ล่าผ่าแดนทมิฬ

    ตอนที่ 55 อสูรขั้นพื้นฐาน!

    การตรวจสอบสามารถตรวจสอบได้เพียงผู้ที่อยู่ในขั้นเดียวกันเท่านั้นและถ้าทำการตรวจสอบผู้ที่อยู่ขั้นที่สูงกว่าก็จะพบเพียง????เท่านั้น! ราวกับเป็นการเยาะเย้ยว่าผู้อ่อนแอไม่สิทธิ์ล่วงรู้ถึงระดับของผู้แข็งแกร่ง! และที่เชนกำลังเผชิญก็คืออสูร...ขั้นพื้นฐาน!อสูรตนนั้นยืนนิ่งอยู่ตรงขอบบึงอยู่ครู่ก็เริ่มขยับตัวเคลื่อนไหว เมื่อมันขยับตัวแขนขาที่มีข้อต่อถึงห้าข้อก็ขยับเคลื่อนไหวทำเอาดูน่าขนลุกเป็นที่สุดมันหันหัวของมันที่เต็มไปด้วยขนมองไปยังจุดที่เชนเพิ่งจะพุ่งร่างหายลับไปในป่ารกทึบกร๊าซ!!เสียงคำรามสะท้านดังขึ้นอีกครั้งจนเกิดคลื่นลมพัดปลิวไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงคำรามนั้นมันก็พุ่งตัวจากจุดที่มันยืนพุ่งติดตามเชนไปอย่างรวดเร็วอย่างที่สุดเสียงฝีเท้ากระทบพื้นของอสูรตนนี้ดังสะเทือนจนทำให้ต้นไม้รอบของมันถึงกับสั่นไหวไปทั้งต้นราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นโยกคลอน นี่แสดงให้เห็นเลยว่ามันมีพละกำลังมหาศาลเพียงใด!เชนที่พุ่งตัวนำไปก่อนแล้วได้ยินเสียงคำรามและเสียงฝีเท้านี้เช่นกัน เขาในตอนนี้ไม่มีความคิดที่จะต่อสู้กับมันเลยแม้แต่น้อย ขั้นสามัญนั้นไม่ว่าจะอยู่ในระดับชั้นไหนยังไงก็ถือเป็นเพียงขั้นของมนุษย์ธรรมดาเท่านั้น ไม่อาจนำไปเปรียบเปรยกับขั้นพื้นฐานซึ่งถือเป็นขั้นที่เป็นการเข้าสู่วิถีพลังอย่างแท้จริงได้แม้แต่น้อย! ยิ่งเชนในตอนนี้อยู่เพียงระดับชั้นสี่เท่านั้นสำหรับผู้แข็งแกร่งขั้นพื้นฐานขั้นสามัญแบบเขาก็เป็นราวกับฝุ่นที่ติดอยู่ที่ปลายรองเท้าเท่านั้น!เชนกัดฟันพุ่งตัวหลบหนีไปอย่างสุดชีวิต แต่ไม่ว่าเขาจะเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเพียงใดแต่เสียงฝีเท้าจะเบื้องหลังกลับยิ่งใกล้ๆ เข้ามาเรื่อยๆ และในที่สุดเสียงนั้นก็อยู่ด้านหลังของเขาใกล้จนราวกับจะเอื้อมมือแตะได้!เชนที่หอบหายใจหนักหน่วงหันคอไปมองแล้วก็ต้องหน้าเสีย อสูรที่เต็มไปด้วยขนน่าขยะแขยงขณะนี้อยู่ห่างจากเขาเพียงสิบเมตรเท่านั้น และในวินาทีเดียวกับที่เชนหันไปมองตรงตำแหน่งใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยขนของมันก็ยกเชิดขึ้นจนสามารถเห็นปากซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ขนมากมายเหล่านั้น ราวกับมันเห็นเชนที่หันมามองมันจึงแยกปากออกราวกับยิ้มให้แต่นั่นยิ่งทำให้เชนขนทั้งตัวลุกชันเพราะภายในปากของมันที่อ้าออกเต็มไปด้วยฟันเล็กๆ ที่คมกริบมากมายหลายร้อยซี่เรียงไม่เป็นระเบียบกันเป็นตับ!