่านปู่ ”
“ เมื่อครั้งอดีต แม่ของเ้าเป็หญิงรูปงามได้รับาเ็จากที่ใดไม่ทราบ พ่อของเ้าหรือก็คือบุตรชายข้า ไปพบเจอโดยบังเอิญ พ่อของเ้าก็ช่วยรักษาแม่เ้าจนหายดี ไม่นานทั้งสองก็เริ่มที่จะมีความรัก ต้นรักระหว่างพ่อและแม่เ้าถูกปลูกนานสองปี สุดท้ายก็คลอดเ้าออกมา เพียงแต่ว่าพอผ่านไปหนึ่งปี พ่อและแม่ของเ้าก็หายตัวไป ตัวข้าใน่เวลานั้นได้ใช้อำนาจขอตระกูลติดตามทั้งสองจนในที่สุดก็ต้องล้มเลิกไป ”
เด็กหนุ่มเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็นั่งครุ่นคิดอยู่นานจนชายชรารู้สึกแปลกใจ
“ มีสิ่งใดรึลูกฟง ”
“ ท่านปู่ในระหว่างที่ข้าอยู่ที่ป่ามรณะในโลกแห่งจิติญญา ข้าได้พบเจอคนผู้หนึ่งนำคัมภีร์จำนวนสี่เล่มมาให้หลังจากนั้นก็หายตัวไป ”
ชายชราถึงกับตื่นใ
“ เื้ัของแม่เ้ายิ่งใหญ่จนเกินไปเสียแล้ว เ้าอย่าเอาเื่นี้ไปกล่าวที่ไหนอีก ”
“ ข้าเข้าใจแล้วขอรับท่านปู่ ”
“ เ้าแน่ใจแค่ไหนว่าเม็ดยาทั้งสองของเ้าจะได้ผล ”
“ เื่นี้ท่านปู่ไม่ต้องเป็ห่วง พรุ่งนี้ยามเฉินต้องมีคนมาตามตัวเราทั้งสองเป็แน่ อีกทั้งชื่อเสียงของร้านยาของท่านจะโด่งดังไม่น้อยจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ”
รุ่งเช้าต่อมา ่เวลาใกล้ยามเฉินมีผู้คนมากมายต่างเดินเข้าออกโรงเตี๊ยมมากมาย ทั้งหมดเป็คนของตระกูลมู่เพื่อออกมาตามหาชายชราและเด็กหนุ่ม หลังจากนั้นไม่นานทั้งสองก็ถูกเชิญตัวไปที่ตระกูลมู่ เมื่อเข้ามาด้านในคฤหาสน์ทั้งสองปู่หลานก็ถูกต้อนรับอย่างดี หลังจากนั้นไม่นานมู่ซุนกวนก็ออกมา ในสภาพที่อิดโรยถูกพยุงออกมาโดยคนรับใช้ เมื่อออกมาถึงมู่ซุนกวนรีบเข้ามาคารวะต่อชายชราอย่างรวดเร็ว
“ ข้าน้อยมู่ซุนกวน ขอคารวะท่านเนี่ยกัง เม็ดยาทั้งสองของท่านช่วยเหลือข้าไม่น้อย าแที่ข้าได้รับมาหายดีแล้วขอรับ ”
650
