“ยินดีที่ได้รู้จักนะลิลลี่ ส่วนคุณเจอกันเย็นนี้ 6 โมงเย็นนะ เดี๋ยวผมมารับ”
ถ้อยคำสุภาพเจือแววบีบบังคับอยู่ไกลๆ ทำให้หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธเขา ชายหนุ่มยกมือขึ้นมาโบกมือพร้อมส่งยิ้มเ้าเล่ห์อย่างที่เคย ก่อนจะหันหลังออกจากบ้านไป
ลิลลี่เขย่าแขนเรียวเล็กของเฟรย่าอย่างดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่
“แก คือดีอ่ะ ฉันว่าแล้วคนสวยอย่างแก โสดได้ไม่นานหรอก”
“เย็นนี้นะ ฉันว่าฉันมีชุดสวยๆ เลิศๆ ให้แกล่ะ รับรองว่าพ่อหนุ่มคลาสโนว่าคนนี้จะต้องสยบที่แกแน่ๆ”
*******************************************************
ลมพัดโชยอ่อนยามเย็นโบกใบไม้จากลำต้นสูงใหญ่สะบัดตัดกับแสงอาทิตย์สีส้มที่เริ่มลาลับขอบฟ้า สองข้างทางรายล้อมไปด้วยดอกไม้สีเหลืองที่มันดูช่างสวยงามและสุขใจที่ได้มองยิ่งนัก ฝูงนกที่บินโลดแล่นตามผืนฟ้าเพื่อกลับรังบ่งบอกว่าเวลาจะผ่านไปอีกวัน แสงไฟจากตึกระฟ้า ร้านค้าต่างๆ และตึกอพาร์ทเมนต์ทยอยเปิดเมื่อความมมืดเริ่มคลืบคลานเข้ามา
รถพอร์เชอสีเหลืองอร่ามคันใหม่สุดหรูขับมาด้วยสปีดความเร็วจนดึงดูดสายตาหมู่คนรอบข้าง มุ่งหน้ามาจอด ณ ถนนคอนกรีตหน้าบ้านทาวน์เฮาส์สไตล์นอร์ดิกของสาวสวยสุดเซ็กซี่
เอี๊ยด กึก
ปัง!
อีริคก้าวออกมาจากรถแล้วหยุดยืนกอดอกยืนพิงข้างรถสุดหรูสีขาวมุก มือแกร่งได้ถกแขนเสื้อสูทสีดำขึ้นเพื่อก้มมองนาฬิกาข้อมือและสลับมองตรงไปยังประตู ั์ตาคมกวาดมองไปรอบๆ เพื่อหวังจะเห็นร่างสาวปรากฏตัวให้เห็น ทันใดนั้นผ้าม่านบานประตูระเบียงห้องนอนชั้นสองถูกเปิดแง้มมองลงมาแค่แวปนึงเพื่อแอบดูแค่เสี้ยวใบหน้า
พรึบ
“แก! เขามาแล้ว” มือเรียวบางรีบกระชากผ้าม่านปิด ดวงหน้าหวานหันมามองเพื่อนสาวด้วยสีหน้าร้อนรน
“แกสวยมากเลยเฟรย่า หุ่นของแกมันช่างเข้ากับชุดนี้เหลือเกิน ไปซิ ลงไปได้แล้ว”
สองมือเรียวจากลิลลี่โอบเอวคอดกิ่วของเฟรย่า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเริงร่าที่เพื่อนซี้เริ่มต้นออกเดทใหม่ได้โดยเร็ว ลิลลี่ดันตัวเธอให้ออกจากห้องนอนโดยด่วน ร่างบางย่างกรายลงบันไดอย่างแ่เบาโดยที่ลิลลี่คอยเดินตามลงมาทีหลังติดๆ
กรึก แอ๊ดดดด
