[สวนลอยฟ้าแห่งวิหารทองคำ - เขตกิลด์ Heavenly Sword]
บรรยากาศในสวนลอยฟ้าที่เต็มไปด้วยดอกไม้เวทมนตร์ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกลับกลายเป็พื้นที่ที่เต็มไปด้วยความกดดัน อาเรียรู้สึกเหมือนร่างกายถูกพันธนาการด้วยโซ่ที่มองไม่เห็น สกิล [Noble Aura] ของ เซน [จาก Prompt บทที่ 7] กำลังกัดเซาะการป้องกันทางจิตใจของเธอทีละน้อย
"อาเรีย... คุณดูเหนื่อยนะ ให้ผมช่วยปลดชุดเกราะหนักๆ นี่ออกดีไหม? คุณจะได้พักผ่อน..." เซนกระซิบเสียงนุ่มพลางเลื่อนมือจากเอวขึ้นมาััขอบเกราะอกของเธออย่างจาบจ้วง
อาเรียหน้าแดงซ่านด้วยความอับอายและสับสน ร่างกายจริงของ ริน ในแคปซูลเริ่มสั่นและมีเหงื่อซึมตามไรผม เธอพยายามจะผลักเขาออกแต่เรี่ยวแรงกลับหายไปเฉยๆ 'ทำไม... ทำไมฉันขยับไม่ได้... ร่างกายมัน... ร้อนไปหมด'
[ภารกิจป่วนของไอ้หนุ่มดวงกุด]
ห่างออกไปหลังพุ่มไม้ ไค จ้องมองเหตุการณ์ด้วยสายตาเ็า ในมือเขามีขวดแก้วบรรจุของเหลวสีเขียวเข้มที่กำลังเดือดปุดๆ
"เอาล่ะบ๊อบบี้... ภารกิจของแกคือ ถือขวดนี่เดินเข้าไปหาเซน แล้วทำยังไงก็ได้ให้ของเหลวข้างในโดนตัวมัน" ไคส่งขวด [Pheromone Disruptor] ให้บ๊อบบี้
"ละ...แล้วผมจะรอดไหมครับลูกพี่? นั่นมันกิลด์ใหญ่อันดับหนึ่งเลยนะ!" บ๊อบบี้ ขาสั่นพะยับพะยาบ
"แกมีดวง 99 นะบ๊อบบี้... เชื่อในดวงตัวเองสิ" ไคยิ้มเ้าเล่ห์แล้วผลักบ๊อบบี้ออกไป
บ๊อบบี้กึ่งวิ่งกึ่งเดินเข้าไปในสวนอย่างเก้ๆ กังๆ เขามองเห็นเซนที่กำลังจะก้มลงจูบอาเรียพอดี ด้วยความลนลานบ๊อบบี้ดันเหยียบเปลือกกล้วย (ที่มอนสเตอร์กระต่ายทิ้งไว้) จนตัวลอย!
"จ๊ากกกกกกกก!"
โครมมมม!
บ๊อบบี้ไม่ได้แค่ล้ม แต่เขากระเด็นลอยข้ามโต๊ะน้ำชาไปทับร่างของเซนเต็มรัก! ขวดสารเคมีแตกกระจายรดหน้าและชุดเกราะสีทองของเซนจนเปียกโชก
[ระบบ: สารเคมี 'Pheromone Disruptor' ทำงาน!]
[ผลลัพธ์: ยกเลิกสกิล Noble Aura | เปลี่ยนกลิ่นอายผู้ใช้เป็ 'Wild Boar Bait' (เหยื่อล่อหมูป่าคลั่ง) ]
จู่ๆ กลิ่นหอมสะอาดของเซนก็เปลี่ยนกลายเป็กลิ่นเหม็นสาบเหมือนซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย สกิลที่เคยสะกดอาเรียหายไปในทันที!
"ไอ้สวะนี่ใคร! แกทำอะไรกับชุดของข้า!" เซนคำรามด้วยความโกรธจัด เขาผลักบ๊อบบี้ออก แต่ทว่า...
โฮกกกกกกกก!
