ตอนที่ 19 ปราณระดับก่อเกิดขั้น 9
"แต่ข้าไม่น่าจะถูกเ้าเล่นงานได้ง่ายเลยด้วยซ้ำ"
ชายฉกรรจ์ ที่ยังไม่อาจจะเข้าใจได้ว่า ตนเองถูกหมัดอีกฝ่าย อัดใส่ไม่ยั้งจนน่วมเช่นนี้ได้ยังไงกัน ทั้งที่ตอนแรกการประหมัดกันก็ยังเสมอกันอยู่เลย ต่อให้เป็ที่ใบหน้าก็ไม่มีทางจะโดนต่อยจนอ่วมได้ขนาดนี้แน่ เพราะลมปราณก่อเกิดขั้น 6 ของตนที่ห่อหุ้มทั่วร่างจะกลายเป็โล่ป้องกันลดความเสียหาย หรือป้องกันการโจมตีของคู่ต่อสู้ที่มีลมปราณต่ำกว่าตนเองได้แน่
ลู่หาน ที่ต่อให้ใช้พลังปราณทั่วร่างมาไว้ที่จุดเดียวกัน ก็ไม่มีทางจะใช้หมัดอันหนักหน่วง ต่อยอีกฝ่ายจนอ่วมได้ขนาดนี้แน่ อย่างมาก็แค่สร้างความเสียหายเล็กๆน้อยๆให้แก่อีกฝ่ายเท่านั้นเอง ไม่มีทางที่จะอัดจนสาหัสยับเยินออกมาแบบนี้ได้เลย
แน่นอนว่าลู่หาน ก็คิดเื่นี้เอาไว้แล้ว จึงได้ล่าถอยทันที เมื่อเห็นพลัง ความสามารถยันต์ของอึกฝ่าย ว่าหากถูกจับตัวได้เมื่อไร จะต้องตายด้วยเขี้ยวพิษแน่ จึงรอเวลาที่พลังปราณของตนจะผสานรวมกับพลังปราณัที่คงหลงเหลือไว้ในเข็มเขี้ยวั ซึ่งต้องใช้เวลากว่า 1 วันเต็มจึงผสานเข้ากับปราณของตนได้อย่างลงตัว จนตอนนี้ระดับลมปราณของลู่หานค่อยเลื่อนๆขึ้นมาอย่างช้าๆ เข้าสู่ลมปราณเข้าสู่สภาพเสถียรเรียบร้อยแล้ว
"จากข้อมูลข้าที่เ้าสืบมาคือ ข้ามีระดับลมปราณก่อเกิดขั้น 3 ใช่ไหม"
"แต่ความจริงระดับลมปราณตอนนั้นข้ายังไม่เสถียรจึงไม่ใช่ระดับลมปราณที่แท้จริงข้า"
ลู่หาน ตอบออกมา เมื่อยังไงเื่นี้อีกฝ่ายรู้ไปก็ไม่มีค่าอันใดอีกสำหรับคนที่ใกล้จะตายแล้ว
"ว่าไงนะ ระดับลมปราณของเ้า ที่ข้าสืบมาไม่ใช่ลมปราณที่แท้จริงเ้าหรอกรึ"
ชายฉกรรจ์ ที่ไม่อยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะเป็ตัวประหลาดเช่นนี้
การปลุกลมปราณของคนส่วนใหญ่ เมื่อลมปราณถูกปลุกออกมาแล้ว จะมีลมปราณที่เสถียรคงที่เรียบร้อย นั้นคือระดับลมปราณที่แท้จริงของตนเองั้แ่ตอนนั้น
แต่ลู่หานแตกต่างออกไป ด้วยการใช้วิธีปลุกลมปราณที่พิเศษ แล้วไม่เหมือนใครเลย คือ การปลุกลมปราณด้วยวิิธีสักยันต์ตรงจุดตันเถียนของตน และยังโชคดีได้อุปกรณ์เข็มเขี้ยวั ที่อาจจะจัดคุณภาพอุปกรณ์อยู่ระดับหายาก และสูงมากที่ยากจะประเมินคุณภาพได้ง่ายนัก
แม้จะเป็เพียงเขี้ยวของัที่อ่อนแอ แล้วมีพลังหลงเหลือในเขี้ยวน้อยนิดก็ตาม แต่ยังไงมันก็คือ เขี้ยวของั สัตว์าในตำนาน เหนือกว่าสัตว์อื่นๆทั้งมวลที่ยากจะมีสัตว์ใดเทียบเคียงได้
จึงไม่แปลกที่ลู่หานต้องใช้เวลานานกว่า 1 วันเต็ม จะผสานมันลงตัวเข้ากับปราณของตนเอง จนเรียกได้ว่านี้คือ ระดับปราณที่แท้จริงของตนเอง แล้วตอนนี้
"ระดับลมปราณก่อเกิดขั้น 9"
"ไม่จริง ข้าต้องฝันไปแน่"
ชายฉกรรจ์ ที่ได้ยินระดับลมปราณที่แท้จริงอีกฝ่ายเอ่ยออกมา จึงไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะมาเจอกับ เด็กน้อยที่ปลุกลมปราณก่อเกิดขั้น 9 ซึ่งได้มีแต่ในตำนานเท่านั้น
"ข้าไม่เชื่อหรอก ว่าเ้าเด็กอวดดี จะเป็วีรบุรุษกลับชาติมาเกิดใหม่ได้หรอก"
