บทที่ 6 สิ่งที่ X ้า (1)
X เดินเข้ามาในร้านด้วยใบหน้าอันเต็มเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มต่างจากั์ตาของเขามันกำลังซ่อนความ้าอะไรบางอย่างเอาไว้อยู่
“มารับตัวเธอไป? เธอกำลังหมายถึงยัยหนูของฉันอย่างนั้นเหรอ?” คุณเชอร์รี่เดินออกมาประชันหน้ากับเขาแล้วเอาทั้งสองมือเท้าเอวเอาไว้
ต่างฝ่ายต่างจ้องมองดั่งกำลังใช้สายตาสู้กันอยู่และดูท่าว่าในครั้งนี้คุณเชอร์รี่ไม่คิดจะยอมถอย เขาจะยอมให้คนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ามาเอาตัวเด็กที่เธอเลี้ยงดูราวกับลูกสาวไปได้อย่างไร
ส่วนฝ่ายของซอจูอึนเมื่อได้เห็นแบบนั้นก็กลัวว่าคุณเชอร์รี่จะเป็อันตรายเลยรีบเอาตัวเข้าขวางพวกเขาทั้งสองคน
“น่าๆเจ๊ คนนี้เป็คนรู้จั-” แต่ในขณะที่เธอกำลังพยายามจะอธิบายคุณเชอร์รี่ก็เอามือมาห้ามเอาไว้
“เธอเป็ใคร ชื่ออะไร มาจากที่ไหน ทำไมยัยหนูของฉันต้องหนีไปจากเธอด้วย?” เขายิงคำถามใส่ X ไม่หยุดจน X ถึงกับต้องหัวเราะลั่นออกมา
“ฮ่าๆๆ อย่าเข้าใจผิดไปสิครับ แบบนี้ฝั่งผมก็กลายเป็ผู้ร้ายน่ะสิ” X เหลือบมองไปหาซอจูอึน
“เธอก็แค่ติดหนี้ผมอยู่ก็เท่านั้น”
“ติดหนี้? หมายความว่ายังไงยัยหนู? นี่เธอแอบไปกู้เงินนอกระบบมาเหรอ?” พอได้ฟังคุณเชอร์รี่ก็เปลี่ยนเป้าหมาย คราวนี้ฝ่ายที่กลายเป็ผู้ร้ายคือสาวน้อยที่กำลังยืนขวางพวกเขา
“มะ มันไม่ใช่อย่างนั้นนะเจ๊” เธอรีบพูดแก้ตัวจนสุดเสียง
‘แต่ที่ X บอกว่าติดหนี้อยู่มันก็เป็เื่จริง หนูหมายถึง ‘หนี้ชีวิต’ อ่ะนะ’ แต่ซอจูอึนจะพูดออกมาได้ยังไงเธอทำได้แค่เพียงคิดอยู่ในใจเท่านั้น
“แล้วมันคือยังไงกันแน่” คุณเชอร์รี่ถามย้ำกลับไปคนที่เขา้าที่จะให้อธิบายก็คือ X
“นั้นสินะครับมันคืออะไรกัน หนี้ที่เธอต้องใช้ผมนั่นน่ะ...?” แต่ X เล่นลิ้นกลับ เหมือนเขากำลังพยายามจะปั่นประสาททั้งสองคน ‘เอาล่ะ เ้าจะแก้ตัวยังไงข้าอยากจะรู้เสียจริง’
ซอจูอึนเมื่อได้เห็นสายตาอันยิ้มเยาะนั่นเธอก็รู้ได้ทันที
‘ไอ้เ้าบ้านี่มันกำลังเล่นสนุกอยู่’
ดวงตาของ X หรี่ลงพร้อมกับรอยยิ้มที่มันกำลังกว้างขึ้น ตอนนี้เขาอยากจะรู้จริงๆว่าตัวของซอจูอึนนั้นจะหยุดความโกลาหลที่เกิดขึ้นนี้ได้ยังไง
‘ช่วยทำให้ข้าสนุกขึ้นหน่อยสิยัยโง่’
และมันก็เป็ไปตามแผนคุณเชอร์รี่เริ่มแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจออกมาให้ทุกคนได้เห็น เสียงของฟันที่ขบกระทบกันจนดังกับหมัดที่กำลังถูกกำไว้แน่นจนมันเผยให้เห็นวงกล้ามแขนมัดใหญ่ของเขา ในตอนนี้คุณเชอร์รี่กำลังโมโหจนถึงขีดสุด
เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กน้อยที่เธอคอยเลี้ยงดูมาจะแอบไปทำอะไรลับหลังโดยที่ไม่บอกเขา
ส่วนฝั่งของซอจูอึนนั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงดวงตาทั้งสองคู่มันกำลังจ้องมาที่เธอเพียงคนเดียว จะให้บอกว่า X เป็ใครก็ไม่ได้แต่ถ้าจะให้บอกว่าตัวเองไปกู้เงินมามันก็ไม่ใช่เหมือนกัน
และมันถึงเวลาอีกครั้งที่เธอจะต้องใช้สมองอันแสนชาญฉลาดที่สุดในการแก้ปัญหา
เธอจึงะโออกไปว่า
“ผู้ชายคนนี้เขาเป็แฟนของหนูค่ะ”
“หะ?”