และตอนนั้นเองอสูรตนนั้นอยู่ๆ ก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างกะทันหันย่นระยะห่างระหว่างมันกับเชนในพริบตา! มันทำการอ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันนั้นพร้อมพุ่งตัวมาราวกับจะกัดเขา!เชนไม่มีเวลาให้คิดเลยแม้แต่น้อยเขาทำการใช้ก้าวพริบตาหลบออกจากจุดนั้นรอดจากคมเขี้ยวไปอย่างหวุดหวิดเมื่อเชนทำการหลบ ร่างของมันก็พุ่งเลยไปยังต้นไม้ขนาดสองคนโอบที่อยู่ใกล้ๆ เชนเมื่อครู่แล้วมันก็ทำการกัดลงไปในทันใด!กร๊วบ!!เสียงต้นไม้ขนาดสองคนโอบต้นนั้นถูกอสูรกัดจนหายไปเกือบครึ่ง! และการกัดของมันเป็นการกัดที่ไหลลื่นอย่างที่สุดราวกับที่กัดไม่ใช่ต้นไม้แต่เป็นเต้าหู้เนื้อนิ่มนี่แสดงให้เห็นถึงพลังอันมหาศาลของมันได้อย่างชัดเจน!เชนเมื่อพุ่งตัวหลบหนีออกจากจุดนั้นมาได้และเห็นอสูรตนนั้นไม่ได้หันมามองเขาก็ไม่รอช้าพุ่งตัวไปหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งแล้วหยุดนิ่งกลั้นหายใจทำการซ่อนตัวอสูรตนนั้นชักใบหน้าของมันกลับจากลำต้นที่ขาดเป็นรูโหว่ มันทำการคายเนื้อไม้ในปากที่เต็มไปด้วยฟันคมกริบทิ้งแล้วมองไปรอบๆเชนเองก็พยายามกลั้นหายใจทำตัวนิ่งสุดชีวิตเพื่อไม่ให้มันเห็นหรือเกิดเสียงใดๆอสูรตนนั้นคำรามในลำคออยู่ครู่แล้วทำการแยกเขี้ยวของมันราวกับยิ้มแล้วทำการพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว! และจุดที่มันพุ่งไปก็คือ..จุดที่เชนซ่อนตัวอยู่! มันไม่ได้เห็นเชนอย่างแน่นอนแต่มันสามารถพุ่งตัวไปหาเชนได้ราวกับมันสัมผัสถึงที่อยู่ของเขาได้! เมื่อมันพุ่งตัวมาถึงก็ง้างแขนของมันอย่างเรียบง่ายแล้วหวดเข้าใส่ต้นไม้ต้นนั้นในทันที!เชนเมื่อได้ยินเสียงพุ่งใกล้เข้ามาก็ไม่รอช้าพุ่งตัวด้วยก้าวพริบตาออกไปจากจุดนั้นเพียงเสี้ยววินาทีต่อมาเสียงปะทะดังสนั่นและเสียงต้นไม้แตกหักก็ดังสะท้านไปทั่วบริเวณ ต้นไม้ที่เชนไปหลบซ่อนเมื่อครู่มีขนาดใหญ่ถึงสี่คนโอบแต่ในตอนนี้ต้นไม้ต้นนั้นหักโค่นลงมาแล้วราวกับมีมือมหายักษ์ใช้มือหักครึ่ง! แรงลมจากการปะทะพัดโหมไปทั่วบริเวณราวกับเกิดพายุจนทำเอาใบไม้นับไม่ถ้วนโดยรอบถึงกับหลุดปลิวออกจากต้น!ก้าวพริบตาได้ช่วยชีวิตเชนไว้อีกครั้ง!"อัก! " เชนที่คิดว่าหลบรอดจากการโจมตีนั้นแล้ว แต่เมื่อเขาสัมผัสโดนลมที่พัดกระหน่ำจากการปะทะของอสูรตนนั้นก็ต้องกระอักเลือดออกมาคำโตแล้วกลิ้งไปกับพื้นอย่างไม่อาจฝืนได้!แรงลมที่พัดมาโดนร่างของเชนนั้นราวกับมีปราณอันแข็งแกร่งทรงพลังแฝงมาด้วย! เขาสามารถหลบการจู่โจมเมื่อครู่ได้แล้วแน่นอนแต่นี่เพียงโดนปราณที่ตกค้างในอากาศถึงกับกระอักเลือดบาดเจ็บภายในแถมระยะห่างยังเกือบสิบเมตร! แต่เขาไม่มีเวลามาสนใจอาการบาดเจ็บกัดฟันทนลุกขึ้นแล้วพุ่งตัวหลบหนีอีกครั้ง"มัน..