มอนสเตอร์หมูป่าคลั่งเลเวล 40 ที่เป็สัตว์เลี้ยงประดับสวนกว่าสิบตัว จู่ๆ ก็ดวงตาเป็สีแดงฉาน พวกมันพุ่งเป้ามาที่เซนเพียงคนเดียวเพราะกลิ่นฟีโรโมนที่ไคสร้างขึ้นมา
"เหวอออ! มะ...ไม่นะ! อย่าเข้ามา!" เ้าชายที่เคยสง่างามตอนนี้ต้องวิ่งหนีฝูงหมูป่าอย่างบ้าคลั่ง รอบสวนลอยฟ้าสร้างความตลกขบขันให้กับสมาชิกกิลด์ที่แอบดูอยู่
ในความวุ่นวายนั้น ไคพุ่งออกมาคว้าข้อมืออาเรียที่ยังคงมึนงงอยู่
"ตามมา!" ไคกระชากร่างบางออกมาจากสวน เขาพาเธอหลบเข้าไปในพุ่มไม้หนาทึบหลังน้ำพุ
"นะ...นาย... คนเมื่อตอนนั้น?" อาเรียจ้องมองไคด้วยความใ ร่างกายของเธอยังคงได้รับผลตกค้างจากสกิลของเซน ทำให้เธอขาสั่นจนเกือบจะล้ม ไคจึงต้องโอบกอดเธอไว้จากด้านหลังเพื่อพยุง
แผ่นหลังของอาเรียแนบชิดกับแผงอกของไค ความร้อนจากร่างกายของทั้งคู่ส่งผ่านชุดเกราะบางๆ อาเรียรู้สึกถึง 'อาวุธลับ' ของไคที่ดันอยู่ตรงบั้นท้ายของเธออีกครั้ง และครั้งนี้มันดูเหมือนจะตื่นตัวมากกว่าเดิม
"อ๊ะ... นาย... ตรงนั้นมัน..." อาเรียกระซิบด้วยเสียงสั่น หน้าแดงซ่านไปถึงคอ
"อยู่นิ่งๆ ถ้าไม่อยากให้พวกนั้นเจอ" ไคกระซิบข้างหูเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ทำให้รินในโลกจริงรู้สึกเสียวซ่านจนเผลอจิกเล็บลงบนหมอน "ถือซะว่าเป็ค่าตอบแทนที่ช่วยจากไอ้หน้าม่อนั่นแล้วกัน"
ไคใช้มือข้างหนึ่งรวบเอวเธอไว้ ส่วนอีกข้างแกล้งเลื่อนขึ้นมาวางทาบลงบนหน้าอกอวบอิ่มที่กำลังกระเพื่อมไหวของเธออย่างแ่เบา ััความนุ่มหยุ่นผ่านชุดเกราะทำให้เขารู้สึกได้ถึงหัวใจของเธอที่เต้นระรัว
[โลกแห่งความจริง - ความวุ่นวายยามดึก]
กวิน ถอดจิตออกจากเกมพลางถอนหายใจยาว เขานอนหงายมองเพดานห้อง หน้าอกของเขายังคงเต้นแรง ความรู้สึกที่ได้กอดรินในเกมเมื่อครู่มันช่าง... ตราตรึง
ในห้องข้างๆ ริน กำลังนอนกลิ้งไปมาบนเตียง เธอเอาหน้ามุดหมอนแล้วร้องอู้อี้ "ไอ้คนฉวยโอกาส! ไอ้คนลามก! แต่... ทำไมััของหมอนั่นถึงทำให้ฉันขยับไม่ได้ยิ่งกว่าสกิลของเซนอีกนะ..."
เธอลุกขึ้นนั่งแล้วมองดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังค้างหน้าโปรไฟล์ของ 'ไค' ไว้
"ถ้าพี่กวินรู้ว่าฉันเจอเื่แบบนี้... เขาจะทำหน้ายังไงนะ?" รินพึมพำกับตัวเองโดยไม่รู้เลยว่า พี่ชายที่เธอนึกถึงนั่นแหละคือต้นเหตุของเื่ทั้งหมด
139
![#ยัยตัวร้ายสุดที่รัก Hate to Love You [enemy to lover] มี E-book!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738859758_69899499.webp)