“วะ ว่ายังไงน๊าาา!!!”
X ถึงกับอ้าปากค้าง ส่วนคุณเชอร์รี่นั้นก็ร้องะโลั่นจนสุดเสียง แถมเ้าคุณเธอยังปั้นหน้าทำท่าร้องไห้ก่อนจะใส่ร้ายป้ายสีผู้ชายที่กำลังยืนงงอยู่เสียจนย่อยยับ
“ฮือ ฮือ นะ หนูเป็แฟนกับเขาแล้วเราก็แชร์ค่าห้องกัน แต่เพราะว่าเดือนนี้หนูโดนไล่ออกจากงานบ่อยเลยไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าห้อง เขาเลยมาตามทวงเงินหนูแล้วสั่งให้หนูไปทำงานอย่างว่า…"
“หนูเลยรีบหนีออกมาหาเจ๊นี่ไง!!!”
การแสดงที่แย่เสียยิ่งกว่าละครน้ำเน่า ซอจูอึนเธอเล่าเื่ใส่ไข่ออกมาโดยไม่อายเป็ฉากๆ และดูทรงว่าคุณเชอร์รี่จะหลงเชื่อเสียด้วย
ความโกรธของเขามันถูกเพิ่มขึ้นเป็เท่าทวีคูณ ‘ใครหน้าไหนมันกล้าเอาลูกสาวฉันไปขายกันยะ’
คุณเชอร์รี่รีบเดินเข้าไปหา X จนแผงกล้ามอกแทบจะชนหน้าของเขา ก่อนจะก้มหน้ามองด้วยสีหน้าอันแสนเย็นเฉียบนั่น
“ที่เธอพูดมามันเป็เื่จริงเหรอ?” น้ำเสียงอันเรียบนิ่งกล่าวออกมา ในตอนนี้คุณเชอร์รี่นั้นพร้อมที่จะเข้าปะทะกับ X แล้ว
อาจเป็เพราะด้วยตัวเขานั้นฝึกวิชาการต่อสู้มาหลากหลายทำให้ตัวของเขานั้นไม่ได้มีความกลัวอยู่ในสมองเลยสักนิด
‘แต่นั่นมันหมายถึงกับคนด้วยกันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตประหลาดอย่าง X’
รอยยิ้มที่เริ่มแสยะออกพร้อมกับดวงตาอันแข็งกร้าว เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนอย่างซอจูอึนจะกล้าเล่นไม้นี้กับเขา ทั้งๆที่ตอนแรกตัวของเขานั้นตั้งใจจะมาพูดดีดีด้วยแล้วแท้ๆ
“ชิ! ข้าเบื่อที่เล่นไม้อ่อนกับพวกเ้าแล้ว!” เขาสบถออกมาเบาๆ
ท่าทางและการพูดเริ่มเปลี่ยนไป ในเมื่อพูดดีด้วยแล้วไม่ยอมฟังก็คงต้องใช้กำลังกันสักหน่อย X ถอยตัวออกมาก่อนจะชี้นิ้วตรงเข้าไปยังใบหน้าที่อยู่สูงกว่าเขา
“ในเมื่อเ้าเป็คนหูเบา ข้าจะขอสาปให้เจ้-”
แต่ยังพูดไม่จบ X ก็ดันถูกอีกคนขวางเอาไว้ก่อน ซอจูอึนรีบใช้มือปิดปากเขาเอาไว้แน่นเธอไหวตัวทันรู้ว่าชายคนนั้นคิดจะทำอะไร
“อะ เอ่อเจ๊ ดะ...ดูเหมือน แฟนหนูเขาจะไม่ค่อยสบายเพราะงั้นหนูขอพาเขาออกไปข้างนอกก่อนนะ” ว่าแล้วเธอก็รีบใช้แรงทั้งหมดดึงตัวผู้ชายที่เธอกำลังเอามืออุดปากเอาไว้ให้ออกไปนอกร้านแล้วปิดประตูทิ้งคุณเชอร์รี่เอาไว้ให้เหลืออยู่เพียงคนเดียว
“สาป…เหรอ?” คุณเชอร์รี่ได้แต่เอียงคองงไปกับสิ่งสุดท้ายที่ X พูดเหลือทิ้งค้างเอาไว้
.