เจอเราได้ยังไง...หรือเป็นเพราะ...ร่องรอยปราณที่ริวเคยบอก" เชนหอบหายใจพร้อมคิด เมื่อครู่เขามั่นใจว่าเขาหลบมันได้อย่างมิดชิดแล้วแน่นอนแต่กลับถูกเจอได้อีก ถ้ายังเป็นเช่นนี้เขาไม่มีทางหนีมันพ้นแน่ "ถ้างั้น.."สิ้นเสียง เชนที่กำลังวิ่งก็ทำการล้วงเข้าไปยังกางเกงแล้วหยิบเม็ดยาเม็ดหนึ่งออกมา ยาเม็ดนี้คือเม็ดยาซ่อนเมฆซึ่งริวให้เขามาก่อนจะออกเดินทางมีสรรพคุณในการซ่อนร่องรอยปราณตามที่ริวได้บอกไว้"ขอให้ใช้ได้ทีเถอะ" เชนพูดพร้อมกับโยนเม็ดยาเข้าไปในปากแล้วกลืนเข้าไปทันทีและในตอนนั้นเองเชนก็ได้พุ่งตัวหลุดมาจากป่ารกทึบมาโผล่ยังสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยก้อนหินขนาดยักษ์ซึ่งวางเรียงรายและทับซ้อนกันไว้มากมายก้อนหินในที่แห่งนี้ใหญ่ยักษ์อย่างที่สุดขนาดเล็กมีขนาดสูงเท่าหัวของเชนส่วนก้อนที่ใหญ่ที่สุดถึงกับสูงเท่าตึกสามชั้น! และมีหินบางก้อนที่ด้านบนมีหินวางทับเอาไว้ราวกับมียักษ์มายกไปวางไว้เชนหันมองเร็วๆ อย่างสำรวจ เมื่อเขาเห็นจุดหนึ่งที่มีหินขนาดยักษ์สูงร่วมตึกสองชั้นและด้านบนของมันก็มีหินขนาดใหญ่พอๆ กันวางซ้อนไว้อย่างหมิ่นเหม่ราวกับจะตกลงมาได้ทุกเมื่อเขาก็คิดอะไรบางอย่างได้เชนไม่รอช้าทำการพุ่งตัวไปยังหินก้อนนั้นในทันที เมื่อมาถึงเขาก็หันมองไปรอบๆ สายตาก็ไปเห็นซอกระหว่างหินก้อนหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหินที่เชนกำลังอยู่มากนัก หน้าซอกหินนั้นขึ้นปกคลุมไปด้วยพุ่มไม้ปิดซอกนั้นไว้จนแทบมองไม่เห็น"เอาล่ะ..." เชนเมื่อคิดวางแผนเรียบร้อยก็ทำการยืนหันหลังพิงกับก้อนหินขนาดยักษ์ซึ่งมีหินอีกก้อนวางไว้ด้านบนอย่างหมิ่นเหม่ เขามองไปยังแนวป่าซึ่งนั่นก็เป็นจังหวะที่อสูรตนนั้นก็พุ่งหลุดจากแนวป่าออกมาพอดี!มันเองก็เหมือนจะเห็นเชนที่กำลังยืนหันหน้ามาทางมัน มันยกปากที่เต็มไปด้วยฟันคมกริบขึ้นแล้วพุ่งตัวมาหาเชนรวดเร็วดุจสายฟ้า"มีโอกาสเหลือแค่...ครั้งเดียว" เชนที่เหงื่อทะลักเต็มใบหน้ากัดฟันทนความเจ็บปวดพูดขึ้นพร้อมลูบไปที่ขาซึ่งตอนนี้ปวดร้าวไปหมด ซึ่งถ้าได้เห็นขาของเชนภายใต้กางเกงขายาวตอนนี้แล้วละก็จะเห็นว่าตอนนี้ผิวขาของเขาแดงเถือกและมีเส้นเอ็นเต้นตุบๆ ราวกับจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ! เพราะการฝืนใช้ก้าวพริบตาหลายครั้งติดต่อกันจึงเป็นเช่นนี้ เป็นความเจ็บปวดที่ราวกับถูกมีดนับร้อยเล่มแทงเข้าใส่!เชนมองไปยังอสูรสุดแข็งแกร่งที่พุ่งตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ "อดทนหน่อยนะร่างกายของฉัน..ฉันจะมาตายที่นี่ไม่ได้! "

    คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน