ขณะที่กลุ่มโจรจะลงมืออีกครั้ง
"อ่อไอหนู เห็นแก่ที่เ้าไม่ลงมือแต่แรก ไว้ถ้าข้าเจอพ่อแม่เ้าเมื่อไหร่ข้าจะส่งไปอยู่เป็เพื่อนเ้าเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า" กลุ่มโจรต่างพากันขบขัน
ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้นจินหลงเดือดดาลสุดขีด
"ฟึบ"
จินหลงนั้นได้หายตัวจากบนเกวียนในพริบตามาโผล่หน้าโจรที่พูดคำต้องห้ามออกมานั้นคือการกล่าวถึงบิดา มารดา ของตน
"แควก"
จินหลงนั้นใช้มือทั้งสองแหกปากของโจรผู้นั้นออกจากกันและได้ดึงลิ้นออกมาในเวลาไม่ถึงอึดใจก่อนโจรผู้นั้นจะสิ้นลม
กลุ่มโจรที่เหลือต่างได้เห็นเหตุการณ์น่าสยดสยองตรงหน้าเริ่มมีอาการมือไม้อ่อน
"แน่นอนว่าพวกเ้าก็ไม่รอด" จินหลงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเ็าแต่ให้ความรู้สึกถึงการคุกคามอย่างมาก
กลุ่มโจรเมื่อได้ยินเช่นนั้นต่างพากันพุ่งหนีคนละทิศคนละทาศ
จินหลงหายจากที่เดิมในพริบตาไล่กระชากหัวกลุ่มโจรที่เหลือจนหมดไม่เหลือซักคนเดียว
"เมื่อข้าบอกว่าพวกเ้าไม่รอดต่อให้หนีไปไกลแค่ไหนผลลัพธ์สุดท้ายก็เหมือนที่ข้าพูด"
กลุ่มโจรต่างโดนจินหลงกระชากหัวจนหลุดออกจากตัว หัวหน้าคุ้มกันขบวนผ่านการคุ้มกันมามากมาย ฆ่าคนไปก็ไม่น้อย แต่เหตุการณ์นี้ก็เกินที่มันจะคาดฝัน คนตรงหน้ามันใช้แค่พละกำลังยังไม่ได้ใช้ทักษะยุทธ์ซักนิด แต่กลับลงมืออย่างรวดเร็วเเล้วโเี้อย่างมาก
"เราจะเดินทางต่อได้รึยัง" จินหลงเอ่ยถามออกมา
"ได้.. ได้" หัวหน้าคุ้มกันขบวนตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ผ่านมาหนึ่งชั่วยามขบวนสินค้าได้มาถึงทางเข้าเมืองหลวงทวีปวังน้ำวนแล้วเถ้าแก่เ้าของขบวนก็ได้ให้ค่าน้ำชาแก่ยามรักษาการณ์เมืองหลวง แน่นอนว่าถึงจะให้ค่าน้ำชาแต่ก็ยากที่จะไม่โดนตรวจสอบแต่เถ้าแก่เ้าของขบวนนี้เป็เถ้าแก่ที่พวกขุนนางในวังหลวงชอบมาซื้อเครื่องประดับย่อมต้องรู้จักพวกขุนนางใหญ่บ้าง จึงเดินตรวจดูรอบๆขบวนเท่านั้นพอเป็พิธี
ข้างในเกวียนนั้นมีจินหลงที่นั่งอยู่ด้านใน แน่นอนว่าถ้ายามรักษาการณ์มาพบย่อมโดนไต่ถามแน่ โดยยามรักษาการณ์ของทวีปวังน้ำวนนั้นมีพลังยุทธ์ระดับเทพยุทธ์ขั้นต้น ได้ทำการปล่อยจิตเพิ่อตรวจจับพลังปราณภายในขบวนแต่ก็ไม่พบอะไรจึงไม่ได้ตรวจสอบภายในเกวียน
