King of world ราชันแห่งพิภพ

    หัวเสีย

            ​

            ทั้งมนุษย์หมาป่าและชายขายาวต่างก็เป็นนักรบกลายพันธุ์ขั้นที่1ด้วยกันทั้งคู่ แถมยังมีพลังฝีมือใกล้เคียงกันอีกด้วยทำให้ทั้งคู่ไม่สามารถพิชิตอีกฝ่ายได้อย่างเด็ดขาด จนล่วงเลยมาถึงตอนนี้

            การมาถึงของชายแปลกหน้าทำให้การต่อสู้อันดุเดือดต้องหยุดชะงักชั่วคราว

            สำหรับพวกเขาวาสเป็นตัวตนที่ยากจะหยั่งถึง ไม่มีใครรู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน

            ถ้าวาสไม่ใช่นักรบกลายพันธุ์ พวกเขาสามารถฆ่าวาสได้ง่ายดายเหมือนบี้มดแม้จะบาดเจ็บสาหัสอยู่ก็ตาม แต่ถ้าวาสเป็นนักรบกลายพันธุ์ขึ้นมาสถานการณ์จะพลิกกลับทันที

            สภาพของพวกเขาตอนนี้ต่อให้เป็นผู้ที่พึ่งผ่านการกลายพันธุ์มาก็สามารถฆ่าพวกเขาได้ง่ายๆ

            มนุษย์หมาป่าและชายขายาวต่างมองไปที่วาสเป็นตาเดียว ในขณะที่ทั้งสองมีสีหน้าที่แตกต่างกัน

            ด้านมนุษย์หมาป่านั้นมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้น เขากำลังจะจบงานอยู่แล้วแต่ดันมีคนมาสอดเสียได้

            ส่วนชายขายาวนั้นกลับมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เมื่อครู่เขากำลังจะยอมจำนนต่อความตายแล้ว แต่การปรากฏตัวของวาสช่วยให้เขามีความหวังขึ้นมา

            เวลานี้เขาไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ต่อให้วาสมาร้ายหมายปิดชีพเขาแล้วจะมีอะไรแตกต่างกับการถูกมนุษย์หมาป่าฆ่าเล่า!

            “สหาย! ได้โปรดเมตตา ช่วยชีวิตข้าและเผ่าพันธุ์ของข้าด้วย!”ชายขายาวเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นเป็นคนแรก และนั่นทำให้มนุษย์หมาป่ามีสีหน้าเคร่งเครียดไปกว่าเดิม

            ทั้งคู่จ้องมองดูปฏิกิริยาของวาส แต่สิ่งเดียวที่เห็นคือความนิ่งเงียบ

            เขาไม่ยอมเอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว จนทำให้ทุกคนที่รอคำตอบอยู่อึดอัด

            แล้วในที่สุดวาสก็พูดออกมาว่า

            “ฉัน...”

            “เปิดก่อนได้เปรียบ!”มนุษย์หมาป่าคำรามโฮกออกว่ากระโจนพรวดเดียวก็พุ่งขึ้นท้องนภามายังตำแหน่งที่วาสยื่นอยู่และตวัดกรงเล็บ

            วาสขมวดคิ้วพร้อมบ่นอยู่ในใจว่า

            ‘ฉันกำลังจะบอกว่าฉันขอไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย!’

            แต่ในเมื่อครั้นอีกฝ่ายไม่สนใจฟัง อีกทั้งยังเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีเขาก่อนวาสก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องงอมืองอเท้ารับการโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว

            ‘ถือโอกาสลองสกิลใหม่เลยแล้วกัน’

            สกิลเหยียบอากาศ!

            วาสก้าวเท้าออกมายืนบาอากาศที่วาสเปล่าอย่างมั่นคงโดยไม่ต่างจากยืนบนพื้น

            สกิลเหยียบอากาศคือหนึ่งในสกิลราคาต่ำที่สุดแต่คุ้มค่ามากในสายตาของวาส

            ถึงจะเห็นว่าวาสสามารถยืนอยู่บนอากาศได้แต่มนุษย์หมาป่าก็ไม่มีความลังเลตวัดกรงเล็บเข้าใส่วาสอย่างดุดัน

            ระเบิดสายลม!