สิ้นเสียงประตูไม้สีขาวเปิดก็ปรากฏโฉมร่างบางก้าวเดินออกมาด้วยส้นสูงสีครีมที่เข้ากับเรียวขาคู่งาม ทำเอาอารมณ์ของเขาประเพื่อมไหวเพราะคนตรงหน้า หญิงงามในชุดเดรสสีขาวชีฟองรัดส่วนทรวดทรงที่สมบูรณ์แบบและน่าหลงใหลอย่างเหลือเชื่อ กระโปรงยาวถึงเรียวแข้งที่ผ่าสูงด้านหน้าโชว์่ขาอ่อนเรียวระหงขยี้ใจชาย เดรสผ่าอกลึกลงมาถึงใต้เนินอกขาวเนียนเด่นหราที่ใครเห็นเป็ต้องอ่อนระทวย สายลมอ่อนกระทบใบหน้าสวยหวานทำเรือนผมสีบลอนด์ดัดลอนปลิวพลิ้วไหวฉายใบหน้างามเด่นสง่า ชายหนุ่มที่ยืนพิงประตูรถหรูเงยหน้าขึ้นมองถึงกับตาค้างและริมฝีปากอ้าในความงดงามที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์รัดรึงใจ ั์ตาคมกริบฉายแววเคลิบเคลิ้มอย่างตื่นตะลึงในความงาม หัวใจชายที่เคยตายด้านกลับเต้นโครมครามกับภาพสาวสวยตรงหน้า จากแววตาเย็นเยียบถูกแทนที่ด้วยประกายอ่อนโยนอบอุ่นและมองเธออย่างหลงใหล ใบหน้างดงามมีเสน่ห์เย้ายวนทำหัวใจเขาแอบเต้นระรัวขึ้นหลายจังหวะ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อคลี่ยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยปากเรียกชายหนุ่ม
“อีริค อิริค!” ชายหนุ่มยังคงจ้องเธอตาไม่กะพริบราวกับโลกหยุดหมุนและหลงอยู่ในห้วงมนต์เสน่หาเร่าร้อนของสตรี
“อะแฮ่ม อีริค!”
“หือ ห้ะ!”
ร่างสูงสะดุ้งเลิกคิ้วหนาขึ้นและขานรับด้วยความประหม่า แขนแกร่งที่กอดอกพลันเปลี่ยนมาเป็ล้วงสองมือในกระเป๋ากางเกง สองสาวหัวเราะคิกคักถึงความเสียอาการของคลาสโนว่าหนุ่ม หญิงสาวก้าวเดินมาหยุดยืนตรงหน้าจนได้กลิ่นถึงน้ำหอมรัญจวนชวนเคลิ้ม
“จะไปกันได้รึยัง?”
เฟรย่าเลิกคิ้วพลางคลี่ยิ้มบางเบา เธอเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหวานในขณะที่อีกฝ่ายมีแววตาลึกล้ำจับจ้องอยู่ที่ดวงหน้างามตลอดเวลา
“วันนี้…คุณสวยมากเลยนะ”
อีริคเอ่ยคำชมออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พลางกระตุกยิ้มมุมปาก ทำใบหน้าสาวขึ้นสีแดงระเรื่อ มือหนาเปิดประตูรถและผายมือราวสุภาพบุรุษให้ร่างสาวขึ้นรถ
เพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น รถหรูได้ขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังภายใต้โรงรถชั้นใต้ดินของโรงแรมสุดหรูกลางเมือง ชายหนุ่มเปิดประตูออกจากตัวรถและเดินไปยังฝั่งของหญิงสาวเพื่อเปิดประตูให้เธอ มือหนาเอื้อมมายังตรงหน้าเธอ
“ไม่เป็ไรน่ะ ฉันลุกเองได้… ว้ายยย”
ไม่ทันขาดคำ ร่างสาวเซถลาเข้าแนบกล้ามอกแน่นตึง ใบหน้าสวยหวานจรดชิดใกล้โครงหน้าหล่อเหลาจนหายใจรดกัน สองมือเรียวงามคู่นั่นเกาะบ่ากว้างๆ ของเขาไว้ในขณะที่สองมือกำยำของชายหนุ่มโอบกอดเอวเล็กกิ่วของเธอ หัวใจเธอสั่นสะท้าน การกระทำในเชิงปกป้องของเขาสั่นคลอนจิติญญาของเธอโดยไม่รู้ตัว
“หึๆ เก่งนักนิ เป็ไงล่ะ ยอมให้ผมช่วยจับมือั้แ่แรกก็ดีแล้ว”
หญิงสาวช้อนตาขึ้นมองถลึงใส่ใบหน้าเขาผู้ซึ่งซ้ำเต้มเธอ ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์พลางคว้ามือเธอมาคล้องกล้ามแขนกำยำและเดินคู่กันเข้าลิฟต์ไป
ลิฟต์ของตึกระฟ้าใจกลางเมืองพอทสดัมกำลังทะยานขึ้นสู่ร้านอาหาร rooftop บนยอดตึกที่สูงถึง 80 ชั้น ภายในลิฟต์มีเพียงสองร่างหนุ่มสาวที่ยืนพิงผนังลิฟต์ตรงกลางโดยมีช่องว่างระหว่างกันเล็กน้อย หญิงสาวยืนประสานมือลงด้านหน้าอย่างนิ่งเงียบ ใบหน้าสวยหวานมองสำรวจไปรอบๆ ภายในลิฟต์ที่ประดับประดาด้วยกระจกสุดหรูหรา เธอแอบอมยิ้มกรุ้มกริ่มและช้อนดวงตาขึ้นมองเขาเล็กน้อยเพราะเธอรู้ว่าพ่อหนุ่มคลาสโนว่าไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย เขาหลุบตาลงมองเธอด้วยแววตาหวานเยิ้มแทบตลอดเวลา มือหนาเคลื่อนมาแตะโอบเอวคอดกิ่วและดึงร่างเธอมาแนบชิดร่างกำยำของเขา มือกำยำโอบเอวสาวแน่น
หมับ
“อุ้ย”
ดวงหน้ามนเงยขึ้นมองชายหนุ่มในขณะที่เขาเบือนหน้ามองตรงพร้อมริมฝีปากแย้มรอยยิ้มเ้าเล่ห์บางๆ ในที่สุดลิฟต์ก็ถึงจุดที่หมาย 2 ร่างชายปรากฏขึ้นและผายมือต้อนรับอีริคและเฟรย่า
ตริ๊ง
“คุณอีริคใช่ไหมครับ ที่จองโต๊ะไว้เมื่อวาน?”
“ใช่”
“ริมระเบียงกระจกเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะเดินไปส่งยังโต๊ะครับ”
ทั้งคู่เดินออกมาจากใต้อาคาร สายตาต่างจับจ้องมาที่พวกเขาที่เปรียบดังคู่รักที่สง่างามและสมบูรณ์แบบโดยเฉพาะเครื่องแต่งกายสีขาวที่ไม่ได้มีการนัดหมายช่างดูเข้ากันอย่างดี
ก้นงามงอนหย่อนนั่งลงบนเบาะรองนุ่มบนเก้าอี้ไม้สักสไตล์โรมัน โคมไฟสีส้มที่ตกแต่งด้วยวัสดุคล้ายกับกรงนกชวนให้บรรยากาศดินเนอร์มีความโรแมนติกมากขึ้น ระเบียงกระจกรอบ rooftop ทำให้มองเห็นวิสัยทัศน์รอบเมืองที่มีแม่น้ำพาดผ่านใจกลางอย่างสมบูรณ์แบบ แสงสีส้มเรืองรองทั่วผืนฟ้าจากพระอาทิตย์ตกที่ตัดกับความสูงของตึกระฟ้าช่างดูแล้วเพลิดเพลินดีนัก
“อีริค ทำไมอยู่ๆ คุณถึงชวนฉันมาดินเนอร์ล่ะ?”
“ก็ผมไม่รู้จะหาข้ออ้างอะไรเมื่อเพื่อนคุณเจอผมอยู่บ้านคุณ ผมเลยต้องทำเป็ชวนคุณมาดินเนอร์ด้วยกัน”
ร่างสูงเอนกายนั่งในท่าไขว่ห้างโดยแขนแกร่งกอดอกแน่น เขาเชิดหน้าแกล้งตอบอย่างเย่อหยิ่ง แต่เธอหารู้ไม่ว่าในความเป็จริงเขาดูสนใจเธอไม่น้อย หญิงสาวหรี่ตาพลางขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามออกมา
“แค่เนี้ย? มันฟังดูไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย”
“แล้วก็…คุณน่ะสวยมากด้วย คงจะดีถ้าได้ทานมื้อเย็นกับคุณสักวัน”
309