เมื่อถึงที่ร้านค้าของเถ้าแก่ เถ้าแก่ก็จ่ายเงินค่าจ้างให้แก่จินหลงกับหัวหน้าคุ้มกันขบวนคนละ 3 เหรียญเงิน โดยให้ส่วนของคนคุ้มกันที่ตายไปด้วย ต่อมาจึงแยกย้ายกัน
"ข้าสามารถหาซื้อบ้านได้ที่ไหนบ้าง" จินหลงเอ่ยถามหัวหน้าขบวนคุ้มกันก่อนจะแยกตัวกัน
"ท่านสามารถหาซื้อบ้านในเมืองหลวงทวีปวังน้ำวนได้ในเขตการค้าถัดไป จะมีตึกที่มีสัญลักษณ์คลื่นน้ำอยู่มี่นั่น" หัวหน้าคุ้มกันขบวนตอบกลับอย่างมีมารยาทหลังจากได้เห็นจินหลงลงมือฆ่ากลุ่มโจรอย่างโเี้
"ขอบคุณ" จินหลงกล่าวขอบคุณเป็ครั้งแรก เพราะได้เห็นความกล้าหาญในการทำหน้าที่ของหัวหน้าคุ้มกันขบวนทำให้ตนเองรู้สึกประทับใจพร้อมให้เงินแก่หัวหน้าคุ้มกันขบวนอีก 2 เหรียญเงิน
"เงินนี่มัน"
"มันสมควรเป็ของเ้า"
ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณแก่จินหลง จินหลงนั้นก็ได้อันตรธานหายไปจากตรงหน้า
จินหลงเดินยังเขตการค้าถัดไปตามที่หัวหน้าคุ้มกันขบวนบอกมาแต่ก็ยังหาไม่พบเพราะเมืองหลวงทวีปวังน้ำวนใหญ่กว่าเมืองหลวงทวีปหมื่นภูผาอย่างมาก ผ่านไปพักใหญ่ในที่สุดจินหลงก็พบตึกที่มีสัญลักษณ์คลื่นน้ำตามที่หัวหน้าคุ้มกันขบวนบอกมาจึงได้เดินเข้าไปในร้าน
"ไม่ทราบว่านายท่านมีสิ่งใดให้ข้าน้อยรับใช้" เถ้าแก่รีบวิ่งมาต้อนรับจินหลงทันที
"ข้า้าหาบ้าน"
"ไม่ทราบว่านายท่าน้าบ้านแบบไหน"
"ใหญ่"
เถ้าแก่ได้เอาแบบบ้านให้จินหลงเลือกดู
"มีบ้านที่ใหญ่กว่านี้อีก"
เถ้าแก่ลังเลเล็กน้อย
"ก็มีปราสาทอยู่นะนายท่าน แต่ข้าว่า.."
"เอามาให้ข้าดู" จินหลงเริ่มโมโหเล็กน้อย
เถ้าแก่ได้วิ่งไปเอาแบบปราสาทที่จินหลง้าออกมาให้ดู
"ข้าเลือกอันนี้"
"นายท่านปราสาทหลังนี้มันอยู่ติดกับป่าแห่งม่านหมอกท่านอยากจะซื้อมันจริงๆหรอ" เถ้าแก่ตอบกลับด้วยสีหน้ากังวล
"เเล้วมันเป็ปัญหาอย่างนั้นรึ"
"ข้าเองก็ไม่ทราบรายละเอียดมากหรอกนายท่าน ปราสาทแห่งนั้นถูกขนานนามว่า 'ปราสาทแห่งม่านหมอก' เพราะมันติดอยู่กับป่าแห่งม่านหมอกทำให้พื้นที่ของปราสาทเต็มไปด้วยหมอกควัน บางครั้งก็มีสัตว์อสูรโผล่ออกมาโจมตีคนในปราสาทให้ตกตายไป แต่ก็ไม่มีผู้ใดทราบว่าสัตว์อสูรนั้นมีพลังอยู่ที่ระดับใด"
"นั้นไม่เป็ปัญหาสำหรับข้า บอกราคามา"
1K