            สายลมรุนแรงระเบิดออกจากทั่วตัววาส 360 องศา นอกจากนี้ในสายลมที่กระจายออกยังมีคมมีดสายลมขนาดเล็กแฝงไว้อยู่ด้วย!

            มนุษย์หมาป่ากระอักเลือดคำโต ร่างกายมีแผลคมมีดขนาดเล็กเต็มไปหมดจนเลือดไหลท่วมตัว พร้อมแววตาเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัว

            การที่อีกฝ่ายสามารถทำร้ายเขาได้นั้นบ่งบอกได้ชัดแล้วว่า

            วาสคือนักรบกลายพันธุ์!

            หนี!

            มนุษย์หมาป่าไม่ลังเลแม้แต่น้อยหันหลังเตรียมวิ่งหนีหางจุกตูดทันที

            ทว่าวาสไม่มีทางปล่อยให้คนที่โจมตีเขาหลบหนีไปง่ายๆ

            สกิลคมมีดสายลมยักษ์!

            วาสตวัดมือขึ้นวูบหนึ่ง เบื้องหน้าพลันบังเกิดคมมีดสายลมคมกริบขนาดมหึมาขึ้นก่อนจะพุ่งเข้าใส่มนุษย์หมาป่า!

            ฉัวะ!

            แขนของหนึ่งของมนุษย์หมาป่าหลุดลอย หากเขาเบี่ยงตัวหลบช้ากว่านี้คงเป็นตัวเขาที่ได้ขาดเป็นสองท่อนแทน

            มนุษย์หมาป่ากัดฟันข่มความเจ็บปวด เรียกใช้สกิลรักษาชีวิตก้นหีบ

            ตูมมม!

            พื้นดินแตกกระจายออกพร้อมกับมนุษย์หมาป่าที่พุ่งออกไปเป็นเส้นตรงราวกับดาวตก ทุกสิ่งที่ขวางหน้าถูกทำลายเกลี้ยง กระทั่งภูเขาสูงใหญ่ยังถูกมนุษย์หมาป่าพุ่งทะลุจนเป็นรูโหว่

            เพียงพริบตามนุษย์หมาป่าก็พุ่งไปไกลจนเกือบสุดสายตา

            “หัวหน้า! อย่าทิ้งพวกเรา!”เหล่าลูกสมุนที่ถูกทิ้งพากันกรีดร้อง

            ส่วนวาสตอนนี้ก็กำลังหัวเสียพอสมควร ที่มนุษย์หมาป่าโจมตีเขาแล้วหนีอย่างนี้

            “คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆงั้นหรอ!”

            สกิลกระชากมิติ!

            ระยะทางถูกย่นเข้ามาในพริบตา พร้อมกับดาบที่ปรากฏมาอยู่ในมือวาสที่ฟันฉับลงมาโดยปราจากความลังเล

            คมดาบกรีดผ่านแผ่นหลังมนุษย์หมาป่าลึกจนเห็นกระดูก

            มนุษย์หมาป่าร้องขึ้นคราหนึ่งก่อนจะหันไปมองด้วยความหวาดผวาพร้อมตะคอกออกมาอย่างจนตรอกว่า

            “เจ้าบังคับข้าเองนะ!”

            บางสิ่งผุดออกมาจากกลางอกของมนุษย์หมาป่า สิ่งนั้นดูคล้ายกับลูกหมาป่าสีขาวตัวเล็กที่ไร้ตัวตน ขนสีขาวดูนุ่มสลวยเรืองแสงอ่อนๆ กรงเล็บสีเงินดูล้ำค่าไม่ต่างจากอัญมณี ทว่าลูกหมาป่าสีขาวนั้นกลับมีบรรยากาศที่สูงศักดิ์และมีดวงตากลมโตสีแดงเลือดที่กระหายเลือดอย่างไม่น่าเชื่อ

            มนุษย์หมาป่ามีสภาพเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง แต่ยังเค้นแรงตะโกนออกมา

            “ฆ่ามัน!”