.
.
ตัดภาพมาที่อีกฝั่งตรงหน้าร้านมีชายคนหนึ่งกำลังยืนโมโหใส่ยัยผู้หญิงหน้าโง่ที่กำลังนั่งย่อตัวเพราะความเหนื่อยอยู่
“แฮ่ก แฮ่ก” ซอจูอึนพยายามที่จะหายใจมันยากมากเลยในการที่จะดึงตัว X ให้ออกมาจากร้าน แต่มันก็ถือว่าเป็โอกาสที่ดีเพราะในตอนนี้ตัวเธอไม่กล้าที่จะสบตาชายที่กำลังยืนอยู่ข้างหลังเลยแม้แต่เพียงนิดเดียว
และครั้งนี้เธอคิดถูก
X กอดอกจ้องเธอด้วยั์ตาที่มันกำลังส่องแสง ถ้าไม่ติดว่าตัวของซอจูอึนนั้นคือผู้ทำสัญญาตัวเขาคงจะฆ่าเธอไปเสียเรียบร้อยแล้ว
แต่ครั้งนี้มันก็เหมือนกับเป็ความพ่ายแพ้ของเขา ทั้งๆที่ X ตั้งใจจะดูดกลืนอารมณ์ความโกรธและความสิ้นหวังของพวกเขาทั้งสองคนแต่กลับกลายเป็ถูกมารยาหญิงของซอจูอึนหลอกเล่นงานเข้าให้แทน
‘ดูเหมือนว่าพวกมนุษย์เพศหญิงในโลกใบนี้จะดูร้ายกาจกว่าพวกเทพธิดาหรือปีศาจที่เป็เพศเดียวกันสินะ’ X คิดอยู่ในใจแต่เขาก็เริ่มกลับมายิ้มอีกครั้ง
‘น่าสนุกชะมัด ข้าอยากรู้ว่านางจะดิ้นรนไปได้มากน้อยอีกสักเท่าไหร่กัน’ กลับกลายเป็ว่าเขาเริ่มที่จะคิดแผนการอื่นออกมาเพื่อหวังจะใช้มันเล่นสนุกกับซอจูอึนเสียอย่างนั้น
“ถ้าเ้าไม่ห้ามข้าก็คงจะรู้ใช่หรือไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็ยังไง”
หลังจากได้ยินเสียงซอจูอึนก็ถึงกับสะดุ้ง สิ่งที่เธอทำมันคือสิ่งที่ถูกต้อง แต่ตัวเธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเธอไม่ห้าม X จะทำอะไรกันแน่
“ข้าตั้งใจจะสาปให้เขากลายเป็คนหูพิการเสียหน่อย” X รู้ทันเขาแหย่โดยการตอบในสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่กลับไป แต่พอซอจูอึนได้ฟังดังนั้นตัวเธอก็รีบหันกลับมาจ้องใส่ด้วยความโกรธแค้น
“อย่า…ได้ทำอะไรกับเจ๊ของฉัน!” จะทำอะไรก็ได้แต่ต้องไม่ใช่กับคนที่เธอรัก
แต่อาการนั่นมันกลับยิ่งทำให้ X ชอบใจสิ่งยิ่งกว่าอะไร
“เหๆๆ ั้แ่เมื่อไหร่กันที่เ้ากล้ามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น”
ร่างใหญ่ค่อยๆเดินเบียดมาชนจนทำให้เธอต้องถอยหลัง X ยังคงทำมันและดูท่าว่าจะไม่ยอมหยุด
ซอจูอึนเมื่อเห็นว่า X กำลังจะเอาจริงเธอก็เริ่มเหงื่อตกร่างเล็กๆของเธอสู้เขาไม่ได้เลยต้องถอยหนีไปจนชนเข้ากับฝาผนัง
“เ้าจะกล้าจ้องหน้าสู้ข้าไปอีกนานเสียเท่ากัน” X ถามย้ำอีกครั้งก่อนจะเอาแขนวางขวางเธอเอาไว้ให้ติดกับกำแพง
‘ซ่าา’
ท้องฟ้าที่ยังคงหม่นพร้อมกับเสียงของสายฝนโปรยลงมา ไม่ว่าใครเดินมามองผ่านก็คงจะต้องคิดว่าพวกเขาเป็คู่รักที่กำลังอยู่ในฉากหนังรักโรแมนติกแต่มันไม่ใช่ เื่ราวและความรักอันสุดแสนโรแมนติกอะไรนั่นมันไม่ได้มีอยู่ในหัวของพวกเขาทั้งสองคนเลยแม้แต่นิดเดียว