ชายฉกรรจ์ ที่ไม่ยอมรับความจริง เมื่อตนเองต้องพยายามแทบตายกว่าจะมีอยู่ระดับลมปราณนี้ แต่สุดท้ายต้องมาเจอกับเด็กที่เพิ่งปลุกลมปราณได้ไม่นาน ก็มีระดับลมปราณแซงหน้าตนเองเรียบร้อยแล้ว
ชายฉกรรจ์ รีดเร่งลมปราณผสานกับยันต์ให้ความสามารถทำงานขึ้นมาอีกครั้ง จนตอนนี้มีเขี้ยวพิษตะขาบทมิฬงอกออกมาในปากตนเอง
กร็อบ
ลู่หาน ที่จัดการหักคออีกฝ่ายจนตาย เมื่อเห็นว่าศัตรูยังคิดจะเล่นงานตนเองอยู่ จึงลงมือสังหารทิ้งทันที
"กลับกันเถอะ"
ลู่หาน ที่จัดการชายฉกรรจ์เรียบร้อย หันมาเรียกสาวใช้เหยาเหยา ที่ตอนนี้นั่งสั่นเทาด้วยความกลัว แล้วอารมณ์หลากหลายที่ประทังเข้ามาในจิตใจตนเอง
"คุณหนูสังหารผู้ชายคนนั้นแล้วหรอค่ะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่ไม่อยากจะเชื่อว่า นั้นคือคุณหนูของตนเองที่สามารถฆ่าคนตายได้หน้าตาเฉย ทั้งที่เป็ครั้งแรกที่คุณหนูฆ่าคนอีกด้วย
"คุณหนู ไม่รู้สึกอะไรมั่งเลยหรอค่ะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่เห็นคนตายต่อหน้าต่อตาตนเองครั้งแรก แล้วเป็การตายโดยถูกฆ่าด้วยฝีมือของคุณหนูตนเองอีกด้วย
ขนาดตนเองยังรู้สึกหวาดกลัวกับการตายของคนต่อหน้าต่อตาตนเองเช่นนี้ แม้อีกฝ่ายจะเป็ศัตรูก็ตาม แต่นี้เป็ครั้งแรกที่ตนเองได้พบเจอ จึงยังไม่อาจทำใจได้กับภาพคนถูกฆ่าตายที่ยังติดตาตนเองเช่นนี้ แต่คุณหนูของตนกับไม่แสดงปฏิกิริยา หรืออาการอะไรออกมาเลย ราวกับว่าเคยฆ่าคนมาก่อนด้วยซ้ำ จึงมองเป็เื่ธรรมดาเท่านั้น
"หากเ้า้าเป็สาวใช้ ติดตามข้า เ้าต้องรีบทำใจกับเื่แบบนี้ให้ได้โดยเร็ว"
ลู่หาน ที่กล่าวบอกกับสาวใช้ตนเอง ระหว่างรอให้สาวใช้อาการดีขึ้น ก่อนที่จะเดินทางกลับไปยังตระกูลของตน
"ข้าดีขึ้นแล้วค่ะ คุณหนูเราเดินทางกลับตระกูลกันเถอะค่ะ"
สาวใช้เหยาเหยา ที่พยายามทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วเข้าใจในสิ่งที่คุณหนูเอ่ยออกมา การที่คุณหนูเป็ถึงคุณหนูคนเล็กสุดของตระกูล แต่มีศักดิ์ สถานะที่ไม่ธรรมดาในตระกูล เพราะตำแหน่งที่ปรึกษาาุโตระกูลลู่ ของปู่ลู่เล่อ จึงต้องมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกแน่ในอนาคต ตนเองที่เป็สาวใช้ติดตามคุณหนูลู่หานตลอดเวลา ต้องยอมรับกับเื่แบบนี้ให้ได้โดยไวที่สุด
"ฮึก"
ลู่หาน ที่มีอาการเ็ปไปทั้งตัวขึ้นมากะทันหัน จนทรุดลงไปกับพื้นอย่างไม่คาดคิด แล้วกล้ามเนื้อเริ่มฉีกขาด มีเืไหลซึมออกมาตามาแเรื่อยๆ
"นี้มัน สงสัยร่างนี้ยังบอบบางเกินกว่าจะรองรับพลังปราณระดับก่อเกิดขั้น 9 ตอนนี้ได้สินะ"
ลู่หาน ที่พยายามหาสาเหตุของอาการเ็ปไปทั่วร่างของตนเอง แล้วมีาแเกิดขึ้นมาเอง ทั้งที่ระหว่างต่อสู้ตนเองไม่เคยได้รับความเสียหายจากคู่ต่อสู้เลยสักนิด แต่จู่ๆกับปรากฏขึ้นมาเอง
จึงคาดเดาได้ว่าการมีปราณที่มากไปเกินขีดจำกัดร่างกายตอนนี้ เริ่มส่งผลกระทบออกมาขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่นานร่างกายแสนบอบบางของตน จะถูกพลังปราณฉีกร่างเนื้อออกมาจากภายในจนเกิดแผลสาหัสแน่