            สิ้นคำลูกหมาป่าสีขาวพลันกู่ร้องหอนเสียงยาวเหยียด เสียงหอนนั้นดังกังวานไปทั่วทุกทิศ ทำให้ต้นไม้สูงใหญ่รอบด้านลู่เอนลงคล้ายยอมสยบ พร้อมกับวินาทีต่อมาที่ร่างลูกหมาป่าสีขาวพลันขยายใหญ่โตขึ้นปานขุนเขาจนบดบังแสงตะวันมิด

            หมาป่าสีขาวที่มีร่างปานขุนเขายกขาหน้าขึ้นแล้วตะปบลงมา

            วินาทีที่กรงเล็บคู่งามเคลื่อนผ่านด้วยความเร็วสูง บังเกิดเสียงเสียดสีดังสนั่น บนอากาศมีรอยผ่ารูปกรงเล็บลากยาวลงมาอย่างน่าอัศจรรย์

            สัญชาตญาณของวาสคำรามลั่นจนทำให้เขาเผลออุทานออกมาอย่างหยุดไม่อยู่

            “ชิบหายแล้ว!”

            วังวนมิติโผล่พรวดออกมา!

            ราชันแห่งความตายนิรันดร์นับสิบตัวต่างพุ่งออกมาพร้อมกัน กระดูกสีดำส่วนหนึ่งแปรเปลี่ยนถักทอรวมกันเป็นโล่กระดูกดำขนาดยักษ์

            เปรี้ยง!

            กรงเล็บสีเงินฟาดเข้าที่โล่กระดูกสีดำดังกึกก้อง!

            เปรี๊ยะ! กร๊อบ!

            โล่กระดูกเกิดรอยปริแตกก่อนจะหักสะบั้นในที่สุด ในเวลาต่อมากรงเล็บสีเงินนั้นก็พุ่งเข้าทำลายเหล่าราชันแห่งความตายนิรันดร์จนย่อยยับ

            เศษโครงกระดูกสีดำร่วงกราวทำให้วาสมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา!

            อย่างไรก็ตามกรงเล็บสีเงินในขณะนี้เริ่มเลือนรางขึ้นทุกทีราวกับคงสภาพไว้ไม่อยู่ แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังคงฟาดลงมาหาวาสอยู่ดี

            สกิลกำแพงดิน!

            สกิลกำแพงดิน!

            สกิลกำแพงดิน!

            สกิลกำแพงดิน!

            .

            .

            .

            วาสตัดสินใจใช้กำแพงดินเป็นปราการสุดท้าย กำแพงดินสูงใหญ่เรียงต่อกันเป็นชั้นๆต้านรับกรงเล็บนั้น

            กรงเล็บทะลวงผ่านกำแพงดินไม่ขาดสาย ท่ามกลางสายตาลุ้นระทึกของวาส

            เขาเรียกใช้กำแพงดินอย่างบ้าคลั่ง

            อันที่จริงเขาอยากจะหลบหนีเข้าโลกมิติเสียเดี๋ยวนี้ แต่เขารู้ว่าหากเขาหยุดใช้สกิลกำแพงดินเมื่อไหร่กรงเล็บสีเงินนั้นจะพุ่งทะลุตัวเขาทันที

            กำแพงดินถูกสร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แต่กรงเล็บสีเงินนั้นกลับทำลายกำแพงดินได้เร็วยิ่งกว่า!

            ท้ายที่สุดกรงเล็บสีเงินก็ทะลุปราการสุดท้ายของวาสได้แล้วพุ่งเข้าใส่กลางอกวาส

            วาสแผดเสียงร้องด้วยความเกรี้ยวแล้วกำหมัดชกเข้าใส่กรงเล็บสีเงินอย่างหมดหนทาง

            ฟุ่บ!