และแล้วผลสุดท้ายของการแข่งจ้องตากันก็จบลง ซอจูอึนทนมอง X ต่อไปไม่ไหว เธอพยายามที่จะรีบก้มหน้าลงแต่กลับถูกมือของอีกคนจับปลายคางให้ฝืนเงยเอาไว้
“เ้าจะหลบไปไหน ข้าบอกแล้วไงว่าเ้าหนีข้าไปไม่พ้น” X กล่าวด้วยน้ำเสียงหวาน เขาไม่ยอมละสายตาไปจากเธอเลยแม้แต่เพียงนิดเดียว
“ปะ ปล่อย...” ซอจูอึนพยายามจะต่อต้าน แต่ด้วยอาการที่หัวใจมันเต้นเร็วขนาดนี้มันเป็เพราะความหวาดกลัวหรืออะไรกันแน่นะ
สายตาของเธอพยายามเลี่ยงที่จะไม่มองแต่ X ก็ยังคงจ้องพร้อมกับเอาหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ
จมูกของพวกเขาทั้งสองคนแทบจะติดกันแต่ผลของตอนสุดท้ายนั้นตัว X ก็ยอมปล่อยเธอไป
“ข้าหวังว่าคราวหน้าเ้าจะพยายามได้มากกว่านี้นะ” เขาหันหลังพลางยิ้มเยาะชำเลืองตาใส่ ส่วนฝ่ายหญิงไม่รู้จะทำยังไงได้แต่รีบเอามือมาปิดบังใบหน้าที่กำลังเขินอายอยู่นั่น
‘ยังจะมีคราวหน้าอีกเหรอ’ ในใจของซอจูอึนคิดก่อนจะค่อยๆแอบกางนิ้วมือออกแล้วมองไปยังผู้ชายที่ยังยืนอยู่ที่เดิมตรงนั้น หัวใจและร่างกายของเธอที่มันกำลังสั่นมันเป็เพราะความรู้สึกแบบไหนกัน ในตอนนี้ตัวของเธอนั้นอยากจะรู้จริงๆ
X หันข้อมือออกเพื่อที่จะดูนาฬิกาดูเหมือนว่าเขาจะเล่นสนุกกับเธอมากไปเสียหน่อย
คิดดังนั้นแล้วเขาจึงแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าสายฝนที่กำลังตกลงมามันกำลังค่อยๆจางหายไป
“เอาล่ะหมดเวลาเล่นสนุกกันแล้ว” สิ้นเสียงเข้มนั่น X ก็รีบยกมือพร้อมกับดีดนิ้ว
‘กริ๊ก!’
จากหน้าร้าน Clubhouse & Bars กลับถูกเปลี่ยนสภาพให้กลายเป็สถานที่อื่นโดยพลัน
ห้องโถงอันโอ่อ่าถูกประดับประดาไปด้วยภาพย้อนยุคและรูปปั้นอันล้าสมัย แต่เมื่อมันถูกนำมาอยู่รวมกันกลับกลายเป็ว่าช่างดูสวยงามราวกับอยู่ในพิพิธภัณฑ์
X เดินตรงไปไม่หันกลับมามองส่วนซอจูอึนได้แต่ช็อคตกตะลึงกับสิ่งที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า
ประตูสองบานขนาดใหญ่ั์ค่อยๆถูกเปิดออกมาพร้อมกับมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนรอรับหน้าอยู่ข้างในนั้น
“มาช้าผิดกับเวลาที่นัดเอาไว้นะขอรับ นายท่าน” เสียงเรียบๆกล่าวออกมาก่อนจะโค้งคำนับให้กับบุคคลผู้เป็เ้านาย เขาคนนั้นมีผมสั้นสีน้ำตาลใส่ชุดพ่อบ้านรัดรูปดูมีภูมิฐานแต่ั์ตาของเขากลับมีสีฟ้าประหลาดดูน่าอัศจรรย์
“พอดีข้ากำลังสนุกอยู่กับของเล่นของข้าน่ะ” X พูดพลางหันหลังกลับไปมองคนที่กำลังยืนงงอยู่นั่น
“ต่อไปนี้ที่นี่คือที่อยู่ของเ้า”
“ยินดีต้อนรับสู่คฤหาสน์ของข้านะ ซอจูอึน”
(I CANT SLEEP WITHOUT YOU ช่วยกล่อมฉันสู่ห้วงแห่งความฝันที)
1K
