เล่าว่าเมื่อหนึ่งพันปีก่อน โลกเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง ตำนานเล่าว่ามีอสูรร้ายนามว่าเฟยอวี่ เป็ปีศาจั (ัที่ถูกลดขั้นลง)ได้เกิดมีความรักกับมนุษย์โลก แต่เดิมทีัเป็เทพเ้าที่คอยปกปักรักษาดูแลโลกมนุษย์ นั่นเป็หน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย มีอยู่วันหนึ่งเ้าัเฟยอวี่ ลงมาเที่ยวยังโลกมนุษย์ ในขณะที่เขาเดินเที่ยวตลาดเช้าของเมืองมนุษย์เพื่อหาลิ้มลองรสชาติอาหาร ซึ่งเ้าัมักทำแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง เขารู้สึกชอบรสชาติของเมืองมนุษย์ยิ่งหนัก ไม่เหมือนอาหารที่วังัของเขาเลยซักนิดที่มี รสชาติอาหารที่น่าเบื่อมากๆ อาจเพราะกินอาหารแบบนี้เป็เวลานาน
แต่วันนี้กลับแปลกไป ในขณะที่เดินอยู่เ้าัได้ชนเข้ากับหญิงสาว นางหนึ่งเข้าอย่างแรง นางกำลังเลือกซื้อของอยู่ กับสาวใช้ของนาง พรางพูดเสียงเจี้ยวจ้อย เ้าัเกิดอาการใ บวกกับตกตะลึงเล็กน้อยในความงามของนาง พรางพูดด้วยเสียงที่ดังว่า
“ ไยเ้าจึงเดินไม่ดูทางเช่นนี้ ไม่ระวังเอาเสียเลย ไม่คิดว่าจะชนผู้อื่นหรือ อย่างไร "
เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้น ก็พูดออกมาว่า
" ข้าขอโทษท่านได้หรือไม่ ข้ามัวแต่เลือกซื้อของเพลินไปหน่อย โดยไม่ทันได้ดูทางทำให้ชนเข้ากับท่าน"
เพื่อเป็การขอโทษข้าขอเลี้ยงอาหารท่าน 1 มื้อได้หรือไม่เ้าคะ" เ้าัครุ่นคิดอยู่พักนึงพร้อมกับตอบหญิงสาวไปว่า
"ข้าตกลง" แต่คงไม่ใช่วันนี้ ข้าจะมาหาเ้าอีกทีเพื่อทวงคำพูดที่เ้าพูดเอาไว้ จริงๆแล้วหญิงสาวเพียงพูดไปอย่างนั้นเองไม่คิดว่าชายคนนี้จะ ใส่ใจกับคำพูดของนางถึงเพียงนี้ แต่ถึงกระนั้นนางก็ได้พูดมันออกไปแล้ว ยังไงก็ต้องรับผิดชอบคำพูดของนางเอง ไม่เช่นนั้นคงทำให้เสียชื่อเสียงเ้าเมืองถังอวี่ พ่อของตนเป็แน่แท้
ทางหญิงสาวนางมีนามว่า ถิงถิง (ถัง ถิงถิง) เป็ลูกสาวของเ้าเมืองถังอวี่ เธอเป็เพียงลูกสาวคนเดียวของท่านเ้าเมือง ปกติเธอจะขออนุญาติท่านพ่อของเธอเพื่อออกมา เดินเล่นและเลือกซื้อของที่ตลาดเป็ประจำอยู่แล้ว ไม่คาดคิดเช่นกันว่าจะพบเจอกับเหตุการณ์เช่นวันนี้
ขณะที่เธอครุ่นคิด ชายหนุ่มตรงหน้าก็ถามเธอว่า " แล้วจะให้ข้าไปหาเ้าได้ที่ใดกัน " เ้าสามารถบอกข้าได้หรือไม่ หรือเ้าคิดจะเบี้ยวอย่างนั้นหรอ" เ้าัทำสีหน้า พรางขมวดคิ้วดุ ถิง ถิงรีบตอบกลับไปว่า
" เ้าสามารถมาหาข้าได้ที่จวนเ้าเมืองได้เลย " ข้าจะออกมาพบท่าน " ข้าคือลูกท่านเ้าเมืองไม่เบี้ยวท่านแน่นอน เ้าัก็พยักหน้าตอบรับ พูดเสร็จถิง ถิง ก็รีบเดินจากไป
พอเดินมาได้ซักพัก นึกคิดขึ้นมาได้ว่าตนยังมิได้ถามชื่อของชายคนนั้นเลย พอเธอเดินกลับไปก็ไม่พบเขาคนนั้นแล้ว พรางพูดบ่นเบาๆว่า “ เขาหายไปไหนไวจริงนะ” แค่แปบเดียวเอง เธอพูดพลางเดินถามพ่อค้าร้านขายของ“พ่อค้าเห็นชายคนเมื่อกี้ไหม ที่ยืนคุยอยู่กับข้าที่ตรงนี้” พ่อค้าตอบไม่เห็น และส่ายหัวให้กับ ถิง ถิง
ขณะเดียวกัน ลู่เหมียว สาวใช้ประจำตัวหญิงสาวก็เอ่ยปากพูดว่า
“คุณหนูเ้าคะ เรากลับจวนกันก่อนดีไหม ออกมาเดินตลาดค่อนข้างนานแล้ว
นายท่านอาจเป็ห่วงคุณหนูได้นะ เ้าคะ” ถิง ถิง ตอบกลับสาวใช้ของตน
“ เป็อย่างที่เ้าว่าจริงๆนั่นแหละ เรารีบกลับจวนกันเถอะ ท่านแม่ ท่านพ่อ คงรอแย่แล้ว ไว้ข้าค่อยขอท่านพ่อ ออกมาเดินเล่นใหม่ รู้สึกวันนี้ไม่ค่อยสนุกเลย ลู่เหมียวสาวใช้ รีบพูดขึ้นมา
“เป็เพราะชายคนนั้นหรือ เ้าคะ ที่ทำให้คุณหนูไม่สนุก” เธอไม่ตอบคำถามสาวใช้ พลางรีบก้าวขาขึ้นเกี้ยว เพื่อกลับจวน
4K