            ทว่าหมัดของวาสกลับพุ่งผ่านกรงเล็บเงินไปราวกับไร้ตัวตนทำเอาเขาแทบล้มหน้าคะมำ ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นด้วยความมึนงง

            ที่แท้กรงเล็บสีเงินนั้นได้จางหายไปกับอากาศแล้ว ดูท่ากรงเล็บสีเงินนั้นคงหมดพลังไปกับกำแพงดินชั้นสุดท้าย

            วาสสูดลมหายใจเข้าลึก แววตาพลันเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ

            “ไอ้หัวหมานั่นอยู่ไหน!”

            วาสพุ่งทะลุออกมาจากซากกำแพงดินและราชันแห่งความตายนิรันดร์ที่ทับถมกันออกมา พลางกวาดสายตาไปรอบๆก่อนจะสบถออกมาด้วยความหงุดหงิดเพราะที่ด้านหนึ่งมีเส้นทางสายยาวที่ถูกทำลายย่อยยับบ่งบอกว่ามนุษย์หมาป่าได้หนีไปแล้ว

            เห็นดังนั้นสายตาเย็นชาจึงหันไปมองกลุ่มคนที่เหลือแทน

            “ท่าน...”ชายขายาวกำลังจะเอ่ยขอบคุณ ทว่าสิ่งที่วาสต้องการไม่ใช่คำนั้น

            สกิลกระชากมิติ!

            วาสพลันไปอยู่ที่หน้าชายขายาวในเสี้ยวพริบตา

            “นายจะต้องชดเชยความสูญเสียของฉัน”เมื่อคิดถึงเหล่าราชันแห่งความตายนิรันดร์นับสิบตัวที่ถูกทำลายไป หัวใจของวาสเหมือนโดนมีดกรีด

            เขาไม่ได้อยากมายุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้นี้ แต่ไอ้พวกบ้าพวกนี้กลับลากเขาเข้ามายุ่งซะได้!

            เพราะฉะนั้นเขาจึงต้องทวงค่าชดเชย

            “ลาก่อน!”

            สกิลคมมีดสายลมยักษ์!

            ฉัวะ!

            คมมีดสายลมยักษ์พุ่งเข้าตัดลำคอชายขายาวที่บาดเจ็บสาหัสอยู่ ศีรษะที่ไร้ที่ยึดเหนี่ยวพุ่งลงไปตกด้านล่างท่ามกลางสายตกตะลึงของทุกคน

            “ไม่!”ชาวขายาวร้องโหยหวนแล้วมองไปที่วาสด้วยความเกลียดชัง

            สกิลกระชากมิติ!

            วาสไปปรากฏตัวที่กึ่งกลางระหว่างพวกมนุษย์หมาป่าและชาวขายาว

            สกิลความพิโรธของพสุธา!

            ปัง!

            ผืนดินสั่นสะเทือนก่อนจะมีพลังมหาศาลปะทุออกมาบดขยี้ทุกคนที่อยู่รอบกายวาสจนเละเป็นชิ้น!

            วาสถอนหายใจออกมายาวเหยียดพยายามสงบสติอารมณ์ จากนั้นเขาจึงเดินไปที่เศษศีรษะเละๆของชายขายาวและหยิบบางอย่างออกมา

            รูปีสีม่วงได้มาอยู่ในมือของวาส แสดงว่าชายขายาวเป็นแค่นักรบกลายพันธุ์เลเวล40ขึ้นไปเท่านั้น

            วาสเก็บรูปีเข้าไว้ก่อนจะชายตามองไปที่มุมหนึ่งแล้วเอ่ยว่า

            “ออกมาได้แล้ว...ฉันรู้ว่าแกแอบอยู่ตรงนั้น”

    คล้ายกับเรื่องKing of world ราชันแห่งพิภพ ที่คุณอ่าน